Πληροφορίες
Πληροφορίες για το site
Καταχωρήστε το blog σας
Συχνές ερωτήσεις (FAQ)
Blogging για αρχάριους
Τι συμβαίνει όταν ένας ελέφαντας πεθάνει στη Ζιμπάμπουε?
Περισσότερα... »
Feeds
2185 άρθρα από 59 πηγές
Aa - Zz
(920)
-
Afrodite Hotel Samos (1)
-
Alfadata Software and Web Development (15)
-
Aneksia (6)
-
Angelina (36)
-
Anna's place (8)
-
Antarxo (6)
-
Aralik sokak (210)
-
ArisSamos (8)
-
ArisSamoss (28)
-
Elpida B.C (9)
-
Finny in Greece (14)
-
Greek Flight Simulator (5)
-
Greklandpariktigt (3)
-
Island 5-0 (9)
-
Manolates (33)
-
Meli0s (4)
-
mrpc's Blog
(69) -
Nikos Oikonomou (7)
-
O tempora, o mores (107)
-
RC Samos (10)
-
Real Samos (2)
-
Samos Daily Photo (127)
-
Samos Old (10)
-
Samos Sport (13)
-
Samoslive's Weblog
(10)
-
Stars n Stuff (3)
-
Tourism Karlovasi (1)
-
Trash No More (9)
-
una cucina (48)
-
X-αδιαιρέτου (32)
-
Zoom (77)
Αα - Ωω
(1265)
-
Άγρυπνος (58)
-
Αιωνόβια Ελαιόδεντρα & Θαλασσινά Τοπία της Σάμου (33)
-
Δήμος Μαραθόκαμπου (13)
-
Διαβάστε! (3)
-
Διακοπές στο Μπάλο Κουμεϊκων Σάμου (9)
-
Εστιατόριο Έσπερος (1)
-
Εικόνες και Νέα από τα Σκουραιϊκα Σάμου (32)
-
Η Περιπλάνηση (7)
-
Η Σιωπηλή Άνοιξη της Εκπαίδευσης (26)
-
Ιστολόγιο Μιχάλη Καραδημητρίου (121)
-
Ικαρία η Τζαμάικα του Αιγαίου (12)
-
Καλή σας όρεξη (3)
-
ΚουζινοΣκαλίσματα (53)
-
Κουμέικα Σάμου (37)
-
Μπαλος (59)
-
Ο Κουμπάρος κ η Κουμπάρα (25)
-
Ο διαγωνισμός (2)
-
Οι Μηχανικοί της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (33)
-
Πυθαγόρας Χ. Βαρδίκος
(47)
-
Πυθαγόρειο Γενικό Λύκειου Σάμου
-
ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ (250)
-
Παραμεθόριος (81)
-
Σάμος - Το Νησί του Πυθαγόρα (29)
-
Σάμος ώρα 0 (25)
-
Σάμος! (7)
-
Τσουκνίδα (130)
-
Ταβέρνα Μύλος (1)
-
Το μονοπάτι μας (169)
Expand/Collapse
Aa - Zz (100)
-
~ "Χαλβάς", είσαι και φαίνεσαι!! ~
» una cucina
«Η κυρία Τώνια φτιάχνει έέέέέένα χαλβάάάάάά» μου λέει ένα βράδυ ο φίλος μου ο Γιάννης. «Ε, τι κάθεσαι, του λέω, πες της να τον φτιάξει και τράβα φωτογραφίες»! Τον έφτιαξε, τράβηξε και τις φωτογραφίες ο Γιάννης, αλλά τι να το κάνεις; Ούτε ένα κομματάκι δε μου έστειλε!! Και όχι μόνο αυτό.. Τον καταβρόχθισε αμέσως από τη φόρμα και δεν έβγαλε καμιά φωτογραφία, σερβιρισμένο!!! Δε μου απόμεινε άλλη επιλογή από το να τον ποιήσω ιδιοχείρως!!
Η συνταγή έγραφε επακριβώς :
Χαλβάς σιμιγδαλένιος
ΥΛΙΚΑ½ φλιτζάνι τσαγιού αμυγδαλόψιχα λευκή½ φλιτζάνι τσαγιού κουκουνάρι2 φλιτζάνια τσαγιού σιμιγδάλι χοντρό1 φλιτζάνι τσαγιού μαργαρίνη (έβαλα βούτυρο με την άδεια του Γιάννη)2 φλιτζάνια τσαγιού ζάχαρη4 φλιτζάνια τσαγιού νερόΦλούδα ενός πορτοκαλιούΞυλαράκι κανέλλα και μοσκοκάρφια (γαρύφαλλα)1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη ακόμαΚανέλα και ζάχαρη άχνη
ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩΕάν δεν έχομε αμυγδαλόψιχα λευκή, ασπρίζομε αμύγδαλα ως εξής : Σε βραστό νερό, ρίχνομε τα αμύγδαλα και τα αφήνομε για 3-4 λεπτά. Βγάζομε τα αμύγδαλα από το νερό, ξεπλένομε με λίγο κρύο νερό και τα ξεφλουδίζομε. Κόβομε μακρόστενα την αμυγδαλόψιχα.Σε μια κατσαρόλα βάζομε το βούτυρο να λιώσει και ρίχνομε το σιμιγδάλι. Ανακατεύομε με ξύλινη κουτάλα για μερικά λεπτά και ρίχνομε την κομμένη αμυγδαλόψιχα και τι κουκουνάρι.
Ανακατεύομε λίγο ακόμη μέχρι να πάρει πολύ ελαφρό ξανθό χρώμα. Αποσύρομε από τη φωτιά την κατσαρόλα.Σε άλλο σκεύος βάζομε το νερό, τα 2 φλιτζάνια ζάχαρη, τα κανελογαρύφαλλα και τη φλούδα από 1 πορτοκάλι να βράσουν περίπου 5 λεπτά (μετράμε από την αρχή του σημείου βρασμού).Με βαθιά κουτάλα, πολύ προσεκτικά, γιατί το σιμιγδάλι «πηδάει» όταν είναι καυτό, ρίχνομε λίγο λίγο το σιρόπι στο σιμιγδάλι και ανακατεύομε με την ξύλινη κουτάλα μέχρι να απορροφηθεί όλο. Βάζομε ξανά την κατσαρόλα στη φωτιά, προσθέτομε το 1 φλιτζάνι ζάχαρη που έχομε κρατήσει στην άκρη (έβαλα ½), ανακατεύομε για λίγο ακόμη και αποσύρομε από τη φωτιά.Αφήνομε το χαλβά να «σταθεί» λίγο και αδειάζομε σε φόρμα ή πυρέξ.Μπορούμε να γαρνίρομε το χαλβά με ζάχαρη άχνη και κανέλα αφού κρυώσει.
Εναλλακτικά, ειδικά εάν τον βάλομε στη φόρμα του κέικ (με άνοιγμα στο κέντρο), γεμίζομε το κενό με αμύγδαλα, καρύδια, σταφίδες, αποξηραμένα φρούτα (βερίκοκα, δαμάσκηνα, χουρμάδες).Προσοχή στη μεταφορά από την κατσαρόλα! Όταν είναι ζεστός ο χαλβάς, προκαλεί εγκαύματα το καυτό σιμιγδάλι!!Εάν θέλετε χρησιμοποιείτε ¾ φλιτζανιού σπορέλαιο αντί για μαργαρίνη ή πολύ ελαφρύ ελαιόλαδο.Με το ελαιόλαδο, έχει λόγο πιο βαριά γεύση.Καλή επιτυχία!!
Ακολουθεί η διαδικασία βήμα - βήμα!
Δεν έτυχε, πέτυχε!!!
Περισσότερα... »
-
sekoya in Botanic Garten Berlin - Thats my World
» Aralik sokak
This Sekoya tree slice is over 500 years old, we saw it in the Βotanic garten museum in Berlin.
Ο κορμός αυτής της Σεκόγιας είναι περίπου 500 χρόνων, τον είδαμε στο μουσείο του Βοτανικού κήπου του Βερολίνου.
Περισσότερα... »
-
Missing Loneliness - thats my World
» Samos Daily Photo
The lonely beach from kokkari , this is what I realy miss at the moment after such long and cold winter. Lets dream about it together!!
Περισσότερα... »
-
~ Spider's Web ~
» Zoom
-
ΟΙ ΥΨΗΛΟΙ ΠΙΛΟΙ
» O tempora, o mores
Κάποτε ο αείμνηστος Παπα-Λεωνίδας είχε πει πως "άμα κόψουν από τους παπάδες το μισθό θα γεμίσει η πλατεία καλυμαύχια"... Πώς το θυμήθηκα; Ακούγοντας ότι ετοιμάζεται νομοθετική ρύθμιση για επιλογή των αιρετών της αυτοδιοίκησης μεταξύ του μισθού ή της σύνταξης από την κύρια δουλειά τους και των εξόδων παραστάσεως(έτσι λέγεται ο δεύτερος μισθός) από τη θέση του αιρετού. Λέτε αντί για καλυμαύχια να γεμίσουν οι πλατείες υψηλούς πίλους;
΄Αποψή μου είναι ότι η ενασχόληση με τα κοινά και η υπηρέτηση του κοινωνικού συνόλου εντός τόπου, είναι θέση τιμητική, θέση προσφοράς και δεν είναι τρόπος ούτε προσπορισμού εισοδήματος από δεύτερη πηγή, ούτε και τρόπος επαγγελματικής ή άλλης ανέλιξης. Δεν είναι επάγγελμα η πολιτική ενασχόληση, ούτε και οι πολιτικοί οποιασδήποτε βαθμίδας επαγγελματική τάξη, μάλιστα με δικαιώματα και "συνδικαλισμό" ενίοτε. Από την στιγμή μάλιστα που έχεις μια δουλειά στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και φεύγεις για να ασχοληθείς αποκλειστικά με τα κοινά από κάποια τέτοια(αποκλειστικής απασχόλησης) θέση, όταν η θέση που αφήνεις δεν καλύπτεται, αλλά ο φόρτος της μετακυλίεται στους υπόλοιπους συναδέλφους σου, κι αφού συνεχίζεις να απολαμβάνεις όλες τις οικονομικές σου απολαυές, τότε δεν υπάρχει λόγος να πληρώνεσαι κι από δεύτερη πηγή. Αν έχεις δουλειά, που εγκαταλείπεις πραγματικά για την ενασχόληση με τα κοινά τότε να λαμβάνειςτα προβλεπόμενα έξοδα παράστασης.
Αν-πολύ ορθά- ανεξαρτήτως της συγκυρίας και των περικοπών- για λόγους νοικοκυρέματος, αυτή η κυβέρνηση προχωρήσει σε μια τέτοια ρύθμιση, ξεκαθαρίζοντας το τοπίο, να ξέρει ότι θα βρει περισσότερους συμπαραστάτες, από όσο δυσαρεστημένους. Μ΄ αυτό τον τρόπο θα ανοίξει ο δρόμος για την είσοδο στην αυτοδιοίκηση, ανθρώπων που θέλουν να προσφέρουν και περιμένουν χρόνια απέξω, λόγω της "μονιμότητας" κάποιων. ΄Ισως έτσι να δούμε και στις προσεχείς εκλογές, ποιοί πραγματικά ενδιαφέρονται για την σωτηρία ημών των μελλοδούντων και ποιοί ήταν για το "συσίτιο". Μακάρι να το τολμήσουν!
Περισσότερα... »
-
~ Prague ~
» Zoom
-
19:43
Ας δώσουμε την Ικαρία στους Γερμανούς
» mrpc's BlogΓενικά στο reader μου γίνεται ένας χαμός μετά από δηλώσεις κάποιων Γερμανών ότι μπορεί η Ελλάδα να δώσει κάποιο νησί της, όπως π.χ. την Κέρκυρα, και να ξεχρεώσει.
Εγώ λοιπόν προτείνω να δώσουμε την Ικαρία. Και αυτό για δύο λόγους:
- Μετά από λίγο καιρό θα μπορέσουμε να τους ζητήσουμε λεφτά για να δεχτούμε το νησί πίσω. Φαντάζεστε τους Γερμανούς που τα πάντα τα κάνουν οργανωμένα, με ρολόι κ.λ.π., να μπλέξουν με τους Ικαριώτες; Θα πάθουν μαζικά εγκεφαλικά… Φανταστείτε τη Μέρκελ να πάει σε καφετέρια να παραγγείλει καφέ και να της πούνε… «φτιάξε εσύ… και κάνε και για μένα ένα αν δε βαριέσαι…»
- Ακόμα και αν αυτό δεν πιάσει και οι Γερμανοί έχουν αντοχές, έτσι κι αλλιώς το 2012 η Ικαρία θα κάνει επανάσταση για να γίνει ανεξάρτητο κράτος… Και αν ακολουθήσουμε την προηγούμενη ιστορία (1912), μετά από λίγους μήνες αφού θα έχει απελευθερωθεί από τον κατακτητή, θα επανασυνδεθεί με την Ελλάδα… Έτσι θα είμαστε όλοι ικανοποιημένοι (και οι Ικαριώτες και οι υπόλοιποι Έλληνες). Άσε που θα επαληθευτεί και το σενάριο του Ikarian Gangster
Περισσότερα... »
-
~ Flowering Almond ~
» Zoom
-
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΞΕΦΩΤΟ!!!
» O tempora, o mores
Το μόνο σίγουρο για όλους μαςΩς πού θα φτάσουν τα μέτρα ρε λεβέντες, έτσι όπως πάνε θα γίνουν χιλιόμετρα και ποιος θα τα προλαβαίνει… ΄Ασε που σε λίγο θα ψάχνουμε τον 14ο μισθό σαν τον Τζέημς Πάρις, που έψαχνε τον 13ο εδώ στα μέρη μας γυρίζοντας την ταινία τότε αν θυμάστε οι παλιότεροι… Και καλά να κρατήσουμε και τον 13ο, αλλά χλωμό το βλέπω, θα μας το ρίξουν στην γρουσουζιά, τι τον θέλετε αυτόν τον μισθό, έχει και γρουσούζικο αριθμό, καλοί κι οι δώδεκα, όσοι και οι θεοί του Ολύμπου, αφού η Αφροδίτη σας γύρισε το δάχτυλο τι περιμένατε Έλληνες αρχαιολάτρες και νεοέλληνες χρεολάτρες;… 
Δεν υπαινίσσομαι τίποτα περί των δύο ρόλων
Πάντως, δεν ξέρω τι λέτε εσείς, αλλά τέτοιος εξευτελισμός χώρας ολόκληρης, τέτοια λοιδορία, τέτοια απαξίωση, δεν νομίζω ότι έχει ξαναϋπάρξει… Κι αυτή η γενικευμένη και συντονισμένη επίθεση, δικαιώνει όλους όσους βλέπουν πίσω της σενάρια διεθνούς κερδοσκοπίας, οργανωμένης οικονομικής αλητείας και παιχνίδια που δεν στοχεύουν μόνο σε μας, αλλά μέσω ημών έχουν ογκώδεις στόχους, ογκώδεις σαν οικονομικά μεγέθη εννοώ, που θα αποφέρουν τεράστια κέρδη… Αφού βέβαια στραγγίσει οικονομικά μια χώρα ολόκληρη, δηλ. εμείς και χτυπηθεί με την ευκαιρία, για την ιστορία της, τον πολιτισμό της, την διαφορετικότητά της… Και βέβαια ένας τέτοιος στόχος δεν είναι καθόλου δύσκολος από τη στιγμή που περιορίζεται η ρευστότητα του χρήματος και η αγοραστική δύναμη των εργαζόμενων, που στεγνώνει η αγορά, που δεν κινείται τίποτα και κανένας, πλην των πρακτορείων τζόγου.
Ο σκοπός είναι να πάρουμε τη βέρα χωρίς να πιαστούμε συναπόγονοι του Οδυσσέα
Μην ακούτε τι λένε κάποιοι που τα βλέπουν όλα πίσω από το έμβλημά τους και ονειρεύονται μέρες δόξης λαμπρές, (το έργο το έχουμε ξαναδεί προ εικοσαετίας δεν είναι καινούργιο, επανέκδοση είναι), το ζήτημα δεν πρέπει να είναι ποιος κυβερνάει και τι ποσοστό ευθύνης του αναλογεί επί του μεγέθους του χρέους… Το έχει το βάρος του κάθε χώρος και το ξέρει, όπως ξέρει και ποιοι πρωταγωνίστησαν στο έργο. Κυβερνάει όμως αυτός που πήρε την νομιμοποίηση με την ψήφο του λαού με ισχυρή πλειοψηφία, πριν από πέντε(5) μόλις μήνες, και έτσι γίνεται στις δημοκρατικές συνθήκες που έχουμε επιλέξει να ζούμε… Οι περισσότερες χώρες του κόσμου αν όχι όλες, έτσι λειτουργούν, έτσι διοικούνται, δεν διοικούνται ούτε από επιτροπές αγώνα, ούτε από μέτωπα… Στο δίκιο-βουνό του κάθε εργαζόμενου, δεν δικαιούται κανείς να μπήγει τη σημαία του σαν κατακτητής της κορυφής…
Το πιάσατε το υπονοούμενο έτσιιιιι;
Το ζήτημα λοιπόν έχει να κάνει με μια επίθεση εναντίον της πατρίδας συνολικά και πιστεύω πως το ίδιο θα γινόταν αν ήταν στην εξουσία ακόμη το κόμμα της ΝΔ., άσχετα με το αν κάποιοι αφήνουν να εννοηθεί πως υπήρχε κάλυψη πρωτύτερα ενώ τώρα όχι… Αν πρέπει εμείς οι ΄Ελληνες να βάλουμε μυαλό και να πάψουμε να ξοδεύουμε περισσότερα απ΄ όσα έχουμε ή μπορούμε να έχουμε, είναι άλλο-κι άλλο αυτός ο εθνικός εξευτελισμός σε παγκόσμιο επίπεδο, που έχουν πέσει πάνω μας οι πάντες… ΄Οτι η χώρα μας χρησιμοποιείται σαν πειραματόζωο σε διεθνή κερδοσκοπικά παιχνίδια είναι κάτι που δεν κρύβεται πια και το αντιλαμβάνεται καθένας ....jpg)
... άδων ένα από τα τελευταία του τη"ΣΟΥΜΑ"(αφού ό,τι κι αν λεν, μονάχα το μηδέν στη σούμα πάντα βγαίνει)
Το ζήτημα είναι αλλού, ότι όλος αυτός ο κόσμος της εργασίας, που καλείται να σηκώσει πάλι το βάρος μιας κρίσης που δεν προκάλεσε, παρά μόνο συμμετείχε άκων, θέλει να ξέρει ποιοι έφταιξαν για το σημερινό αδιέξοδο, ποιοι συνέβαλλαν διαχρονικά στο σημερινό φρακάρισμα και κυρίως πότε θα τιμωρηθούν-ήρθε η ώρα- για να αποτραπούν παρόμοια φαινόμενα στο μέλλον. Θέλει να δει απόδοση ευθυνών ο κόσμος, όχι σαν κοινό ρωμαϊκής αρένας που διψάει για αίμα, αλλά σαν κοινό που διψά για δικαιοσύνη και θέλει να τη δει να αποδίδεται. ΄Ετσι θα πειστεί να συνεισφέρει, έτσι θα δεχτεί να επιστρατεύσει τον πατριωτισμό του, αυτόν στον οποίο επαφίεται μια ζωή η τήρηση του συντάγματος και των νόμων, αλλά που επίσης μια ζωή τσαλακώνεται από τους κάθε λογής παραβάτες.
Με λίγα λόγια, εδώ που φτάσαμε, για να ξεκινήσουμε ξανά μια νέα προσπάθεια, μια νέα μεταπολίτευση, πρέπει να κλείσουμε στο χρονοντούλαπο ενόχους, παραβάτες, συμπεριφορές, νοοτροπίες, αντιλήψεις, όλα, και να γυρίσουμε σελίδα, βάζοντας άλλα πλαίσια στην πολιτική μας λειτουργία, τα παλιά καλά ήθη, να επαναφέρουμε αξίες που απωλέσθησαν καθ΄ οδόν προς την ευμάρεια, να γίνουμε πιο συλλογικοί, πιο υπεύθυνοι, να αγαπήσουμε την πατρίδα μας και να αγαπηθούμε απ΄ αυτήν με την έννοια του αλληλοσεβασμού κράτους-πολιτών, σε μια ειλικρινή πλέον σχέση, να ξαναβρούμε τις χαμένες μας ευαισθησίες και τον γνήσιο, άδολο και αμόλυντο πατριωτισμό μας. Θέλουν πολύ δουλειά όλα αυτά, αλλά νομίζω ότι τίποτα δεν γίνεται αν δεν ξεκινήσει, αν δεν αποφασιστεί. Κι αν δεν είναι τώρα η ώρα των αποφάσεων δεν θα έρθει ποτέ.
Λίγο πριν τη ζούγκλα, πάντα υπάρχει ένα ξέφωτο. Πριν αποφασίσουμε να μπούμε σε αναμέτρηση με τα θηρία, ίσως μπορούμε να επιλέξουμε ένα άλλο μονοπάτι και να την παρακάμψουμε.
Περισσότερα... »
-
Εαρινό Μουσικό Ταξίδι...
» O tempora, o mores
... με ακκορντεόν και πιάνο, στην αίθουσα του Δήμου Βαθέος την Κυριακή 7 του Μάρτη στις 7.30 το βράδυ. Μας καλεί η Μουσική Σχολή ΑΡΜΟΝΙΑ, για να απολαύσουμε τους Χρήστο Ζερμπίνο και Μίλτο Λογιάδη σε έργα διαφόρων ξένων συνθετών, αλλά και Χατζηδάκι! Δεν θα (παρα)λείψουμε έτσι;
Περισσότερα... »
.jpg)
-
~ Brioche με κανέλα ~
» una cucina
Υπέροχα, μυρωδάτα, απολαυστικά!!
ΥΛΙΚΑΓια τη ζύμη2/3 κούπας χλιαρό νερό 1 κύβο φρέσκια μαγιά (42 γρ )2 κτγ ζάχαρη1 κτγ αλάτι3 μεγάλα αυγά σε θερμοκρασία δωματίου2 κτσ μέλι½ πακέτο φρέσκο βούτυρο λιωμένο4 ½ - 5 κούπες αλεύρι δυνατό
Για τη γέμιση½ κούπα ζάχαρη2 κτσ κανέλα
1 αυγό για την επικάλυψησουσάμι
ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩΔιαλύουμε τη μαγιά στο χλιαρό νερό και προσθέτουμε 2 κτγ ζάχαρη, ½ κούπα από το αλεύρι και ανακατεύουμε ώστε να σχηματίσουμε έναν αραιό χυλό.Σκεπάζουμε το μείγμα με λίγη λαδόκολλα και μια πετσέτα και το αφήνουμε στην άκρη 15 λεπτά περίπου ώσπου να δράσει η ζάχαρη με τη μαγιά, να φουσκαλιάσει και να αυξηθεί ο όγκος του.Όταν είναι έτοιμο, σε μια λεκάνη ανακατεύουμε τα αυγά, το μέλι, το αλάτι και το μείγμα της μαγιάς για 1 λεπτό. Ρίχνουμε σιγά σιγά το αλεύρι μέχρι να υγρανθεί όλο. Προσθέτουμε τότε και το βούτυρο και δουλεύουμε λίγο με το χέρι μέχρι να πάρουμε μια ζύμη ελαστική που να μη κολλάει στα χέρια μας.Σκεπάζουμε τη λεκάνη με λαδόκολλα και μια πετσέτα και αφήνουμε τη ζύμη να «ανέβει» για 2 ώρες περίπου.
Σε μια αλευρωμένη επίπεδη επιφάνεια και με τη βοήθεια ενός πλάστη, απλώνουμε τη ζύμη.Αναμιγνύουμε τη ζάχαρη με την κανέλα, πασπαλίζουμε τη ζύμη και την τυλίγουμε ρολό. Μπορούμε να προσθέσουμε και μαύρη σταφίδα !!Την τοποθετούμε στη φόρμα επάνω σε λαδόκολλα, τη σκεπάζουμε και την αφήνουμε 30΄να ανέβει!
Περίσσεψε ζύμη και έφτιαξα με τον ίδιο τρόπο και 4 μικρά στριφτάρια!!! Σε αυτά έβαλα και σταφίδα !Όταν «ανέβουν», αλείφουμε την επιφάνια με αραιωμένο κρόκο αυγού και πασπαλίζουμε με σουσάμι.
Σε προθερμασμένο φούρνο στους 180ο C, τα ψήνουμε σκεπασμένα με τη λαδόκολλα για 10 λεπτά και στη συνέχεια χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία στους 165ο C, τα ξεσκεπάζουμε και συνεχίζουμε το ψήσιμο για άλλα 20΄.
Ξεφουρνίζουμε και τα αφήνουμε να ξεϊδρώσουν πάνω σε σχάρα
Κόβουμε λεπτές φέτες και δοκιμάζουμε την απίστευτη γεύση τους !!!!!!!!
Περισσότερα... »
-
Kokkari Village Samos
» Samos Daily Photo
Kokkari is on the northen part of the island, ten kilometres distant from the main town. It is located in an area with an abundance of pine and olive trees and vineyards. The name of the village is derived from the large quantities of onions which its fields once produced. Nestling between two small protective headlands that capture the gaze. The most tourist - friendly and picturesque village on Samos. The people are simple, kind and welcoming. There is adudan foliage. The sea is crystal clear. Popular with surfers, because the wind is good. There you can find as well a school for wind surfing. There are several small bars and cafes on the beach at Kokkari, which operate from the morning hours, in order to lift your spirits. Wonderful taverns and fantastic clubs make Kokkari the most lively and happening place on the island. It is probably the outstanding scenery and the good beaches for water sports which attract a large proportion of the visitors to Samos to Kokari.
source : http://www.travel-to-samos.com
Περισσότερα... »
-
~ "G" is for GREECE ~
» Zoom
The Parthenon (Ancient Greek: Παρθενών) is a temple of the Greek goddess Athena, whom the people of Athens considered their protector. Its construction began in 447 BC and was completed in 432 BC on the Athenian Acropolis, although decorations of the Parthenon continued until 431 BC. It is the most important surviving building of Classical Greece, generally considered to be the culmination of the development of the Doric order. Its decorative sculptures are considered some of the high points of Greek art. The Parthenon is regarded as an enduring symbol of Ancient Greece and of Athenian democracy and one of the world's greatest cultural monuments. The Greek Ministry of Culture is currently carrying out a program of selective restoration and reconstruction to ensure the stability of the partially ruined structure.The Parthenon itself replaced an older temple of Athena, which historians call the Pre-Parthenon or Older Parthenon, that was destroyed in the Persian invasion of 480 BC. Like most Greek temples, the Parthenon was used as a treasury. For a time, it served as the treasury of the Delian League, which later became the Athenian Empire. In the 6th century AD, the Parthenon was converted into a Christian church dedicated to the Virgin Mary. After the Ottoman Turk conquest, it was turned into a mosque in the early 1460s, and it had a minaret built in it. On 26 September 1687, an Ottoman Turk ammunition dump inside the building was ignited by Venetian bombardment. The resulting explosion severely damaged the Parthenon and its sculptures. In 1806, Thomas Bruce, 7th Earl of Elgin removed some of the surviving sculptures, with Ottoman Turk permission. These sculptures, now known as the Elgin Marbles or the Parthenon Marbles, were sold in 1816 to the British Museum in London, where they are now displayed. The Greek government is committed to the return of the sculptures to Greece, so far with no success.WIKIPEDIA
Parthenon of Kostas Gavras (HD) - was made to tell the history of this great monument of Greece.
For more "G" posts visit ABC Round 6!
Περισσότερα... »
-
~ Tinos, Isternia Bay ~
» Zoom
Ormos Isternia: Information
Just below the mountain village of Isternia, is the small bay (Ormos) of Isternia. Here, you have a choice of pebble or sand beach, plus two excellent fish tavernas and a caf?, all right at the water’s edge. During the evenings, the view across to Syros is accompanied by a lovely sunset. A long, winding, steep paved road opposite the village of Isternia accesses the bay. We offer some lovely accommodation at this slightly remote area, and the views, both land and sea, are fantastic.
Περισσότερα... »
-
~ Spring Time ~
» Zoom
Αφιερωμένη στην Άνοιξη που μπήκε σήμερα και στο φίλο μου το Νίκο, με την ευχή να επισκευάσει γρήγορα το Laptop του και να "ανεβάσει" πάλι εδώ κι άλλες από τις υπέροχες λήψεις του!
Περισσότερα... »
-
Kerveli beach
» Samos Daily Photo
This is a very quit and relaxed beach located on the east coast of Samos, perfect if you want to spend a day at the beach without being disturbed.
The beaches consist of pebbles and stones, there are taverns next to the beach offering among other things a free shower for guests. Access to the beach is really simple as you drive all the way donw to the beach.
See more images here
To find Kerveli on the Samos map click on the photo and search in Flickr
Περισσότερα... »
-
Sculpture of Violence - Το γλυπτό της βίας
» Aralik sokak
The facade you see here is a facade of the violence of the last war in Berlin.
Still there to remind us the cruelty of a war..
Τα σημάδια στο κτήριο που βλέπετε είναι από τον β΄παγκόσμιο πόλεμο.
Είναι κει για να μας θυμίζει την βαναυσότητα του πολέμου...
Περισσότερα... »
-
"Megali Panagia" Monastery - Scenic Sunday
» Samos Daily Photo
MEGALI PANAGIA
The Monastery of Megali Panagia, located 2 kilometers outside the village Koumaradaioi, was built in 1586. It is one of the wealthiest and most beautiful monasteries in Samos. It was founded by the monks Dionysos and Neilos and it is devoted to the apostles Peter and Paul. It is built in line with the Byzantine patterns (it is cross-shaped and has a dome) and it is famed for its wall-paintings and its woodcut icon-screen. From 1821 to 1834 the monastery provided shelter to Lykourgos Logothetis, the archbishop Cyrillos and many others.
Περισσότερα... »
-
~ Lets Pita Party !! ~
» una cucina
Αιτία κι αφορμή γι αυτήν εδώ την ανάρτηση η κουζίνα της Μπέττυς! Ας τα πιάσουμε όμως από την αρχή. Όταν η Μπέττυ έβαλε τα Διπλωτάρια της, δεν έβλεπα την ώρα για να τα φτιάξω. Απέναντι από το σπίτι μου υπάρχει ένα καταπληκτικό εργαστήριο σφολιάτας, αλλά από κει ψωνίζω μόνο φύλλο κρούστα και ταχίνι!!!
Έτσι και το φύλλο κουρού δε θα ξέφευγε από τη διαδικασία. Χρειάστηκα
ΥΛΙΚΑ2 κούπες αλεύρι σκληρό (κοσκινισμένο) ½ πακέτο βούτυρο ½ κτγ. αλάτι ½ κτγ. ζάχαρη κρυσταλλική 1 ρακοπότηρο σούμα (ή ρακή, ή τσίπουρο) ½ κούπα νερό
ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩΚόβουμε το βούτυρο κομματάκια μέσα στον κάδο του μίξερ, προσθέτουμε και το αλεύρι και τα χτυπάμε στην 1η ταχύτητα για 3 λεπτά περίπου μέχρι να ψιχουλιάσουν. Σχηματίζονται σβολαράκια.Προσθέτουμε τότε τα υπόλοιπα υλικά: Ζάχαρη, αλάτι, σούμα, νερό και δουλεύουμε όλο το μείγμα, μέχρι να γίνουν όλα ένα!Χωρίζουμε τη ζύμη σε 8 μπαλάκια, τα πασπαλίζουμε με λίγο αλεύρι και τα αφήνουμε στην άκρη για 15 λεπτά περίπου.
Στη συνέχεια τα ανοίγουμε με τον πλάστη, τα κόβουμε στα 4 και ακολουθούμε τη συνταγή της Μπέττυς κατά γράμμα!!
Αποτέλεσμα 1ον
Θέλοντας να πειραματιστώ λίγο με τη γέμιση, έφτιαξα και ζύμη για πίτσα για να δω πως θα ταιριάξουν μεταξύ τους. Η συνταγή της ζύμης ΕΔΩ.Έκοψα ένα κομμάτι και έφτιαξα 2 ατομικές. Στο ψυγείο υπήρχε και ένα κομμάτι ψημένο ρολό κοτόπουλο.
Δεν του έδωσα περιθώρια επιλογής. Πρόσθεσα λίγο στην πρώτη ατομική, ενώ το υπόλοιπο πήγε στη 2η συνοδεία κίτρινων τυριών τριμμένης μοτσαρέλας και λίγη κρέμα γάλακτος!!!Ψήθηκαν για 9 λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο στους 250ο C
Αποτέλεσμα 2ον
Από τα 8 μπαλάκια της ζύμης κουρού είχα χρησιμοποιήσει μόλις τα μισά. Τα υπόλοιπα έγιναν καταπληκτικά τυροπιτάκια με γέμιση ανθότυρο, φέτα, διάφορα τριμμένα τυριά, 1 αυγό χωριάτικο, πιπέρι και λίγο μοσχοκάρυδο.Άνοιξα μικρά φύλλα όπως προηγουμένως. Τα έκοψα με και τη βοήθεια κουπ – πατ και έβαλα μέσα τη γέμιση . Τα έκλεισα μισοφέγγαρο, τα άλειψα με αραιωμένο μείγμα αυγού με νερό τα πασπάλισα με σουσάμι και μαυροκούκι και τα έψησα σε προθερμασμένο φούρνο 180ο C για 30 λεπτά περίπου.
Αποτέλεσμα 3ον
Το πάρτι μόλις ξεκίνησε και είστε όλοι καλεσμένοι!!Κρασί εμφιαλωμένο από την ΕΟΣΣ, σούμα του θείου μου του Θεμιστοκλή και ρακή αγίασμα, διαθέτει το κατάστημα. Εσείς φέρτε καμιά μπυρίτσα και κανένα αναψυκτικό που μου τέλειωσαν!!
Λετς Πίτα Πάρτι!!!
Περισσότερα... »
-
~ The Old Mill ~
» Zoom
KALAMOS-KYTHERA, GR.
Big in extent village, southern of Kythera, next to Livadi.
It is famous for the resident activities, it has a lot of rooms for rent and very closely you will find three beautiful beaches. Fyri Ammos, Chalkos and Vroulea. Near the village there is a trim farm in which mad parties are organised that last till the east.
Περισσότερα... »
-
~ "F" IS FOR FINIKOUNDA ~
» Zoom
...a landscape is not, as some people perceive it, just a grouping of earth, plants and waters. It is the projection of the soul of a people on matter.
Odysseas Elytis
Finikounda Messinias, Greece
For more F posts visit ABC Round 6!
Περισσότερα... »
-
ΕΙΣ ΟΙΩΝΟΣ ΑΡΙΣΤΟΣ, ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ… ΠΑΡΤΗΣ!
» O tempora, o mores
Βέβαια, καθώς λέει και η παροιμία «μοναχός σου χόρευε κι όσο θέλεις πήδα», ο ατομισμός είναι μια αντίληψη που οφείλει να ενστερνιστεί κάθε νεοέλληνας που δεν σέβεται τον εαυτό του και εν πολλοίς καλά κρατεί. Πλην όμως εδώ δεν πρόκειται για μια εμμονή στην διατήρηση του γλωσσικού μας πλούτου, άρα και των παροιμιών ως λαϊκής σοφίας απόσταγμα, εδώ πρόκειται για κυρίαρχη ιδεολογία, με επιμέρους εφαρμογές, πρόκειται για το εθνικό σούπερ φετίχ των εθνικών μας φετίχ, πρόκειται για μια κατάρα που κάθεται από πάνω μας χρόνια σαν βαρομετρικό χαμηλό διαρκείας. Δεν πάει να βουλιάξει κάθε τι κοινό και δημόσιο(του προϋπολογισμού μη εξαιρουμένου της βυθίσεως), αρκεί να μη συμπαρασύρει κάτι δικό μας από την σωματική μας περιφέρεια μέχρι το πολύ τον τόπο διαμονής μας(το πολύ).
Αν οι περισσότεροι Έλληνες σήμερα στην κακή και ψυχρή τούτη συγκυρία, βλέπουν γύρω τους μόνο μαυρίλα και στο βάθος όλα τα άλλα σκούρα χρώματα, έχει να κάνει και με την αυτογνωσία τους κι όχι μόνο με τα ισχύοντα στο οικονομικό πεδίο. Είναι γιατί ξέρουν ότι για να ξεκολλήσει το βαπόρι από τον ύφαλο που το ρίξανε, όποιοι το ρίξανε, πρέπει να βάλει πλάτη όλο το πλήρωμα την ίδια ώρα που κανείς δεν έχει διάθεση για… σπρώξιμο. Κι αυτό διότι άλλοι περιμένουν να το ξεκολλήσει το σκάφος μόνος ο καπετάνιος με το ανώτερο πλήρωμα, άλλοι διότι μπαρκάρανε τα μπαγκάζια τους σε άλλο σκάφος, άλλοι γιατί θεωρούν το σκάφος μόνο των εφοπλιστών κι όχι δικό τους, άλλοι κάνουν τους πρόθυμους αλλά όταν πρέπει να βάλουν πλάτη θυμούνται κάτι δουλειές που έχουνε… γενικώς η παράφραση του αρχαίου ρητού του τίτλου νομίζω πως τα λέει όλα.
Γιατί, για όποιον παρατηρεί τα πράγματα γύρω του κάπως νηφάλια, πηγαίνοντας και λίγο απέναντι, φεύγοντας από το βάθρο του, θα έχει παρατηρήσει τι συμβαίνει, τι γίνεται όταν θίγονται τα ατομικά έως «μικροκοσμικά» συμφέροντα του καθενός μας. Τι πάθος μας βυθίζει σε πέλαγα διεκδίκησης, πόσο πνιγόμαστε από το δίκιο, σαν οισοφαγική παλινδρόμηση ένα πράμα, πόσο τα ιερά και όσιά μας καταπατώνται, πόσο ψάχνουμε και πόσες βρίσκουμε δικαιολογίες για την υποστήριξη των αιτημάτων μας, τα οποία όλως περιέργως τότε μόνο θυμόμαστε, για να τα ξεχάσουμε αμέσως μετά. Πώς το αίτημα γίνεται κυρίαρχο, πώς το δίκιο μας αντιστρέφει το λογοπαίγνιο «ώδινε όρος και έτεκε μυν» και γίνεται το Αραράτ τουλάχιστο, πώς γινόμαστε γόμωση που εκρήγνυται από κει που ήμασταν χώμα(με κάθε έννοια)…
Κι ας έρθω στα πιο πεζά, κι ας αφήσω την ανάλυση του ψυχισμού μας ως λαού. Ζούμε μέρες εθνικής ταπείνωσης, εξευτελισμού, αναξιοπρέπειας, ανυποληψίας, εμπαιγμού, τι άλλο να γράψω, στέρεψε το λεξιλόγιό μου. Δεχόμαστε μια επίθεση πρωτοφανή οπωσδήποτε, αήθη οπωσδήποτε, κερδοσκοπική οπωσδήποτε, απαράδεκτη με κάθε έννοια σαν χώρα, στο πρόσωπο του πρωθυπουργού, του υπουργού Οικονομικών, κάθε αξιωματούχου ερχόμενου σε επαφή και συναλλαγή, χώρια τα δημοσιεύματα, που χύνουν το μελάνι τους κατάμαυρο στην εθνική μας πρόσοψη. Σκουπίζουμε-σκουπιζόμαστε και ξανά και ξανά. Κι αυτό άρχισε ένα τρίμηνο πριν και πάντως από την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ. Αναρωτιέμαι, όλοι αυτοί οι αρμόδιοι των ελεγκτικών μηχανισμών της Ε.Ε. δεν έβλεπαν τίποτα ως το τέλος Σεπτεμβρίου του προηγούμενου χρόνου, κουτάβια ήτανε και αμέσως μετά την κυβερνητική αλλαγή έγιναν λυκόσκυλα και ντόπερμαν ξαφνικά;
Το έλλειμμα της χώρας μας ασφαλώς και δεν δημιουργήθηκε τα τελευταία πέντε χρόνια, είναι μια διαχρονική υπόθεση, αλλά τα χρόνια αυτά εκτοξεύθηκε εδώ που είναι σήμερα και ερωτώ: Αυτά τα πέντε χρόνια όλοι αυτοί δεν έβλεπαν, δεν διέκριναν τίποτα, δεν ανησυχούσαν για την διόγκωσή του, τίποτα; Και όλο αυτό το χάλι, αυτή η κατάρρευση, ανακαλύφθηκε στις 5 Οκτωβρίου και εντεύθεν; Θέλουν να μας πείσουν ότι εξαπατήθηκαν για τόσα πολλά χρόνια αυτοί οι αητοί της οικονομίας, αυτό το «αγλάϊσμα» των ευρωπαϊκών και αμερικανικών πανεπιστημίων;
΄Οσο για τις ημέτερες πολιτικές δυνάμεις, κάθε μία κάνει αυτό που λέει ο τίτλος και που κάνει κι ο καθένας μας ατομικά. Αμύνονται-έναντι της συγκυρίας- περί πάρτης. Οι της μεν Ν. Δημοκρατίας, υπό τον νέο αρχηγό, την ανάγκη φιλοτιμία ποιούντες, καταλογίζουν στην κυβέρνηση μόνο καθυστέρηση. Δεν έχω ακούσει πιο ισχυρή ομολογία ενοχής από την ατάκα Σαμαρά στο συνέδριο προχτές >, δηλαδή αργήσατε να αρχίσετε το συμμάζεμα, τα αφήσατε στα χάλια που σας τα παραδώσαμε εμείς… Το τρίτο κόμμα της βουλής το ΚΚΕ, συμπεριφέρεται από τις 5 Οκτωβρίου κιόλας σαν … τρίτος… δεν το ενδιαφέρει τίποτα, δεν χρωστάει ούτε την εκ πολιτικής αβρότητας χαριστική περίοδο, δεν ορρωδεί προ ουδεμιάς δυσκολίας και οικονομικής κατάρρευσης, δεν είναι από δω, πάντα άλλωστε ήταν «από κει»… ο ΛΑΟΣ(ο τόνος στο Ο εντάξει;) δηλώνει υποστήριξη ναι μεν αλλά όχι να ελληνοποιήσουμε και τους αράπακλες… ο ΣΥΡΙΖΑ παλινδρομεί εσωτερικώς και εκτονώνεται εξωτερικώς και γενικά οι έχοντες την ευθύνη των λεπτών έως χειρουργικών χειρισμών έχουν καταλήξει κι αυτοί στην αρχική παροιμία, ελαφρώς τροποποιημένη… Δηλαδή>(το ρήμα σε παθητικό χρόνο παρακαλώ).
Ούτως έχουν τα πράγματα αυτό τον καιρό αγαπητοί μου και το ερώτημα > δεν έχει και πολλές απαντήσεις όπως αντιλαμβάνεστε, ψάχνουμε για τη μία. Αυτό που και σε προηγούμενη ανάρτηση συνέστησα και επαναλαμβάνω και τώρα, έχει να κάνει με την ψυχική μας κατάσταση και την αντιμετώπιση της δυσμενούς συγκυρίας. Δεν θα πάμε από ομαδική κατάθλιψη κι αυτοκτονία σαν οπαδοί αίρεσης αδέρφια, δεν θα χάσουμε το χιούμορ μας, την καλή μας τη διάθεση, την έμφυτη τάση μας για φυγή από τη καθημερινότητα δια των γνωστών διεξόδων, ΟΧΙ!
Θα συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε, θα συνεχίσουμε να μπαίνουμε καρφί στο μάτι τους με την αλέγρα συμπεριφορά μας , θα συνεχίσουμε να βλέπουμε τη ζωή με αισιοδοξία, θα συνεχίσουμε να πιστεύουμε στη μοναδικότητάς της(της ζωής) και στη δική μας(άμα λάχει).
Κουράγιο μωρέ,…ψηλά το κεφάλι…
Δανείζομαι τον στίχο του Δ Τσακνή από το τραγούδι για το Πολυτεχνείο για να κλείσω:
>!
Περισσότερα... »
-
~ Choco Chip Muffins ~
» una cucina
Είμαι πολύ χαρούμενος με τη σημερινή μου ανάρτηση… Οι λόγοι πολλοί :Έγινε αυθόρμητα με σκοπό να καλύψει το «κενό συνοδείας» του απογευματινού καφέ!Χρησιμοποίησα υλικά που υπήρχαν στο ντουλάπι και το ψυγείο!!Έγινε τόσο γρήγορα που δε με πίστευαν!!!Πέτυχε απόλυτα!!!!Μου έδωσε πολύ όμορφες φωτογραφίες!!!!!Για να πάμε παρακάτω λοιπόν…
ΥΛΙΚΑ2 κούπες αλεύρι 2 κτγ baking powder¼ κτγ σόδα μαγειρική¾ της κούπας ζάχαρη¼ κτγ αλάτι¼ κτγ κανέλα 75 γρ τριμμένη κουβερτούρατριμμένη φλούδα από ½ - 1 πορτοκάλι1 μεγάλο αυγό σε θερμοκρασία δωματίου½ κούπα γάλα2 κτσ. γιαούρτι2/3 της κούπας σπορέλαιο½ λοβό βανίλιας ή 1 κάψουλα βανιλέτας
ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩΠροθερμαίνουμε το φούρνο στους 175ο C. Τοποθετούμε τις χάρτινες θήκες για muffins μέσα στα ειδικά ποτηράκια ψησίματος.Σε ένα βαθύ μπολ, κοσκινίζουμε το αλεύρι με το μπέικιν και τη σόδα. Προσθέτουμε στη συνέχεια το αλάτι, την κανέλα, το τρίμμα του πορτοκαλιού και την κουβερτούρα.Τα αναμειγνύουμε ελαφρά.
Σε ένα άλλο μπολ, χτυπάμε το γάλα με το γιαούρτι. Προσθέτουμε το αυγό το λάδι και τη βανίλια και συνεχίζουμε το χτύπημα με το σύρμα για 1 λεπτό μέχρι να έχουμε ένα ενιαίο υγρό μείγμα.Χρησιμοποιώντας μια σπάτουλα ή ένα κουτάλι της σούπας, ρίχνουμε το υγρό μείγμα μέσα στο μπολ με το αλεύρι και την παρέα του!Αναμειγνύουμε όλα τα υλικά απαλά, μέχρι να υγρανθεί όλο το στεγνό μίγμα και να πάρει τη γνωστή ρέουσα μορφή. Προσοχή, δεν τα χτυπάμε!!Γεμίζουμε τα ποτηράκια μέχρι το χείλος της χάρτινης θήκης και τα βάζουμε στο φούρνο.Μετράμε 20 λεπτά, όχι παραπάνω και ξεφουρνίζουμε!
Τα βγάζουμε από τα ποτηράκια και τα αφήνουμε να κρυώσουν λίγο, πάνω σε μια σχάρα.Με αυτή τη δοσολογία έβγαλα 11 καλοθρεμμένα muffins.Γρήγορα, εύκολα, απλά!!! Όλη η διαδικασία δεν μας παίρνει περισσότερο από 40 λεπτά!! Δε χρησιμοποιούμε μίξερ, βούτυρο και η λάντσα ελάχιστη!!!
Εντωμεταξύ, έχει γίνει και ο καφές. Σερβίρουμε και απολαμβάνουμε!!
Περισσότερα... »
-
6 Απρίλη 1966 μια ανθρώπινη ιστορία - 6th April 1966 a human story
» Aralik sokak
Στις 6 Απρίλη 1966 -εποχή ψυχρού πολέμου- οδήγησαν οι Σοβιετικοί πιλότοι
Μπόρις Βλαντιμίροβιτς και Γιούρι Νικολάγιεβιτς Γιάνωβ το πολεμικό τους αεροσκάφος
που είχε σοβαρή τεχνική βλάβη στη λίμνη Στοσσενσεε, με αυτή την πράξη αυτοθυσίας
έχασαν την ζωή τους, έσωσαν όμως τις ζωές εκατοντάδων πολιτών του δυτικού Βερολίνου
οδηγώντας το αεροσκάφος τους στη λίμνη. Αυτή η πινακίδα είναι εδώ είναι αφιερωμένη στη μνήμη τους, για να θυμίζει τον ανθρωπισμό τους στην εποχή του ψυχρού πολέμου.
On the 6th of April 1966 the Soviet pilots Boris Wladimirowitsch and Juri Nikolajewitsch Janow droved and dropped their defect air fighter with serious technical damage into the Stössensee sea and by this act of self-sacrifice they lost their lives.
Due to this extraordinary humanitarian action they protected the lives of hundreds west Berlin citizens from a big catastrophe. This table is in honour for them who shown humanism in the "Cold War" era.
Περισσότερα... »
-
13:35
Για το wifi του γείτονα
» mrpc's BlogΛίγο – πολύ οι περισσότεροι από εμάς έχουμε χρησιμοποιήσει κάποια στιγμή κάποιο ανοιχτό wifi που υπάρχει στη γειτονιά μας για κάποιο λόγο. Όμως, θέλω να πιστεύω, ότι κανείς δεν το κάνει αυτό σε μόνιμη βάση, αλλά σε κάποια περίπτωση ανάγκης, όταν π.χ. πέφτει η δική μας adsl.
Δυστυχώς όμως δεν είναι λίγες οι φορές που έχω ακούσει γνωστούς μου που μόλις αγόρασαν laptop να χαίρονται που δεν χρειάστηκε να αγοράσουν και μια σύνδεση στο internet, αφού έχει ο γείτονας τους. Ακόμα χειρότερα, τελευταία κάποια γνωστή μου είχε θυμώσει επειδή ο γείτονας κλείδωσε το wifi του με αποτέλεσμα να χάσει τη σύνδεσή της… εγκληματίας, ε;
Φαίνεται λοιπόν ότι τέτοια παραδείγματα υπάρχουν και στο εξωτερικό. Παρακάτω λοιπόν ένα απόσπασμα από ένα από τα αγαπημένα μου podcast, το Tech Guy με τον Leo Laporte:
Μοιράσου το με:
Περισσότερα... »
-
~ Hard Rocks, Kolymbithres ~
» Zoom
Kolymbithres Beach : “The most spectacular beach in Paros”
Blondeday
Scotland
Jun 26, 2009
Kolimbithres beach is amazing! The rock formations are like nothing that i have seen before. There is everything you would want at this beach, from windsurfing, to secluded little coves. There is a taxi boat that takes you from the beach to the town, if you are maybe wanting to go for some lunch, or there is a selection of lovely little tavernas round the local area. The restaurant in the campsite nearby is excellent, with two very friendly ladies who will do everything to help you.
source : tripadvisor
Περισσότερα... »
-
~ Λαδένια : η πίτσα της Σαρακοστής ~
» una cucinaΤο πιο γνωστό Κιμωλιάτικο προϊόν είναι η λαδένια. Φτιάχνεται με ζυμάρι, φρέσκια ντομάτα, κρεμμύδι και ελαιόλαδο. Τόσο απλά, τόσο νόστιμα!!
ΥΛΙΚΑ
Για τη ζύμη
400 γρ. αλεύρι
250 ml νερό χλιαρό
2 κ.τ.σ. ελαιόλαδο
1 κ.τ.σ. νιφάδες πουρέ πατάτας
1 κ.τ.γ. αλάτι
1 κ.τ.γ. ζάχαρη
2 κ.τ.γ. μαγιά σκόνη
Για τη λαδένια:
1-2 κρεμμύδια από τη Βελανιδιά σε φέτες
2 ντομάτες σε φέτες
2 κουταλάκια ρίγανη
Αλάτι
½ φλιτζάνι ελαιόλαδο
Επί τω έργω
Σε μια λεκάνη ανακατεύουμε το αλεύρι, το αλάτι, τη μαγιά, τη ζάχαρη, τον πουρέ και το λάδι. Ρίχνουμε το νερό και το δουλεύουμε λίγο με το χέρι.
Μεταφέρουμε το μείγμα πάνω σε μια αλευρωμένη επιφάνεια και το ζυμώνουμε μέχρι να πάρουμε μια ζύμη ελαστική και ομογενοποιημένη. Την πασπαλίζουμε με αλεύρι και την καλύπτουμε με μια πετσέτα.
Την αφήνουμε για καμιά ώρα και μετά τη βάζουμε σε ένα ταψάκι το οποίο έχουμε αλείψει με ελαιόλαδο.
Την ανοίγουμε με τα δάχτυλα μέχρι να καλύψει όλη την επιφάνεια του ταψιού.
Τη σκεπάζουμε με τις φέτες από το κρεμμύδι και τη τομάτα.
Πασπαλίζουμε με τη ρίγανη και προσθέτουμε αλάτι.
Ρίχνουμε πάνω από τη λαδένια το υπόλοιπο λάδι και ψήνουμε στους 165ο – 180ο C για 45' περίπου. Μετά από λίγη ώρα το σπίτι μοσχομυρίζει.
Τραγανή γευστικότατη και μυρωδάτη εκπλήσσει ευχάριστα τους λιγότερο μυημένους!!!
Καλή Σαρακοστή!!
Περισσότερα... »
-
~ Before Sunset ~
» Zoom
Karlovasi municipality
It is located 32 Km west of Samos Town. In the old days it was mentioned as Karlovasia (plural of Karlovasi) because it was comprised out of three communities, New Karlovasi, Middle Karlovasi and Old Karlovasi where the port was. They were all independent villages and built on the hills that are surrounding the valley. During the 1950’s they were united along with a Karlovasi settlement named Sakouleika and thus comprised the Municipality of Karlovasi.
In the center is New Karlovasi, Middle Karlovasi is one km to the west and separated from the New by the Karlovasi torrent. One km further to the west is the Old Karlovasi, hidden behind the hill of Agia Triada (Holy Trinity) and to the North of it is the harbor. In nowadays all three villages have expanded so much so they are united to one. The result is that Karlovasi is the largest in size and most sparsely populated area of Samos as well as Greece.
One opinion for the origin of the name is that it derives from the Turkish words Karli-Ovasi that means “snowy valley” but since it almost never snows in Karlovasi this opinion does not have many supporters. Author Zafeiriou (in his book Samian Chronicles) supports the idea that it was initially named “Kariova” meaning “Ikarian Colony” and this later evolved to Karlovasi and Nikos Dimitriou in his book Samian Folklore supports the idea that it derives from the surname “Karlovas” which is probably the correct interpretation.
It was first inhabited in the beginning of the 17th century with its first inhabitants being Samians that had migrated to Chios island to avoid pirate raids and then returned back. Afterwards Peloponnesians, Cretans, Icarians, Naxians and others followed. Old Karlovasi was built first, well hidden in woody area and then the other villages followed build on hills and far from the sea out of fear for the pirates. Last was the harbor where building began in the 8th of September 1871 and last was Ormos settlement.
Karlovasi is the headquarters of the Mathematical school of the Aegean University and is a major commercial center. Many inhabitants are also occupied in viniculture and the olive oil business.
Since its early days in Karlovasi there were many tanneries operating that were destroyed during the Second World War and the following civil war. Their ruins along the coast show their size and the wealth that they have brought to the city. This industry was flourishing in Karlovasi not because there were plenty of hides but because there were plenty of pine barks as well as oaks that were used for the production of tannic acid for the processing of the hides. After the discovery of chemical ways for the production of tannic acid the industry has diminished.
Three km southeast of Karlovasi, next to the road that leads to Konteika is the monastery of Profitis Elias (Prophet Elias) on an altitude of 200 meters. Its construction began in 1739 by the monks Neophilos and Gregorios.
West of Karlovasi is also the beach of Potami. There is a hot spring emerging and the chapel of “Metamorphosi” (transfiguration) that dates back to the 11th century and is considered to be the oldest one surviving on the island. Potami is a waterfront settlement that is developing because of tourism. A little further to the west there are two beaches of great natural beauty. The Small and Big Seitani beaches, both are protected areas since they are the habitat of the Monachus-Monachus seal.
Settlements belonging to the Municipality of Karlovasi are: Prophitis Elias with 91 residents, Potami with 12 Sakouleika with 25 and Sourides with 27 residents. The last two ones are quite old and are mentioned in the 1928 census, Potami is a quite new settlement.
Karlovasi’s highest ever-recorded population was recorded in the 1928 census, 7574 people.
source : http://www.samosin.gr
Περισσότερα... »
-
Meissen
» Aralik sokak
-
~ "E" is for Eating ~
» Zoom
-
Green Monday Donuts - Thats my World
» Aralik sokak
This donuts the so called "Pfanküchen" in Berlin, is the traditional donuts eaten on Green Monday.There are filled with different cream tastes like : Fruit confitures or chocolate cream and they are delicius!!
Περισσότερα... »
-
Lamp post in Copenhagen
» Aralik sokak
-
Καδής 2010-Σπαθαραίοι για πάντα!
» O tempora, o mores.jpg)
Η αγαπημένη Φιλίτσα του Μπαρμπανικολή, που την ξαναβρήκε μέσω "Πακέτου"..jpg)
Ο καινούργιος φέτος Καδής, μια που ο προηγούμενος πήρε τη σύνταξή του
Κρατάνε τη σημαία ψηλά(όχι, αυτό που βλέπετε δεν είναι σημαία, είναι ο ...ιστός), επιμένουν να τηρούν το έθιμο κάθε χρόνο, παρά τις όποιες-πολλές νομίζω- αντιξοότητες και δεν εννοώ μόνο το οικονομικό και την CRISIS.... άμα θέλουμε όχι αυτή αλλά και κάθε άλλη κρίση βάζουμε κάτω και της αλλάζουμε τα "πρέκια"... η μεγαλύτερη κρίση είναι μέσα μας, είναι στις συνήθειές μας, είναι στους επηρεασμούς που δεχόμαστε και κατά πόσο τους δεχόμαστε, είναι στην βαρεμάρα μας, στην αλλοίωση των συστατικών μας, στις ημερομηνίες λήξης μας... Αμα θέλουμε-επαναλαμβάνω-κάνουμε τον καναπέ μας κομμάτια και στεκόμαστε όρθιοι, αντιμετωπίζοντας την κρίση με κάτι που κάνει ρίμα αλλά δεν θα το γράψω... Κι αυτοί το κάνουν, με τις όποιες-επαναλαμβάνω-δυσκολίες, αντιμετωπίζοντας πεσιμισμούς, παραξενιές, παρεξηγήσεις, προσωπικές ιδιομορφίες και συμπλέγματα και επιμένουν... ΚΑΙ ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥΣ! Κι όσοι φέτος αψηφήσαμε τους μετεωρολόγους και τις κυρίες τους, όσοι σταθήκαμε ή κάτσαμε στο λίγο κρύο έξω, για μιάμισυ ώρα ΑΠΟΖΗΜΙΩΘΗΚΑΜΕ και πάλι. Μας αποζημίωσαν οι άνθρωποι των Σπαθαραίων, μεγάλοι και ΚΥΡΙΩΣ μικροί, που συμμετείχαν σαυτό το πολιτιστικό πανηγύρι... και τους απολαύσαμε και τους χαρήκαμε και γελάσαμε με το καταλυτικό τους χιούμορ και τους χειροκροτήσαμε, τους δώσαμε αυτό το-έτσι όπως έγινε-υστέρημα της καρδιάς μας, για όλο αυτό το δρώμενο. Παιδιά νάστε όλοι καλά και προπαντός να μην χάσετε ποτέ αυτό το πηγαίο σας χιούμορ, με αυτό να αντιμετωπίζετε τη ζωή, αυτό που είπατε στο "διαφημιστικό" τροποποιώντας το γνωστό σλόγκαν "έχει σήμα καμπάνα" με το δικό σας, πως οι Σπαθαριώτες "έχουν τρέλλα καντάρια"... Κρατήστε την σαν σήμα επικοινωνίας μαζί μας... για το δικό μας δίκτυο... για απεριόριστο χιούμορ στη ζωή μας... ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
{Παρακάτω λεζάντες κάτω από κάθε φωτογραφία από τα δρώμενα}....jpg)
Καβλοκόπημα, η τιμωρία του βιαστή της παρθένου κόρης(στο ρόλο της ο πρόεδρος του χωριού κι όχι μόνο σαυτόν)..jpg)
Ο νικητής του αγώνα πυγμαχίας κατά Καραμανλή και Παπανδρέου, ελληνικός λαός....jpg)
Το διπλό κομματικό επιτελείο παρακολουθεί τον αγώνα, από αριστερά προς τα δεξιά Σαμαράς(εξ ού και το σαμάρι στη πλάτη), Ψωμιάδης(με τις κουλουροφρατζόλες) και Παπουτσής....jpg)
Η Βίκυ Χατζηβασιλείου αυτοπροσώπως, δια σώματος Δημ.Αγγελή, παρουσιάζει το "Πακέτο"..jpg)
Η "διαφήμιση" που λέγαμε, με παράφραση του στίχου... οι Σπαθαριώτες μπορεί να μην έχουν γιατρό, να μην έχουν σχολειό, να μην έχουν τίποτα, αλλά "έχουν τρέλλα καντάρια"....jpg)
Το "πακέτο" που άνοιξε ο Χτούρος πριν ξαναβρεί την χαμένη του... αγαπημένη... αυτή που απο λάθος ανάρτηση πήγε(σαν φωτογραφία)πρώτη-πρώτη... τη κατσίκα, ονόματι Φιλίτσα, η οποία-και το απέδειξε επί σκηνής-δεν μασάει... ταραμά!.jpg)
Το κρέμασμα του Καδή όπως κάθε χρόνο, στο ίδιο κλωνάρι από τους επαναστατημένους....jpg)
... και φυσικά ο χορός του τέλους(όπως λέμε "τίτλοι τέλους")...
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΑΔΕΡΦΙΑ, ΝΑΧΕΤΕ ΌΛΟΙ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ!!!!!!!
Περισσότερα... »
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
-
~ The little chapel on the hill ~
» Zoom
Vourliotes Samos Island Greece
On the 16th km of the road that connects Samos Town with Karlovasi, is the detour that after 5 km leads to the village of Vourliotes. It is located on an altitude of approximately 300 meters above sea-level.
It is one of the first villages of the island and it has been built at the end of 16th or beginning of the 17th century. It’s first inhabitants came from the village of Vourla in Asia Minor (ancient city of Clazomenes) and from this village its name derives from.
It is located in a area with lush vegetation, covered with pine trees and vineyards. There’s abundance of water and the village has many narrow streets and traditional houses. In general it’s a very nice village with a great view to the north.
One km before the village detour and on the beach is the settlement of Avlakia which once was the seaport of Vourliotes. Nowadays this settlement is developing on its own because of tourism.
Two km to the south and on an altitude of 460 meters, in a fascinating environment is the monastery of “Vronta” or “Panagia Vrontiani” (Holy Mary of Vronta). It has been built in 1566 by the monks (and brothers) Iakovos and Makarios and is dedicated to Holy Mary. It contains many frescos, a wonderful wood carved icon screen and many ecclesiastic utensils. The devastating forest fire of 1999 caused the partial destruction of this monastery.
The village residents are mostly occupied in agriculture and especially viniculture. There are cafes in the village square where you can enjoy lunch or dinner. From here you can also go for a walk on the Karvounis mountain following various mountain tracks.
The settlements of Avlakia with 28 residents, Kampos with 75 and Vronta monastery with 31 residents also belong to the Community of Vourliotes.
Its highest ever-recorded population was recorded in the 1928 census, 1638 people.
source : www.samosin.gr
Περισσότερα... »
-
ΤΙ ΜΑΣ ΚΡΑΤΑΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ;
» O tempora, o mores
Μην είν΄ η τρέλα μας, μην είν΄ η ανεμελιά μας, μην είν΄ η αφασία μας, μην είν ΄ ο ωχαδερφισμός μας, μην είν΄ αυτό το αίσθημα της αυτοσυντήρησης, που μας κάνει να κρατιόμαστε όχι μόνο ζωντανοί, αλλά και ακμαιότατοι; Είναι όλα αυτά μαζί και το καθένα χωριστά, που σε περιόδους κρίσης, πολιτικών ανωμαλιών ή δύσκολων γενικά καταστάσεων δεν μας αφήνει να πέσουμε σε κατάθλιψη, να τα βάψουμε μαύρα, να μας κυριεύσει ο πεσιμισμός και η απογοήτευση. Είναι και το χιούμορ μας, αυτή η αντίληψη της > κάθε βάρους, κάθε άχθους που μας φορτώνεται με ή άνευ δικής μας επιδίωξης και είναι κάτι που αφού το διατηρήσαμε σε πιο δύσκολες εποχές, δεν πρέπει να το χάσουμε ούτε τώρα, παρά την πολιτιστική πολεμική που μας γίνεται εδώ και χρόνια.
Απορούν ίσως κυρίως οι βορειοευρωπαίοι εταίροι και κάτι ξενέρωτοι τεχνοκράτες των Βρυξελλών(καλά αυτοί πολλά δεν καταλαβαίνουν και πρώτο τι σημαίνει ζωή, έχουν εμμονές με τα νούμερα και καταλήγουν οι ίδιοι τέτοια) πώς και ενώ είμαστε στα πρόθυρα της χρεωκοπίας διασκεδάζουμε λέει σε κάθε ευκαιρία σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Απορείτε; Δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε ρε συνεταιράκια. Ρίξτε το στη παλαβή, δώστε του φουστανιού σας αέρα(δυστυχώς δεν μπορώ να σας το μεταφράσω πιστώς κάτι τέτοιο, αλλά άμα κάτσετε δίπλα μας για λίγο θα το εμπεδώσετε) και θα δείτε ποιο το νόημα της ζωής και ποιος ο εκμηδενισμός κάθε αριθμού(χρηματικού, ηλικιακού κ.ά.). Θα δείτε πόσο ωραία θα αισθανθείτε, τι εστί ευωχία, μέχρι και τι εστί βερίκοκο που λέει ο λόγος(ούτε αυτό μεταφράζεται, λυπάμαι).
Διότι όπως θα έχετε παρατηρήσει, τα ελλείμματα της ευρωζώνης, οι τρύπες οι παραπανίσιες να το πω έτσι, παρατηρούνται σε μας τους τρεις μεσόγειους Ελλάδα, Ισπανία και Πορτογαλία, που τυγχάνει σήμερα να έχουμε και σοσιαλίζοντες πρωθυπουργούς και κυβερνήσεις(δυστυχώς οι Ιταλοί έχουν επικεντρωθεί στο βόρειο τμήμα τους, έχουν αφήσει τον νότο τους να κρέμεται αιωρούμενος στη μεσόγειο θάλασσα). Αυτό είναι ένα στοιχείο οπωσδήποτε αξιοπρόσεκτο που δεν χρειάζεται όμως ούτε εμβριθείς, ούτε και οικονομικοτεχνικές αναλύσεις. Είναι θέμα ταμπεραμέντου, είναι ζήτημα κουλτούρας και κοσμοθεώρησης, είναι στάση ζωής, ακόμα και χωρίς οικονομικές δυνατότητες, ακόμα και με δανεικά κι αγύριστα να επιδιδόμαστε σε ξεφαντώματα γενικώς. Κι αν στην Ισπανία π.χ. υπάρχουν λόγω της υμέτερης κουλτούρας ματαντόρ και τορεαντόρ, στην Ελλάδα υπάρχουμε ως… «τρακαντόρ»(για την Πορτογαλία δεν γνωρίζω τίποτα ιδιαίτερο πλην των πολλών κοινών, μεταξύ των οποίων και η μεσόγειος μουσική).
Είμαστε το μαλακό υπογάστριο της Ευρώπης, ως ηπείρου και ως οικονομικής ενότητας και πολύ το γουστάρουμε και γιαυτό το διασκεδάζουμε. Διότι ως μαλακό υπογάστριο και ευαίσθητη περιοχή, φυσιολογικά, ερεθιζόμαστε ευκολότερα, κοινώς γαργαλιόμαστε(δυστυχώς ούτε αυτό δύναμαι να σας το μεταφράσω ω εταίροι). Κι όταν γαργαλιέσαι, πέραν του ότι βρίσκεσαι σε κατάσταση ευωχία μονίμως σχεδόν, δεν μπορείς ασφαλώς να ασχοληθείς με σοβαρά ζητήματα, πόσο μάλλον με τα οικονομικά, που είναι τα πλέον «αντιγαργαλιστικά» εδώ που τα λέμε, έτσι;
Ας συνεχίσουμε λοιπόν να μην τα παίρνουμε τα πράματα από μέσα μας, ας συνεχίσουμε στο γνωστό μας μοτίβο, ας συνεχίσουμε να γράφουμε ιστορία ως παρέες, να αρπάζουμε κάθε ευκαιρία γιορτής στον αέρα σαν τα πουλιά και ας μην ψάχνουμε απάντηση στο ερώτημα του τίτλου. >. Καλά μας ταξίδια συνέλληνες!
Περισσότερα... »
-
Που ΄σουνα Γιώργο, που ΄σουνα...
» O tempora, o mores
Τι έγινε, λέει, το εγκατέλειψες το μπλογκ; Αυτή την ερώτηση αντιμετώπισα μέρες τώρα που απουσίασα από τα διαδικτυακά δρώμενα. Κι είναι-ειλικρινά-μια «αντιγραφή με επικόλληση» στην καθημερινότητά μας πλέον, η διαδικτυακή δράση. Είναι κάτι σαν προσκλητήριο, σαν την καθημερινή αναφορά στο στρατό, είναι που ο ένας ψάχνει τον άλλον, τι έγινε, γιατί δεν γράφει, γιατί δεν δηλώνει παρών, μήπως του συμβαίνει κάτι, μήπως αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα… είναι αυτό που λέμε η επι-κοινωνία των πολιτών, όσο κι αν αυτού του είδους η επικοινωνία, αυτή η μορφή κοινωνικής δικτύωσης δεν αρέσει σε κάποιους, λίγους ευτυχώς και συνεχώς μειούμενους. Ομολογώ ότι συγκινήθηκα από το ενδιαφέρον τόσων φίλων, είναι και η ηλικία μου, που με κάνει περισσότερο ευσυγκίνητο απ΄ ότι είμαι εκ φύσεως. Με την ευκαιρία της ανάρτησης να σας ευχαριστήσω, και δημοσίως που λένε, όλους, για το ενδιαφέρον σας. Ευτυχώς δεν ήταν κάτι που να με αφορά ή κάποιο μέλος της οικογένειάς μου, ήταν «μηχανικό» το πρόβλημα που με κράτησε μακριά. Μια βλάβη στον Η/Υ, που-βάζοντας κι εγώ το χεράκι μου- την έκανα μεγαλύτερη έκαψε την μητρική κάρτα, και στάθηκε η αφορμή για μια γενικότερη αναβάθμιση, μια που το μηχάνημα από πλευράς ηλικίας κόντευε να βγάλει δημοτικό και να γίνει γυμνασιόπαιδο, οπότε, έπρεπε να του πάρω καινούργια τσάντα.
Αυτές τις μέρες συνέβησαν πολλά, άλλωστε οι εξελίξεις τρέχουν, «η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει τη δικιά μας μελαγχολία», όπως λέει κι ο εθνικός μας τροβαδούρος, κι αυτό που κανείς μπορεί να πει είναι ότι σε αντίθεση με τα προηγούμενα 5-6 χρόνια που υπήρχε μια στατικότητα από πλευράς πολιτικής παραγωγής και μια κοινωνική αδιαφορία, τους τελευταίους μήνες παρατηρείται μια έντονη κινητικότητα παντού, μια εγρήγορση, μια πρεμούρα, ίσως λόγω των αλλαγών που επιχειρούνται, γιατί μέχρι στιγμής μόνο επιχειρήσεις γίνονται, αποτέλεσμα δεν έχουμε. Αυτό που μπορεί κανείς να πει, έτσι σαν γενικό συμπέρασμα, είναι, παρά τις διαβεβαιώσεις ίσως και τις καλές προθέσεις, ότι η ακολουθούμενες συνταγές είναι μια απ΄ τα ίδια, ανεξαρτήτως τρόπου «παρασκευής». Δηλαδή ή ο Παρλιάρος μαγειρεύει ή η Λόη, η σπανακόπιτα σπανάκι και τυρί έχει μέσα, άντε να είναι λίγο πιο τραγανό το φύλλο. Μισθοί και συντάξεις, φορολογία ακινήτων, φορολογία καυσίμων(όχι άλλο κάρβουνο θα αναφωνήσουμε ως άλλοι Κούρκουλοι σε λίγο) και κλίμακες… Μπορεί οι γυναίκες να μπαίνουν στη κλιμακτήριο από μια ηλικία και πάνω, αλλά σαυτή τη χώρα η κλιμακτήριος φορολογία συνεχώς κατεβαίνει σκαλοπάτια, ανεβαίνει ανηφοριές… Και βέβαια αυτό που πια έχουμε εμπεδώσει, παρά την ελπίδα ότι κάτι μπορούσε να γίνει με τους σημερινούς, είναι ότι σαυτή τη χώρα δεν μπορείς να προγραμματίσεις τίποτα, δεν μπορείς να σχεδιάσεις με ορίζοντα μεγαλύτερο του έτους(πολύ είπα; Έστω), ζούμε στη χώρα του εφήμερου από πολλές απόψεις, μη σας πω ακόμη και από ερωτικής απόψεως δηλαδή.
Διότι συγκλονίστηκε το πανελλήνιο στο άκουσμα του διαζυγίου της εθνικής παρουσιάστριας μετά του γνωστού τηλε-παραγωγού, είχαμε πτώσεις εκ νεφών, είχαμε δράματα, είχαμε φυσικά και τρομακτικές αυξήσεις θεαματικότητας στα μεσημεριανάδικα, τα οποία, αν γινόταν, θα ήταν σε εθνικό δίκτυο, για ένα μαραθώνιο αντίστοιχο αυτού για φυσικές καταστροφές. Συγκάηκαν τα μπούτια των τηλε-κουτσομπόλων και τηλε-κουτσομπόλιδων από το τρέξιμο, ανάψανε οι ποδιές τους στη προσπάθεια να καλύψουν το θέμα από πάσης παραμέτρου, διότι θα το έχετε αντιληφθεί μετά από τόσες περιπτώσεις, ότι κάθε θέμα στην τηλεόραση του σήμερα έχει πολλές παραμέτρους. Μόνο μέτρο δεν έχει. Αυτό έχει απολεσθεί πολύ πριν την πρώην ευτυχία του ζεύγους Μενεγάκη(εδώ δεν υπερισχύει το ανδρικό επώνυμο, αλλά αυτό του ισχυρότερου τηλεοπτικώς). > έγραφε προ ημερών υπότιτλος μεσημεριανάδικου και ήταν ενδεικτικό και της εθνικής μας προσδοκίας, υπέκρυπτε εθνικό πόθο το σύνθημα. ΄Όπως οι τηλε-περσόνες θέλουν πίσω την παλιά καλή τους Ελένη, έτσι κι όλοι οι Έλληνες αποζητούν μια παλιότερη αλλά και σαφώς καλύτερη Ελλάδα και το χαμένο τους χαμόγελο. Μπορεί η τηλεόραση να είναι μέσο επιφανείας και επιδερμικής αφής, αλλά σαν εθνικό φετίχ υποκρύπτει ευσεβείς πόθους κι αρχαία οράματα. Χώρια δηλαδή που το όνομα της τηλε-περσόνας παραπέμπει και στην αρχαία τοιαύτη την απαχθείσα και ξενητευθείσα εν Τροία, με τη γνωστή περιπέτεια εξ αυτής του αρχαίου Ελληνισμού. Υπεισέρχονται λοιπόν όπως προείπαμε ένα σωρό παράμετροι-για σκεφτείτε-από ένα διαζύγιο, κάτι τόσο διαδεδομένο στον χώρο των «σελέμπριτυ΄ς» και τόσο IN όπως ξέρουμε.
Στα εντοπίως συμβαίνοντα τώρα αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι αφίχθη συνεργείο καθαρισμού εξ Αθηνών, με έξοδα της ΕΤΑ, που επιδόθηκε στον καθαρισμό του ΞΕΝΙΑ. Μπορεί Ηρακλής να μην υπήρξε στην όλη επιχείρηση, αλλά επρόκειτο πράγματι περί κόπρου του Αυγείου. Τώρα βέβαια είναι και κάποιοι που λένε ότι πετάχτηκαν και κάποια αντικείμενα που είχαν μια αξία, περισσότερο συναισθηματική ίσως, όπως και για τη φθορά που έγινε στην τοιχογραφία του Φασιανού από την βίαιη αποκόλληση του μικρού φωτιστικού λαμπατέρ από το σημείο του τοίχου που φιλοξενούνταν δεκαετίες τώρα, που «άφησε ξοπίσω του μια τρύπα κι είπε για χαρά σου» στον Αντύπα της υπεράσπισης του έργου τούτου. ΄Ενας νέος κύκλος διεκδίκησής του ξεκινά-θέλουν να μας πείσουν-χωρίς να έχουν κλείσει οι προηγούμενοι φυσικά, ούτε και να έχουν … «τετραγωνιστεί» . Ακόμα έχει πολλή φωτογράφηση το «αξιοθέατο» να δεχτεί από τους καλοκαιρινούς επισκέπτες κι εμείς να το τρώμε στη μάπα. Βέβαια τώρα, μετά την επέμβαση του σωστικού συνεργείου εκ της ΕΤΑ ίσως-λέω-να μπορούμε να στήνουμε την εξέδρα των παρελάσεών μας επί της καθαρισμένης βεράντας, με τα όρθια κολωνάκια σε μια ένδειξη χρηστικότητας του κτιρίου και με την ελπίδα το βάρος των επισήμων να λειτουργήσει σαν άχθος που δεν θα αντέξει κάποια στιγμή η φθαρμένη και καταπονημένη του βεράντα.
Πολλά γράψαμε-ουκ εν τω πολλώ το ευ άλλωστε- κουράζεται το μάτι του μπλογκοαναγνώστη και δεν το θέλω κάτι τέτοιο με τίποτα, γιαυτό μένω εδώ και εις το επανιδείν (γερμανιστί αουμ φίν ντερζεν).
Περισσότερα... »
-
Focaccia γλυκιά, με φράουλα σταφύλι
» una cucina
Πήρε το μάτι μου πρόσφατα σε κάποιο από τα πολύ αξιόλογα blogs (ας με συγχωρήσει δε θυμάμαι σε ποιο) που φιλοξενούνται στο πλάι της πτωχής πλην τίμιας σελίδας μου, μια συνταγή για focaccia και θυμήθηκα ότι έχω κρατήσει από το Δεκέμβρη μια συνταγή για τη γλυκιά εκδοχή της.
Την έφτιαξα με σταφύλι φράουλα που μέχρι τα Χριστούγεννα τουλάχιστον τα έβρισκα στη Λαϊκή. Δεν έχω προσέξει αν κυκλοφορούν ακόμη.
Όχι δεν έχω τεμπελιάσει...!! Απλά "ανεβάζετε" όλες σας τόσα πολλά ξελογιάρικα και μαγικά πράγματα, που προσπαθώντας να τα φτιάξω, «παραμελώ» τη δική μου ”cucina” :)
Επειδή δε μπορώ να περιμένω για τη schiacciata μου, τη βάζω αμέσως και σας προσκαλώ να τη δοκιμάσετε…
Η συνταγή παραπέμπει άμεσα στην Τοσκάνη !!
Πάμε λοιπόν.
ΥΛΙΚΑ
2 ½ - 3 κούπες αλεύρι δυνατό
1 κύβο μαγιά φρέσκια
1 κτγ ζάχαρη
1 κούπα χλιαρό νερό
¼ κούπα ζάχαρη
1 κτσ φρέσκο βούτυρο λιωμένο ή 2 κτσ ελαιόλαδο
½ κτγ αλάτι
Ρόγες από ώριμο σταφύλι φράουλα
Ζάχαρη για το πασπάλισμα
Παρθένο ελαιόλαδο για επάλειψη
ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Διαλύουμε τη μαγιά σε ¼ της κούπας ζεστό νερό (40ο C) μαζί με 1 κτγ ζάχαρη.
Αφήνουμε το μείγμα να περιμένει για 5 λεπτά για να δράσει η μαγιά με τη ζάχαρη.
Σε ένα μεγάλο μπολ, ή στον κάδο του μίξερ ανακατεύουμε τα υπόλοιπα υλικά της ζύμης. Προσθέτουμε και το μείγμα της μαγιάς και δουλεύουμε τη ζύμη με τα χέρια ή το γάντζο του μίξερ σε χαμηλή ταχύτητα μέχρι να πετύχουμε μια ζύμη εύπλαστη και ελαστική.
Την αφήνουμε σκεπασμένη με μεμβράνη μέσα στο μπολ να φουσκώσει.
Όταν είναι έτοιμη, σκεπάζουμε ένα ταψί του φούρνου με χαρτί ψησίματος αλειμμένο με λάδι.
Απλώνουμε τη ζύμη στο ταψί με τα χέρια μας.
Πλένουμε καλά το σταφύλι και βάζουμε τις ρόγες πιέζοντας προσεκτικά να καθίσουν στη ζύμη.
Στα κενά που δημιουργούνται ανάμεσά τους, φτιάχνουμε λακουβίτσες με τον αντίχειρα μας.
Σκεπάζουμε το ταψί και αφήνουμε τη ζύμη να ανέβει για περίπου μισή ώρα.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200ο – 220ο C .
Αλείφουμε την επιφάνεια με παρθένο ελαιόλαδο και πασπαλίζουμε με τη ζάχαρη.
Ψήνουμε για μισή ώρα, μέχρι να πάρει να χρυσίσει.
Την αφήνουμε να κρυώσει λίγο και κόβουμε μεγάλα κομμάτια!!
Έχει υπέροχη γεύση και άρωμα μεθυστικό.
Καλή αποκριά και καλή σαρακοστή!!
Update : Και για λαγάνα... στο Μπάλο!!!
Update2 : Α, έβαλε και η Ελευθερία!
Update3 : Βροχή οι λαγάνες : (κατά σειρά δημοσίευσης) από τη Λίνα, το Mαράκι, την elen... Διαλέγετε και παίρνετε !!!
Περισσότερα... »
-
~ Athens Sky 2day ~
» Zoom
-
"D" IS FOR "THE DREAM"
» Zoom
-
~ Aegean View ~
» Zoom
-
2 Ducks in the Lake
» Zoom
This photo has been taken by (my cousin and friend) Alekos Sarakas during his last trip to Prague!!
Περισσότερα... »
-
10:00
Science Museum Windows Fail
» mrpc's BlogΓια να ρίξουμε και λίγο κράξιμο στο αγαπημένο μας λειτουργικό σύστημα… οι παρακάτω φωτογραφίες από το Science Museum στο Λονδίνο:
Windows Fail :p
Μοιράσου το με:
Περισσότερα... »
-
13:46
Επιστροφή
» mrpc's BlogΕντάξει, θα το διαβάσατε και από τη Χριστίνα, επιστρέψαμε τελικά στην Ελλάδα. Είχα υποσχεθεί φωτογραφίες:
Περάσαμε πολύ καλά, είδαμε ελάχιστα πράγματα που δεν μας αρέσανε, ενώ αντίθετα είδαμε πάρα πολλά που πάθαμε σοκ και αναρωτιόμασταν που ζούμε τόσα χρόνια.
Στα μείον είναι η επιστροφή στην πραγματικότητα της Ελλάδας, αφού μετά από μια σύντομη βόλτα στο κέντρο για κάποια δουλειά μου ήρθε να χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο, καθώς και το ότι δυστυχώς έχασα το WordCamp… Διάβασα όμως πολύ καλά λόγια και χάρηκα, συγχαρητήρια στα παιδιά που ασχολήθηκαν με τη διοργάνωση!
Μοιράσου το με:
Περισσότερα... »
-
~ Charlottenburg Palace ~
» Zoom
Schloss Charlottenburg is an early 18th century baroque palace in Berlin's western Charlottenburg district. The building burned to the ground during the Second World War but has been completely reconstructed.
History
Charlottenburg palace is the largest palace in Berlin. The original, central part was constructed between 1695 and 1699 as the summer residence for Sophie Charlotte, wife of the Elector of Brandenburg, Frederick III.
The palace, designed by Johann Arnold Nering, was expanded shortly after Frederick became the first Prussian King in 1701 as Friedrich I.
Swedish master Johann Friedrich Eosander von Gothe supervised the expansion, which included the addition of the 48 meter tall copula and the construction of the orangery at the west wing. A statue of the goddess Fortuna was placed on top of the copula.
In 1740 Frederick the Great - king Frederick III - commissioned the expansion of the east wing to complement the longer west wing. It was completed six years later after a design by Georg Wenzeslaus von Knobelsdorff. The palace was hit in 1943 during an allied air raid causing a fire which completely destroyed the building. After the war the palace was meticulously reconstructed.
source
Περισσότερα... »
-
Wittenbergplatz Berlin - Sky watch Friday
» Aralik sokak -
Φανάρι - Laterne
» Aralik sokak
-
~ Μοσχάρι βραστό ~
» una cucina
Ο χασάπης μου ο κ. Γιώργος, φιλόσοφος εκ πεποιθήσεως (έχουμε κάνει ατελείωτες συζητήσεις επί παντός επιστητού), λάτρης του Λαϊκού, του ρεμπέτικου και του Β’ Προγράμματος, μου έχει πει ότι κάθε κομμάτι κρέας είναι κατάλληλο για συγκεκριμένο φαγητό.
Η πλάτη κάνει για όλα!!!
ΥΛΙΚΑ
1,3 κ μοσχάρι (πλάτη με κόκαλο)
4 μέτριες πατάτες
5 καρότα
3 κρεμμύδια από τη Βελανιδιά
5 κλωνάρια σέλινο
αλάτι – πιπέρι
5 κτσ ρύζι
Για να ξέρετε περί τίνος πρόκειται !!
Ντρέσσινγκ
ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Ξεπλένουμε το κρέας, το στεγνώνουμε με ένα απορροφητικό χαρτί κουζίνας και το βάζουμε στην κατσαρόλα. Ρίχνουμε νερό όσο να το σκεπάζει.
Το αφήνουμε να πάρει βράση και το ξαφρίζουμε με μια τρυπητή κουτάλα.
Το σκεπάζουμε, χαμηλώνουμε τη φωτιά και το αφήνουμε να σιγοβράσει για καμιά ωρίτσα.
Καθαρίζουμε και πλένουμε τα λαχανικά μας και τα ρίχνουμε στην κατσαρόλα. Προσθέτουμε και το αλατοπίπερο σκεπάζουμε πάλι την κατσαρόλα και συνεχίζουμε το βράσιμο για άλλα 50 λεπτά ακόμα.
Με την τρυπητή κουτάλα στραγγίζουμε το κρέας και το τοποθετούμε σε μια πιατέλα. Γύρω του βάζουμε τα λαχανικά.
Με ένα σουρωτήρι, σουρώνουμε το ζουμί από τα ψιλά κοκαλάκια και το ξαναβάζουμε στην κατσαρόλα. Ρίχνουμε και το ρύζι και το αφήνουμε κανένα 20λεπτο να γίνει.
Ετοιμάζουμε το ντρέσσινγκ αφού ανακατέψουμε σε ένα μπολ γυάλινο 1/3 του φλιτζανιού λευκό κρασί με 1 φλιτζάνι ελαιόλαδο, 1 κουταλιά της σούπας μέλι, χυμό από 1 λεμόνι, αλάτι και φρέσκο πιπέρι
Σερβίρουμε τη σούπα και το κρέας περιχυμένο με το ντρέσσινγκ, συνοδεία λαχανικών.
Γεμίζουμε τα ποτήρια με το Μοσχοφίλερο που έχουμε ανοίξει και τσουγγρίζουμε στην υγειά σας!!
Περισσότερα... »
-
~ Lycabettus hill, Athens ~
» Zoom
Athens has a couple of vantage points besides the Acropolis, from which you can get superb views of the city. Lycabettus Hill is really a limestone rock reaching almost 1,000 feet into the once-crystalline Athenian sky. In the evening, the top half is floodlit, and from the Acropolis it looks something like a giant souffle. By day, it's a green-and-white hill toppoed by a tiny, flaringly white church, Agios Georgios. It’s a nagging challenge, and sooner or later you’re to want to climb it. Don’t try to walk up (pilgrims used to, but it’s an Everest for the faithless), and don’t try to take a cab, because it only goes half-way and you still have quite a hike to get to the top. Take the two-minute funicular up the southeast flank. To get there, follow the “telepherique” signs to the corner of Kleomenous and Ploutarchou Streets, between Kolonaki Square and the Athens Hilton. The panorama from the top is priceless – all the way to Mount Parnes in the north, west to Piraeus and the Saronic Gulf, with the Acropolis siiting like a ruminative lion half way to the sea. There's also a cafe/restaurant up there.
SOURCE
Περισσότερα... »
-
Street trade market - Παζάρι στο δρόμο - Thats my World
» Aralik sokak
Eίναι συνηθισμένο κατά την περίοδο των διακοπών στο Βερολίνο να βλέπει κανείς παιδιά στους δρόμους να πουλούν τα παλιά τους παιχνίδια. Α usual view of the Berlin streets during the school holidays to see children sales their old toys.
Περισσότερα... »
-
Tarsanas - Thats my World
» Samos Daily Photo
The Tarsanas or Arsanas in the Common Language is a Byzantine marine origin. By this means mainly small shipyards and shipbuilding plants which lifted small boats and fishing boats usually for cleaning, anti-fouling and retention. The name is a toponym brought many areas (bays), which are or have been previously established. This image is a night view of Tarsanas in Pythagorio Samos.
Περισσότερα... »
-
ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΣΑΜΟ -ΙΚΑΡΙΑ ΚΑΙ ΦΟΥΡΝΟΥΣ
» Samos Sportoiksamos@gmail.com
Τώρα το samos sport σας ενημερώνει για τα αθλητικά δρώμενα του νομού Σάμου και από τον έντυπο τύπο μέσα από το ΣΑΜΙΑΚΟ ΒΗΜΑ - ΑΘΛΗΤΙΚΑ.....-
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ 30/01/2010
ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ Του ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ 15η ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΒΛΗΘΗΚΑΝ
ΑΝΑΒΟΛΗ 30/01/2010 10:15
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΑΘΗΝΑΙΚΟΥ -ΚΑΡΛΟΒΑΣΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΕΙ ΓΙΑ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΣ 14:00, ΑΝΑΒΑΛΛΕΤΑΙ ΛΟΓΟ ΚΑΙΡΙΚΩΝ ΣΥΝΘHΚΩΝ, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΠΑΕΙ Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΚΑΡΛΟΒΑΣΟΥ.
ΜΠΑΣΚΕΤ 29/10/2010
Προαναγγελία αγωνιστικής 30-31/01/2010
Περισσότερα... »
-
The St. Nikolai of Spandau - scenic Sunday
» Aralik sokak
St. Nikolai is the oldest building in Spandau Berlin, about 750 years old! Its a wonderfull building and visible from any side of Spandau.
Περισσότερα... »
-
00:19
Στα μουσεία του Λονδίνου
» mrpc's BlogΜετά το overdose στα ψώνια και την οικονομική μας καταστροφή (δεχόμαστε donations :p), είπαμε να πάμε και σε κανένα μουσείο. Κατ’ αρχήν πρέπει να πω ότι τα μεγάλα μουσεία του Λονδίνου έχουν συνήθως δωρεάν είσοδο στο μεγαλύτερο μέρος τους και είσοδο μόνο σε special events (π.χ. κάποιες προβολές ή προσωρινές εκθέσεις) και σε guided tours. Επίσης, όταν λέμε για μουσείο εδώ, μιλάμε για πραγματικά μεγάλα μουσεία, που για το καθένα χρειάζεσαι ολόκληρες μέρες για να δεις όλα τα εκθέματα (για το Βρετανικό μάλλον θέλεις εβδομάδες). Τα περισσότερα τους έσοδα έρχονται από χορηγούς και από τα ψώνια που κάνει κανείς μέσα. αφού είναι φυσικά γεμάτα με μαγαζιά σουβενίρ, έχουν τις δικές τους καφετέριες, εστιατόρια κ.λ.π.
Natural History Museum
Αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε με το μουσείο φυσικής ιστορίας (Natural History Museum). Είχαμε στην αρχή λίγο άγχος για το πως θα πάμε, αν και το site λέει σε ποιον σταθμό να πας κ.λ.π. Όταν όμως φτάσαμε στο μετρό, είδαμε έναν πίνακα με τα αξιοθέατα και μουσεία του Λονδίνου και το πως θα πας στο καθένα, ποιο συρμό, από ποια πλατφόρμα, για ποιο σταθμό κ.λ.π. Αυτό είναι οργάνωση…
Φτάνοντας διαπιστώσαμε ότι η περιοχή έχει πολλά ακόμα μουσεία, και μάλιστα το μετρό έχει έξοδο έξω από το καθένα και ταμπέλες που σε καθοδηγούν. Ακόμα και έξω στο δρόμο, υπήρχαν ταμπέλες παντού για το πως θα βρεις την κάθε είσοδο. Δεν υπάρχει περίπτωση να χαθείς!
Το μουσείο φυσικής ιστορίας είναι απλά ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Και δεν είναι μόνο για τα άπειρα εκθέματα, αλλά και για τη γενικότερη δουλειά που έχει γίνει. Απίστευτα δημιουργικοί τρόποι για να σε βάλουν στο κλίμα του τμήματος που επισκέπτεσαι, interactivity παντού, γεμάτο touch screens και άλλων gadget που σου δίνανε συνεχώς πληροφορίες για το τι βλέπεις, ρομπότ (το ρομπότ του T-Rex όλα τα λεφτά!)… γενικά μοναδική εμπειρία. Ακόμα και να πας μόνος χωρίς κάποιον οδηγό, ουσιαστικά το μουσείο είναι τόσο οργανωμένο που πρακτικά σε καθοδηγεί για το τι θα δεις μετά και δεν χάνεις καμία λεπτομέρεια.
Αντίγραφο 1 προς 1 της Σεληνακάτου
Αφού ήμασταν στην περιοχή, βγαίνοντας μετά από αρκετές ώρες από το φυσικής ιστορίας, μπήκαμε ακριβώς δίπλα, στο Museum of Science. Πραγματικά, μπορείς να χαθείς εκεί μέσα. Στα ίδια πρότυπα με το προηγούμενο, όμως τα εκθέματα είναι πιο κοντά στα ενδιαφέροντά μου, οπότε μια πώρωση την είχα. Και εκεί τα πράγματα που μπορείς να κάνεις είναι πολύ περισσότερα, αν και είναι η χαρά του παιδιού. Πειράματα, ρομποτικά virtual τρενάκια του τρόμου (μπήκα σε ένα τέτοιο
), αίθουσα IMAX… πολλά.Δυστυχώς η μέρα τελείωσε πολύ γρήγορα… Καταλήξαμε για φαγητό σε ένα «Fresh Pizza Company», στο οποίο πληρώνεις 6.5 λίρες και τρως όσο θέλεις από ένα μπουφέ, κυρίως με ιταλικά πιάτα και πίτσες. Αρκετά καλό σε ποιότητα και ιδανικό για πεινασμένους Έλληνες (πρέπει να τρομοκράτησα λίγο τα διπλανά τραπέζια :p).
Φυσικά έχουμε και άλλες μέρες εδώ, οπότε η πλύση εγκεφάλου θα συνεχιστεί…
Μοιράσου το με:
Περισσότερα... »
-
~ Stairs ~
» Zoom -
~ Acropolis of Athens ~
» Zoom
View from Thission.
The Acropolis of Athens is the best known acropolis (Gr. akros, akron,edge, extremity + polis, city, pl. acropoleis) in the world. Although there are many other acropoleis in Greece, the significance of the Acropolis of Athens is such that it is commonly known as The Acropolis without qualification. The Acropolis was formally proclaimed as the pre-eminent monument on the European Cultural Heritage list of monuments on 26 March 2007. The Acropolis is a flat-topped rock that rises 150 m (490 ft) above sea level in the city of Athens, with a surface area of about 3 hectares. It was also known as Cecropia, after the legendary serpent-man, Cecrops, the first Athenian king.
From Wikipedia, the free encyclopedia
Περισσότερα... »
-
18:24
Λονδίνο μέρα 3η
» mrpc's BlogΛένε ότι ο καλύτερος τρόπος να μάθεις μια πόλη είναι να χαθείς. Έτσι λοιπόν και εμείς εχθές φροντίσαμε να χαθούμε με τον πιο γρήγορο τρόπο: Αρχίσαμε να παίρνουμε συγκοινωνίες στην τύχη… Πλάκα είχε!
Σε γενικές γραμμές απομακρυνθήκαμε αρκετά από το κέντρο για να δούμε τι γίνεται. Οι εντυπώσεις μου εξακολουθούν να είναι μόνο θετικές από αυτή την πόλη. Ο περισσότερος κόσμος ευγενικός, πολλοί πολιτισμοί και κουλτούρες ανακατεμένες, καθαριότητα…Τρεις μέρες τώρα που χρησιμοποιούμε συνέχεια συγκοινωνίες έχουμε ακούσει 4 φορές κόρνα αυτοκινήτου. Και έχουμε περάσει από peak κίνησης στο κέντρο του Λονδίνου (το οποίο είναι πολύ πιο χαλαρό από κάποια σημεία στην Αθήνα). 4 φορές!!!
Γενικά πολύ ήσυχα παντού, σε εμπορικό κέντρο που σταματήσαμε για καφέ παρατηρούσαμε πόσο λιγότερη φασαρία έχει σε σχέση π.χ. με το mall στην Αθήνα που ακούς κραυγές από παντού.
2 μέρες με τη Χριστίνα περάσανε με πάρα πολύ shopping. Σε γενικές γραμμές οι τιμές δεν έχουν πολύ μεγάλες διαφορές (είναι λίγο φθηνότερα), όμως παίζουν απίστευτες εκπτώσεις (70% κάτω σε πολλά επώνυμα ρούχα), καθώς και πράγματα που δεν υπάρχουν στην Ελλάδα.
Για την ώρα καθόμαστε σε ένα καφέ, αρκετά κυριλέ, με πολύ καλή μουσική (δίπλα έχει αίθουσα για live) και οι τιμές είναι π.χ. καπουτσίνο 2 λύρες, εσπρέσο 1 κ.λ.π. Συγκεκριμένα είναι το Roadhouse Cafe. Νομίζω ότι στην Ελλάδα ανάλογη καφετέρια θα χρέωνε 2πλα+.
Για να μην μιλήσω για εξυπηρέτηση… γενικά, όχι μόνο στο συγκεκριμένο μαγαζί, παντού άψογα!
Πριν λίγο είδα και ένα ταξί με διαφήμιση της Ελλάδας και αναρωτιόμουν μήπως βάση της οικονομικής μας κατάστασης σαν χώρα, το υπουργείο πολιτισμού έχει κάνει απ’ ευθείας deal με τον ταρίφα… :p
Γενικά, το ότι η Αγγλία είναι ακριβή που ακούω συχνά, ισχύει μόνο για το κόστος διαμονής (ενοίκια κ.λ.π.), κατά τα άλλα μπορώ να πω ότι ακόμα και στα super market είναι πιο φθηνοί από εμάς (ναι, πήγαμε ΚΑΙ σε super market). Χαλαρά όμως από αυτά που έχω δει μπορώ να πω ότι θα μου άρεσε να ζω εδώ.
Φωτογραφίες σε επόμενο άρθρο…
Μοιράσου το με:
Περισσότερα... »
-
~ ΦΑΒΑ ~
» una cucina
Τα όσπρια παρ’ ότι αποτελούσαν βασικό και αναντικατάστατο στοιχείο του καθημερινού σχεδόν διαιτολογίου των παιδικών μου χρόνων, τα «ανακάλυψα» σταδιακά και σε διαφορετικές φάσεις της ζωής μου.
Τη φασολάδα για παράδειγμα, την «ανακάλυψα» στην κατασκήνωση, καλοκαίρι του ’69 στον Αη Λιά, πάνω απ το Καρλόβασι. Μαγειρεμένη σε καζάνι στα ξύλα, σερβιρισμένη μεσημέρι – βράδυ κι εγώ να ζητάω κι άλλη μερίδα!!
Τα ρεβίθια – πιλάφι, σαν επίσημο φαγητό του τρύγου στο Καλάμι του Βαθιού, μαγειρεμένα εκπληκτικά από τη γιαγιά μου. 10ετία του 70.
Φάβα και μαυρομάτικα, στα χρόνια τα φοιτητικά, τα βράδια που «ξοδεύαμε» στα ταβερνεία των Εξαρχείων και στους δρόμους πίσω από τη Λ. Αλεξάνδρας.
Τα κουκιά μονάχα ξερά και χλωρά, έμειναν πίσω, ξεχασμένα στο τραπέζι του χωριού, τις βροχερές μέρες του Χειμώνα και τα ηλιόλουστα ανοιξιάτικα μεσημέρια, σπεσιαλιτέ από τη μάνα μου. Μου έχει μείνει ακόμα, μόνο η έκφραση (κι αν μπορέσετε να την προφέρετε φτύστε με) «ένα πνάκκ κκιά», που σημαίνει «ένα πιάτο κουκιά»
Όλα τα παραπάνω εκτός από τα «κκιά», αποτελούν μέρος και του σύγχρονου διαιτολογίου της κουζίνας μας. Εκπληκτικά μαγειρεμένα από τη Μαριώ μου σε όλες τους τις εκδοχές: Ρεβιθάδα στο πήλινο, φασολάδα χυλωμένη, γίγαντες στο φούρνο, φακές να θέλεις κι άλλες, μαυρομάτικα σαλάτα. Φάβα; Ε, να κάνω κι εγώ κάτι!!!
ΥΛΙΚΑ
300 γρ. φάβα
1 κούπα λάδι
αλάτι
2 κρεμμύδια μέτρια από τη Βελανιδιά, ολόκληρα
Λεμονάκι μυρωδάτο
Λιαστή ντομάτα
Ρίγανη – θρούμπη
Ψιλοκομμένο κρεμμυδάκι (προαιρετικά)
ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Ξεπλένουμε τη φάβα 5-6 νερά. Τη βάζουμε στην κατσαρόλα με τα κρεμμύδια και μπόλικο νερό, όσο να τη σκεπάζει και άλλο τόσο. Μέχρι να πάρει βράση χρειάζεται την προσοχή μας. Σχηματίζονται αφροί τους οποίους πρέπει να αφαιρέσουμε.
Την ξαφρίζουμε λοιπόν και προσθέτουμε το λαδάκι ½ της κούπας περίπου και αλάτι.
Την αφήνουμε να βράσει σε σιγανή φωτιά, για 1 ώρα περίπου, μέχρι να χυλώσει.
Σβήνουμε το μάτι, ρίχνουμε το υπόλοιπο λάδι και τη δουλεύουμε για 3-4 λεπτά με το σύρμα. Παλιότερα την έβαζα στο μούλτι, αλλά το χειροποίητο είναι άλλο πράμα.
Τη σερβίρουμε με λάδι, λεμόνι, ρίγανη, θρούμπη, λιαστή ντομάτα, ελιές και ψιλοκομμένο κρεμμύδι.
Χθες είχα φτιάξει και μερικά σάντουιτς με ζυμωτό ψωμί, μορταδέλα ρομανιόλα, ντομάτα, φέτα με ελαιόλαδο και ρίγανη. Ο συνδυασμός ήταν εκπληκτικός!! Με το ζόρι πρόλαβα να βγάλω μια φωτογραφία. Ήδη η πρώτη κουταλιά είχε φύγει !!!
Ήπιαμε ρετσίνα από το βαρέλι του πατέρα μου (χικ)!!
Περισσότερα... »
-
10:36
Λονδίνο: Μέρα πρώτη
» mrpc's BlogΗ πρώτη μέρα βασικά δεν υπήρξε, αφού φτάσαμε στο Gatwick περίπου στις 18:30. Μετά από 45 λεπτά περίπου ήμασταν στο σταθμό Victoria. Το ξενοδοχείο που κλείσαμε είναι 5 λεπτά με τα πόδια.
Πρώτη θετική εντύπωση η εξυπηρέτηση στο τρένο. Είχαμε κλείσει από πριν το εισιτήριο ηλεκτρονικά και όταν μπήκαμε απλά έδειξα στον ελεγκτή τον αριθμό κράτησης που μου είχε έρθει σε sms στο κινητό. Καμία απολύτως ταλαιπωρία! Και όλο το προσωπικό ευγενέστατο…
Πρώτος έλεγχος στο ξενοδοχείο βέβαια, αφού είμαστε geeks, το wifi. Ok, προφανώς παίζει.
Βολτούλα στην περιοχή για να δούμε που μπορούμε να φάμε. Σε γενικές γραμμές γύρω στις 9 το βράδυ τα περισσότερα μαγαζιά ήταν γεμάτα κόσμο ή απλά κλείνανε. Σε ένα μαγαζί που διαφήμιζε ότι πουλάει Ταϊλανδέζικο φαγητό, μέσα όλοι πίνανε μόνο μπύρες βλέποντας κάποιον αγώνα στην τηλεόραση.
Τελικά κάτσαμε σε ένα Μεξικάνικο / Κουβανικό εστιατόριο. Πληρώσαμε περίπου 30 λίρες και φάγαμε πραγματικά μέχρι σκασμού… Σε βαθμό που κράτησα φωτογραφία τις μερίδες ως σημείο αναφοράς του πόσο πλούσιες ήταν! Και φυσικά εξαιρετικά καλοψημένο φαγητό.
10 παρά 5 το μαγαζί χαμήλωσε τη μουσική, αν και συνέχισε να δέχεται κόσμο. Δεν ξέρω τι παίζει με τη νομοθεσία εδώ. Φεύγοντας όμως βρήκαμε ανοιχτό super market στο δρόμο για βασικές προμήθειες για το ξενοδοχείο (αναψυκτικά / νερά).
Μέχρι στιγμής μου έχουν κάνει φοβερή εντύπωση οι δρόμοι που έχω δει, τα καθαρά πεζοδρόμια και το γεγονός ότι σπάνια συναντάς κάποιο πρόβλημα σε αυτά, αλλά και η οργάνωση που έχουν γενικά σε όλα.
Σήμερα θα αρχίσουμε να γυρνάμε γενικά, οπότε θα ακολουθήσει και άλλο post.
Μοιράσου το με:
Περισσότερα... »
-
"B" IS FOR ~ BLUE ~
» Zoom
|
Hellas Blogs: Naxos Blogs (Νάξος) Korinthos Blogs (Κόρινθος) Paros Blogs (Πάρος) Volos Blogs (Βόλος) Heraklion Blogs (Ηράκλειο Κρήτης) Mykonos Blogs (Μύκονος) |
 |
Copyright © 2008 Samos Blogs Πληροφορίες για το site Καταχωρήστε το δικό σας blog |
Last Update: 10.03.2010 15:00:22 
|