urn:www-samosblogs-gr:feeds:atom Samos Blogs Samos Blogs c http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b1/2010/09/07/%ce%a5%cf%86%cf%85%cf%80%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b3%cf%8c%cf%82_%ce%95%cf%81%ce%b3%ce%b1%cf%83%ce%af%ce%b1%cf%82_%ce%b5%cf%80%ce%af_%ce%94%ce%9d%ce%a4!!! ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ Τσουκνίδα: Υφυπουργός Εργασίας επί ΔΝΤ!!! c c 7/9/2010: Άννα Νταλάρα, υφυπουργός Εργασίας
συνειρμικά ....


ΟΛΑ ΚΑΛΑ
Στίχοι: Σταύρος Κουγιουμτζής


Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής


Ερμηνευτές: Γιώργος Νταλάρας

Όλα καλά κι όλα ωραία

χτες ήσουν μ' άλλονε παρέα

και πού σοκάκι να τραγουδήσεις

δεν επιτρέπονται οι αναμνήσεις


Μίλα σιγά και μη φωνάζεις


είμαι κουτός και με τρομάζεις


δε θέλω κόσμο και φασαρία


αύριο μπαίνω στην ανεργία


Έχω ψυχή δεν έχω βράχο
πάλι με άφησες μονάχο

και μια σημαία σ' ένα μπαλκόνι


αλλάζει χρώματα και με σκοτώνει

Όλα καλά κι όλα ωραία

χτες ήσουν μ' άλλονε παρέα

και πού σοκάκι να τραγουδήσεις

δεν επιτρέπονται οι αναμνήσεις ]]> http://www.samosblogs.gr/Zoom/2010/09/06/~_%ce%9a%ce%91%ce%a4%ce%99%ce%9d%ce%91_~ gvarvakis Zoom: ~ ΚΑΤΙΝΑ ~ c c






]]> http://www.samosblogs.gr/Aralik_sokak/2010/09/06/Thats_my_World Aralik sokak: Thats my World c c


]]> http://www.samosblogs.gr/una_cucina/2010/09/06/~_%ce%9a%cf%8c%ce%ba%ce%bf%cf%81%ce%b1%cf%82_%ce%ba%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%ac%cf%84%ce%bf%cf%82_(Coq_Au_Vin)_~ gvarvakis una cucina: ~ Κόκορας κρασάτος (Coq Au Vin) ~ c c
ΥΛΙΚΑ1 κόκορας 1½ κιλό4 κτσ ελαιόλαδο1 κρεμμύδι ξυσμένο2 κτσ αλεύρι½ φλιτζάνι brandy1 ½ φλιτζάνι κόκκινο κρασί½ φλιτζάνι λιαστό μοσχάτο2 σκελίδες σκόρδο1 κτσ πελτέ ντομάταςΑλατοπίπεροΜαϊντανό θυμάρι ρίγανη & 1 δαφνόφυλλο
ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩΚόβουμε τον κόκορα κομμάτια (8), τα πλένουμε καλά και τα στεγνώνουμε με απορροφητικό χαρτί.Ζεσταίνουμε σε κατσαρόλα 3 κτσ ελαιόλαδο και τα σοτάρουμε με το ξυσμένο κρεμμύδι, ανακατεύοντας με μια ξύλινη κουτάλα.Πασπαλίζουμε με το αλεύρι και ανακατεύουμε πάλι. Εδώ τώρα, μπαίνουν τα εφέ!! 

(Ευτυχώς η γυναίκα μου είχε δουλειά στο πίσω μπαλκόνι και δεν πήρε είδηση τις ... ταρζανιές)Ρίχνουμε το brandy και ανάβουμε φωτιά με ένα σπίρτο ή αναπτήρα με μακρύ στόμιο. Μόλις καταλαγιάσει η φλόγα, προσθέτουμε το κρασί, το σκόρδο και το μαϊντανό ψιλοκομμένα, το θυμάρι τη ρίγανη & το δαφνόφυλλο. Αφήνουμε να πάρει πάλι βράση, αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε τη ντομάτα πελτέ. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγοβράζουμε για 1 με 1,5 ώρα (ανάλογα πόσο αλανιάρικο είναι το κοκόρι).
Το σερβίρουμε ζεστό, με ζυμαρικά, ρύζι πιλάφι ή πατάτες τηγανητές.
Πίνουμε “Αυγουστιάτη” και δίνουμε συγχαρητήρια στο Θοδωρή (τον ξάδερφό μου) για την εξαιρετική ποικιλία που καλλιεργεί και εμφιαλώνει!!!
Υ.Γ. Ευχαριστώ πολύ την Ξανθή και την Taste Advisor για την ευγενική πρόσκληση που μου έκαναν στο παιχνίδι που κυκλοφόρησε πρόσφατα στα μαγειρεία μας.  Λόγω τρομερού τρεξίματος (Βέγγος και βάλε) δε μπόρεσα να ανταποκριθώ. Ελπίζω την επόμενη φορά!! ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%cf%82/2010/09/06/%ce%91%ce%b9%ce%b3%cf%85%cf%80%cf%84%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8c_%ce%9c%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b5%ce%af%ce%bf_%ce%92%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%85_-_%cf%80%ce%bf%cf%81%cf%84%cf%81%ce%b1%ce%af%cf%84%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b8%ce%b5%cf%8c%cf%84%ce%b7%cf%84%ce%b5%cf%82 Το μονοπάτι μας: Αιγυπτιακό Μουσείο Βερολίνου - πορτραίτα και θεότητες c c































]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/09/05/%ce%9d%ce%b1_%ce%bc%ce%ae%ce%bd_%ce%be%ce%b5%cf%87%ce%bd%ce%b9%cf%8e%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Να μήν ξεχνιώμαστε c c ]]> http://www.samosblogs.gr/mrpc_s_Blog/2010/09/03/Video:_%ce%a6%ce%bf%cf%8d%cf%81%ce%bd%ce%bf%ce%b9 mrpc mrpc's Blog: Video: Φούρνοι c c Φέτος περάσαμε το μεγαλύτερο μέρος του Αυγούστου στην Ικαρία, πήγαμε όμως και μια βόλτα στους Φούρνους Κορσέων, γειτονικό νησάκι. Έχω σκοπό να γράψω αναλυτικό post με πολλές φωτογραφίες και πληροφορίες, για την ώρα όμως μόνταρα ένα μικρό video από αποσπάσματα που τράβηξα με το iPhone.

Τα πλάνα είναι τραβηγμένα από το νησί και από το μικρό πλοίο «Samos Spirit», με το οποίο πήγαμε και γυρίσαμε από την Ικαρία. Μπορείτε να δείτε το λιμάνι των Φούρνων, της Θύμαινας, καθώς και την παραλία «Ψιλή Άμμος».

Φυσικά δεν βλέπω την ώρα να πάρω το iPhone 4 που τραβάει HD Video :-p

Μοιράσου το με:


]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%9a%ce%bf%cf%85%ce%b6%ce%b9%ce%bd%ce%bf%ce%a3%ce%ba%ce%b1%ce%bb%ce%af%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1/2010/09/03/%ce%a4%cf%81%ce%b1%ce%b3%ce%b1%ce%bd%ce%ac_%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%ba%ce%bf%cf%8d%ce%bb%ce%bf%cf%85%cf%81%ce%b1 ΚουζινοΣκαλίσματα: Τραγανά μουστοκούλουρα c c http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%cf%82/2010/09/03/%ce%a0%ce%bf%cf%81%cf%84%cf%81%ce%ad%cf%84%ce%b1_%ce%a6%ce%b1%ce%b3%ce%b9%ce%bf%cf%8d%ce%bc_-_%ce%91%ce%b9%ce%b3%cf%85%cf%80%cf%84%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8c_%ce%9c%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b5%ce%af%ce%bf_%ce%92%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%85 Το μονοπάτι μας: Πορτρέτα Φαγιούμ - Αιγυπτιακό Μουσείο Βερολίνου c c

Με τον όρο πορτραίτα Φαγιούμ εννοείται το σώμα των προσωπογραφιών που φιλοτεχνήθηκαν από τον 1ο έως τον 3ο αιώνα από συνεχιστές της ύστερης ελληνιστικής παράδοσης της Αλεξανδρινής Σχολής και διασώθηκαν ως τη σημερινή εποχή. Τα πορτραίτα ανακάλυψε και ανέφερε πρώτος ο ιταλός περιηγητής Πιέτρο ντελα Βάλλε το 1615 (Pietro Della Valle)[1]. Αυτά τα νεκρικά πορτραίτα, προορισμένα για ταφική χρήση, πήραν το όνομά τους από την όαση Φαγιούμ, στην οποία ανακαλύφθηκαν αρχικά, 85 χλμ νότια του Καΐρου.
Οι αρχαιολογικές ανασκαφές που διεξήχθησαν από αγγλικές και γαλλικές αποστολές στις αρχές του 19ου αιώνα έφεραν στην επιφάνεια περισσότερες προσωπογραφίες, χωρίς ωστόσο να κεντριστεί το ενδιαφέρον των ειδημόνων της τέχνης. Το 1887, κάτοικοι της περιοχής κοντά στο ελ-Ρουμπαγιάτ ανακάλυψαν και ανέσκαψαν μομμιοποιημένα σώματα με προσωπογραφίες στη θέση της κεφαλής. Τα συγκεκριμένα έργα αγόρασε ο Θίοντορ Γκραφ (1840–1903), αυστριακός επιχειρηματίας και τα παρουσίασε σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις και τη Νέα Υόρκη.
Ένα μεγάλο μέρος του συνολικού corpus, ωστόσο, ήλθε στην επιφάνεια χάρις στον άγγλο αρχαιολόγο Γουΐλιαμ Φλίντερς Πέτρι (Sir William Flinders Petrie), ο οποίος τον Ιανουάριο του 1900 αναζητώντας την είσοδο της πυραμίδας Χαουάρα στην όαση Φαγιούμ της Αιγύπτου, εντόπισε την ελληνορωμαϊκή νεκρόπολη της Αρσινόης, γνωστή από τον Ηρόδοτο ως Κροκοδείλων πόλις[2], κέντρο λατρείας του θεού Σομπέκ.
Πηγή: Βικιπαίδια

















]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/09/02/%ce%91%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%84%ce%b7%cf%83%ce%b7_%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%ba._%ce%a0%ce%b9%cf%80%ce%b5%cf%81%cf%8c%cf%80%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%bf ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Απάντηση στον κ. Πιπερόπουλο c c Κύριε Πιπερόπουλε ευτύχως η πνευματικότητα δεν χάθηκε άκομα, ίσως δεν...φαίνεται στα μέσα από τα οποία φροντίζουν να ενημερώνουν τον κόσμο για το τι συμβαίνει, αλλά υπάρχει άκομα. Βρίσκεται σε συζητήσεις αιωνίων φοιτητών σε κάποιο ταβερνακί,στα ανώνυμα μπλογκ στον ωκεανό του
διαδικτύου, στις συζητήσεις των μαθητών στα καφε.
 Οι δάσκαλοι δεν χάσανε όλοι το μεράκι τους, υπάρχουν δάσκαλοι σε όλες τις βαθμίδες που
έχουν τετοιο πάθος για να μεταδώσουν, γνώσεις, αξίες και τρόπο σκέψης που το εκπαιδευτικό σύστημα φαίνεται ανίκανο να τους περιορίσει.
Υπάρχουν ακόμα αυτοί οι δάσκαλοι που αγαπούν τη γνώση και προσπαθούν να τη μεταδώσουν.
Δεν έχει χαθεί η ελπίδα,Κύριε Πιπερόπουλε ως κοινωνιολόγος που είστε γνωρίζετε και ο ίδιος ότι οι κοινωνίες είναι δίκτυα. Δίκτυα που επηρρεάζονται και μεταβάλλονται ανάλογα με τις κυριάρχες αντιλήψεις.
Εσείς, που είστε δάσκαλος, που είστε άτομο που μπορεί να επηρρεάσει μεγάλο αριθμό ανθρώπων μπορείτε να ξεφύγετε από την μίζέρη και καταστρεπτική συνήθεια του κράξιμου. Τη συνήθεια αυτή όπου όλα είναι μάυρα και άραχνα, η κοινωνία διαλυμένη και οι ικανοί κάθονται στο περιθώριο και δεν έχουν θάρρος για πράξεις. Επιτέλους ας πράξουν οι ικανοί, ας δείξουν στον Έλληνα τι σημαίνει να είσαι χαρούμενος, αισιόδοξος, να πιστεύεις στις δυνάμεις σου και να μην μένεις στα αρνητικά αλλά να θέλεις να βελτιωθείς. Θέλετε να δείτε δασκάλους κύριε Πιπερόπουλε με αξία, πηγαίνετε στα σχολεία και θα δείτε ότι υπάρχουν ακόμα δάσκαλοι με μεράκι. Επιτέλους ας αντιληφθούμε όλοι οτί ΕΜΕΙΣ θα αλλάξουμε την Ελλάδα, όχι οι πολιτικοί.
 Μπορούμε και θα τα καταφέρουμε αν το πιστέψουμε. Ας αρχίσουμε οι ιδιοι να βραβεύουμε τους εαυτούς μας και να μην περιμένουμε την πολιτεία.
Προσωπικα θέλω να αφήσω τα τοπικά, περιφερειακά και εθνικά βραβεία που θα μπορούσαν να δημιουργηθουν στο περιθώριο. Εχω δεί πολλές φορές να δημιουργούνται βραβεία και να καπελώνονται από κουστουμαρισμένους κοιλαράδες που στο τέλος βγάζουν ως καλύτερο τον κολλητό τους. Για μενα το καλυτερο βραβείο για ένα δάσκαλο είναι το ευχαριστώ από τους
μαθητές του. Αν θέλουμε να βραβεύσουμε το δάσκαλο μας αρκεί να τον πάρουμε τηλέφωνο και να του πούμε σε ευχαριστώ για όλα δάσκαλε, σου χρωστάω τόσα που ποτέ δεν θα μπορέσω να στα ξεπληρώσω. ο Θεός να σε έχει καλά! ]]> http://www.samosblogs.gr/Zoom/2010/09/02/~_1_2_Boat_~ gvarvakis Zoom: ~ 1/2 Boat ~ c c





]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/31/%ce%bf_%ce%88%ce%bb%ce%bb%ce%b7%ce%bd%ce%b1%cf%82_%ce%be%ce%ad%cf%81%ce%b5%ce%b9,_%ce%b8%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b9;_;_; ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: ο Έλληνας ξέρει, θέλει; ; ; c c

]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/31/%ce%9a%ce%99_%ce%9f%ce%9c%ce%a9%ce%a3!_%ce%91%ce%a5%ce%a4%ce%97_%ce%95%ce%99%ce%9d%ce%91%ce%99_H_%ce%9a%ce%a1%ce%99%ce%a3%ce%97... ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: ΚΙ ΟΜΩΣ! ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ H ΚΡΙΣΗ... c c  Απόγευμα. Διπλό λεωφορείο από Γλυφάδα για κέντρο. Φίσκα. Οι όρθιοι κρεμασμένοι από τις χειρολαβές. Οι καθισμένοι έκλειναν τα μάτια κατάκοποι από δουλειά και έγνοιες. Μέσα κατήφεια κι ιδρώτας. Από τα ανοιχτά παράθυρα αύρα και καυσαέριο...
Σε μια στάση επιβιβάστηκε μια μεγάλη παρέα εφήβων. Απλώθηκαν σπρώχνοντας άγαρμπα τους ήδη στριμωγμένους. Από την άμμο που σκόρπισαν σε κάθε τους κίνηση φαινόταν ότι επέστρεφαν από μπάνιο στη θάλασσα. 'Αρχισαν να φωνάζουν. Για την ακρίβεια να ουρλιάζουν. Η εθνική μας λέξη επανερχόταν σε κάθε φράση υποκαθιστώντας ονόματα, επίθετα, ουσιαστικά, ρήματα. Δεν ήταν κουβέντα αλλά παραλήρημα. Υστερία διανθισμένη με άναρθρες κραυγές που ξεσήκωναν τα εξωπραγματικά γέλια των υπόλοιπων της αγέλης.
Η μόνη αντίδραση στην εισβολή, απειροελάχιστες συσπάσεις ενόχλησης στα πρόσωπα των επιβατών. Και ερμητικό κλείσιμο στο καβούκι του ο καθένας. Καρτερικά. Ώσπου κάποιος δεν άντεξε. Ήταν γύρω στα εξηνταπέντε με εβδομήντα. Στον τόνο παράπονου κι όχι της επίπληξης, με χροιά απελπισίας, είπε χαμηλόφωνα στον έφηβο που στεκόταν δίπλα του και έκανε το μεγαλύτερο σαματά: "Βρε αγόρι μου κουφός είσαι και φωνάζεις έτσι; Πιο σιγά σε παρακαλώ, δεν αντέχουμε. Κουρασμένοι άνθρωποι είμαστε."
Οι επιβάτες αναθάρρησαν για μια στιγμή, πιστεύοντας ότι θα έπιαναν τόπο τα λόγια του. Τα ουρλιαχτά σταμάτησαν για δευτερόλεπτα για να συνεχίσουν επιδεικτικά εντονότερα από πριν. Στάση τη στάση η αγέλη άρχισε να αποδεκατίζεται. Τελευταίος έμεινε ο έφηβος που δέχτηκε την παράκληση του ηλικιωμένου. Επιτέλους ήσυχος. Το μόνο που έκανε ήταν κάποιες περίεργες, ανεξήγητες γκριμάτσες με το στόμα του.
Κάποια στιγμή πάτησε κι εκείνος το κουμπί για στάση. Όταν άνοιξε η πόρτα έσκυψε αστραπιαία στον επιβάτη που τόλμησε να μιλήσει, τον έφτυσε κατάμουτρα, πήδηξε έξω από το λεωφορείο και πριν εξαφανιστεί τέντωσε θριαμβευτικά τον μέσο του δεξιού του χεριού προς το παράθυρο που καθόταν ο αποδέκτης της γιγαντιαίας ροχάλας.
Ο ηλικιωμένος δεν είδε τη χειρονομία. Στεκόταν ακίνητος στη θέση του σαν να μην μπορούσε να πιστέψει αυτό που μόλις είχε συμβεί. Μόνο όταν έκλεισε η πόρτα και το λεωφορείο ξεκίνησε, έβγαλε από την τσέπη του με αργές κινήσεις ένα υφασμάτινο άσπρο μαντήλι. Όλοι τριγύρω που είχαν δει τη σκηνή στράφηκαν προς άλλες κατευθύνσεις, αφήνοντάς τον διακριτικά μόνο να σκουπίσει πρώτα το μάτι, μετά το μάγουλό του και τέλος το πουκάμισό του. Ύστερα το δίπλωσε προσεκτικά στα τέσσερα, στα οχτώ, στα δεκάξι. Μέχρι το τέρμα δεν σήκωσε το κεφάλι. Το βλέμμα του έμεινε προσηλωμένο στα δάχτυλα που τρέμοντας έστριβαν τις άκρες του υγρού μαντηλιού.
Κανένας δεν σχολίασε, κανένας δεν είπε κουβέντα. Μόνο μετά από αρκετή ώρα, ανηφορίζοντας πια τη Συγγρού κάποιος μουρμούρισε: "Αυτή είναι η χειρότερη κρίση..." Η φωνή του όμως σκεπάστηκε από τη σειρήνα ενός ασθενοφόρου. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/31/DRAPETSONA_-Grigoris_Mpithikotsis ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: DRAPETSONA -Grigoris Mpithikotsis c c ]]> http://www.samosblogs.gr/feed.php?channel=55&y=2010&m=08&d=30&iid=2984 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Στην προηγούμενη ερώτηση βρήκαμε απάντηση σε αυτήν; c c



Ποιος είναι επιτέλους ο ανιψιός του Μπάρμπα Μπεν και ποιος του Μπάρμπα Στάθη; ]]> http://www.samosblogs.gr/Zoom/2010/08/30/~_Caldera_of_Folegandros_~ gvarvakis Zoom: ~ Caldera of Folegandros ~ c c







]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/30/%ce%91%cf%80%ce%bf%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%ad%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1_%ce%b1%ce%b3%cf%8e%ce%bd%cf%89%ce%bd: ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Αποτελέσματα αγώνων: c c

Πυθαγόρας – Ινσουλίνη 1-0

Πυθαγόρας – νεφελοποιητής 1-0

Πυθαγόρας –Χάρος παίζουν την παράταση. ]]> http://www.samosblogs.gr/Zoom/2010/08/30/~_Roof_Painter_Artist_~ gvarvakis Zoom: ~ Roof Painter Artist ~ c c






If you want to see more "Photojournalism" photos :
"Photojournalism Photo Challenge"


]]> http://www.samosblogs.gr/Aralik_sokak/2010/08/29/%ce%a6%ce%a9%ce%a3 Aralik sokak: ΦΩΣ c c

]]> http://www.samosblogs.gr/feed.php?channel=55&y=2010&m=08&d=29&iid=2979 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Γιατί τις λέμε ατομικές βόμβες αφού σκοτώνουν ... c c ]]> http://www.samosblogs.gr/Samos_Daily_Photo/2010/08/28/Griffin_from_Samos Samos Daily Photo: Griffin from Samos c c






The griffin, griffon, or gryphon (Greek: γρύφων, grýphōn, or γρύπων, grýpōn; Latin: gryphus) is a legendary creature with the body of a lion and the head and wings of an eagle. As the lion was traditionally considered the king of the beasts and the eagle was the king of the birds, the griffin was thought to be an especially powerful and majestic creature. Griffins are normally known for guarding treasure and well valued priceless possession.[1] Adrienne Mayor, a classical folklorist, propounds the griffin was an ancient misconception derived from fossilized remains of the Protoceratops found in conjunction with gold mining in the Altai mountains of Scythia, in present day southeastern Kazakhstan.[2] In antiquity it was a symbol of divine power and a guardian of the divine.[3]

From Wikipedia







Seen in Altes Museum in Berlin.

]]> http://www.samosblogs.gr/feed.php?channel=55&y=2010&m=08&d=28&iid=2977 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Αν άκουγε ο Θεός τον κόρακα, όλοι ... c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%99%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%bf_%ce%9c%ce%b9%cf%87%ce%ac%ce%bb%ce%b7_%ce%9a%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%85/2010/08/26/%ce%a3%ce%ba%ce%ad%cf%88%ce%b5%ce%b9%cf%82_%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%a3%ce%ac%ce%bc%ce%bf_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%84%ce%b9%cf%82_%ce%91%cf%85%cf%84%ce%bf%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%b7%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82_%ce%95%ce%ba%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ad%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%9d%ce%bf%ce%ad%ce%bc%ce%b2%cf%81%ce%b7%e2%80%a6 Ιστολόγιο Μιχάλη Καραδημητρίου: Σκέψεις για την Σάμο και τις Αυτοδιοικητικές Εκλογές του Νοέμβρη… c c


 Λίγοι μήνες έχουν μείνει για τις πρώτες εκλογές στην αυτοδιοίκηση σύμφωνα με την νέα αρχιτεκτονική. Τον Νοέμβρη οι πολίτες της χώρας θα κληθούν να επιλέξουν Δημάρχους - Δημοτικά Συμβούλια και Περιφερειάρχη - Περιφερειακά Συμβούλια. Νέα μεγάλα σχήματα ισχυρών «Καλλικράτιων» δήμων και επιτέλους αιρετή Περιφερειακή αυτοδιοίκηση με αυξημένες αρμοδιότητες.

Στο νησί μας οι 4 Δήμοι Βαθέως, Καρλοβάσου, Μαραθακάμπου και Πυθαγορείου ενώνονται σε ένα ισχυρό Δήμο – κυβερνείο. Ο ενιαίος Δήμος Σαμίων με τις 4 αντίστοιχες ενότητες και 33 εκλεγμένους Δημοτικούς Συμβούλους θα είναι γεγονός την 1η Γενάρη 2011 που θα αναλάβει να οδηγήσει το νησί σε μια αναγκαία νέα εποχή.Και αναφέρομαι σε μια νέα εποχή γιατί είμαι πεπεισμένος ότι το νησί μας πάσχει από πολλές «ασθένειες» που με τα χρόνια παγίωσαν μια κατάσταση που δεν τιμά το νησί που θεμελίωσε τον μοντέρνο τρόπο σκέψης. Σάμος δεν σημαίνει Βαθύ, δεν σημαίνει Καρλόβασι, δεν σημαίνει Πυθαγόρειο κλπ, αλλά Σάμος σημαίνει όλα αυτά, κάθε πόλη και χωρίο από την παραλία του Βαθιού μέχρι και την πλατεία των Σπαθαραίων, από το λιμάνι του Καρλοβάσου, μέχρι και τα σωκάκια των Βουρλιωτών. Η Σάμος είναι μια και έτσι πρέπει να την αντιμετωπίζει κάθε δημότης.Και αυτή η «ενότητα» οφείλει να μετουσιωθεί σε πολιτική πράξη και αναπτυξιακό όραμα από την νέα μορφή αυτοδιοίκησης. Μέσα από ένα ολοκληρωμένο «Πράσινο» αναπτυξιακό σχέδιο μακράς πνοής για όλο το νησί , που θα σχεδιαστεί μέσα από διαβούλευση με κάθε τοπική κοινωνία και θα υλοποιηθεί με ορίζοντα τα επόμενα 5 - 10 χρόνια. Ένα αναπτυξιακό σχέδιο που θα επενδύει στα συγκριτικά πλεονεκτήματα αυτού του τόπου και όχι στο βόλεμα των «κολλητών». Ένα αναπτυξιακό σχέδιο που θα βάζει σαν πυλώνες τον τουρισμό, την πολιτιστική  παράδοση, την Παιδεία, τον φυσικό πλούτο μας.Βάζοντας κάποια ζητήματα που πρέπει να μας απασχολήσουν θέτω σαν θεμελιακό ζήτημα το γεγονός ότι δεν έχουμε αποκρυσταλλώσει την ίδια την φυσιογνωμία του Νησιού μας, δηλαδή το σύνολο των χαρακτηριστικών που το κάνουν ξεχωριστό. Δεν έχουμε αποφασίσει για την ίδια του την ταυτότητα. Δεν έχουμε απαντήσει σε βασικά ερωτήματα του περιεχομένου αυτής της ταυτότητας.
  • Είμαστε ένα Νησί  με ποιοτικά αγροτικά - κτηνοτροφικά προϊόντα ;   
  • Είμαστε ένα Νησί Τουριστικός προορισμός ; 
  • Τι είναι αυτό που μας προσδιορίζει σε όλο τον κόσμο και μας καθιστά ανταγωνιστικό και ποιοτικό προορισμό;
  • Πως αξιοποιούμε τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και ποια είναι αυτά;




Η μη απάντηση σε όλα τα παραπάνω, δηλαδή η μη προσέγγιση συλλογικής απάντησης στο αναπτυξιακό μας πρότυπο έχει μεγάλες συνέπειες για την τοπική μας οικονομία. Μας οδηγεί σε χρονίζοντα προβλήματα, όπως αυτό της ανεπαρκούς συγκοινωνίας και σύνδεσης του Νομού μας με την υπόλοιπη Ελλάδα. Προβλήματα που μας καθιστούν ένα μέτριο σε παροχή υπηρεσιών Νομό. Προβλήματα που μας υποχρεώνουν κάθε χρόνο σε τουριστική κίνηση που συρρικνώνεται ακόμα και στους 2 μήνες.Το νησί μας, είναι γνωστό όχι μόνο για τις κακές συγκοινωνίες του, αλλά για τον φυσικό του πλούτο, τις παραδώσεις και τον πολιτισμό του. Παράλληλα το Σαμιώτικο Κρασί είναι ένα από τα καλύτερα του Κόσμου με μεγάλες εξαγωγές. Ταυτόχρονα το νησί μας είναι το μεγαλύτερο νησί στην περιοχή και απέχει μικρή απόσταση τόσο από την νησί της Πάτμου όσο και από τα πλούσια σε αρχαιολογικά ευρήματα παράλια της Τουρκίας. Είναι πολλά εκείνα που μπορεί κανείς να καταγράψει σε σχέση με τις δυνατότητες του Νησιού μας.Δεν φτάνει όμως η καταγραφή απαιτούνται σημαντικές αποφάσεις από τις συλλογικότητες του Νομού μας. Αποφάσεις οι οποίες θα οδηγούν τον Νομό σε μια νέα εποχή με νέες αναπτυξιακές προτεραιότητες. Αποφάσεις που θα μας "ξεκολλούν" από την δεκαετία του 1985 - 1995 και την μαζική ανοικοδόμηση ξενοδοχείων της εποχής εκείνης. Αποφάσεις που θα οριοθετούν το μοντέλο ανάπτυξης του Νομού και θα δίνουν ταυτότητα στο τουριστικό μας προϊόν και στα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα.Η λύση για τα χρόνια προβλήματα της τοπικής οικονομίας είναι η αξιοποίηση κάθε ορεινού χωριού και κάθε παράλιου οικισμού. Αξιοποίηση των δυνατοτήτων αυτού του τόπου. Αξιοποίηση των τοπικών μας προϊόντων ( Κρασί, Μέλι, Λάδι , γαλακτοκομικά κλπ). Η υλοποίηση δεκαετούς σχεδίου παρεμβάσεων με συγκεκριμένα έργα ( οδικό δίκτυο, Λιμάνια, χώροι υποδοχής για πολυτελή κρουαζιερόπλοια και ιστιοπλοϊκά σκάφη, αλιευτικά καταφύγια κλπ).Επιπλέον στο νησί μας πρέπει να συνδεθεί η παρουσία της Σχολής Θετικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου με την ανάπτυξη της τοπικής κοινωνία. Δεν είναι δυνατόν το Πανεπιστήμιο μας να είναι σε διάσπαρτα κτίρια μέσα στην πόλη. Οφείλει να σχεδιασθεί και να υλοποιηθεί στα επόμενα 15 χρόνια ολοκληρωμένο campus για την Σχολή Θετικών Επιστημών με στόχο την φιλοξενία και άλλων Τμημάτων και Δραστηριοτήτων. Ο Συνεδριακός τουρισμός θα μπορούσε να ενισχυθεί μόνο με την σοβαρή ανάπτυξη του Πανεπιστημίου μας.Βέβαια όλα τα παραπάνω αποτελούν απλά ιδέες και σκέψεις που φαντάζομαι είναι προφανείς. Αυτό που οφείλει να γίνει είναι ουσιαστική διαβούλευση στην τοπική Κοινωνία για όλα αυτά τα ζητήματα. Διαβούλευση με φορείς, πολίτες, επιχειρηματίες, αγρότες κλπ για το νέο βήμα στην νέα εποχή. Ανοικτή διαβούλευση για συγκρότηση σχεδίου για τον Νομό μας. Συζήτηση για τις δυνατότητες αυτού του τόπου και το σχέδιο για την δική μας έξοδο από την τοπική οικονομική και αναπτυξιακή Κρίση. Και σε αυτή την πορεία η ευθύνη είναι πρωτίστως ευθύνη των ίδιων των κατοίκων του νησιού.Είναι ευθύνη μας να προκαλέσουμε ένα ουσιαστικό προεκλογικό διάλογο για όλα αυτά που δεν έγιναν και πρέπει να γίνουν, για όλα αυτά που σκεφτόμαστε καθημερινά χωρίς να πράττουμε. Να αφήσουμε πίσω κάθε νοοτροπία βολέματος, τοπικισμού και αναξιοκρατίας, αρνητισμού και να επιλέξουμε εμείς την Σάμο που μας αξίζει. Η μεγαλύτερη ανατροπή πρέπει να ξεκινήσει από εμάς τους ψηφοφόρους.Μπορεί όλα τα παραπάνω να είναι "ρομαντικά" αλλά κάποια στιγμή πρέπει να κάνουμε ένα βήμα μπροστά και να δείξουμε σε όλους ότι η πολιτική δεν είναι δικαίωμα των πολιτικών αλλά υποχρέωση των ενεργών πολιτών.
Καραδημητρίου Μιχάλης, Υπ. Διδάκτωρ Τμήματος Φυσικής Π.Κ. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%86%ce%b3%cf%81%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%bf%cf%82/2010/08/26/%ce%a6%ce%b5%ce%b3%ce%b3%ce%ac%cf%81%ce%b9_%ce%bc%ce%ac%ce%b3%ce%b9%ce%b1_%ce%bc%ce%bf%cf%8d_%e2%80%98%ce%ba%ce%b1%ce%bd%ce%b5%cf%82_%e2%80%a6 Side21 Άγρυπνος: Φεγγάρι μάγια μού ‘κανες … c c Αρχαίες κολώνες μπηγμένες στις καρδιές

κάτω απ' τ' Αυγουστιάτικο φεγγάρι ...

ακίδες μνήμης – υπαίτιες θλίψεων

μια θάλασσα γεμάτη αινίγματα

λικνίζει τη μεγαλοπρέπειά της ...

βαθειά - βαθειά στο πέλαγος

ένα κατάρτι διαλογίζεται …

για τον ορίζοντα – ή έστω …

σαν τι μπορεί κανείς

να περιμένει πέρα απ’ αυτόν

ριπές ανέμου διαταράσσοντας

την ακινησία, διασκεδάζουν

τη μελαγχολία της μουσικής …

μια φωτεινή τροχιά στον ουρανό

μην κάνεις ευχή …

δεν πρόκειται για πεφτάστερο

απλός αντικατοπτρισμός

απ’ ότι έφυγε είναι …

Υ.Γ.

Άλλωστε αυτό που μας αρέσει

να μην το κάνουμε

ούτ’ ευχή – ούτε όνειρο …

Ας τ’ ακολουθήσουμε !!!

ΕΚΕΙ ΕΙΝΑΙ Η ΧΑΡΑ …

Οι παραπάνω στίχοι …

μήνυμα στο κινητό μου

απ’ τον φίλο κι αδερφό Νάκη …

Λίγο πριν μας διαλύσει τα μάγια

ο ζηλιάρης βασιλιάς της μέρας …

Ύστερα από μιαν ατέλειωτη

νύχτα μαγική, παρασυρόμενοι

από νότες και αιθυλικές ροές,

Πλέοντας εκεί στ’ απόνερα

της Αυγουστάτικης Πανσέληνου,

Με την παραγγελία να γίνει …

ανάρτηση στον «Άγρυπνο»!!!

]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%cf%82/2010/08/26/%ce%a3%cf%84%ce%bf_%ce%a0%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b9%cf%8c_%ce%91%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%b9%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%9c%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b5%ce%af%ce%bf_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%92%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%bf_-_%ce%97_%ce%a1%cf%89%ce%bc%ce%b1%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%cf%83%cf%85%ce%bb%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%ae Το μονοπάτι μας: Στο Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο στο Βερολίνο - Η Ρωμαική συλλογή c c























































]]> http://www.samosblogs.gr/Zoom/2010/08/26/~_Pantanassa_of_Folegandros_~ gvarvakis Zoom: ~ Pantanassa of Folegandros ~ c c
ΚΑΣΤΡΟ
Η Χώρα, είναι η πρωτεύουσα της Φολεγάνδρου, ένας από τους καλύτερα διατηρημένους παραδοσιακούς οικισμούς των Κυκλάδων. Μολονότι τα ιστορικά στοιχεία για τη Χώρα είναι πενιχρά, γνωρίζουμε πως στις αρχές του 13ου αιώνα ο Βενετός Μάρκος Σανούδος (δούκας του «δουκάτου του Αιγαίου» με έδρα τη Νάξο) διέταξε το χτίσιμο του Κάστρου στο βορειοδυτικό άκρο του οροπεδίου.
Το Κάστρο είναι ο παλαιότερος οικισμός της Φολεγάνδρου, που δεν έπαυσε ποτέ ως και σήμερα να κατοικείται και αποτελεί ένα εντυπωσιακό αξιοθέατο του νησιού
Χτίστηκε με σκοπό να προστατεύει τους κατοίκους του νησιού από τις ληστρικές επιδρομές των πειρατών. Η βορεινή πλευρά του βρίσκεται εκτεθειμένη στο χείλος γκρεμού ύψους 210 μέτρων περίπου από την θάλασσα, αλλά προσφέρει μια θέα που σου κόβει την ανάσα. Τα σπίτια του, που είναι όλα κατοικημένα και σε εξαιρετική κατάσταση, φέρουν στις πλάτες τους μια ιστορία σχεδόν δέκα αιώνων.
Ο οικισμός αυτός έχει πλέον επίσημα χαρακτηριστεί παραδοσιακός οικισμός και προστατεύεται από την Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων της Εθνικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.
πηγή : Φολέγανδρος Πολιτισμός

CASTLE
Hora is the capital of Folegandros, one of the best preserved traditional settlements in Cyclades. Although historical data for the country is poor, we know that in the early 13th century Venetian Marco Sanudo (Duke of "Duchy of the Aegean based in Naxos) ordered the building of the castle in the northwest plateau.

The Castle is the oldest village of Folegandros, which has always inhabited, even now, is an impressive sight of the island. It was built to protect the inhabitants of the island from pirate raids. The north side is exposed on the edge of the cliff about 210 meters from the sea, but offers a view that is breathtaking. The houses of castle, which are inhabited and are in excellent condition, carry a history of almost ten centuries.

This settlement has now been officially declared traditional village and protected by the Byzantine Antiquities of the National Archaeological Service.
source: Folegandros Culture


]]> http://www.samosblogs.gr/una_cucina/2010/08/26/~_%ce%93%ce%bb%cf%85%ce%ba%ce%ac_%ce%ba%ce%b5%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b1_!!_~ gvarvakis una cucina: ~ Γλυκά κεράσματα !! ~ c c
Για τα καλωσορίσματα μετά τις άδειες, για τις επιτυχίες των παιδιών μας (του δικού μου και των δικών σας) στις εξετάσεις, για τη μακρινή απουσία από τις σελίδες μας, άνοιξα σήμερα τα βαζάκια με τα γλυκά της Τώνιας και σας...αφήνω να δοκιμάσετε…

Θυμάστε την περσινή συνταγή με τη μαρμελάδα σύκο; Έ, το καλό επαναλήφθηκε!!!!!

Θυμάστε την πιο πρόσφατη με τη ροδοζάχαρη; Δέησε ο Θεός και παρέλαβα το βάζο μου!! Όχι δεν είναι καρφί!! Απλά συναντηθήκαμε πρόσφατα με τους φίλους μας (την Τόνια και το Γιάννη) στη Σάμο και μας γλύκαναν με τα δώρα τους!! Δεν το άνοιξα όμως στο νησί, όπως και κανένα άλλο. Ήθελα να μεταφέρω τα αρώματα και τις γεύσεις στην Αθήνα, για να είναι γλυκιά και μυρωμένη η επιστροφή.

Το «τρίο» έκλεισε με μια υπέροχη μαρμελάδα βερίκοκο. Ε, αυτή την κάνετε κι εσείς… γι αυτό κι εγώ την άφησα στο γιό μου που του αρέσει ιδιαίτερα κι ασχολήθηκα μαζί με το Μαριώ μου, με τα άλλα δύο.
Για το σύκο τα είπαμε πέρυσι. "Ζωντανό" και κυρίαρχο. Αυτό το τριαντάφυλλο, πώς να το περιγράψω όμως;;; Θεϊκή γεύση;; Παραμυθένια αίσθηση;; Μαγική προσέγγιση;; Όχι!! Η λέξη που το χαρακτηρίζει περισσότερο είναι : ΑΠΟΓΕΙΩΣΗ!! Δεν υπάρχει περίπτωση να το γευτείς και να μη «ταξιδέψεις»…
Η κυρία Τώνια, κατάλαβε προφανώς ότι στη Σάμο φέτος είχα πάει για ν’ αράξω, όπως το περίφημο καράβι από τη Χιό (σε 15 μέρες το μόνο πράγμα που έφτιαξα, ήταν 2 μεγάλες πίτσες) γι αυτό και μας φίλεψε λίγο πριν φύγει με ένα ταψάκι γαλακτομπούρεκο, το οποίο όμως δεν πρόλαβε να δει τα φώτα της δημοσιότητας, αφού «άφησε την τελευταία του πνοή» στην παραλία του Μπάλου, πλάι στο κύμα και στα υπέροχα καφεδάκια του Νικόλα.Άντε και του χρόνου βρε!! ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%97_%ce%a3%ce%b9%cf%89%cf%80%ce%b7%ce%bb%ce%ae_%ce%86%ce%bd%ce%bf%ce%b9%ce%be%ce%b7_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%95%ce%ba%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7%cf%82/2010/08/25/%ce%9c%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%bf_%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf_%ce%b5%cf%80%ce%b5%ce%b9%ce%b4%ce%ae_..._%ce%b4%ce%b5%ce%bd_%ce%b3%ce%b9%ce%bd%cf%8c%cf%84%ce%b1%ce%bd_%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%b9%cf%8e%cf%82!! Κώστας Μαν. Σοφούλης Η Σιωπηλή Άνοιξη της Εκπαίδευσης: Μεγάλο κείμενο επειδή ... δεν γινόταν αλλιώς!! c c





Ένα θεσμικό και οργανωτικό πρόπλασμαΓια την μεταρρύθμιση του Δημόσιου Πανεπιστημίου

Σε μια υπομονετική και ολοκληρωμένη διαδικασία διατύπωσης ενός νομοθετήματος που θα έθετε τα πλαίσια μιας εξ ίσου ολοκληρωμένης μεταρρύθμισης του Δημόσιου Πανεπιστημίου, θα προηγείτο η περιγραφή ενός συνοπτικού προπλάσματος του ιδεατού πανεπιστημίου. Το πρόπλασμα αυτό θα το χρησιμοποιούσε στη συνέχεια το νομοπαρασκευαστικό όργανο για να διατυπώσει τον σχετικό νόμο. Ένα τέτοιο πρόπλασμα περιγράφω στις επόμενες σελίδες ως ουσιαστική συμμετοχή στον διάλογο που αρχίσαμε για την διαμόρφωση των θέσεων της Κίνησής μας πάνω στην επί θύραις Μεταρρύθμιση. Πώς θα έμοιαζε, αλήθεια, ένα Ελληνικό Δημόσιο πανεπιστήμιο αν μπορούσε κανείς να το στήσει κάποιος από την αρχή απαλλαγμένο από τις αδυναμίες των υφιστάμενων ελληνικών πανεπιστη­μίων; Σε αυτή την υποθετική ερώτηση απαντώ προχωρώντας απ’ ευθείας στην περιγραφή του εναλλακτικού υποδείγματος και με τον τρόπο αυτό δίνω μια παράλληλα μια πρακτική υπόσταση στην κριτική του παρόντος.
Στην περιγραφή του εναλλακτικού υποδείγματος, ως Προτύπου Πανεπιστημίου, θα προχωρήσω με διαδοχικά βήματα. Στο πρώτο βήμα θα ξεκαθαρίσω τους στόχους που ορίζουμε ότι πρέπει να επιτύχει το πρότυπο πανεπιστήμιο. Οι στόχοι δεν ορίζονται απλώς εξαγγελτικά (όπως γίνεται συνήθως), αλλά προσδιορίζονται επίσης και λειτουργικά, στο μέτρο του δυνατού. Δηλαδή μαζί με κάθε στόχο παρέχεται και η κλίμακα μέτρησης της επίτευξής του. Με το δεύτερο βήμα προχωρώ στην περιγραφή του ‘θεσμικού και οργανωτικού προπλάσματος’ του πρότυπου πανεπιστημίου. Πρόκειται για την περιγραφή της νομικής και οργανωτικής προσωπικότητας του ιδρύματος. Μέχρι εκεί, δηλαδή, όπου, συνήθως, σταματάει η παρέμβαση του νομοθέτη και εξαντλείται η πολιτική ‘ποιητική’. Από τα βήματα που απαριθμήσαμε, τα δύο πρώτα ας τα θεωρήσουμε εξαντλητικά, υπό την έννοια ότι ο συγγρα­φέας αισθάνεται ότι λέει όλα όσα είχε να πει πάνω στο θέμα υπό τις παρούσες συνθήκες. Στα επόμενα, όπως είναι φυσικό, θα μπορούσε κανείς να μιλά και να γράφει ατέλειωτα! Την αρχή και το τέλος μιας τέτοιας ανοιχτής ad eternum διαδικασίας θα την βρουν τα εντεταλμένα για την νομοπαρασκευή όργανα.


Για ποιο  Λόγο αυτό το νοητικό πείραμα;
Αυτό που προτείνω είναι να φανταστούμε ένα ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο απαλλαγμένο από τις βασικές αιτίες κριτικής στις οποίες μας οδηγεί η αξιολόγηση του σημερινού τυπικού ομωνύμου του. Πριν η φαντασία μας προχωρήσει σε θέματα ουσίας, για χάρη του νοητικού μας πειράματος ας σταθούμε πρώτα σε ορισμένες στοιχειώδεις μεθοδολογικές παραδοχές.
Υπάρχουν δύο συμπληρωματικοί τρόποι για να περιγράψουμε έναν οργανισμό που τον προορίζουμε να επιτελέσει κάποιους συγκεκριμένους σκοπούς. Ο ένας είναι να καταγράψουμε την τελεολογία του με οργανωμένο και συγκροτημένο, πάντα, τρόπο. Δηλαδή, να καταγράψουμε ‘τι περιμέ­νουμε ότι, ή τι πρέπει κατά την άποψή μας να κάνει’. Ο δεύτερος είναι να σχεδιάσουμε τις λειτουργίες του με τέτοιο τρόπο, ώστε από την ίδια τη φύση και την μορφή τους να οδηγούν ‘αυτομάτως’ ή ‘αυθόρμητα’ στην επιτέλεση των σκοπών που θέλουμε. Να φυτέ­ψουμε, δηλαδή, την τελεολογία μέσα στον ίδιο τον συνεργικό μηχανισμού του οργανισμού,  που θα τον κάνει έτσι να ‘να ζει και να πεθαίνει’ για τον σκοπό του και μόνο γιαυτόν! Το πρώτο συνήθως γίνεται με τις προβλέψεις που περιλαμβάνονται στην ιδρυτική καταστατική θεσμική πράξη και κατά κανόνα σε ένα αρχικό άρθρο της που φέρει τον τίτλο ‘σκοποί και στόχοι’. Αυτή είναι, κατά ένα τρόπο, η διακηρυκτική περιγραφή της τελεολογίας του οργανισμού και, όπως όλες οι διακηρύξεις, αποτελεί το εύκολο μέρος του  εγχειρήματος, επειδή τα λόγια και οι υποσχέσεις είναι συνήθως εύκολες και ‘τσάμπα’. Τα δύσκολα αρχίζουν όταν στη συνέχεια συγκροτείται ο οργανισμός και ορίζονται οι λειτουργίες του με  τρόπο που να οδηγούν στους διακηρυγμένους σκοπούς και στόχους. Γιαυτό χρειάζεται η δεύτερη, ή  μάλλον, και η δεύτερη προσέγγιση. Ο σχεδιασμός ενός οργανισμού με τρόπου που η λειτουργική του δομή να αντιφάσκει στην τελεολογία του είναι η αποτελεσματικότατη συνταγή για την αποτυχία του. Αυτό έχει συμβεί λ.χ. με τον Νόμο Πλαίσιο του ’82, αλλά είναι άλλη ιστορία για την Ιστορία των μεταρρυθμίσεων που δεν έχει θέση στη παρούσα προσέγγιση.
Η πράξη, όμως, είναι δυστυχώς κατά κανόνα διαφορετική από το ζητούμενο. Στη θεσμική ιστορία των πανεπιστη­μίων μας, ο κανόνας είναι ότι στο καταστατικό τους χάρτη πληρούται το πρώτο σκέλος της περιγραφής, ενώ το δεύτερο δεν συσχετίζεται οργανικά με τους σκοπούς. Ο σχεδιασμός τους ακολουθεί διαδικαστικά και γραφειοκρατικά πρότυπα, αντί των λειτουργικών που χρειάζονται για να εγγυηθούν την οργανική σύνδεση της δράσης του οργανισμού με τους διακηρυγμένους σκοπούς και στόχους του. Για παράδειγμα, η διακηρυκτική διατύπωση της τελεολογίας του ελληνικού πανεπιστημίου διατυπώνεται με στομφώδη τρόπο στο 1ο Άρθρο του Νόμου Πλαισίου ( Ν 1268/82) ως εξής: ‘Η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (Α.Ε.Ι.) που έχουν ως αποστολή: (ι) Να παράγουν και να μεταδίδουν τη γνώση με την έρευνα και τη διδασκαλία και να καλλιεργούν τι τέχνες. (ιι)Να συντείνουν στη διαμόρφωση υπεύθυνων ανθρώπων με επιστημονική, κοινωνική, πολιτιστική και πολιτική συνείδηση και να παρέχουν τα απαραίτητα εφόδια που θα εξασφαλίζουν άρτια κατάρτισή τους για επιστημονική και επαγγελματική σταδιοδρομία. (ιιι)  Να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση των κοινωνικών, πολιτιστικών και αναπτυξιακών αναγκών του τόπου’. Στη συνέχεια, όμως, σε κανένα σημείο του Νόμου δεν γίνεται συγκεκριμένη αναφορά για το λειτουργικό περιεχόμενο αυτής της διακηρυκτικής δεοντολογίας, πολύ δε περισσό­τερο δεν γίνεται αναφορά στους τρόπους με τους οποίους μπορεί να ελέγχεται, να διαπιστώνεται και ρυθμίζεται η επίδοση σε αυτή.
 Όχι ότι είναι εύκολη δουλειά ο συνδυασμός των δύο γενετικών πυρήνων του οργανισμού που γεννιέται. Όλη η προβληματική των επιστημών της οργάνωσης σε τούτο ακριβώς κατατείνει: Στο να βρει, δηλαδή, τον καλλίτερο σύνδεσμο ανάμεσα στην τελεολογία και στην λειτουργία των οργανισμών. Εδώ, όμως,  δεν μιλάμε για καλλίτερη ή χειρότερη λύση στο δύσκολο αυτό οργανωτικό πρόβλημα. Μιλάμε για κατά κανόνα απουσία οποιασδή­ποτε σοβαρής προσπάθειας για να επιτευχθεί ένας υποφερτός έστω συνδυασμός. Εύχομαι τη φορά αυτή η μεταρρυθμιστική προσπάθεια να αποφύγει αυτό το παραδοσιακό σφάλμα.
Στην περιγραφή του θεσμικού προπλάσματος που εκφράζει την άποψή μου για το ‘ιδανικό’ ελληνικό δημόσιο πανεπιστήμιο, ο αναγνώστης θα κρίνει αν διακρίνει το ‘ιδεώδες’ μέσα στο απλώς ιδεατό, αλλά ασφαλώς δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής του, ότι έχει καταβληθεί συστηματική προσπάθεια να επιχειρηθεί, τουλάχιστο, μία προσχεδιασμένη συσχέτιση της τελεολογίας με την λειτουργική αποτελεσματική οργάνωση. Ήδη από το πρώτο βήμα ακολουθούμε τον δρόμο αυτό. Επιλέγουμε να αναφερθούμε στην τελεολογία του ιδεατού πανεπιστη­μίου όχι με όρους εξαγγελτικής δεοντολογίας, αλλά με την περιγραφή του χαρακτήρα του με μορφή ενός οργανωμένου συνόλου λειτουργικών προδιαγραφών.  Έτσι δεν αφήνεται περιθώριο για νομιναλιστικές αμφισημίες. Κάθε τελεολογικό στοιχείο συνδέεται εξαρχής και με την πρέπουσα συνταγή κάποιας διαπιστωτικής διαδικασίας που μόνη αυτή επιβεβαιώνει ή διαψεύδει ότι αυτό που ‘ονομάζουμε έτσι, είναι και έτσι’. Προφανώς οι προτάσεις μου επί του προκειμένου είναι ενδεικτικές. Αναγνωρίζω ότι χωρούν πολλή συζήτηση και γιαυτό τις διατυπώνω κυρίως με την ελπίδα ότι μπορεί να προκαλέσουν μια τέτοια ανοιχτή συζήτηση.
Το τελικό σχήμα της ιδεατής εφαρμογής που προτείνεται, λοιπόν, μπορεί κατά την άποψή μου να περι­γρα­φεί λειτουργικά με ένα σύνολο προδιαγραφών, όπως περιγράφονται στις επόμενες παραγρά­φους. Είναι φανερό ότι η μετάβαση στις προδιαγραφές αυτές από το σημερινό σχήμα, μπορεί να γίνει προγραμματισμένα και σταδιακά, ακολουθώντας κάποιο λεπτομερές σχέδιο δράσης. Το λεπτομερές αυτό σχέδιο δράσης φυσιολογικά ανήκει  στην αποστολή και την αρμοδιότητα της Διοίκησης του κάθε πανεπιστημίου που θα λάβει τη μεταρρυθμιστική εντολή. Στο σχέδιο νόμου που υλοποιεί το θεσμικό πρόπλα­σμα του πιλοτικού πανεπιστημίου, αρκεί να προσδιορίζονται μόνο οι στόχοι που πρέπει να επιδιω­χθούν, καθώς και τα κύρια αφετηριακά λειτουργικά βήματα που πρέπει  να γίνουν για να ξεκινήσει το μεταρρυθμιστικό εγχείρημα.
Στο εξής θα ονομάζουμε το ιδεατό πανεπιστήμιο ‘’Πειραματικό Πανεπιστήμιο’ για να τονίσουμε μια από τις θεμελιώδεις λειτουργίες που εμπεριέχονται στην αποστολή του και που αυτές συνδέουν τη ζωή του με την διαδικασία της συνολικής μεταρρύθ­μισης του ελληνικού πανεπιστημιακού συστήματος. Το ακριβές περιεχόμενο της ιδιότητάς του ως ‘πειραματικού’ εξηγείται στη συνέχεια. Εδώ αρκεί να σημειωθεί, ότι μέσα από τον πειραματικό χαρακτήρα ορισμένων λειτουργιών δημιουργείται το πεδίο μετάδοσης και διάδοσης της καινοτομίας στο πανεπιστημιακό σύστημα. Κάθε πανεπιστήμιο που θα προηγείται στην μεταρρυθμιστική πορεία, μπορεί, με διαδικασίες πιστοποίησης να λειτουργεί ως beacon university, κατ’ αναλογία προς τον εξαιρετικά επιτυχημένο θεσμό που εφαρμόστηκε στην Βρετανία στο επίπεδο της υποχρεωτικής εκπαίδευσης.
Έρχομαι τώρα στις λειτουργικές προδιαγραφές στις οποίες αναφέρθηκα παραπάνω. Είναι οργανωμένες σε πέντε ενότητες ως εξής: Προδιαγραφές (α) Ποιότητας Σπουδών και Έρευνας (β) Παιδαγωγικής φυσιογνωμίας, (γ) λειτουργικής αποτελεσματικότητας, (δ) κοινωνικοποίησης, και (ε ) καταλληλότητας του συστήματος διοίκησής του. Οι ενότητες αντιστοιχούν στις τέσσερις βασικές οπτικές γωνίες από τις οποίες μπορούμε να θεωρήσουμε την υπόσταση ενός πανεπιστημίου: Το πανεπιστήμιο το βλέπουμε ως οργανισμό που παρέχει υπηρεσίες εκπαί­δευσης και επιστημονικής έρευνας και προφανώς έχουμε αξίωση αυτές οι υπηρεσίες να πληρούν ορισμένες προδιαγραφές ποιότητας. Παράλληλα, το πανεπιστήμιο αποτελεί μέρος του εκπαιδευτικού συστήματος. Στη βάση του συστήματος αυτού προβάλλει κάποιο επιλεγμένο παιδαγωγικό υπόδειγμα που με τη σειρά του εκφράζει μέρος της πολιτισμικής επιλογής που η συγκεκριμένη κοινωνία έχει κάνει στην συγκεκριμένη ιστορική περίοδο. Αυτή την επιλογή περιγράφουν οι προδιαγραφές παιδαγωγικής φυσιογνω­μίας. Το πανεπιστήμιο, παράλληλα, αποτελεί οργανισμό διαχείρισης οικονομικών πόρων και μάλιστα δημόσιων, εφόσον στην προκείμενη περίπτωση αναφερόμαστε στα δημόσια ελληνικά πανεπιστήμια. Κάθε τέτοιος οργανισμός ‘οφείλει’ να λειτουργεί αποτελεσματικά. Το  γενικότερο ‘μέτρο’ της  αποτελεσματικότητας είναι η εφαρμογή της οικονομικής αρχής που μας επιτάσσει ‘να πετύχουμε το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα με την μικρότερη δυνατή θυσία  (κάθε λογής πόρων)’. Στην εξειδίκευση του μέτρου αυτού αναφέρονται οι προδιαγραφές λειτουργικής αποτελε­σμα­τικότητας. Τέλος, το πανεπιστήμιο μπορεί να θεωρηθεί ως μικροκοινω­νικό σύστημα που επιβιώνει μέσα από την αλληλεξάρτησή του με την Κοινωνία. Εδώ αναφερόμαστε, φυσικά, στις αλληλεξαρτήσεις γενικότερης φύσης, που βρίσκονται πέρα και πάνω από τις συγκεκριμένες θεσμικές λειτουργίες που η κοινωνία έχει αναθέσει ρητά στο Πανεπιστήμιο. Η κυριότερη λογική συνέπεια αυτής της διευρυμένης σχέσης του με την Κοινωνία που το ‘συντηρεί και το ανέχεται’ είναι, ότι το πανεπιστήμιο πρέπει να τελεί υπόλογο στην Κοινωνία και, προφανώς, να εκφράζει αυτή την λογοδοσία του με λειτουργικά συγκεκριμένο τρόπο. Σε αυτή την λογοδοσία αναφέρονται οι προδιαγραφές ‘κοινωνικο­ποίησης’, για τις οποίες δεν βρήκα καλλίτερο όρο για να τις εκφράσω. Δεν χρησιμοποιώ τον όρο «ανέχεται» τυχαία. Από τη φύση της κάθε ακαδημαϊκή κοινότητα βρίσκεται σε συνεχή κριτική αντιπαράθεση με την κοινωνία, αφού η κριτική σκέψη είναι θεμελιώδες χαρακτηριστικό της ελεύθερης επιστημονικής λειτουργίας. Τα όρια της κριτικής αντιπαράθεσης προφανώς είναι περατά και διασπώνται μόνο κάτω από συνθήκες γενικότερης επαναστατικής ρήξης. Μέχρι τότε, η πιστοποίηση της κοινωνική «ανοχής» γίνεται με την ομαλή χρηματοδότηση του δημόσιου πανεπιστημίου από το Κράτος που εκφράζει την έννομη εξουσία υπό την οποία τελεί η συγκεκριμένη κοινωνία. Αυτή τη σχέση «ανοχής» δεν πρέπει ποτέ να ξεχνούν οι ακαδημαϊκοί για να μπορούν να κρατούν τα πόδια τους πάνω στο έδαφος της κοινωνικής πραγματικότητας. Αυτό ο πραγματισμός, προφανώς δεν αποκλείει την ριζοσπαστική ρήξη της ακαδημαϊκής κοινότητας με την πολιτική εξουσία, όταν αισθανθεί ότι αμφισβητείται η ανεξαρτησία της.  
Ας έλθουμε τώρα στην διατύπωση των συγκεκριμένων προδιαγραφών που επιλέγουμε με την παραπάνω δομή και λογική.
(α) Προδιαγραφές Ποιότητας Σπουδών και Έρευνας
Το Πρότυπο Πανεπιστήμιο οφείλει να παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες τόσο στον τομέα της εκπαίδευσης, όσο και  στον συμπαραμαρτούντα τομέα της επιστημο­νικής έρευνας, βασικής και εφαρμοσμένης. Η ποιότητα των εκροών αυτών δεν είναι έννοια απροσδιόριστη και ασαφής, όπως τείνουν να υποστηρίζουν ορισμένοι. Τόσο η ποιότητα της εκπαίδευσης όσο και της έρευνας αποτελεί μέγεθος που δύσκολα μεν, αλλά οπωσδήποτε εν τέλει αποτελεσματικά μπορεί και να προσδιοριστεί και να εκτιμηθεί το επίπεδό της. Γιαυτό και στην συγκεκριμένη περίπτωση θεωρούμε εξ αρχής ότι η ποιό­τητα αυτή μπορεί να διαπιστώνεται με την εκτίμηση μιας σειράς επιμέρους σταθμισμένων δεικτών, που ενδεικτικά θα περιέχει τουλάχιστο τους εξής:·        Εξωτερική αξιολόγηση επιπέδου σπουδών με ελάχιστο παραδεκτό όριο να ικανοποιεί τις απαιτήσεις ποιότητας του πρώτου τεταρτημόριου της σειράς αξιο­λόγησης πανεπιστημίων Β. Αμερικής (Η.Π.Α., Καναδάς) και Δ. Ευρώπης (Η.Β., Γαλλία, Γερμανία, Κάτω Χώρες, Σουηδία, Ιρλανδία)·        Αντίστοιχες αναλογίες δημοσιεύσεων, μνημονεύσεων και παραπο­μπών (βιβλιομετρικές επιδόσεις) για επιστημονικές δημοσιεύσεις.·        Διαμόρφωση τουλάχιστον ενός “κέντρου αριστείας” διεθνούς εμβε­λείας  (Κέντρου Προχωρημένων σπουδών, ή πρωτοποριακού ερευ­νη­τικού κέντρου, κ.ο.κ.).·        Ομαλή στατιστική κατανομή επίδοσης (βαθμολογίας) φοιτητών  (κανονική καμπύλη στατιστικής κατανομής με ελαφρώς επιμηκυσμένη την δεξιά κατάληξη, με βάση ένα προϋποτιθέμενο ομογενοποιημένο σύστημα ακαδημαϊκής αξιολόγησης).·        Θετικό προφίλ επαγγελματικής και κοινωνικής σταδιοδρόμησης των αποφοίτων που θα προκύπτει από την τήρηση αξιόπιστων στοιχείων και ανακυκλούμενη ετήσια έρευνα.
(β) Προδιαγραφές Παιδαγωγικής φυσιογνωμίας
Το Πανεπιστήμιο επιτελεί εκπαιδευτικό έργο. Η μέθοδος με την οποία το έργο αυτό επιτελείται, καθώς και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, που, αναπόφευκτα, σημα­σιοδοτείται από την προδιαγεγραμμένη ή αυθόρμητη έστω δραστηριότητα των μελών της πανεπιστη­μιακής κοινότητας, αναπόφευκτα επενεργεί ως διαπαιδαγώγηση στους  φοιτητές. Οι επιπτώσεις στην διαπαιδαγώγηση των φοιτητών πιστοποιούν την παιδα­γωγική  φυσιογνωμία του Πανεπιστημίου. Είναι φανερό, ότι αυτή η φυσιογνωμία κατ’ ανάγκη πρέπει να γίνεται αντικείμενο διαφανούς προσχεδιασμού, όταν στοχοθε­τείται η λειτουρ­γία του Πανεπιστημίου. Δεν αρκεί να εξυπακούεται σιωπηρά. Η τυχόν παρασιώπηση αυτής της πλευράς της λειτουργίας του Πανεπιστημίου αποτελεί και αυτή σημαντική επιλογή στρατηγικής που με τη σειρά της πρέπει να εκφραστεί και τεκμηριωθεί με διαφάνεια, όπως και οποιαδήποτε άλλη. Δηλαδή, πρέπει να εξηγείται ακόμη και γιατί δεν υπάρχει ρητά περιγραμμένη παιδαγωγική στρατηγική, όταν αυτό συμβαίνει. Έτσι πρέπει να έχουν τα πράγματα, επειδή οι προσανατολισμοί της διαπαιδαγώγησης αποτελούν ιδεολογική και, κατά λογική συνέπεια, πολιτική  επιλογή για την οποία προφανώς η ευρύτερη κοινωνία και τα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας πρέπει να είναι ενημερωμένοι. Αλλιώς, η παρασιώπηση του  ζητήματος ισοδυναμεί με ιδεολογική και πολιτική ‘συνωμοσία’ στα πλαίσια της δημοκρατίας.
Για το Πρότυπο Πανεπιστήμιο, συγκεκριμένα, και στα πλαίσια μιας σύγχρονης αντίληψης του δημόσιου Πανεπιστημίου, υπό συνθήκες δημοκρατίας και κράτους κοινωνικής πρόνοιας, τα επόμενα λει­τουρ­γικά χαρακτηριστικά μπορεί να θεωρηθούν ως βασικές προδιαγραφές της επιθυ­μη­τής παιδαγωγικής φυσιογνωμίας του.
Ø      Καλλιέργεια άμιλλας με στόχο την αριστείαΗ καλλιέργεια ατμόσφαιρας ευγενούς ακαδημαϊκής άμιλλας με σκοπό την αριστεία απαιτεί προσεκτικό σχεδιασμό και παρακολούθηση. Χρειάζεται, δε, να ξεκινά από την ίδια την διαδικασία εισόδου στον “ακαδημαϊκό στίβο”. Έτσι, τα εξής μέτρα απαιτούνται ως ελάχιστοι απαραίτητοι χειρισμοί για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός:(α) Εφαρμογή Νέου συστήματος εισαγωγής φοιτητών για κάθε συγκεκριμένο Πανεπιστήμιο,  παράλ­ληλο προς τις Γενικές Εξε­τάσεις ή το οποιοδήποτε ‘εθνικό σύστημα εισαγωγής’: Το ισχύον σύστημα  ευνοεί “στατ­ιστικούς” υπολογισμούς για την επιλογή του Τμήματος-στόχου που θέτει ο υποψήφιος.  Αποθαρρύνει σε μεγάλο βαθμό τους υποψήφιους που θα ήθελαν να επιμείνουν στην κλίση τους ως προς την επιλογή της κατεύθυνσης των σπουδών τους. Το παρόν σύστημα, κατάλληλα αναμορφωμένο, μπορεί να διατηρηθεί για την απονομή ενός τίτλου γενικής ικανότητας προς εισαγωγή σε πανεπιστήμιο. Οι κατέχοντες τον τίτλο αυτό, στη συνέχεια θα μπορούν να προσέρχονται στο ή στα πανεπιστήμια της επιλογής τους για περάσουν από δεύτερη εξειδικευμένη εισαγωγική δοκιμασία που το κάθε πανεπιστήμιο θα θεωρεί ότι του ταιριάζει. Στο παράλληλο αυτό σύστημα εισα­γωγής την διαδικασία θα ελέγχει το ίδιο το Πανεπιστήμιο με καθαρά εκπαι­δευτικά και παιδα­γω­­γικά κριτήρια που κατά την κρίση του προσιδιάζουν στον σκοπό και την αποστολή του. (β) Πειραματική Αυτοδιδασκαλία (μερική, υπό την εποπτεία του διδακτικού προσω­πικού): Η ελεγχόμενη αυτο-διδασκα­λία (διδασκαλία φοιτητών από συναδέλφους τους) υπό την επιστη­μονική και παιδαγωγική καθοδή­γηση του ακαδημαϊκού προσω­­πι­κού, απομυθοποιεί τη διδακτική δια­δι­κασία και παραδειγματίζει στην δημιουργική σχεδίαση των ιδεών που πρέπει να εξωτερικευτούν χωρίς τη μεσολάβηση σχημάτων ιεραρ­χικής επιβολής. Ως εναλλακτική διδακτική πρακτική, που θα λειτουργεί παράλληλα με την 'κύρια’, μπορεί αφενός να συμπληρώνει το παιδαγωγικό υπόδειγμα και αφετέρου να παρέχει τη βάση για χρήσιμες συγκρίσεις και αξιολογήσεις.(γ) Σύστημα υποτροφιών που η  απονομή τους θα ανήκει στην δικαιοδοσία του ίδιου του πανεπιστημίου: Εισάγει εμπράκτως την ιδέα της αριστείας και απογραφει­οκρα­τικο­ποιεί τη σχέση φοιτητή/δημοσίου σ’ ό,τι αφορά την “δωρεάν παιδεία”. Οι υπο­τροφίες πρέπει να προκηρύσσονται με συγκεκριμένα κριτήρια αριστείας και να μη συγχέονται με τις παρο­χές κοινωνικής εξίσωσης που μπορεί να παρέχονται από την αρχή που έχει την αρμοδιότητα για την επιδοματική κοινωνική πολιτική γενικά. Οι κοινωνικές παροχές της κατηγορίας αυτής ασφαλώς πρέπει να διατηρηθούν, αφού έχουν διαφορετικό σκο­πό, αλλά πρέπει να παρέχονται και με αντίστοιχη προς το σκοπό τους διαδικασία. Επομένως οι ‘υποτροφίες κατευθυνό­μενης ειδικής σκοπιμότητας’ πρέπει να διακρίνονται σαφώς από τις υποτροφίες ‘ίσων κοινωνικών ευκαιριών’, τόσο από την άποψη των προϋποθέσεων όσο και του τρόπου απονομής τους. Οι πρώτες θα παρέχονται από τα πανεπιστήμια ενώ οι δεύτερες από τον οργανισμό που θα είναι εντεταλμένος για την εξίσωση των ευκαιριών για τους νέους που έχουν μειονεκτική οικονομική ή κοινωνική αφετηρία. (γ) Καθιέρωση ετήσιας δημόσιας Έκθεσης των αποτελεσμάτων σπου­δών, με μορφή εκδήλωσης ανοιχτής στο ευρύτερο κοινό: Η μέθοδος (ας θυμηθούμε το παλιό δοκιμασμένο σύστημα των εκδη­λώ­σεων “πέρατος σχολικής  χρονιάς”, που ίσχυε στο πρόσφα­το παρελθόν στην εγκύκλια εκπαίδευση) εισάγει ομαλά τον κοινωνι­κό περίγυρο στο Πανεπιστήμιο και ταυτόχρονα “εκθέτει” δημιουργικά το Πανεπι­στή­­μιο στον κοινωνικό περίγυρό του.(ε) Θεσμοθέτηση ετήσιων Βραβείων Ακαδημαϊκής Επίδοσης (για φοιτη­τές), Διδακτικής Επίδοσης (για τους διδάσκοντες) και Κοινωνικής προσφοράς (για φοιτητές και διδάσκοντες). Ο σκοπός είναι προ­φανής.(στ) Ανά διετία προγραμματισμένη εσωτερική και εξωτερική αξιολόγηση των προγραμ­μάτων σπουδών. Πέρα από την ουσιαστική ανάγκη προς χάρη του ελέγ­χου και σχεδιασμού της λειτουργίας του Πανεπι­στη­μίου, η εξω­τε­ρική αξιολόγηση αποτελεί τον αντικειμενικότερο γνωστό τρόπο λογοδο­σίας. Ειδικά, δε, για ένα σύστημα, που η κοινωνική του υφή δεν του επιτρέπει να αναζητήσει την ‘αντικειμενική’ τιμολόγηση των υπηρε­σιών του από τους μηχανισμούς της αγοράς. Χωρίς τέτοιο σύστημα εξω-αγοραίας αξιολόγησης η ανάγκη προστασίας της ακαδημαϊκής ανεξαρτησίας εξωθεί σήμερα το Πανεπιστήμιο κατ’ ανάγκη σε αυτάρεσκη εσωστρέφεια και βαθμιαίο εκφυλισμό της αποτελεσματικότητας και ανταγωνιστικότητάς του.(ζ) Εφαρμογή Πρότυπων μεθόδων και διαδικασιών για τις εξετάσεις: Με την δημιουργία μιας ειδικής μονά­δας, που θα ασχολείται αποκλειστικά με την έρευνα και εφαρμογή αποτελεσμα­τικών μεθόδων διακρίβω­σης της ακαδημαϊκής προόδου, εμφυτεύε­ται ως αναπόφευκτη και φυσιολογική “ρουτίνα” η παιδα­γωγική,  που σήμερα λείπει σχεδόν παντελώς από το τυπικό ελληνικό Πανεπιστήμιο. Παράλληλα, ενισχύεται η αξιοπιστία του ακαδημαϊκού προσωπικού.
(η) Ακαδημαϊκός δυναμικός αυτοπροσδιορισμός του φοιτητή: Ο Νόμος-Πλαίσιο (1268/82) εισήγαγε τον θεσμό του εξατομικευμένου σχεδια­σμού της εκπαιδευτικής διαδικασίας με αποφασιστική συμμετοχή του ίδιου του ενδιαφερόμενου φοιτητή (άρθ.24, παρ. 4]. Ο θεσμός ήταν μια χαμένη καινοτομία για την εποχή εκείνη, αλλά εξακολουθεί παρόλα ταύτα να είναι πολύτιμος και επίκαιρος. Η χρησιμότητά του είναι αδιαμφισβήτητη, τόσο από την άποψη της αποτελεσματικότητας της εκπαιδευτικής διαδικασίας, όσο και από καθαρά παιδαγωγική άποψη, αφού δίνει έμπρακτα στον φοιτητή την ευκαιρία να αναλάβει προσωπική ευθύνη για την πορεία των σπουδών του. Έκτοτε, βέβαια, το σύστημα βαθμιαία εκφυλίστηκε στην πράξη, τόσο μέσω του φοιτητικού συνδι­καλισμού, όσο και από το ίδιο το ακαδημαϊκό προσωπικό. Οι πρώτοι το ερμή­νευσαν ως απλή γραφειοκρατική προσέγγιση για “κατοχύ­ρωση” των επιμέρους ακαδημαϊκών επιδόσεων (κατοχύρωση βαθμολογίας, συνδυαστική προαπαιτουμένων, κ.ο.κ.). Οι δεύτεροι εκμεταλλεύτηκαν τον θεσμό για να αποσυνθέ­σουν την παιδαγωγική και επιστημολογική υπόσταση των προγραμ­μάτων σπουδών προς χάρη της ανεξέλεγκτης ατομικής επιλο­γής μαθημάτων και του χρονισμού τους, που κατά κανόνα έχει ως γνώμονα τις ιδιαίτερες “προτιμήσεις” για διδασκαλία, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε προγραμματισμένη προσέγγιση ενός άρτιου προγράμματος σπουδών.
Μία από τις αιτίες του εκφυλισμού ενός ύψιστης σημασίας και αξίας θεσμού είναι και η παράλειψη του νομοθέτη να τον εξοπλίσει με εργαλεία, μεθόδους και μέσα ελεγχόμενης εφαρμογής και λειτουργίας του. Γενικότερα, όμως, ο θεσμός του ακαδημαϊκού αυτοπροσδιορισμού έμεινε απομονωμένος μέσα σε ένα συνολικότερο περιβάλλον που είναι πρακτικά “εχθρικό” στην ιδέα της υπεύθυνης ακαδημαϊκής επιλογής. Η ιδέα του ακαδημαϊκού αυτοπροσ­διορισμού, ασφαλώς, απο­τελεί ακρογωνιαίο λίθο της δημοκρατίας και ατομικής ευθύνης ως αξιών που πρέπει να καλλιεργούνται στον ακαδημαϊκό χώρο με την εξειδικευμένη έκφρασή τους. Με την λογική αυτή, επομένως, τα επόμενα μέτρα (προδιαγρα­φές), συνδυαστικά εφαρμο­ζόμενα, μπορεί να βοηθήσουν στην αποκατά­σταση της πραγματικής  υπόστασης του θεσμού του ακαδημαϊκού αυτοπροσδιορισμού:(θ) Θεσμοθέτηση υποχρεωτικής επιλογής Καθηγητή Συμβούλου Σπουδών: Η ελεύθερη επιλογή από τον ίδιο τον φοιτητή του καθηγητή με τον οποίο θα συνδιαλέγεται για τον προγραμματισμό και την πρόοδο των σπουδών του, στηρίζει την αυτοπεποίθηση του φοιτητή, απογραφειοκρατικο­ποιεί την σχέση του με το ίδρυμα και ουσιαστι­κοποιεί τον προβληματισμό του για τις ίδιες τις σπουδές και το περιεχόμενό τους.(ι) Ελευθερία μετακίνησης του φοιτητή μεταξύ Τμημάτων, σύμφωνα με προδιαγεγραμ­μένους αυστηρούς κανόνες: Η θεσμοθέ­τηση της δυνατότητας του φοιτητή ν’ αλλάξει Τμήμα, μέσα από μία παιδαγωγικά και επιστη­­μονικά ελεγχόμενη εσωτερική διαδικασία, αυξάνει τους βαθμούς ελευθερίας της ακαδημαϊκής συμπεριφοράς του και βαθαίνει το αίσθημα ευθύνης για τις ίδιες τις επιλογές του. Σε επόμενη φάση, πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στον φοιτητή να επιλέγει πρόγραμμα σπουδών, μέσα από ένα δίκτυο μαθημάτων και εργαστηρίων που θα προσφέρει η κάθε πανεπιστημιακή Σχολή.(ια) Θεσμοθέτηση δύο εναλλακτικών υποδειγμάτων Μεταπτυχιακών σπουδών: ‘με έρευνα’ και ‘χωρίς έρευνα’: Στις μετα­πτυχιακές σπουδές (εκτός διδακτορικού), πρέπει να διακρίνεται η διαδικασία ως προς την πραγματική  σχέση τους με την έρευνα. Μεταπτυχιακές σπουδές με έρευνα είναι εξ ίσου θεμιτές με εκείνες χωρίς έρευνα. Απλώς, κάθε μία από τις δύο εναλλακτικές προσεγγίσεις αποτείνεται σε διαφορετική κλίση, ή διαφορετικό σκοπό. Η διάκριση αυτή, εν τού­τοις, πρέπει να γίνει με τρόπο ρητό, συστηματικό και επιστημονικά τεκμηριωμένο. Η ασάφεια δημιουργεί κινδύνους καταχρήσεων και στρεβλώσεων. Για παράδειγμα, εν ονόματι της συσχέτισης μεταπτυχιακών σπουδών με ‘έρευνα’ σε πάμπολλες περιπτώσεις, στις μέρες μας, ακόμη και σε σπουδές διδα­κτορικού επιπέδου, γίνονται αντιεκπαι­δευτικές καταχρή­σεις, με το να μεταβάλλονται οι φοιτητές σε άμισθους ή έμμισθους βοηθούς των καθηγητών τους σε εργασίες παροχής υπηρεσιών συμβούλου, και όχι γνήσια ερευνη­τικές. Από την άλλη, η διασαφήνιση της σχέσης σπουδών με έρευνα βοηθάει τον φοιτητή να αντιληφθεί την γνησιότητα σημαντικών επιλογών που σχετίζονται με την ακαδημαϊκή ζωή. Είναι φανερό, ότι η επίγνωση του φοιτητή για το status της επιλο­γής του, στηρίζει την αίσθηση αυτοπροσδιορισμού του, με την έννοια που περιγράφηκε παραπάνω.
(ιβ) Δημιουργική αμφισβήτησηΗ κατάκτηση της δημοκρατίας στο χώρο της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης μεταφράζεται κατά κύριο λόγο σε καλλιέργεια “πολιτισμού” δημιουργικής αμφισβήτησης ως κυρίαρχου ιδεολογικού-παιδαγωγικού υποδείγματος. Ουσιαστικό περιεχό­με­­νο της δημιουργικής αμφισβήτησης είναι η καθημερινή άσκηση του φοιτητή στην πρακτική της ακώλυτης έρευνας,  της προσέγγισης των μαθημάτων του με συστηματική αμφισβήτηση κάθε δογματικής προκατάληψης, και η εξατομι­κευ­μένη ανακάλυψη της επιστημονικής “αλήθειας”, αλλά και της δύναμης της πειθούς. Είναι φανερό ότι αυτές οι ιδεολογικές θέσεις πρέπει να πραγματώ­νονται τουλάχιστο στο πεδίο της εκπαιδευτικής διαδικασίας και της “εντός  των τειχών” ακαδημαϊκής ζωής αντί να περιφέρονται στον ακαδημαϊκό ορίζοντα ως άπρακτες δεοντολογικές διακηρύξεις. Ορισμένες κύριες παράμετροι που εκφράζουν πρακτικά αυτού του είδους τις προδιαγραφές, είναι οι εξής:
(i) Ολοκληρωμένη εκπαιδευτική διαδικασία (μαθήματα, διαλέξεις, βιβλιο­γραφική έρευνα): Η διδακτέα ύλη πρέπει να προσεγγίζεται με ένα συστηματικό συνδυασμό μαθημάτων, σεμιναρίων, συμπλη­ρω­­μα­τικών διαλέξεων, αλλά απαραίτητα μέσα από προκαθορισμένη βιβλιογραφία εναλλακτικών θεωρητικών και εμπειρικών προσεγ­γίσε­ων.(ii) Ενσωμάτωση της πανεπιστημιακής βιβλιοθήκης στην κυρίως εκπαιδευτική διαδικασία με σκοπό την ερευνητική πρόσβαση στη γνώση: Η πανεπιστημιακή βιβλιοθήκη πρέπει να αναβαθμιστεί σε ενεργό συμμέτοχο της εκπαι­δευτικής διαδικασίας και της φοιτητικής έρευνας και σε χώρο ερευνητικής δραστηριότητας (desk-top research). (iii) Θεσμοθέτηση των εκπαιδευτικών και παιδαγωγικών σεμιναρίων για τα μέλη του διδα­κτικού και ερευνητικού προσωπικού, ως κύριας μεθόδου επεξεργασίας και συνεχούς ενημέρωσης των προγραμμάτων σπουδών. Υποχρεωτική δημο­σίευ­ση των πεπραγμένων των σεμιναρίων αυτών σε ειδικά τεύχη προς ελεύθερη κυκλοφορία: Η υποχρεωτική δημοσιότητα τονίζεται εδώ με έμφαση, ως πρακτική που θέτει σε λειτουργία τους μηχανι­σμούς κριτικής και διαφάνειας, που αυτοί πρέπει ν’ αποτελούν το οξυγόνο του παν­ε­πι­στημιακού συστήματος και των ελευθεριών του.(iv) Θεσμοθέτηση της λειτουργίας  των ολομελειών διδακτικού και ερευ­νητικού προσωπικού (κατά Τμήμα) ως “Συμβουλίου Σπουδών”, με αντι­κείμενο την τεκμηρίωση και έγκριση των προγραμμάτων σπου­δών κάθε έτους. Με μια ιδιότυπη εφαρμογή του γνωστού “νόμου του Gresham” οι γενικές συνελεύσεις των Τμημάτων εξέπεσαν κατά κα­νό­να σε πεδία ατομικών και συλλογικών συμβιβασμών και οικονο­μικο-διοικητι­κών χειρισμών ατομικής στρατηγικής. Παράλληλα, η “τρομοκρατία της Έδρας” του παλιού συστήματος, επανεμφανίστηκε σε πάμπολλες περιπτώσεις, τη φορά αυτή με τη μορφή της τρομοκρατίας των υψηλόβαθ­μων εις βάρος των εξαρτημένων χαμηλό­βαθ­μων μελών ΔΕΠ και των “συμβα­σιούχων”. Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα, ελάχιστος χρόνος μένει για να συζητηθούν γνήσια εκπαιδευτικά και ερευνητικά θέματα. Το αντίδοτο, προφανώς, είναι η σύσταση άλλου οργάνου,  και συγκεκριμένα της ‘ολομέλειας των πάσης φύσεως και νομικού καθεστώτος διδασκόντων’, με αποκλειστική αρμοδιότητα την εκπόνηση, κριτική, αναθεώρηση και οργάνωση των προγραμμάτων σπουδών.  Η δημοσιότητα των εργασιών, και στην περίπτωση αυτή αποτελεί εγγύηση ενάντια στον κίνδυνο εκφυλισμού του θεσμού.
(ιγ) Δημοκρατία και κοινωνική συμμετοχήΗ άσκηση του φοιτητή στην δημοκρατία “υπό πραγματικές συνθήκες και σε πραγματικό χρόνο” πρέπει  να συγκαταλέγεται μεταξύ των κύριων σκοπών ενός σύγχρονου πανεπιστη­μίου. Υπάρχει, εντούτοις, μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια τέτοια άσκηση και στον συντεχνιακό διεκδικητικό συνδικαλισμό στον οποίο έχει εκπέσει πλέον η πανεπιστημιακή κοινότητα. Μολαταύτα, ούτε το πανεπιστήμιο, μήτε η Πολι­τεία δικαιούται να παρέμβει αποτρεπτικά στις αυθόρμητες εξελίξεις που σημει­ώνονται στο πεδίο αυτό, όσο δυσάρεστες και αρνητικές και αν είναι, κατά γενική ομολογία. Και οι δύο δικαιούνται, εντούτοις, ίσως δε και να υποχρεούν­ται ως εκ του ρόλου τους, να θεσμοθετήσουν αντισταθμιστικές διεργασίες για να πλουτίσουν τον ορίζοντα με εναλλακτικές δυνατότητες. Τέτοιες θεσμοθε­τημένες παρεμβάσεις μπορεί να είναι και οι εξής:(i) Θεσμοθέτηση της Φοιτητικής Αυτοδιοίκησης: Η φοιτητική αυτοδιοί­κηση είναι θεσμός εμπε­δωτικός της δημοκρατίας και συλλο­γικής δράσης, αλλά και γενικότερα πολυεπίπεδα διαπαιδαγωγικός. Επομένως, είναι απαραίτητος. Εν τούτοις, αν δεν σχεδιαστεί σωστά, οδηγεί στο αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα, με κύριο κίνδυνο να υποθάλψει την εκτροπή της συλ­λο­γικής δράσης σε συντεχ­νιακή συσπείρωση. Τα αγγλοσαξονικά εκπαιδευτικά συστήματα έχουν μακρά παράδοση στη μαθητική και φοιτητική αυτοδιοίκηση και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως πεδία για άντληση πολύτιμων εμπειριών και ιδεών για τον σχεδιασμό της ελληνικής εκδοχής του θεσμού. Κλειδί στην επιτυχημένη αυτοδιοίκηση είναι ο περιορισμός της σε αρμοδιότητες που λογικά και πρακτικά προσιδιάζουν στην ιδιότητα του φοιτητή, και η ενάσκηση των αρμοδιοτήτων αυτών με διπλή λογοδοσία για την συνεχή πιστοποίηση της υπεύθυνης λειτουργίας των οργάνων της. (ii) Θεσμοθέτηση του Συνδέσμου Αποφοίτων, ως συμβουλευτικού οργά­νου της Διοίκησης του Πανεπιστημίου: Σωστά σχεδιασμένος και λει­τουργικά άρτιος, ο θεσμός μπορεί ν’ αποτελέσει συνδετικό κρίκο της κοινωνικής πραγματικότητας με το Πανεπιστήμιο, αλλά και στήριγμα μιας καλώς εννοούμενης παράδοσης για το ίδρυμα.(ιιι) Θεσμοθέτηση Βραβείου Ενεργού Ακαδημαϊκού Πολίτη για την ανά πενταετία επι­βράβευση μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας για διακεκριμένες εξω­πανεπιστημιακές δραστηριότητές τους που έχουν τον χαρακτήρα συμβολής στην ανάπτυξη της ‘κοινωνίας των πολιτών’: Η σκοπιμότητα του θεσμού είναι προ­φα­νής.
(ιδ) Ανθρωπιστική θεώρησηΟι σπουδές στο πανεπιστήμιο εξυπηρετούν πολλαπλούς σκοπούς. Αποβλέ­πουν στην κατάρτιση σε συγκεκριμένη επιστήμη, τόσο την θεωρητική (κατά τούτο διαφέρει, άλλωστε, συστηματικά το πανεπιστήμιο από τα υπόλοιπα επαγγελματικά τριτοβάθμια ιδρύματα), όσο και την εφαρμοσμένη και οδηγούν στην απόκτηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων που απαιτούνται για την άσκηση ενός συγκεκριμένου επαγγέλματος. Παράλληλα, όμως, οι σπουδές πρέπει να συντείνουν στην διαμόρφωση ολοκληρωμένων προσωπι­κοτήτων με ευρεία πνευμα­τική καλλιέργεια. Το ουσιαστικό περιεχόμενο της ολοκλήρωσης προσδιορίζεται με κριτήρια την δυνατότητα δημιουργικής συμμετοχής στην δημοκρατική και πολυπολιτισμική σύγχρονη κοινωνία. Θεμέλιο της πνευματικής αυτής καλλιέργειας είναι τα μαθήματα που συνηθίζεται να κατατάσσονται στις ανθρωπιστικές σπουδές (φιλολογικά, ιστορία, φιλοσοφία, κλπ.). Εκείνο που χρειάζεται για να εμπραγματωθούν οι κοινές αυτές παραδοχές, είναι η ενσωμάτωση των μαθημάτων αυτών στο κυρίως πρόγραμ­μα σπουδών, ανεξάρτητα από το Τμήμα που ο φοιτητής παρακολουθεί. Επο­μένως απαιτείται ο εμπλουτισμός όλων των προγραμ­μάτων σπουδών με μαθήματα που να στερεώνουν μία υποδομή ανθρω­πιστικών σπουδών, οργανικά συνυφασμένη με το κυρίως πρόγραμμα σπουδών κατά Τμήμα. Η εφαρμογή μπορεί να γίνει στα πλαίσια της υφιστάμενης νομοθεσίας, δια μέσου του θεσμού των “υποχρεωτικών κατ’ επιλογή” μαθημάτων. Σκόπιμη, όμως, είναι η ρητή θεσμοθέτηση της σχετικής υποχρέωσης δια νόμου. Η στήριξη μιας τέτοιας ορίζοντας πολιτικής ανθρωπιστικής εκπαίδευσης προϋποθέτει αντίστοιχη ενδυνάμωση των καθαυτό ανθρωπιστικών σπουδών μέσα στα ίδια πανεπιστήμια. Μια τέτοια επιλογή πρέπει συνειδητά να αντισταθμίζει την τάση «τεχνολογικοποίησης» των σπουδών στα σύγχρονα πανεπιστήμια που υπαγορεύεται από την περιορισμένη και στρεβλή ερμηνεία του τρόπου συμμετοχής της στην αναπτυξιακή διαδικασία.
(ιε) Πλουραλιστική ανοχήΒασικό στοιχείο της δημοκρατικής ακαδημαϊκής διαπαιδαγώγησης είναι η ανοχή της ετερότητας μέσα από την κατανόηση της θέσης του “άλλου” και όχι απλώς ως εκδήλωση παθητικού η μηδενιστικού σχετικισμού. Μια ατμόσφαιρα επαγωγός προς την κατεύθυνση αυτή, χωρίς διακηρυκτικές μεγαλοστομίες, μπορεί να καλλι­ερ­γηθεί, αφενός  με την εξάσκηση στην λογική αντιδικία (το αγγλοσα­ξονικό “debating”), ως πνευ­μα­τικής απασχόλησης/αυταξίας και, αφετέρου, με την διεύρυνση του ορί­ζοντα των ερασιτεχνικών ενδιαφερόντων ως “αντιαλ­λοτριωτικής” τακτικής. Ειδικότερα, οι εξής δύο πρακτικές μπορεί να ενσω­ματωθούν θεσμικά στην ακαδημαϊκή ζωή του Πανεπιστημίου:
(i) Οργανωμένη λογική αντιδικία – Διαλεκτική (Debating): Ενδεχομένως ως εναλλα­κτική εξεταστική διαδικασία, και οπωσδήποτε ως ερασιτεχνική δρα­στηριότητα που υποστηρίζεται επίσημα από τις πανεπιστημιακές αρ­χές και τον πανεπιστημιακό προϋπολογισμό.(ii) Θεσμοθέτηση των ερασιτεχνικών ομάδων ποικίλων ενδιαφερόντων ως συστατικού στοιχείου της φοιτητικής ζωής, με ειδικά κίνητρα: Δραστηριότητα που μπορεί να περιληφθεί στην κύρια αποστολή της Φοιτητικής Λέσχης.
(γ) Προδιαγραφές λειτουργικής αποτελεσματικότητας
Η έννοια της αποτελεσματικότητας της λειτουργίας ενός ακαδημαϊκού ιδρύματος έχει δύο διακεκριμένες όψεις: την ακαδημαϊκή και την οικονομική. Η ακαδημαϊκή αποτελεσματικότητα εκτιμάται με δείκτες που σχετίζονται με την ποιότητα και την ποσότητα των παρερχομένων εκπαιδευτικών και ερευνητικών υπηρεσιών. Η οικονομική αποτελεσμα­τικότητα, θεωρητικά τουλάχιστο, θα μπορούσε να μετρηθεί με τους συνήθεις οικονομικούς δείκτες συσχετισμού εισροών-εκροών και να εκτιμηθεί ως προς την αποτελεσμα­τικότητα της χρήσης των διατιθέμενων (δαπανώμενων) πόρων. Στην πράξη, εν τούτοις, η μέτρηση αυτή είναι εξαιρετικά δύσκολο να γίνει με ρεαλισμό, ειδικά στην περίπτωση των δημόσιων Πανεπιστημίων επειδή, προφανώς, είναι πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να καταστρωθεί το “τυπι ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/25/%ce%9a%cf%81%ce%b1%cf%83%ce%af_%ce%ae_%ce%bf%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%82___%ce%a1%ce%bf%ce%b6%ce%ac%ce%bd%ce%bd%ce%b1_%ce%92%ce%bf%cf%8d%cf%81%cf%84%cf%83%ce%b7 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Κρασί ή οίνος Ροζάννα Βούρτση c c Είναι εποχή του τρύγου. Η Σάμος φημίζεται για τα κρασιά της και ο συνεταιρισμός παράγει μια μεγάλη ποικιλία από αυτά. Με την ευκαιρία αυτή παραθέτω μια μελέτη σχετική να ενημερωθείτε για αυτό το ευλογημένο αλλά και υποχρεωτικό για την υγεία του ανθρώπου υγρό

Oίνος ευφραίνει καρδίαν" λέει η λαϊκή σοφία και δεν πέφτει και πολύ έξω, καθώς πολλές επιστημονικές έρευνες συμφωνούν ότι η μέτρια κατανάλωση του κρασιού προστατεύει από τη στεφανιαία νόσο. Σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, στην οποία η αμπελουργία είναι διαδεδομένη, η οινοποσία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της παράδοσης. Ας δούμε τι πρέσβευαν οι αρχαίοι Έλληνες γιατροί και φιλοσόφοι για τις επιδράσεις της οινοποσίας στον οργανισμό και την προσωπικότητα του ανθρώπου και κατά πόσο είχαν δίκιο...

Ετυμολογία
Ο Νίκανδρος ο Κολοφώνιος, ποιητής και γιατρός του 2ου αιώνα π.Χ., υποστηρίζει ότι ο οίνος πήρε το όνομά του από τον Οινέα, βασιλιά των Καλυδώνων, ο οποίος ήταν ο πρώτος που εξέθλιψε το χυμό των σταφυλιών σε κοίλα αγγεία. Ο πατέρας της λαογραφίας Εκαταίος ο Μιλήσιος προσθέτει ότι οι "παλαιοί Έλληνες αποκαλούσαν τα αμπέλια Οίνας".
Ο μεγάλος Πλάτωνας συσχετίζει τη λέξη με την οίηση (φαντασία, έπαρση), υποδηλώνοντας ουσιαστικά ότι η πόση του κρασιού εντείνει αυτά τα χαρακτηριστικά στο νου του ανθρώπου. Πάντως, ο Όμηρος χρησιμοποιεί τη λέξη οίνος σε συνδυασμό με την όνηση (ωφέλεια).
Τα είδη του κρασιού και οι επιδράσεις του στον οργανισμό
Ο Αθήναιος γράφει τον 3ο αιώνα μ.Χ. ότι υπάρχουν τρία είδη κρασιών: το λευκό, το κιτρινωπό (υπόξανθο) και το μαύρο (κόκκινο). Το λευκό είναι το ελαφρύτερο και έχει διουρητικές, θερμαντικές και χωνευτικές ιδιότητες. Φέρνει ωστόσο "καπνούς στο κεφάλι επειδή εξατμίζονται τα στοιχεία του".
Το μαύρο στυφό κρασί είναι θρεπτικότατο και στυπτικό, ενώ το υπόγλυκο προσβάλλει λιγότερο το κεφάλι, υποστηρίζει ο συγγραφέας των Δειπνοσοφιστών.
Οι αρχαίοι Έλληνες γενικά διαχώριζαν τον οίνο από το κρασί. Ο οίνος πίνονταν άκρατος και το κρασί κεκραμένο (διαλυμένο με νερό). Συνήθως, όμως, νέρωναν το κρασί με θαλάσσιο νερό, επειδή, όπως ισχυρίζεται ο Αθήναιος, με αυτό τον τρόπο αποφεύγεται η μέθη και διευκολύνεται η πέψη με την πρόκληση αερίων. 'Ετσι, η παρότρυνση "βάλε λίγο νερό στο κρασί σου" δεν αναφέρεται μόνο στο θυμικό αλλά κυρίως στη σωματική μας κατάσταση
Για τους γιατρούς του 4ου αιώνα π.Χ. Διοκλή και Πραξαγόρα, το γλυκό κρασί παραμένει περισσότερο "στα υποχόνδρια" και επισπεύδει την έκκριση σάλιου. Κατά την αρχαιότητα ήταν ευρέως διαδεδομένη η άποψη ότι το κρασί βοηθά στη χώνεψη. Πράγματι, οι ερευνητές του West Virginia University αποφάνθηκαν το 1995 ότι τόσο το λευκό όσο και το κόκκινο κρασί εξουδετερώνουν κάποιους τύπους βακτηρίων που μπορούν να προκαλέσουν τροφική δηλητηρίαση, διάρροια και άλλες ενοχλήσεις που σχετίζονται με τη διατροφή.
"Οίνος ευφραίνει καρδίαν" λέει η λαϊκή σοφία και το Harvard Medical School επιβεβαιώνει αυτή την άποψη. Έχοντας μελετήσει τις σχετικές έρευνες των τελευταίων δέκα ετών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η μέτρια κατανάλωση κρασιού μειώνει κατά 20 έως 40% την πιθανότητα προσβολής από στεφανιαία νόσο, επειδή αυξάνει τα επίπεδα της HDL (καλή χοληστερίνη) και ταυτόχρονα μειώνει την LDL (κακή χοληστερίνη).
Στο κρασί περιέχονται στοιχεία που λειτουργούν ως ισχυροί αντιοξειδωτικοί παράγοντες όταν απορροφώνται με την κυκλοφορία του αίματος. Αυτά τα φαινολικά στοιχεία, στα οποία περιλαμβάνονται και οι τανίνες, εντοπίζονται στην επιδερμίδα των σταφυλιών. Εξάλλου, ερευνητές από το University of California υποστηρίζουν ότι το κρασί πιθανόν να περιέχει περισσότερες αντιοξειδωτικές ιδιότητες από τη βιταμίνη Ε.
Πάντως, στο κόκκινο κρασί υπάρχουν περισσότερες φαινόλες από ό,τι στο λευκό. Αναφερόμενος στο κρασί της Αρκαδίας, ο φυσιοδίφης Θεόφραστος γράφει ότι αυτό τρελαίνει τους άνδρες και αυξάνει τη γονιμότητα των γυναικών. Στην Αχαΐα ένα άλλο είδος αμπέλου κάνει τις γυναίκες να αποβάλλουν, ενώ ο οίνος της Τροιζήνας προκαλεί στειρότητα. Τέλος, σύμφωνα με τον ίδιο, στη Θάσο υπάρχουν δύο είδη οίνου. Το ένα διευκολύνει τον ύπνο, ενώ το άλλο προκαλεί αϋπνία.
Τα όσα ισχυρίζεται ο Θεοφράστος δεν έχουν αποδειχθεί, αλλά έρευνα που δημοσιεύθηκε στην British Medical Journal υποστηρίζει ότι στους "Βαρελόφρονες" σημειώνονται λιγότερα περιστατικά οστεοπόρωσης από ό,τι σε εκείνους που απέχουν από την οινοποσία. Ιταλοί ερευνητές ισχυρίζονται ότι όσοι αγαπούν το κρασί έχουν κατά 20% μειωμένες πιθανότητες να αναπτύξουν χολολιθίαση. Επίσης, στην British Medical Journal δημοσιεύθηκε το 1995 μελέτη, σύμφωνα με την οποία οι άνδρες που καταναλώνουν μικρές ποσότητες κρασιού παθαίνουν σπανιότερα οστεοπόρωση. Τέλος, σε έρευνες της τελευταίας δεκαετίας υποστηρίζεται ότι τα αντιοξειδωτικά που περιέχονται στο κρασί προστατεύουν από ορισμένες μορφές καρκίνου.

Περί μέθης
Ο φιλόσοφος που επηρέασε όσο κανείς άλλος τη σύγχρονη δυτική σκέψη, ο Αριστοτέλης, συνδέει το ρήμα μεθύω/μεθώ με το θύω/θυσιάζω.
Εξάλλου, ο Σιμωνίδης υποστηρίζει ότι η μέθη γέννησε την τέχνη του θεάτρου, καθώς ο πρώτος ηθοποιός ο Θέσπις από την Ικαρία της Αττικής ερμήνευσε το πρώτο του έργο σε κατάσταση μέθης την εποχή του τρύγου. Σύμφωνα με αυτή την εκδοχή, έτσι πήρε το όνομά της η τρυγωδία/τραγωδία. Πάντως, βάσει άλλων εκδοχών, η λέξη τραγωδία προήλθε από τη θυσία τράγων στο θεό Διόνυσο. Και στις δύο περιπτώσεις υπάρχει σχέση μεταξύ του θεάτρου και της οινοποσίας, εφόσον ο θεός Διόνυσος ήταν προστάτης τόσο της ανεξέλεγκτης οινοποσίας όσο και της τέχνης του θεάτρου.
Ο Φιλόχωρος επισημαίνει ότι η οινοποσία δεν αποκαλύπτει μόνο το ποιόν του πότη, αλλά, επειδή κάνει τους ανθρώπους ελευθερόστομους, τους ωθεί να αποκαλύψουν και τι πραγματικά σκέπτονται για τους άλλους... "Ο οίνος δείχνει τη σκέψη του ανθρώπου" έλεγαν οι αρχαίοι.
Ο Αλεξις γράφει ότι εκείνοι που πίνουν πολύ μετατρέπονται σε φιλολόγους, δίνοντας ως παράδειγμα έναν ποιητή της εποχής του που, όταν δεν είχε πιει, δεν μπορούσε να εκφράσει το ταλέντο του. Ο ίδιος ο Σοφοκλής αναφέρει, σύμφωνα με τον Αθήναιο, ότι "η μέθη είναι φάρμακο κατά της δυστυχίας".
Η αντιμετώπιση του hang over στην αρχαιότητα
Οι αρχαίοι Έλληνες συγγραφείς συμφωνούν ότι η καλύτερη μέθοδος για να μη μεθύσει ο πότης είναι να φάει κράμβη. Μάλιστα, ο φυσιοδίφης Θεόφραστος γράφει ότι ακόμη και η οσμή της κράμβης επηρεάζει την ανάπτυξη του αμπελιού. Ο Αλεξις υποστηρίζει ότι όποιος έχει πιει υπερβολικά πρέπει να κοιμηθεί και όταν ξυπνήσει να φάει βραστό λάχανο, προκειμένου να απαλλαγεί από τη ζάλη. Ο Αναξανδρίδης συνιστά στους μεθυσμένους να λουστούν και να φάνε ράπανο, ενώ ο Νικοχάρης θεωρεί ότι το καλύτερο "γιατροσόφι" συνίσταται στην κατανάλωση βραστών κάστανων. Πάντως, ο Αμφις τονίζει ότι ακόμη πιο αποτελεσματική από την κράμβη για την καταπολέμηση της μέθης είναι μια αναπάντεχη στενοχώρια...

Μέτρον άριστον
Πάντως, στην αρχαία ελληνική γραμματεία γίνεται λόγος και για τις επιπτώσεις του αλκοολισμού και παροτρύνονται οι λάτρεις του οίνου να πίνουν με μέτρο. Στο έργο του "Δειπνοσοφισταί", ο Αθήναιος επικαλείται το Μνησίθεο, ο οποίος είχε πει ότι οι ίδιοι οι θεοί επινόησαν τον οίνο για τους ανθρώπους ως μέγιστο αγαθό, αλλά μόνο για εκείνους που το χρησιμοποιούν σωστά. Για όσους, απεναντίας, πίνουν ανεξέλεγκτα μπορεί να αποβεί πολύ επικίνδυνο.
"Διότι τρέφει πάντοτε εκείνους που τον πίνουν με λογική και μέτρο. Δίνει στο σώμα δύναμη, καθώς και στην ψυχή, και είναι χρησιμότατος και στην ιατρική, γιατί ανακατεύεται στα φάρμακα που πίνουμε και δεν είναι λιγότερο καλός για τις πληγές. Στα καθ' ημέραν γεύματα μας φέρνει ευθυμία, όταν με μέτρο πίνεται και είναι νερωμένος. Αλλά άμα πίνεται άμετρα και υπερβολικά, μας φέρνει όλο γκρίνιες. Αν πάλι αυτός πίνεται μισό νερό και οίνος, τότε ζαλίζει τα μυαλά και μανιακούς μας κάνει. Τέλος, αν πίνεται αγνός, φέρνει παραλυσία".
Ο επικός ποιητής Πανύασις (500-450 π.Χ.) γράφει και αυτός ότι το κρασί είναι το καλύτερο δώρο των θεών προς τον άνθρωπο, γιατί με αυτό ταιριάζουν όλα τα άσματα, οι χοροί και οι καλές φιλίες. "Αυτό διώχνει από τις καρδιές μας όλες τις στενοχώριες, όταν πίνεται με μέτρο. Μα αν το μέτρο υπερβείς, τότε πλέον θα σε βλάψει και κακό θε να σε βρει".
Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι ο πολυμήχανος Οδυσσέας κατατρόπωσε το σωματικά δυνατότερο Κύκλωπα Πολύφημο, μεθώντας τον με γλυκό κόκκινο κρασί.
Τελειώνοντας αυτήν τη σύντομη περιγραφή των αντιλήψεων των αρχαίων συγγραφέων για τον οίνο, ας ανατρέξουμε στον Αλεξι, ο οποίος σε ένα απαύγασμα (αμπελο)φιλοσοφίας παραλληλίζει την οινοποσία με την πορεία του ανθρώπου: "όπως το κρασί το νιο πρώτα κι αρχή είν' ανάγκη απαραίτητη να βράσει να κοχλάσει έτσι κι ο νέος άνθρωπος θα βράσει πρώτα πρώτα και θα ριχτεί στις ηδονές, μα μόλις ρίξει τα άνθη τότε πια γίνεται σκληρός. Αλλ' άμα ξεθυμάνει απ' όλα τούτα ολότελα και τραβηχτεί από πάνω η τρέλα της νεότητος που κολυμπάει επάνω, ε, τότε πλέον πίνεται και πάλιν ξαναγίνεται γλυκός και θελκτικός και έτσι πάντα μένει για όλους γενικώς".
Ροζάννα Βούρτση
]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/25/%ce%91%ce%bd%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%8e%ce%bd%cf%84%ce%b1%cf%82_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%b4%ce%b5%ce%ba%ce%b1%ce%b5%cf%84%ce%af%ce%b1_80 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Αναπολώντας την δεκαετία 80 c c Το θέμα είναι αν εκείνος είναι σε μεγάλη ηλικία που του επιτρέπετε να αναπολεί το παρελθόν του, εμείς που αναπολούμε την δεκαετία του 60 ή του 70 πόσο πρέπει να είμαστε . . . . . . .

Ήμασταν στην τελευταία δεκαετία που προλάβαμε Κρυφτό, Κυνηγητό, Κλέφτες κι Αστυνόμους κ.α.
Όταν θέλαμε ποδόσφαιρο υπήρχε ακόμα κάποια αλάνα να μας δεχθεί
Τρώγαμε καραμελάκια ΡΕΖ, μπομπονέλα γαριδάκια Extra και Φοφίκο...
Επίσης κάναμε ακόμη παιδικά πάρτυ στα σπίτια μας τα Σάββατα
Τις πρώτες πορνό ταινίες τις βλέπαμε σαν κλέφτες στο Βίντεο του Μπαμπά όταν κάναμε κοπάνες από το σχολείοκαι μαζευόμαστε στο σπίτι όλοι μαζί
Ακούγαμε τους ερασιτέχνες στο ραδιόφωνο και τους ερωτευόμαστε από τη φωνή τους(εγώ είχα την τύχη να έχω και δικό μου)
Παίρναμε κουλούρια και λουκουμάδες με ζάχαρη από το κυλικείο και όχι τυποποιημένες τυρόπιτες κουρού. Τρώγαμε Κουκουρουκου και Σοκοφρέτες...Κάναμε ψεύτικα τατουάζ από τις τσίχλες...
Διαβάζαμε Μπλεκ, Αγόρι και Σούπερ Κατερίνα
Τρώγαμε ακόμη σπιτικό φαγητό......
Βγαίναμε με τα ποδήλατα στο δρόμο & δεν κινδυνεύαμε τόσο...
Παίζαμε Μήλα - Σχοινάκι - Μακριά γαϊδούρα.
Τραγουδήσαμε 'Το νού σου κύριε οδηγέ' και χορέψαμε λαμπάντακαι Ska sou sou....
Βλέπαμε Tom & Jerry, Looney toones, Bugs Bunny και Coyteμε το Bippp Bippp...
Παίζαμε Μπουκάλα και Θάρρος ή Αλήθεια...Κάναμε απίστευτες πλάκες με τις μπουγελόφατσες
Διαβάζαμε Ποπάυ και Τιραμόλα...
Ντυνόμασταν Νιτζα, Καουμπόυ και Ρομπέν των Δασών τις Απόκριεςκαι όχι Πίκατσου και Μπομπ Σφουγγαράκης...
Συνωστιζόμασταν στα Βίντεο Κλαμπ, για να πάρουμε κασέτεςμε τον Μουστάκα και τΠαίρναμε το μπλοκ με τις χειροτεχνίες και με το ασημόχαρτοκαι το χρυσόχαρτο φτιάχναμε στολίδια τα Χριστούγεννα.
Βλέπαμε Παιχνίδια χωρίς Σύνορα...
Είδαμε Michael Jordan και μαζεύαμε κάρτες ΝΒΑ...ους νέους τότε Μιχαλόπουλο, Γαρδέλη,Ψάλτη και Στίβ Ντούζο...
Το πρώτο μας φιλί δίνονταν με ακούμπισμα των χειλιώνκαι όχι κατευθείαν η γλώσσα στον ουρανίσκο...
Τρώγαμε παγωτά ΑΓΝΟ με την φάτσα με την τσιχλομυτούλα...
Ακούγαμε Στέφανο Κορκολή, Οmega Vibes, Αλέξια & Κωνσταντίνα...
Βλέπαμε το ΑΡΓΑ και το Μπίγκο με τον Νίκο Μαστοράκη...
Είδαμε χιλιάδες σποτάκια εναντίων των Ναρκωτικών και μαςενημέρωναν στα σχολεία για το AIDS...
Παίζαμε με νεροπίστολα...
Βλέπαμε ακόμα Λευκά Χριστούγεννα... χωρίς πολέμο,πριν οι εποχές γίνουν και αυτές ΕΜΟ ...
Βάζαμε κολόνια Μυρτώ και 4711...
Λουζόμασταν με Johnson's όχι πια δάκρυα και βάζαμετραυμαπλάστ με φιγούρες και ας μην είχαμε πληγές..
Λέγαμε ανέκδοτα με τον Τοτό και τους Πόντιους& όχι με Ξανθιές.
Προλάβαμε Κωνσταντίνο Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου& όχι τις τωρινές κόπιες τους,που μας βασανίζουν ανελέητα...
Παίζαμε Monopoly, τα επιτραπέζια της ΜΒ όπως ΗΟΤEL,Μάντεψε ποιος, Το στοιχειωμένο σπίτι...
Τα πανηγύρια στο χωριό που πηγαίναμε μια φορά το χρόνοκαι τρώγαμε ότι παραδοσιακό υπήρχΕ και χορεύαμε νησιώτικα με την ψυχή μας...
Τη μανία με τα ΓΙΟ-ΓΙΟ...
Τα ζελεδάκια του Λάβδαπου τα παίρναμε με τα σακουλάκιακαι τις μακρόστενες καραμέλες με τα φρούτα...
Τη πίτσα που τη τρώγαμε σπάνια και κάναμε γιορτή κάθε φορά που μαθαίναμεότι οι γονείς θα μας πάνε σε πιτσαρία...
Με λίγα λόγια για αυτούς& για ακόμα περισσότερους λόγους,
ζήσαμε ίσως την καλύτερη δεκαετία...

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στους ΓΟΝΕΙΣ μας που αποφάσισαν να μας κάνουν την κατάλληλη στιγμή...
και μας επέτρεψαν να ζήσουμετόσο ανέμελα και όμορφα χρόνια...
]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/24/:_E%ce%b3%cf%8e_%ce%bc%ce%b5_%cf%84%ce%b9%cf%82_%ce%b9%ce%b4%ce%ad%ce%b5%cf%82_%ce%bc%ce%bf%cf%85_-_%ce%9d%ce%af%ce%ba%ce%bf%cf%82_%ce%86%cf%83%ce%b9%ce%bc%ce%bf%cf%82 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: : Eγώ με τις ιδέες μου - Νίκος Άσιμος c c tromaktiko: Eγώ με τις ιδέες μου - Νίκος Άσιμος ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%9c%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%bf%cf%82/2010/08/24/~_%ce%9a%cf%81%ce%b5%ce%bc%ce%bc%cf%85%ce%b4%ce%bf%ce%b2%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ac_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%9c%cf%80%ce%ac%ce%bb%ce%bf_~ Μπαλος: ~ Κρεμμυδοβραδιά στο Μπάλο ~ c c http://www.samosblogs.gr/%ce%99%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%bf_%ce%9c%ce%b9%cf%87%ce%ac%ce%bb%ce%b7_%ce%9a%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%85/2010/08/24/%ce%a4%ce%b9_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%b7_%ce%91%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%ac;... Ιστολόγιο Μιχάλη Καραδημητρίου: Τι είναι η Αριστερά;... c c Στο ερώτημα «τι είναι η Αριστερά;», ο Περικλής Κοροβέσης απαντά ότι «η λέξη Αριστερά δεν έχει νόημα, αλλά ερμηνεία».
Άρθρο του Οδυσσέα Βουδούρη, μέλος του Δ.Σ. του ΙΣΤΑΜΕ Ανδρέας Παπανδρέου, για την εφημερίδα «Ελευθεροτυπία», 24/08/2010
Προς τεκμηρίωση του ισχυρισμού του, θέτει σε αμφιβολία τον αριστερό χαρακτήρα του ΚΚΕ, εφόσον αυτό δεν πρεσβεύει δημοκρατικές αξίες, όπως και της Δημοκρατικής Αριστεράς, εφόσον εκτιμά ότι θα εξελιχθεί σαν το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή θα αθετήσει τις αρχικές της δεσμεύσεις (ας σημειώσουμε παρεμπιπτόντως ότι αυτός ο ισχυρισμός έχει χαρακτήρα δίκης προθέσεων). Οσο για το ΠΑΣΟΚ... δεν το συζητάμε καν, εφόσον «παίρνει τόσο ακραία νεοφιλελεύθερα μέτρα που δεν θα τολμούσαν να πάρουν ο Πινοσέτ, η Θάτσερ, ο Ρίγκαν κ.λπ.». Για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν διατυπώνει καμία πολιτική ένσταση, σημειώνοντας μόνο ότι «θα μπορούσε να ήταν και μύλος», εκφράζοντας έτσι, εμμέσως πλην σαφώς, και τη δική του «ερμηνεία» για το τι είναι η Αριστερά.
Διαφωνώ με την τοποθέτηση του φίλου Περικλή και πιστεύω ότι διακατέχεται, μάλλον χωρίς να το συνειδητοποιεί, από μια θρησκευτική αντίληψη της πολιτικής και ειδικότερα του διαχωρισμού «Αριστερά-Δεξιά». Πράγματι, αυτός ο διαχωρισμός έχει αντικειμενικό προσδιορισμό. Η λειτουργία της κοινωνίας βασίζεται σε μια ευαίσθητη ισορροπία ανάμεσα στην ατομικότητα και τη συλλογικότητα. Ο προσδιορισμός «Αριστερά-Δεξιά» πηγάζει από την προτεραιότητα που ο καθένας δίνει αρχικά στο ένα ή στο άλλο σκέλος αυτής της ισορροπίας. Ετσι, για την Αριστερά πρωτεύουσες αξίες είναι η κοινωνική δικαιοσύνη, η ισότητα, η αλληλεγγύη, ενώ για τη Δεξιά είναι η ατομική ευθύνη, η τάξη, η ατομική επιβολή. Μπορεί να είσαι αριστερός και αυταρχικός, να είσαι δεξιός και φιλελεύθερος. Προφανώς αυτοί οι συνδυασμοί δεν ενθουσιάζουν τον κ. Κοροβέση (ούτε και μένα). Προφανώς επίσης στη χώρα μας σπανίως η Δεξιά επέδειξε φιλελεύθερο χαρακτήρα, διότι ταυτίστηκε με ξενοκρατία, παρακράτος, βία και νοθεία, ενώ ο όποιος αυταρχικός χαρακτήρας της Αριστεράς ήταν δυσδιάκριτος λόγω της συνεχούς καταπίεσης που υπέστη και λόγω του γεγονότος ότι δεν ήρθε ποτέ στην εξουσία. Αλλά μόνο μια θρησκευτική αντίληψη της πολιτικής μπορεί να στηρίξει ότι οι αριστεροί είναι οι «καλοί» και οι δεξιοί οι «κακοί» (ή το αντίστροφο).
Με τον ίδιο τρόπο δεν υπάρχουν «καλοί» και «κακοί» αριστεροί. Μπορώ να συμφωνήσω ή να διαφωνήσω με τον τρόπο που ένα κόμμα αντιλαμβάνεται την υλοποίηση των αριστερών αξιών. Μπορώ να το κατηγορήσω ενδεχομένως ότι ο τρόπος αυτός αντιβαίνει στις ίδιες τις βασικές αριστερές αξίες και να τον αντιμάχομαι. Δεν μπορώ όμως να το αφορίσω από την αριστερή οικογένεια, διότι αυτό θα ισοδυναμούσε με τη δήλωση ότι είμαι ο μοναδικός κάτοχος της αλήθειας, αυτό που ονομάζω «θρησκευτική σκέψη στην πολιτική».
Η «θρησκευτική σκέψη» ήταν πάντα η δύναμη και η αδυναμία της Αριστεράς. Δύναμη στο επίπεδο των αγώνων, που οι αριστεροί έδωσαν με πίστη και αυταπάρνηση εφάμιλλη με εκείνη των πρώτων χριστιανών. Αδυναμία στο επίπεδο της καθοδήγησης, διότι αυτή η θρησκευτική σκέψη είναι η αφετηρία της ανίατης (μέχρι τώρα) αρρώστιας της Αριστεράς, της πολυδιάσπασης.
Η Αριστερά, στην οποία ανήκει -θέλουμε ή δεν θέλουμε- και το ΠΑΣΟΚ, θα προωθήσει τις αξίες της στο βαθμό που θα μπορέσει να βάλει σε δεύτερη μοίρα τις εσωτερικές της αντιπαραθέσεις και σε πρώτη μοίρα τους κοινούς στόχους, τουλάχιστον του μεγαλύτερου μέρους της, χωρίς μαξιμαλισμούς, με εξαντλητικό διάλογο (που μπορεί να πάρει και τη μορφή της αντιπαράθεσης), σε προγραμματική βάση. ]]> http://www.samosblogs.gr/Aralik_sokak/2010/08/23/Dresden_by_Night Aralik sokak: Dresden by Night c c

]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/23/%ce%a4%ce%bf_%c2%ab%cf%80%ce%b9%cf%83%cf%84%cf%8c%ce%bb%ce%b9%c2%bb_%cf%80%ce%bf%cf%85_%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%87%ce%b5%cf%85%ce%b5_%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%bf%cf%8d%e2%80%a6 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Το «πιστόλι» που στόχευε αλλού… c c Παλιά καραβάνα ο θείος Ορέστης. Η ζωή του μυθιστόρημα. Άνοιξε κι έκλεισε καμιά δεκαριά μαγαζιά. Μετά μπάρκαρε, ύστερα ξαναστέριωσε αλλά το μεγάλο του χούι δεν το άφησε ποτέ. Το τζόγο. Κάθε είδους. Άλογα, προπό, καζίνο μέχρι χρηματιστήριο.
Φτιάχνει και σπουδαίο σπληνάντερο κι όπως καταλαβαίνεις δε θα άφηνα με τίποτα την ευκαιρία να πιω μαζί του κανά δυο τσίπουρα και να πούμε και δυο λόγια για τα οικονομικά. Εξάλλου, ξέρει κανείς καλύτερα από ένα τζογαδόρο τα κόλπα των κερδοσκόπων; Κανείς. Ο Γιώργος ο Πιστολάς ίσως αλλά που να τον βρεις αυτόν.

-Για πες ρε θείο, πως τα βλέπεις εσύ τα πράματα τώρα;
-Δηλαδή σαν τι θέλεις να σου πω ρε; Με ρώτησε με το ένα μάτι μισόκλειστο, σαν να κρατούσα φλος ρουαγιάλ.
-Να ρε θείο, λένε θάρθει το ΔουΝουΤου γιατί φαλιρίσαμε και τέτοια. Εσύ τι πιστεύεις;
-Μπαρμπούτσαλα, μου αντιγυρίζει.
-Τι θες να πεις θείο;
-Ρε χαμένο, φάε μεζέ και πιες το τσιπουράκι σου και μην ανησυχείς για τίποτα και κυρίως μην ακούς τις μπούρδες που σου λένε.
-Ε πως ρε θείε. Εδώ μειώνουνε μισθούς και πάμε για απολύσεις και...
-Άντε ρε σταμάτα! Θες να μάθεις τι γίνεται;
-Ναι, τι λέμε τώρα;
-Άκου λοιπόν. Τι είναι η Ελλάδα ρε; Να σου πω εγώ τι είναι. Δυο πράματα όλα κι όλα. Ή μάλλον τρία. Απλά και όμορφα. Ήλιος, θάλασσα και ο κόσμος. Οι Έλληνες δηλαδή. Κατάλαβες;
-Όχι.
-Αφού είσαι χαμένος. Ήλιος ρε. Δηλαδή τουρισμός. Αυτό είναι το ένα μεγάλο μας κεφάλαιο.Δεν τον έχουν οι Ευρωπαίοι. Όσο άσχημα και να το χειριζόμαστε, το κεφάλαιο από τον τουρισμό θάρθει. Και θάρθει καλοκαίρι. Και τότε δε θάχουμε ανάγκη πολλά δανεικά. Κάθε χρόνο το ίδιο γίνεται. Ένα το κρατούμενο. Το δεύτερο, θάλασσα. Ναυτιλία. Νησιά. Τόχουμε κι αυτό. Ο πρώτος στόλος παγκόσμια. Κι αυτό δεν τόχουν οι άλλοι. Δυο κεφάλαια που δεν έχει κανείς. Χρήμα, βρέξει χιονίσει. Όχι τοξικά ομόλογα και παλιόχαρτα. Άρα ό,τι και να γίνει, η Ελλάδα θάχει χρήμα. Λιγότερο ή περισσότερο θάχει. Οι Ευρωπαίοι έτσι και δε σκεφτούνε καμιά οικονομική παπαρδέλα - ομόλογα, μετοχές, ασφάλειες χαρτιά δηλαδή - που θα βρούνε κεφάλαιο ρε; Να στο πάω πιο μακρυά ή θα σε μπλοκάρω;
-Για προχώρα.
-Στον ήλιο βάλε και φτηνή πηγή ενέργειας. Φωτοβολταϊκά. Έχουν οι Ευρωπαίοι ήλιο; Όχι ρε χαμένε. Στη θάλασσα βάλε και την αξία της παραθαλάσσιας γης. Και τις μεταφορές. Άπλωσε τη σκέψη σου. Βάλε και προϊόντα της γης. Με λίγα λόγια: οι Έλληνες ό,τι και να γίνει θα τη βγάλουν καθαρή. Οι Ευρωπαίοι δεν έχουν φυσικό κεφάλαιο. Και θέλουν πολύ ενέργεια. Κάνει κρύο αγόρι μου στη Βόρεια Ευρώπη. Και ενέργεια χρειάζονται από αλλού. Απ' τη Ρωσία ας πούμε. Εμείς τι να την κάνουμε την ενέργεια ρε; Να ζεστενόμαστε το Μάρτη; Ή να τροφοδοτήσουμε την ανύπαρκτη βιομηχανία μας;
-Δηλαδή τι θες να πεις ρε θείο;
-Ακόμα δεν κατάλαβες; Είσαι το μέλλον ρε. Σα χώρα σου λέω. Όχι εσύ γιατί όπως μου τα λες δεν πιάνεις μία. Λοιπόν, τι σου έχει πει ο Γιώργος μέχρι τώρα; Πράσινη ενέργεια και πτώχευση δε σου λέει; Τι σημαίνει αυτό όλο μαζί; Φτηνή ενέργεια για όποιον σε αγοράσει ρε. Από τα δικά σου χωράφια θα περάσουν οι αγωγοί ενέργειας και τα δικά σου λιμάνια και σιδηρόδρομους θέλουν οι Κινέζοι για να τροφοδοτούν την Ευρώπη ρεεεε! Η Ελλάδα λοιπόν ήταν ακριβή και θα γινόταν ακόμα πιο πολύ αφού οι Ευρωπαίοι δεν είχαν μία μετά την κρίση. Οπότε σου τη φέρανε. Θέλουν να σε αγοράσουν φτηνά γιατί θα παίξει πολύ χοντρά το παιχνίδι αυτό στα χρόνια που έρχονται. Έρχομαι τώρα στο τρίτο πράμα που σου είπα. Οι Έλληνες. Τι έχουν οι Έλληνες ρε;
-Ε...Ιστορία;
-Είσαι για τα μπάζα. Κεφάλαια ρε. Πάντα δε σε λέγανε φτωχό κράτος με πλούσιους πολίτες; Το κράτος λοιπόν είναι φτωχό και χρεωμένο γιατί σου πλήρωνε διάφορα. Κι εσύ μασούριαζες τα φράγκα. Κι έπαιρνες και σπίτια και αυτοκίνητα και μπιντέδες. Σ' όλη την Ευρώπη οι πολίτες είναι καταχρεωμένοι και το κράτος πλούσιο. Εδώ είναι τ' ανάποδο. Τώρα αυτό θα αλλάξει. Γιατί; Θα σου πω γιατί. Το χρήμα το πήραν οι Τράπεζες από τα Κράτη για να σωθούνε. Τα κράτη γίνανε ελλειμματικά και ποιος θα βάλει το χέρι στην τσέπη; Οι Έλληνες. Από που θα ζήσεις τώρα; Θα πουλήσεις αυτοκίνητα, σπίτια, χωράφια. Θα φας από τα έτοιμα. Γιατί πολύ απλά το Κράτος στα παίρνει πίσω αφού σου κόβει το μισθό, τις θέσεις εργασίας, τις παροχές. Οπότε θα πληρώσεις εσύ από ίδια κεφάλαιά σου που λέμε.
-Κάτσε ρε θείο. Δηλαδή δεν πτωχεύουμε;
-Ρε χαμένε πως θα πτωχεύσεις; Φαντάσου μια επιχείρηση που λέγεται Ελλάδα. Έχει καμιά 300αριά δις ευρώ σε ακίνητα του δημοσίου. Έχει σε ρευστό στις τράπεζες κοντά στα 250 δις και βάλε. Και μόνο στις ελληνικές. Παράγει κάθε χρόνο ένα κατά κεφαλήν ΑΕΠ κοντά στα 25 χιλιάρικα σε ευρώ. Έχει τα πάγια κεφάλαια που σου είπα - ήλιο και θάλασσα, δηλαδή τουρισμό και ναυτιλία - και επιπλέον έσοδα πάγια από δασμούς λόγω της θέσης της και μόνο. Όλοι από δω περνάνε. Άρα έχεις κοντά στο 1 τρις και βάλε αξία και χρωστάς περίπου το ένα τρίτο. Τα μισά σου λέω εγώ. Και χωρίς να κάνεις και τίποτα σπουδαίο, γιατί εδώ που τα λέμε δεν έχεις εξαγωγές και δεν παράγεις και κάτι σοβαρό. Άρα ρε χαμένε πως να πτωχεύσεις και ποιο ΔουΝουΤου μου τσαμπουνάς; Αφού μόνο και μόνο από τη θέση που βρίσκεσαι τη γεωγραφική έχεις ένα τρις πάγια κεφάλαια και χρωστάς τα μισά!
-Και τα σπρεντ;
-Εδώ ήρθες στο στοιχείο μου. Το κουμάρι. Το τζόγο ανεψιέ. Άκου λοιπόν. Η Ελλάδα δεν είναι ούτε μαγαζάκι για να κλείσει ούτε καμιά βόρεια χώρα να τους τραβήξει ένα χειμώνα στα μείον 25 με πετρέλαιο στο θεό και να μη μπορεί να κουνηθεί. Δηλαδή δεν κινδυνεύει ο προϋπολογισμός της από απρόβλεπτους παράγοντες. Συν τα πάγια κεφάλαιά της, να μην τα ξαναλέω, από πλευράς δανεισμού είναι "λίρα εκατό". Υπάρχει καμιά δεκαριά χιλιάδες χρόνια κι έχει κι ένα όνομα στην αγορά πολύ σπουδαίο. Δεν είναι ούτε κράτος που ιδρύθηκε χτες - όπως η Λετονία - αλλά ούτε και κράτος που μπορεί να το τουμπάρει ένας παγετώνας λόγω ανόδου του πετρελαίου, ούτε κι έχει και τη σούπερ διασυνδεδεμένη οικονομία, να πέσει το πέσο στο Μεξικό και να πτωχεύσει η κυρά Γιαννούλα με το ψιλικατζίδικο εδώ δίπλα. Επιπλέον είναι και στο ευρώ. Και οι τζογαδόροι το ξέρουν αυτό πολύ καλά. Όλοι το ξέρουν πολύ καλά. Πάντα το ξέρανε. Λες να τη δανείζανε πακτωλούς και ξαφνικά τους ήρθε και είπανε:"Αμάν! Ξεχάσαμε να πάρουμε τα δανεικά από τους Έλληνες!" Αυτοί ρε που δε σε κερνάνε ούτε τσίχλα;
-Οπότε τι θέλουνε ρε θείο;
-Να γίνουμε πιο φτηνοί ρε. Να μπορούν να αγοράσουν από μας αυτά που σου είπα. Το κράτος είναι χρεωμένο, εσύ για να ζήσεις πρέπει να πουλήσεις, οπότε ποιος θάρθει να αγοράσει; Ο ξένος αγόρι μου. Αυτός θάρθει. Ζορίζονται ποιος θα πρωτοπρολάβει. Δεν σου κάνει εντύπωση πως για μια χώρα-κουτσουλιά τρέχουνε Τρισέδες, Μέρκελ, οικονομικοί οίκοι, Φίτσιδες, κανάλια διεθνή, ΔουΝουΤου, Διεθνείς κολοσσοί. Κι άλλες χώρες πτωχεύσανε, δεν κάνανε έτσι. Έχει πλάκα να τους βλέπεις να τρέχουνε έτσι ανταγωνιζόμενοι ποιος θα μας σώσει. Λες να γίνανε ξαφνικά καλοί Σαμαρείτες; Κι άλλοι ήταν και είναι σαν κι εμάς. Η Ιρλανδοί, οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Ισλανδοί. Βγάλανε πρωτοσέλιδα στα περιοδικά τους; Γράφανε για μήνες στις εφημερίδες τους; Φτιάξανε και καλά ειδικούς μηχανισμούς μοναδικούς στην ιστορία - ΕΕ και ΔΝΤ - ειδικά για πάρτη τους για να τους σώσουνε; Όχι βέβαια. Εμείς τι έχουμε; Το μέλι; Όχι. Με δυο λόγια, υπάρχει πολύ χρήμα στη χώρα, πολύ κεφάλαιο - φυσικό και ιδιωτικό - και το μυριστήκανε. Και τρέχουνε τώρα από τα πέρατα της γης για να το αρπάξουνε φτηνά. Αυτό είναι όλο. Και θα μου πεις τώρα το μάθανε; Όχι. Το ξέρανε. Απλά τώρα που το χρήμα στις διεθνείς αγορές εξαερώθηκε από την κρίση, ψάχνουνε και στο τελευταίο στρώμα -δηλαδή χώρα - να βρούνε χρήμα και κεφάλαιο. Μ' αρέσει που έρχονται και ξανάρχονται και αναγγέλλουν μέτρα, κι άλλα μέτρα και ξανάμανά να κάνουν ανακοινώσεις και συμβούλια κι ό,τι θες. Ανεψιέ έτσι και είχαμε πτωχεύσει στ' αλήθεια λες να μας παρακαλάγανε; Λες να είχανε βάλει τα δισεκατομμύρια τους και μετά να μας λέγανε:"Σας παρακαλούμε καλοί μας Έλληνες, πάρτε μέτρα μη χάσουμε τα λεφτά μας!" . Για τέτοιους τους έχεις;Αμ' θα 'χανε πάρει τα μέτρα όχι χθες αλλά προχθές! Σιγά την περίπλοκη οικονομία που έχει η Ελλάδα και θέλει τόση επιστήμη για να σωθεί και σιγά μη φοβούνται κοινωνικές εκρήξεις και μπούρδες. Γλυκαθήκανε οι ξένοι με τον ΟΤΕ και τώρα μυριστήκανε και υγιείς τραπεζούλες - που αυτοί δεν έχουνε - και κάτι άλλα ασημικά που μας μείνανε ξεχασμένα. Και κυρίως χωράφια κι αυτοκινητόδρομους και λιμάνια. Να ξέρεις ο πρώτος κλάδος που ανακάμπτει μετά την κρίση είναι οι μεταφορές ρε άσχετε. Κι η Ελλάδα είναι σταυροδρόμι κι οι ξένοι ανακάμπτουν από μια παγκόσμια κρίση. Καταλαβαίνεις; Πάντως θα είχε πολύ πλάκα, ο Έλληνας συνταξιούχος με το δώρο του Πάσχα - έτσι και του το κόψουνε - να τόχει να το λέει ότι έσωσε τη συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Ένα δώρο Πάσχα ρε συ και μάλιστα του Έλληνα αξίζει η συνοχή κοτζάμ Ευρώπης ρε; Σαν πολύ φτηνά δεν μας την πουλάνε;
-Δηλαδή ρε θείο, ποιο είναι το συμπέρασμα;
-Τσάμπα τρομάζουνε τον κοσμάκη. Ούτε θα πτωχεύσουμε, ούτε ΔουΝουΤου θα εγκατασταθεί, ούτε τίποτα. Θα μας τα πάρουνε τ' ασημικά, θα μας κόψουνε και κανά εικοσάευρο από το μισθό και τη σύνταξη, θα πουλήσουμε και κανάν ΟΣΕ - που ούτως ή άλλως θα το κάναμε όπως με την Ολυμπιακή - κι αυτό είναι όλο. Και την Κυβέρνηση τη βολεύει το κλίμα γιατί θα σου πω τι θα γίνει: Θα μας φτιάξουνε ένα "χαρτί" κι ένα "μηχανισμό" και καλά για μπαμπούλα. Μαύρο κι άραχλο. Με απολύσεις και περικοπές του φόβου. Μετά θα βγαίνει ο Γιώργος και θα λέει: "Καθίστε καλά να κάνω αυτό ή εκείνο γιατί θα καταφύγω στο ΔουΝουΤου και ξέρετε τι μας περιμένει. Κι όποιος μου πάει κόντρα θα του χρεώσω και την προσφυγή της χώρα στο μηχανισμό". Και μετά όλοι θα κάθονται σούζα. Ένα τέτοιο χαρτί θέλει ο Γιώργος από το ΔΝΤ να τόχει για "πιστόλι" που λέει κι αυτός.
-Δηλαδή το "πιστόλι" δεν ήταν για τις αγορές;
-Όχι ρε χαμένε. Για μας το θέλει. Να τόχει πάνω στο τραπέζι να μας το δείχνει. Και να τον φωνάζουμε μετά: "Ο Γιώργος ο Σερίφης που έσωσε τη χώρα από το ΔΝΤ". ]]> http://www.samosblogs.gr/Samos_Daily_Photo/2010/08/23/Jung_Lady_from_Samos Samos Daily Photo: Jung Lady from Samos c c
Head of a jung lady found in Samos. Roman period 20-30 AD . Now in "Altes Museum" in Berlin Gérmany.

]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%cf%82/2010/08/23/%ce%a3%cf%84%ce%bf_%ce%a0%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%b9%cf%8c_%ce%91%cf%81%cf%87%ce%b1%ce%b9%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%b9%ce%ba%cf%8c__%ce%9c%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b5%ce%af%ce%bf_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%92%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%bf Το μονοπάτι μας: Στο Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο στο Βερολίνο c c

Στο παλαιό (αρχαιολογικό) μουσείο του Βερολίνου κυριαρχούν δυο συλλογές : Η αρχαιοελληνική και η ρωμαική, επίσης για ένα διαστημα συστεγάζεται προσωρινά το διάσημο Αιγυπτιακό μουσείο.



Δυστυχώς για άλλη μια φορά διαπιστώσαμε πως τα καλύτερα εκθέματα του πολιτισμόυ μας βρίσκονται εκτός Ελλάδας...




Πανέμορφα κεραμικά...



Σαμιακοί γρύπες από το ναό της θεάς Ήρας στο Ηραίον.



Χυτά αλογάκια, αναθέματα από την Αρχαία Ολυμπία.






Κι άλλος ένας σαμιώτης...



Πύλινα αναθήματα...









Πανέμορφοι αμφορείς...


















Εδώ τα στάδια κατασκευής χυτού αγάλματος...



Ταναγραίες...



Επιτύμβια στήλη



και ο γνωστός μας Περικλής.
΄Αραγε όταν οι ΄Αγγλοι επιστρέψουν τα μάρμαρα, θα μας επιστρέψουν και οι Γερμανοί τους γρύπες και τον Περικλή;



Αφιερώνουμε την ανάρτηση στη φίλη και συμπατριώτισσα, Σταματία, που μας επισκέφτηκε πρόσφατα και που δεν πρόλαβε να επισκεφτεί το μουσείο. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/23/%ce%b1%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%bf_%ce%a0%ce%95%ce%9d%ce%a4%ce%91%ce%a0%ce%9f%ce%a3%ce%a4%ce%91%ce%93%ce%9c%ce%91 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: από το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ c c ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ποιο ήταν το πρώτο πράγμα που σας είπε ο άντρας σας εκείνο το πρωί;
 ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είπε 'Πού βρίσκομαι, Κάθριν;'
 ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Και γιατί σας αναστάτωσε τόσο;
 ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Το όνομά μου είναι Σούζαν!


ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Είστε σεξουαλικά ενεργή;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: 'Οχι, απλώς μένω ξαπλωμένη.

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Αυτή η μυασθένεια σας επηρεάζει τη μνήμη σας;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.
ΔΙΚ: Και με ποιους τρόπους σας επηρεάζει τη μνήμη;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ξεχνάω..
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ξεχνάτε; Μπορείτε να μας δώσετε ένα παράδειγμα για κάτι που έχετε ξεχάσει;

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Τώρα, γιατρέ, δεν αληθεύει ότι, όταν ένας άνθρωπος πεθάνει στον ύπνο του, δεν το γνωρίζει ως το άλλο πρωί;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Τώρα, στ' αλήθεια περάσατε τις εξετάσεις για άσκηση νομικού επαγγέλματος;

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ο μικρότερος γιος, ο εικοσάχρονος, τι ηλικίας είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Είναι 20, όσο περίπου και το IQ σας.

ΔΙΚ: Ήσουν παρών όταν πάρθηκε η φωτογραφία σου;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Τώρα με δουλεύετε;

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Ώστε η ημερομηνία της σύλληψης του παιδιού ήταν η 8η Αυγούστου;
 ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.
 ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΣ: Και τι κάνατε εκείνο τον καιρό;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Έκανα σεξ.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και είχε τρία παιδιά, έτσι δεν είναι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πόσα ήταν αγόρια;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κανένα.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Υπήρχε κανένα κορίτσι;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Κύριε Δικαστά, νομίζω χρειάζομαι άλλον δικηγόρο. Μπορώ να πάρω άλλον;

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς τερματίστηκε ο πρώτος σας γάμος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Λόγω θανάτου.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και με τίνος τον θάνατο τερματίστηκε;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Για μαντέψτε;

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Μπορείτε να περιγράψετε το άτομο;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ήταν μεσαίου αναστήματος και είχε γένεια.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ήταν άντρας ή γυναίκα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν δεν είχε έρθει κανα τσίρκο στην πόλη, μάλλον άντρας θα έλεγα...

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πόσες από τις αυτοψίες σας τις έχετε διενεργήσει σε νεκρούς ανθρώπους;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όλες. Οι ζωντανοί, ξέρετε, αντιστέκονται πάρα πολύ.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: ΌΛΕΣ σας οι αντιδράσεις και απαντήσεις ΠΡΕΠΕΙ να είναι με λέξεις. Οκέι; Σε ποιο σχολείο πήγατε;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Με λέξεις.

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Θυμάστε την ώρα που εξετάσατε το σώμα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Η αυτοψία άρχισε γύρω στις 8:30 πμ.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Και ο κύριος Νέντον ήταν νεκρός εκείνη την ώρα;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Αν όχι, σίγουρα ήταν μέχρι να τελειώσω.

Και τελος:

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Γιατρέ, πριν διενεργήσετε τη νεκροψία, ελέγξατε αν υπήρχε σφυγμός;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι
ΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την πίεση του αίματος;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: 'Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ελέγξατε την αναπνοή;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Όχι..
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Ώστε λοιπόν, είναι πιθανόν ο ασθενής να ήταν ζωντανός όταν αρχίσατε την αυτοψία;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: 'Οχι.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Πώς μπορείτε να είστε σίγουρος, γιατρέ;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Γιατί ο εγκέφαλός του βρισκόταν πάνω στο γραφείο μου σε μια γυάλα.
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ: Α, μάλιστα. Όμως θα μπορούσε ο ασθενής, παρ' όλα αυτά, να είναι ακόμα ζωντανός;
ΜΑΡΤΥΡΑΣ: Ναι, είναι πιθανόν- θα μπορούσε να είναι ζωντανός και να ασκεί τη δικηγορία.

από το ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ

]]> http://www.samosblogs.gr/feed.php?channel=55&y=2010&m=08&d=21&iid=2960 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Bling bling monkey - 1 ... c c Bling bling monkey - 1 singe qui a la classe
Ανέβηκε απÏ� Yahn25. - Δείτε αστεία βίντεο με ζÏ�α. ]]> http://www.samosblogs.gr/feed.php?channel=55&y=2010&m=08&d=21&iid=2959 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: [nt] c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%97_%ce%a3%ce%b9%cf%89%cf%80%ce%b7%ce%bb%ce%ae_%ce%86%ce%bd%ce%bf%ce%b9%ce%be%ce%b7_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%95%ce%ba%cf%80%ce%b1%ce%af%ce%b4%ce%b5%cf%85%cf%83%ce%b7%cf%82/2010/08/20/%ce%93%ce%b9%ce%b1_%cf%84%ce%bf%ce%bd_..._%cf%80%ce%b9%ce%b8%ce%b1%ce%bd%cf%8c_%ce%b4%ce%b9%ce%ac%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf_%cf%80%ce%ac%ce%bd%cf%89_%cf%83%ce%b5_%ce%bc%ce%b9%ce%b1_%ce%bd%ce%ad%ce%b1_%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%cf%81%cf%81%cf%8d%ce%b8%ce%bc%ce%b9%cf%83%ce%b7 Κώστας Μαν. Σοφούλης Η Σιωπηλή Άνοιξη της Εκπαίδευσης: Για τον ... πιθανό διάλογο πάνω σε μια νέα μεταρρύθμιση c c Κείμενο και πρόσκληση για συζήτηση
Κατά βάση απεχθάνομαι τους συνοπτικούς διαλόγους πάνω σε πολύπλοκα θέματα. Είναι ο καλλίτερος κατήφορος πρός τον δογματισμό. Δυστυχώς, όμως, αυτού του είδους οι διάλογοι τείνουν να γίνουν καθεστώς ακόμη και στον κατά παράδοση φλύαρο (όπως μας κατηγορούσαν) ακαδημαϊκό κόσμο. 
Απόροια αυτής της απέχθειάς μου και του γεγονότος οτι τελικά δεν ευδοκίμησε η προσπάθεια για την δημιουργία ενός οργανωμένου δημόσιου χώρου συζήτησης στα πλαίσια της "Κίνησης των Χιλίων" στην οποία έχω κρεμάσει τις ελπίδες μου, είναι και το ότι αποκρίθηκα στην πρόσκληση για διάλογο πάνω στην .... επαπειλούμενη μεταρύθμιση με ένα εκτενές κείμενο σχετικό με τις ιδέες που έχω να συνεισφέρω στη συζήτηση για το είδος διοικησης που ταιριάζει σε ένα σύγχρονο δημόσιο πανεπιστήμιο.
Το κείμενο το κοινοποίησα στον περιορισμένο πίνακα αποδεκτών όπου έχει καταλήξει το σώμα των διαλεγομένων της Κίνησης. Είναι, προφανώς, στη διάθεσή και κάθε άλλου ενδιαφερομένου. Δεν έχει παρά να μου το ζητήσει με ηλεκτρονικό μύνημα στην διεύθυνση ksof@aegean.gr  επειδή δεν βρήκα πρόσφορο server για να το αναρτήσω αφενός, και είναι υπερβολικά μεγάλο για να αναρτηθεί στο Ιστολόγιό μου. 
Θα μου είναι εξαιρετικά χρήσιμες οι όποιες παρατηρήσεις και το όποι σχόλια. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/20/%ce%a0%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b5%ce%bb%ce%ae%cf%82_%ce%98%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b9%ce%bd%cf%8c%cf%82_-_%ce%9a%ce%b5%cf%81%ce%b1%cf%85%ce%bd%cf%8c%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b1%cf%83%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%80%ce%ae ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Παντελής Θαλασσινός - Κεραυνός και αστραπή c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/20/%ce%95%ce%be%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%b5%cf%84%ce%ad%ce%bf%ce%b9 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Εξαιρετέοι c c
Ψαρεύοντας έπεσε στην απόχη μου, το παρακάτω κείμενο, για όσους και όσες θέλουν να αδυνατήσουν. Και επειδή η δίαιτα είναι για τις γυναίκες, ότι το κάπνισμα για τους άνδρες, (δηλαδή, κάθε Δευτέρα αρχίζουν), το μετέφερα και στον Πυθαγόρα. Είναι ανώνυμο και εξ αυτού έχει την ανάλογη επιστιμονική βαρύτητα το περιεχόμενο του. Καλή προσπάθεια.

20 τρικ που αδυνατίζουν

Όλοι ξέρουμε ότι για να χάσουμε βάρος πρέπει να τρώμε λιγότερο και να κινούμαστε περισσότερο, όμως οι υπάρχουσες μελέτες υποδηλώνουν ότι υπάρχουν μερικά τρικ που μπορεί να διευκολύνουν την όλη προσπάθεια – και μάλιστα, δίχως κόπο.
Η βρετανική εφημερίδα «Ντέιλι Μέιλ» παρουσίασε προ ημερών μερικούς τρόπους από τους πλέον αποδοτικούς, οι οποίοι υποστηρίζονται από κλινικές μελέτες. Να ποιοι είναι:
1. Να πασπαλίζετε καθημερινά το γιαούρτι σας με... κανέλα. Μελέτες έχουν δείξει πως η κανέλα διεγείρει σημαντικά τον μεταβολισμό. Μισό κουταλάκι του καφέ την ημέρα θα σας βοηθήσει να χάνετε ένα κιλό τον μήνα.
2. Να κάνετε βελονισμό για αδυνάτισμα μία φορά την εβδομάδα και θα χάσετε 4½ κιλά σε τρεις μήνες. Πιστεύεται ότι η τοποθέτηση των βελόνων στα κατάλληλα σημεία παράγει ηλεκτρικά μηνύματα που καταστέλλουν την όρεξη.
3. Μην τρώτε την ώρα που εργάζεστε. Να κάνετε διάλειμμα και να απομακρύνεστε από το γραφείο σας. Με αυτόν τον τρόπο θα καταναλώνετε 250 θερμίδες λιγότερες.
4. Να γελάτε. Θα κάψετε 280 θερμίδες την εβδομάδα αν γελάτε δυνατά επί 10-15 λεπτά την ημέρα.
5. Να πίνετε καθημερινά ένα ποτήρι χυμό καρότου. Θα σας βοηθήσει να χάσετε 2 κιλά σε 12 εβδομάδες, αφού περιέχει άφθονες φυτικές ίνες και θρεπτικά συστατικά που συμβάλλουν στην καύση του λίπους.
6. Βάλτε ρυθμό στη ζωή σας. Οταν περπατάτε ή κάνετε δουλειές στο σπίτι ή γυμνάζεστε (εντός ή εκτός γυμναστηρίου) να ακούτε γρήγορη μουσική. Μελέτες έχουν δείξει πως τα γρήγορα κομμάτια μας «ανεβάζουν», μας κάνουν να κινούμαστε πιο έντονα και επιπλέον διώχνουν την κούραση.
7. Μην αποφεύγετε τελείως το κόκκινο κρέας (εκτός, βεβαίως, και αν υπάρχει λόγος υγείας). Το κόκκινο κρέας περιέχει πολλές πρωτεΐνες που συμβάλλουν στη διατήρηση της μυϊκής μάζας _ και οι μύες καίνε θερμίδες με τετραπλάσια ταχύτητα απ’ ό,τι το σωματικό λίπος. Φροντίστε μόνο να είναι άπαχο και ψητό ή βραστό.
8. Να γυμνάζεστε με παρέα. Με αυτόν τον τρόπο θα χάσετε 35% περισσότερο βάρος απ’ ό,τι εάν προπονήστε μόνοι σας. Η παρέα είναι κίνητρο για να συνεχίσετε την προπόνηση _ άλλωστε την ενθάρρυνση όλοι τη χρειαζόμαστε.
9. Να τρώτε καυτερές πιπεριές. Περιέχουν καψαϊκίνη (τη χημική ουσία που τους δίνει τη χαρακτηριστική τους γεύση) η οποία αυξάνει κατά 25% τον μεταβολικό ρυθμό.
10. Κλείστε την τηλεόραση όταν τρώτε, διαφορετικά θα αποσπάσει την προσοχή σας και θα συνεχίσετε να τρώτε ακόμα και όταν έχετε χορτάσει. Με αυτό τον τρόπο θα αποφύγετε τα 3½ κιλά που κάθε χρόνο παίρνουν όσοι τρώνε μπροστά στην TV!
11. Μην τρώτε για να νικήσετε το στρες. Οταν νιώθετε άγχος και στρες στη δουλειά και θέλετε να φάτε κάτι, να παίρνετε πρώτα βαθιές ανάσες επί 2 λεπτά, εστιάζοντας την προσοχή σας στο διάφραγμά σας (είναι ο μυς που χωρίζει θώρακα από κοιλιά), ώστε να βεβαιώνεστε ότι πεινάτε και δεν θέλετε να φάτε για παρηγοριά.
12. Να μασάτε τσίχλα χωρίς ζάχαρη. Δεκαπέντε λεπτά πριν από το φαγητό καθώς και δύο ώρες αργότερα, ώστε να μειωθεί η «λιγούρα» σας μεταξύ των γευμάτων.
13. Να κάνετε περισσότερο σεξ. Με το παθιασμένο σεξ ο οργανισμός καίει έως 150 θερμίδες. Επιπλέον διεγείρεται η παραγωγή μιας ορμόνης η οποία αυξάνει τον μεταβολισμό και την ανάπτυξη άπαχου μυϊκού ιστού.
14. Να ακούτε χαλαρωτική μουσική όταν τρώτε. Με αυτό τον τρόπο θα καταναλώνετε λιγότερο φαγητό, αφού θα μασάτε αργά και ήρεμα, ενώ θα «ακούτε» καλύτερα το σώμα σας, οπότε θα σταματάτε το φαγητό μόλις δημιουργείται το αίσθημα του κορεσμού.
15. Να τρώτε κάθε 3 ώρες το αργότερο. Με αυτό τον τρόπο ούτε θα πεινάτε ούτε θα παρουσιάζει διακυμάνσεις ο μεταβολικός σας ρυθμός.
16. Να τρώτε με παρέα. Μελέτες έχουν δείξει ότι τείνουμε να είμαστε πιο εγκρατείς στο φαγητό όταν μας βλέπουν οι άλλοι: μπορεί να μειώσετε την πρόσληψη θερμίδων έως 35%!
17. Εάν αυτό που τρώτε δεν μεγάλωσε στο χώμα, δεν περπατούσε ή δεν κολυμπούσε, αποφύγετέ το. Με άλλα λόγια, να προτιμάτε όσο γίνεται περισσότερο τρόφιμα που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία. Τα επεξεργασμένα περιέχουν πολλά πρόσθετα, λίπη, ζάχαρη και αλάτι.
18. Να πίνετε πράσινο τσάι και καφέ. Το πράσινο τσάι περιέχει ουσίες που αλληλεπιδρούν με την καφεΐνη και διεγείρουν κατά 20% την οξείδωση του λίπους και τον μεταβολισμό σε κατάσταση ηρεμίας.
19. Να τρώτε πάντοτε καθιστοί. Θα τρώτε 35% λιγότερο απ’ ό,τι εάν μονίμως τρώτε στο πόδι.
20. Να κόβετε το φαγητό σας σε μικρά κομμάτια. Ετσι θα καταναλώνετε 20% λιγότερες θερμίδες, καθώς μελέτες έχουν δείξει πως όταν το φαγητό μας είναι κομμένο σε κομμάτια το βλέπουμε κατά 27% περισσότερο απ’ όσο όταν βλέπουμε λ.χ. ολόκληρο το κομμάτι απ’ το παστίτσιο _ και βλέποντάς το πολύ, χορταίνουμε πιο γρήγορα. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/20/%e2%80%9c%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%ba%ce%af%ce%bd%ce%bf%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%b7%ce%bd_%cf%84%cf%83%ce%ad%cf%80%ce%b7%e2%80%9d,_%ce%9c%ce%b1%cf%81%ce%b9%ce%b1_%ce%a3. ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: “καρκίνος στην τσέπη”, Μαρια Σ. c c
Ένα πολύ κοινό, αλλά μη αντιμετωπίσιμο πρόβλημα είναι ο “καρκίνος στην τσέπη”, που λέει και ο κύριος Γιώργος Σκούρτης.
Τι είναι αυτό; Είναι αυτό που όλοι ονομάζουμε φτώχια, αφραγκία, άδεια τσέπη.
Πεινάς και θες να φας. Όλα καλά ως εδώ. Τι να φας όμως; Αφού δεν έχεις τίποτα φαγώσιμο σπίτι σου. Να φας μακαρόνια που έφαγες εχτές και προχτές και αντιπροχτές; Ναι, αλλά δεν έχεις πλέον ούτε μακαρόνια. Να φας ρύζι, που έφαγες εχτές και προχτές και αντιπροχτές; Ναι, αλλά δεν έχεις πλέον ούτε και ρύζι. Να φας πατάτες, που έφαγες εχτές και προχτές και αντιπροχτές; Ωραίο ακούγεται… αλλά δεν έχεις πλέον ούτε πατάτες. Και στο ψυγείο σου έχεις μόνο νερό και κέτσαπ. Ωραία, να ΦΑΣ νερό με κέτσαπ. Αηδίααααα! Να ΦΑΣ νερό, αλλά θες να φας και κάτι στέρεο. ΠοÏ! να το βρεις, αφού δεν έχεις ΤΙΠΟΤΑ.
Είσαι όμως θετικός άνθρωπος, και λες, εντάξει θα το αντέξω και θα το περάσω κι αυτό…!!!
Και εντάξει να έχεις δικό σου σπίτι και να μην πληρώνεις ενοίκιο… αν δεν έχεις; Τότε τη ****** (αστεράκια για να μην πω την κακιά τη λέξη). Βέβαια και δικό σου σπίτι να χεις, τα πράγματα δεν είναι πιο εύκολα και θα σας πω γιατί. Πες ότι το σπίτι έχει budget 1000€ και πρέπει από αυτά τα χρήματα να πληρώσεις λογαριασμούς, δάνεια-κάρτες (αν έχεις) και να σου μείνουν να πας και σούπερ μάρκετ. Κι αν έχεις και προβλήματα υγείας… τότε πληρώνεις ΜΟΝΟ τις υποχρεώσεις και αν μείνει τίποτα, τότε κοιτάς τι θα φας.
Για να βγάλεις τα χρήματα που χρειάζεσαι για να ζήσεις, πρέπει να πηγαίνεις στη δουλειά σου. Και δεν μιλάω για την περίπτωση που έχεις αυτοκίνητο… μιλάω για το ότι πρέπει να πάρεις μετρό, λεωφορείο κλπ. Δυστυχώς και γι’ αυτά πρέπει να έχεις χρήματα, ώστε να πάρεις την κάρτα σου ή τα εισιτήρια σου. Και τι κάνεις όταν έχεις μείνει με 5€… μιας και από τις υποχρεώσεις, σου έμειναν μόνο αυτά;
Δεν μπαίνω καν στη διαδικασία να μιλήσω για βόλτες, ψώνια, διακοπές κλπ. Because, no money no honey…
Και περνάει ο καιρός… και σιγά σιγά σε πλησιάζει η κατάθλιψη. Αρχίζεις, (αν δεν το χεις κάνει ήδη), να νιώθεις άχρηστος που δεν έχεις χρήματα και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Το χειρότερο είναι ότι χάνεις τους φίλους σου. Γιατί κανείς δεν έχει διάθεση για πολύ καιρό να σε καταλαβαίνει και να σου συμπαραστέκεται. Όποιος κι αν είναι…
Μέσα σ’ έναν κόσμο που το χρήμα κάνει παιχνίδι, ένας με άδεια τσέπη είναι ένα τίποτα, είναι ένα μηδενικό.
*** Αφιερωμένο σε όσους παλεύουν και τα βγάζουν πέρα δύσκολα, αλλά δεν σταματούν ΠΟΤΕ να χαμογελάνε.
Μαρια Σ. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%99%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%bf_%ce%9c%ce%b9%cf%87%ce%ac%ce%bb%ce%b7_%ce%9a%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%85/2010/08/19/%ce%91%ce%bd%ce%ac%ce%b3%ce%ba%ce%b7_%ce%9a%cf%81%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d_%ce%a0%cf%81%ce%bf%cf%83%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%bc%ce%bf%cf%8d* Ιστολόγιο Μιχάλη Καραδημητρίου: Ανάγκη Κριτικού Προσανατολισμού* c c Ενδιαφέρον άρθρο που θεωρώ αναγκαίο να αναδημοσιεύσω, προκαλώντας τον προβληματισμό και τον αναστοχασμό...

πηγή: http://vathiprasino.blogspot.com* Του Νίκου ΚοτζιάH κυβέρνηση ακολουθεί με το Μνημόνιο πολιτική μονόπλευρης λιτότητας. Ολο και περισσότερο εκδηλώνει προθέσεις παραβίασης κανόνων δημοκρατικής λειτουργίας. Η πολιτική αυτή, συνοδεύεται από μια εσωτερική αποδιοργάνωση χωρίς στοιχεία κριτικού προσανατολισμού έναντι του «δρόμου» που έχει δείξει η τρόικα και το οικονομικό επιτελείο.Η ζωή είναι για κάθε άνθρωπο και για κάθε πολιτική, γεμάτο ερωτήματα προσανατολισμού. Που στέκομαι; Ποιος είμαι; Από πού έρχομαι, ποιες είναι οι ρίζες μου; Πόσο δεμένος είμαι σε αυτές; Ποιοι είναι οι στόχοι μου; Που θέλω να πάω; Πώς θα πάω; 

 Δεν μπορούμε να υπάρξουμε χωρίς προσανατολισμό και μάλιστα κριτικό. Ταυτόχρονα, για να έχει ο όποιος προσανατολισμός νόημα και να παράγει μέσα μας ενέργεια, πρέπει να εμπεριέχει προσδοκίες και ελπίδα. Ένα έλλογο σχέδιο στηριγμένο σε γνώσεις και γενικευμένες εμπειρίες.Η ύπαρξη ενός κριτικού προσανατολισμού, ενός σχεδίου ζωής και κοινωνικής ανάπτυξης, ενός οράματος και μιας εξιστόρησης μας δίνει την αίσθηση ότι μπορούμε να ορίζουμε τις τύχες μας. Μας δίνει ένα βαθύτερο αίσθημα ασφάλειας. Είμαστε σίγουροι ότι υπάρχει νόημα για την ύπαρξή μας. Ότι αυτή έχει θετική προσημείωση. Διαφορετικά κινδυνεύουμε να γίνουμε σκλάβοι των συνθηκών. Υποταγμένοι σε αυτό που κυριαρχεί, δηλαδή στον ξένο έλεγχο της χώρας. Να μετατραπεί η Ελλάδα σε μια απέραντη αρένα ανταγωνισμού για το ποιος και πώς θα εξυπηρετήσει καλύτερα τους ελεγκτές.

Πώς θα διευκολυνθούν κάποιοι να εξάγουν τα μέγιστα κέρδη. Αντί του οράματος, της ελπίδας και της προσδοκίας, θα υπάρχει η «αποστολή» της κάλλιστης ικανοποίησης αυτών των συμφερόντων.Η γνώση του προσανατολισμού που έχουμε ανάγκη σήμερα, είναι η γνώση για δίκαιους στόχους και σκοπούς. Στηρίζεται στην καλή εκπαίδευση και στην αυτομόρφωση. Συνδέει τη ζωή μας με την αναζήτηση της αλήθειας. Με το αληθινό, το οποίο η Ινδική φιλοσοφία το ορίζει ως το δίκαιο και ορθό. Δεν υπάρχει, εξάλλου, κριτικός προσανατολισμός χωρίς την αίσθηση της δικαιότητας.Ο κριτικός προσανατολισμός για ένα διαφορετικό αύριο, συνδέεται με την κατανόηση των πραγματικών γεγονότων και της αλληλοδιασύνδεσής τους. Για να στερεώσει, όμως, δεν αρκεί η κατανόηση, χρειάζεται αποφασιστικότητα και τόλμη. Όπως έλεγε και ο Καντ, «πρέπει να έχεις την τόλμη να χρησιμοποιήσεις την δική σου σοφία και νόηση! Αυτό είναι το σύνθημα του διαφωτισμού», της κριτικής σκέψης. Αυτός που τολμά να δημοσιοποιεί την γνώση και αντίληψη των πραγμάτων στην κοινή γνώμη, είναι ο άνθρωπος της δημόσιας ελευθερίας που αντιστρατεύεται τους καταναγκασμούς. Που διατυπώνει τις αντιλήψεις του για τον κόσμο. Που απαντά σε ερωτήματα, όπως, Πως είναι ο κόσμος; Πώς θα έπρεπε να είναι; Πως μπορεί να γίνει.Ένας κριτικός προσανατολισμός δεν περιγράφει απλά το τι θα ήθελε. Τις επιδιώξεις του τις στηρίζει στην αυστηρή κριτική των υπαρχόντων καταστάσεων. Επιδιώκει να συγκρατήσει τη συνοχή της κοινωνίας και δεν θα επιτρέψει να διαλυθεί μέσα σε σύννεφα ανομίας. Διαφορετικά, όχι μόνο αποδιοργανώνεται η κοινωνία, αλλά χάνεται και το έδαφος πάνω στο οποίο μπορούν να διατυπωθούν εναλλακτικές λύσεις και να υλοποιηθούν οι καλύτερες δυνατές.Συνολικά, η αντιπολίτευση στο υπάρχον, πριν απ’ όλα στο μνημόνιο και στις δομές που το συνοδεύουν οφείλει να διατυπώσει ένα διαφορετικό, κριτικό, προσανατολισμό. Να στηριχθεί δε, στις προσδοκίες και στην ενέργεια που γεννά ένας τέτοιος κριτικός προσανατολισμός. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/19/%ce%9a%ce%b9_%ce%ac%ce%bb%ce%bb%ce%bf%cf%82_%ce%b3%ce%bb%ce%ac%cf%81%ce%bf%cf%82,_%cf%80%ce%b9%cf%8c_%ce%ad%ce%be%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%bf%cf%82 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Κι άλλος γλάρος, πιό έξυπνος c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/18/%ce%9d%ce%b7%cf%83%ce%b9%cf%8e%cf%84%ce%b7%cf%82_; ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Νησιώτης ; c c Παρά ταύτα, η αγάπη για την θάλασσα παρέμεινε ισχυρή. Αργότερα κάθε βράδυ τα καλοκαίρια, βρισκόμουν στην θάλασσα, πότε για κολύμπι και πότε για ψάρεμα. Το ψάρεμα ήταν πρόφαση, γιατί στην ουσία είναι θέμα αν έπιασα καμιά δεκαριά σπάρους σε όλες τις εξορμήσεις. Ήταν όμως το άλλοθι για να βρεθούμε οι (ψαράδες) στην Κινέττα, και να καταλήξουμε σε κάποιο γνωστό ταβερνάκι, τραγουδώντας και πίνοντας τις μπίρες μας μέχρι πρωίας.
Τα τελευταία χρόνια που εγκαταστάθηκα σε νησί, και με το κατάλυμα μου να είναι κυριολεκτικά πάνω στο κύμα, μου δόθηκε η ευκαιρία να παρατηρήσω πιο επισταμένα την θάλασσα, και να γνωριστούμε καλλίτερα. Λένε πως είναι η θάλασσα κακός γείτονας, και δεν έχουν άδικο όσοι το υποστηρίζουν, το λέω και εγώ, ο νησιώτης τάχα.
Αυτήν την χρονιά που διανύουμε, παρόλο που η θάλασσα είναι πιο ζεστή από άλλα χρόνια, δεν είχαμε προσέλευση παραθεριστών, της οικονομικής κρίσεως βοηθούσης. Μετά την εορτή της Παναγίας στις δεκαπέντε Αυγούστου, άρχισε άλλα χρόνια η επιστροφή των παραθεριστών, και η θάλασσα γινόταν κτήμα και πάλι των εντοπίων. Αυτήν την χρονιά λοιπόν χωρίς να φύγουν οι παραθεριστές, αφού δεν ήλθαν, και συγκεκριμένα αυτήν την εβδομάδα, άρχισε η κάθοδος των εντοπίων, που φορτωμένοι τα καλάμια και τα ψαροντούφεκα, ορμούν στα νερά για να ικανοποιήσουν το μεράκι τους.
Τι πιάνουν; Εξαρτάτε από το πόσα μεγάλα ψέματα λέει ο καθένας. Έχω υπ’ όψιν μου, ένα ευμεγέθη ροφό, με το οποίον φωτογραφήθηκαν τουλάχιστον δέκα (ψαράδες). Οι επαγγελματίες τώρα, όταν τους τύχει κανένα μεγάλο κομμάτι, δεν το πουλούν αμέσως, περιμένοντας εκείνους τους ματαιόδοξους καυχησιάρηδες που με την καταβολή τιμήματος θα φωτογραφηθούν κρατώντας το ως τρόπαιο. Το αστείο του πράγματος είναι, πως οι φωτογραφίες αυτές κυκλοφορούν μεταξύ τους, κα ο ένας κοροϊδεύει τον άλλο. Αλλά είπαμε ο ψαράς και κυνηγός είναι καθ’ έξιν ψεύτες, ως προς τις επιδόσεις τους.
Κάθε απόγευμα, παίρνω το σκυλάκι μου και πάμε στην θάλασσα για αναπνεύσω το ιώδιο της, να θαυμάσω την απεραντοσύνη της και να δοξάσω τον Θεώ για όσα μας έδωσε, και εμείς τα καταστρέφουμε. Αντί λογικά να χρησιμοποιούμε την φύση, την βιάζομε με τα γνωστά αποτελέσματα. Γύρω-γύρω στα βραχάκια, κρύβουν οι ψαράδες (αυτοί με τα καλάμια) σακούλες με δολώματα, με σκοπό όταν ξαναέρθουν, να είναι εξοπλισμένοι. Ο ρόκυ, υποδυόμενος το λαγωνικό, τα ξετρυπώνει και αφού ανοίξει τις σακούλες, συνήθως πλαστικές, σκορπάει το περιεχόμενο, το οποίο έρχονται τα κοράκια και το καταναλώνουν, ο φυσικός κύκλος της ζωής.
Περιμένω τώρα, να περάσει ο Αύγουστος, να αρχίσουν τα μελτέμια να φύγουν οι ψαράδες και να έρθουν οι γλάροι με τα γλαρόπουλα για εκπαίδευση, όπως κάνανε και πέρσι και πρόπερσι, και θα κάνουν του χρόνου και τον επόμενο χρόνο και πάει λέγοντας. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/18/%ce%a0%ce%bb%ce%bf%cf%8d%cf%84%ce%bf%cf%82_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%cf%86%cf%84%cf%8e%cf%87%ce%b9%ce%b1 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Πλούτος και φτώχια c c
Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του:
«Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;»
«Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό.
«Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας.
Ο γιος απάντησε:
- Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις.
- Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές.
- Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι.
- Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα.
- Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας· αυτοί πάλι, σπέρνουν και θερίζουν γι αυτό.
- Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά, βατράχια, και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι.
- Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ό,τι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση, μια
και μαγειρεύουν στα ξύλα.
- Εμείς, για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί
ζουν με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους.
- Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση. Αυτοί, αντίθετα,
«συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης τους,την οικογένειά τους.
Ο πατέρας έμεινε έκθαμβος από τις απαντήσεις του γιου του.

Και ο γιος ολοκλήρωσε με τη φράση:
«Σ'ευχαριστώ, μπαμπά, που μας δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε.» ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%cf%82/2010/08/18/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%b5%ce%af%ce%bf_%ce%9f%ce%b8%cf%89%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ae%cf%82_%cf%84%ce%ad%cf%87%ce%bd%ce%b7%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf_%ce%92%ce%b5%cf%81%ce%bf%ce%bb%ce%af%ce%bd%ce%bf Το μονοπάτι μας: Το μουσείο Οθωμανικής τέχνης στο Βερολίνο c c


Το μουσείο βρίσκετε στο κτήριο του Μουσείου της Περγάμου στο Βερολίνο.Σε εντελώς ξεχωριστό χώρο και αποτελεί αυτοτελές και αξιόλογο μουσείο με σπάνια εκθέματα Οθωμανικής τέχνης. Αν βρεθείτε στο χώρο των μουσείων αξίζει σίγουρα να το επισκευτήτε.

































]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/17/%ce%9f_%ce%a3%cf%84%ce%b1%cf%85%cf%81%cf%8c%cf%82_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%bd%cf%8c%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Ο Σταυρός του νόστου c c Οι αναγνώστες του Πυθαγόρα είναι μια ετερόκλητη παρέα, από τριάντα χώρες του κόσμου, γεγονός πού ποτέ δεν είχα διανοηθεί. Το Πυθαγόρα ακολούθησε η ομάδα του Facebook, που έφερε πιο κοντά παλιούς μου συμπατριώτες και συμμαθητές και ακόμα εξελίσσεται. Έκανα το blog «Νείλος», αλλά δυστυχώς δεν (περπάτησε), και έτσι έκλεισε.
Το blog «τα μεράκια» αντιθέτως είχε καλύτερη διαδρομή και εξακολουθεί να είναι ενεργό, και απευθύνεται κυρίως στους Κρήτες φίλους, που το στηρίζουν.
Το Site Δαμάνια οργανώθηκε και παραδόθηκε στους Δαμανιανούς, και συνεχίζει να εξελίσσεται ομαλά
Επειδή εσχάτως πλήθυναν οι ναυτικοί, με τους οποίους διατηρώ φιλίες και επαφές, σκέφτηκα να φτιάξω ένα ακόμη blog για χατίρι τους. Το ονόμασα ο Σταυρός του νόστου, διότι είναι πράγματι δύσκολο να είναι κανείς ναυτικός όταν έχει οικογένεια, πολύ περισσότερο αν έχει και μικρά παιδιά. Σε αυτόν τον ιστότοπο θα αναρτώνται μόνο τραγούδια από το YooTube, με θέματα από την θάλασσα και τους ναυτικούς. Δεν θα περιλαμβάνει κείμενα, μόνο άσματα.
Αυτά τα ακούσματα, πολλές φορές και θεάματα, όπως είναι φτιαγμένα τα βιντεάκια, είναι αρκετά για μεταδώσουν το μήνυμα της ελπίδας και του γυρισμού. Είναι παρατηρημένο πως με το ίδιο τραγούδι, ένας άνθρωπος μελαγχολεί και ένας άλλος μερακλώνει και χορεύει. Έχω σκοπό εδώ να αφήσω τους αναγνώστες-ακροατές, να αφουγκραστούν τα αισθήματα που θα βγουν αυθόρμητα από μέσα τους, κα να εκφραστούν ανάλογα. Γι αυτό τον λόγο δεν θα υπάρχουν συνεργάτες με ελεύθερη συμμετοχή στο στήσιμο του Blog, όμως σχόλια μπορεί ο καθένας να γράφει, και τα οποία θα είναι ασφαλώς χρήσιμα και θα απαντώνται κατάλληλα. Επίσης θα περιμένω και τις προτάσεις για κάποια τραγούδια που εγώ ασφαλώς αγνοώ.
Η διεύθυνση του Σταυρού του Νόστου είναι η παρακάτω.

http://ostavrostoynostu.blogspot.com/

]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%cf%83%ce%bf%cf%85%ce%ba%ce%bd%ce%af%ce%b4%ce%b1/2010/08/17/%ce%9f%ce%b9_%cf%80%ce%bf%ce%bb%cf%85%ce%b5%ce%b8%ce%bd%ce%b9%ce%ba%ce%ad%cf%82_%ce%ad%ce%b2%ce%b1%ce%bb%ce%b1%ce%bd_%cf%83%cf%84%cf%8c%cf%87%ce%bf_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%bf%ce%bb%ce%bf%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%81%cf%89%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%ae_%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%b7%cf%88%ce%b7_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%a0%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b5%ce%af%ce%b1%cf%82_-_%ce%ad%ce%bd%ce%b1_%ce%bc%ce%b9%ce%ba%cf%81%cf%8c,_%ce%b1%ce%bb%ce%bb%ce%ac_%cf%83%ce%b7%ce%bc%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c_%ce%bc%ce%ad%cf%84%cf%89%cf%80%ce%bf_%ce%b1%cf%85%cf%84%ce%bf%cf%8d_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%a0%ce%bf%ce%bb%ce%ad%ce%bc%ce%bf%cf%85_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b7_%ce%a8%cf%89%cf%81%ce%bf%ce%ba%cf%8e%cf%83%cf%84%ce%b1%ce%b9%ce%bd ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΟΥΜΜΟΥΝΙ Τσουκνίδα: Οι πολυεθνικές έβαλαν στόχο την ολοκληρωτική κατάληψη της Πολιτείας - ένα μικρό, αλλά σημαντικό μέτωπο αυτού του Πολέμου και η Ψωροκώσταιν c c του Βασίλη Βιλιάρδου από την ηλεκτρονική εφημερίδα "Σοφοκλέους 10 - Οικονομία"

«Νομίζετε ότι ο πρωθυπουργός έχει την παραμικρή εξουσία; Ξυπνήστε, η αληθινή εξουσία είναι το Καρτέλ! Είναι η Microsoft, η Google, η Nestle, η Coca Cola, η Wal-Mart, η Monsanto, η Toyota, η Siemens, η ΑΒΒ, η Exxon, η Shukori, η Morgan Stanley, η Deutsche Bank, η Royal Dutch Shell, η Astra Zeneca, η Sanofi-Aventis και όλες οι άλλες πολυεθνικές. Ορίστε, αυτή είναι η αληθινή κυβέρνηση του πλανήτη. Όταν συγκεντρώνονται κάθε τρείς μήνες στο Μπίσκο Κέι, οι “προτάσεις συντονισμού”, στις οποίες συμφωνούν, είναι πολύ πιο σημαντικές από όλα τα κυβερνητικά διατάγματα. Προτάσεις…..Είναι για γέλια.
Πρόκειται για εκτελεστικές αποφάσεις, μπροστά στις οποίες όλοι υποκλίνονται – ακόμη και η Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου, η Παγκόσμια Τράπεζα (ΔΝΤ), η ΕΕ, η Ιαπωνία και οι Η.Π.Α. Και εσύ το ξέρεις και εγώ το γνωρίζω…….είναι κοινό «μυστικό». Η Πολιτική;
Ας γελάσω. Ξέρετε τι μου θυμίζουν όλοι αυτοί, όταν βγαίνουν από τα υπουργικά συμβούλια; Πιγκουίνους που χειροκροτούν άλλους πιγκουίνους, επάνω σε πάγο που λιώνει. Πραγματικά δεν καταλαβαίνω γιατί να θέλει κανείς να συμμετάσχει σε αυτήν την απίστευτη παρωδία, επιλέγοντας την Πολιτική για να κάνει την καριέρα του».
Το παραπάνω χαρακτηριστικό, ελαφρά διαμορφωμένο κείμενο του Γάλλου συγγραφέα M.Crespy, αν και σε κάποιο βαθμό υπερβολικό, είναι αρκετά αποκαλυπτικό σε σχέση με την «σκιώδη» παγκόσμια διακυβέρνηση – ενώ περιγράφει σε ποιους ακριβώς χρωστάμε, σε τελική ανάλυση, όλοι εμείς: τα κράτη, οι ιδιώτες και οι επιχειρήσεις.
.....
Οι παραπάνω πλεονασματικές χώρες, συντελώντας τα μέγιστα στην «ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση», λειτουργούν προσθετικά στον περιορισμό της ελευθερίας - ενώ δημιουργούν επίσης, σε συνεργασία (Γερμανία, Ιαπωνία) ή μη με τις δικές τους πολυεθνικές, ανάλογες προϋποθέσεις «κατάλυσης» της Δημοκρατίας. Κάποιες από αυτές (Κίνα Ρωσία) αποτελούν τη μοναδική απειλή για το Καρτέλ, γεγονός που φάνηκε από την τρομοκρατημένη αντίδραση της Παγκόσμιας Τράπεζας, όταν η Ρωσία ανακοίνωσε την απαγόρευση των εξαγωγών των σιτηρών της.
Ο πανικός της δεν οφείλεται φυσικά στο ενδεχόμενο έλλειψης σιτηρών (άλλωστε ένας από τα αποτελέσματα των «παράδοξων» πυρκαγιών ήταν η αύξηση της τιμής του σιταριού, η οποία προσέφερε τεράστια κέρδη σε όσους την «προέβλεψαν», ενώ συντελεί στην εξαθλίωση πολλών χωρών – επομένως στην χωρίς βία υποταγή τους στις πολυεθνικές), αλλά στο ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το Καρτέλ δεν είναι άλλος από το κλείσιμο των συνόρων – από την επιστροφή στον προστατευτισμό δηλαδή, στην αυτάρκεια, στα τελωνεία, στους δασμούς και γενικότερα στο διασυνοριακό έλεγχο, τόσο των παγκοσμίων χρηματοπιστωτικών ροών, όσο και των εμπορευμάτων. Στην υποθετική αυτή περίπτωση, οι πολυεθνικές θα ήταν αδύνατον να διατηρήσουν τα μεγέθη τους – πόσο μάλλον να επιτύχουν τον τελικό στόχο τους: την ανάδειξη τους σε διαπλανητικά μονοπώλια.

Η ΤΕΤΑΡΤΗ ΕΝΤΟΛΗ

Όπως φαίνεται καθαρά σήμερα, πλησιάζουμε γρήγορα στα τελευταία στάδια των «νεοφιλελεύθερων» ιδιωτικοποιήσεων, οι οποίες ξεκίνησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 - με ηγέτη τις Η.Π.Α. και τη Μ. Βρετανία. Αφού προηγήθηκαν λοιπόν οι μεγάλες κρατικές εταιρείες, μεταξύ των οποίων βέβαια οι κοινωφελείς, οι οποίες εξαγοράσθηκαν από τις υπερμεγέθεις πολυεθνικές (μόνο αυτές διαθέτουν τα απαιτούμενα κεφάλαια), η διαδικασία «τείνει» στο τέλος της - με την ολοκληρωτική κατάληψη της Πολιτείας.

Ειδικά όσον αφορά την Ελλάδα έχουμε την άποψη ότι, αυτά που διαδραματίζονται σήμερα, έχουν στόχο τον «εκμοντερνισμό» ενός κράτους με φεουδαρχικές δομές, με απώτερο σκοπό την υποδούλωση του - μέσω της υποταγής του στην 4η εντολή του διεθνούς κεφαλαίου, σύμφωνα με την οποία απαιτείται: η όσο το δυνατόν βαθύτερη διάσπαση, η κατάτμηση και η διαίρεση δηλαδή του Δημοσίου τομέα, με την ιδιωτικοποίηση όλων των επιχειρήσεων που βρίσκονται άμεσα ή έμμεσα στην ιδιοκτησία του. Όπως θα τεκμηριώσουμε δε παρακάτω, αυτοί που επωφελούνται από το «άνοιγμα» των αγορών δεν είναι σε καμία περίπτωση οι καταναλωτές, όπως συνήθως προσπαθεί να μας πείσει το «σύστημα», αλλά τα ισχυρότερα κράτη – κατ’ επέκταση βέβαια οι πραγματικές κυβερνήσεις τους: οι πολυεθνικές.
Συνέχεια και όλη η ανάλυση εδώ ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%99%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%b1_%ce%b7_%ce%a4%ce%b6%ce%b1%ce%bc%ce%ac%ce%b9%ce%ba%ce%b1_%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%91%ce%b9%ce%b3%ce%b1%ce%af%ce%bf%cf%85/2010/08/16/%ce%99%ce%ba%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%b1_%ce%ba%ce%b1%ce%b9_%ce%b5%ce%bb%ce%b5%cf%8d%ce%b8%ce%b5%cf%81%ce%bf_%ce%ba%ce%ac%ce%bc%cf%80%ce%b9%ce%bd%ce%b3%ce%ba This blog is not official Ικαρία η Τζαμάικα του Αιγαίου: Ικαρία και ελεύθερο κάμπινγκ c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/16/%ce%91%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%b5%ce%b9%cf%89%cf%84%ce%bf_%cf%88%ce%ac%ce%be%ce%b9%ce%bc%ce%bf..._____%ce%a4%ce%bf%cf%85_%ce%93%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%85_%ce%9a%ce%b1%cf%81%ce%ba%ce%ac%ce%bd%ce%b7 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Ατέλειωτο ψάξιμο... Του Γιώργου Καρκάνη c c
Μια φράση, λίγες λέξεις, ένα απόφθεγμα μεστό σοφίας και ανεκτίμητης αξίας και πάντα επίκαιρο.
Μέσα στη δίνη του ανεμοστρόβιλου της καθημερινότητας, όλοι λίγο – πολύ έχουμε χάσει τον εαυτό μας και ψάχνουμε με αγωνία πότε δω και πότε κει μήπως και τον απαντήσουμε κάπου. Όσο περνάει ο καιρός γινόμαστε ακυβέρνητο καράβι στον ωκεανό της ζωής με φουρτούνες, τρικυμίες, παγόβουνα, καρχαρίες, ρουφήχτρες και τσούχτρες. Απʼ όλα έχει ο μπαξές της ζωής, ακόμα και μπουνάτσες κι εσύ δύσμοιρε άνθρωπε ψάχνεις κι όλο ψάχνεις να βρεις τον χαμένο εαυτό σου στον γκρίζο ορίζοντα που σιγά σιγά μεταβάλλεται σε μαύρο, σαν κατράμι. Μέσα σʼ αυτή την κοσμοχαλασιά δεν ακούς το «πάρʼ το αλλιώς», «κόψʼ το τιμόνι, δε σε παίρνει, θα τρακάρεις...».
Ο εαυτός μας, τέλειος πηδαλιούχος, μετανάστευσε σʼ άλλη γη, σʼ άλλα μέρη κι όσο το ψάξιμο δεν αποδίδει, τόσο η αγωνία, το άγχος, η αβεβαιότητα για το αύριο βάζουν φουρνέλο στα θεμέλια της ψυχικής ηρεμίας και της σωματικής ισορροπίας. Όλες οι εξασθενημένες και «εν πολλοίς» εξαντλημένες ψυχικές και σωματικές δυνάμεις επικεντρώνονται στην απέλπιδα προσπάθεια αποκόλλησης του τσακισμένου καραβιού στα φαγωμένα, ξυραφάτα βράχια πάνω στα οποία το ʽριξε η «κακούργα ζωή» λες κι και μεις οι καραβοκύρηδες δεν φταίμε λιγουλάκι, δεν έχουμε δράμι ευθύνης, είμαστε άψογοι, άμεμπτοι, φταίνε μόνο οι άλλοι, το mea culpa – λάθος μου, μας είναι άγνωσστο, προφασιζόμενοι ότι δεν ξέρουμε Λατινικά!
Ο καθημερινός σου δρόμος που σεργιανάς ασταμάτητα είναι διάσπαρτος με ευκαιρίες, πελώριες πινακίδες υψώνονται με εμφανή βέλη που σου δείχνουν το μονοπάτι για να ανταμώσεις τον εαυτό σου. Στο σεργιάνι αυτό συναντάς πηγολαμπίδες που σε καθοδηγούν στο ερημητήριο που καλογερεύει ο εαυτός σου, σε ξεμπαρκάρουν στο ξερονήσι που ξόρισες τον εαυτό σου.
Φτου και βγαίνω! Ακούω την επείγουσα ανακοίνωση για προσφορά αίματος που θα σώσει μια ζωή, αγάντα και καταφθάνω ολοταχώς! Ο χαμένος σου εαυτός «σκάει μούρη» από τη σύριγγα της αιμοληψίας, με το παράσημο της «εξαιρέτου πράξεως» στο χέρι, έτοιμος να το κρεμάσει στο λαιμό σου.
Γίνε «εμπειροτέχνης» κοινωνικός λειτουργός, ακτιβιστής, καλός σαμαρείτης, εθελοντικό δεκανίκι στον ανθρώπινο πόνο. Γίνε ναυτίλος για τον παραστρατημένο νέο που απεγνωσμένα ψάχνει το ασφαλές αραξοβόλι.
Πέρνα τον τυφλό, τον ανάπηρο στο απέναντι πεζοδρόμιο, γίνε πνευματικό αποκούμπι σʼ όποιον θέλει να «ξεφορτώσει» τα «κρίματά» του και ταυτόχρονα δρομολόγησε μια ασφαλή νέα πορεία.
Παντού υπάρχουν αόρατοι Ο.ΚΑ.ΝΑ δες που «φιλοξενούν» δυστυχισμένες υπάρξεις, έχεις το κλειδί, άνοιξε, μπες και βρες το κουράγιο να απαλύνεις τον πόνο τους.
Παραχώρησε τη θέση σου στο ανήμπορο γεροντάκι, στον ανάπηρο, στην εγκυμονούσα, στη μωρομάνα. Κάποτε, στα μέσα μαζικής μεταφοράς στην είσοδο και σε εμφανές σημείο υπήρχε η μεταλλική πινακίδα: «θέσεις δύο, για άτομα χρήζοντα βοηθείας». Έλα, όμως, που η αδηφάγος εξέλιξη, η ισοπέδωση των πάντων τα κατάπιε κι αυτά...
Στο διάβα της ζωής, «μάτσο» οι ευκαιρίες που σε καλούν, σε προσκαλούν και σε παρακαλούν να γίνεις εθελοντής υπηρέτης τους. Αυτές οι ευκαιρίες εκπέμπουν αδιάκοπα ένα εκκωφαντικό S.O.S, μην κλείνεις τα αυτιά, μην κάνεις τον Κινέζο (και φυσικά δεν εννοώ τον Σημίτη... Αυτόν θα τον δικαιώσει ή θα τον περιποιηθεί ο αδέκαστος ιστορικός του μέλλοντος), άρπαξέ το, κάνʼ το φλάμπουρο και γίνε ανιδιοτελής αρωγός στην αντιμετώπιση της κάθε δοκιμασίας...
Υπάρχουν ζώα που διαισθάνονται το σεισμό και σπεύδουν να προφυλαχθούν «προειδοποιώντας» ταυτόχρονα για τον επικείμενο κίνδυνο. Μακάρι να υπήρχαν τέτοια «ζώα» - άνθρωποι με την υπερφυσική ικανότητα να αφουγκράζονται το S.O.S πριν ενεργοποιηθεί, ώστε να έχουν φορέσει την πανοπλία της ανθρωπιάς και να είναι πανέτοιμοι στην εκπλήρωση του «καθήκοντος».
Γίνε φαμέγιος στο μιτάτο που ξεχειμάζει ο πόνος, έχει κατασκηνώσει η θλίψη και ωσονούπω ενσκήπτει η συμφορά.
Γίνε πήγασος, το φτερωτό άλογο και κουβάλα στην πλάτη το ασκί το παραφουσκωμένο τουλούμι των ανεπιθύμητων καταστάσεων και ξαπόστειλέ το στον Καιάδα της λησμονιάς.
Πάρε σκούπα και φαράσι, ξεσκονόπανο και σφουγγαρόπανο και «πάστρεψε» το κελλί της λαβωμένης ψυχής, ίσιωσε το κυρτωμένο σώμα από τα διάφορα «βάρη» και τις κακουχίες.
Ορισμένες κινήσεις που εμπεριέχουν την ανθρωπιστική προσφορά στο συνάνθρωπο είναι ανέξοδες, όπως ένα αυθόρμητο χαμόγελο, ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη, ένα άδολο φιλί με «καπάκι»
την πειστική φράση: « για ό,τι χρειαστείς, εδώ είμʼ εγώ»! καπακωμένη κι αυτή με το μονοσήμαντο κλείσιμο του ματιού, όλα αυτά αντάμα και το καθένα χωριστά, συνθέτουν το πιο «θαυματουργό ίαμα».
Αυτές οι «χειρονομίες» ιχνηλατούν το σοκάκι που οδηγεί στο σταυροδρόμι της νοσταλγικής αντάμωσης με τον εαυτό σου, έχουν δε τα έγκαιρα και επιθυμητά αποτελέσματα όταν γίνονται στο «σκοτάδι της δημοσιότητας», ο νοών – νοείτω ή κάνʼ το καλό και ρίξʼ το στον απόμερο γιαλό. Τότε θα εξαγνισθείς και θα «φιλευθείς» με τον εαυτό σου, που θα μεταλλαχθεί στο καμαρωτό καλπάζον άτι στη λεωφόρο της ψυχικής ανάτασης, ορμητήριο για κάθε προκοπή και πρόοδο.
Όλοι λίγο – πολύ ακροβατούμε πάνω στο τεντωμένο σχοινί της λεπτής ισορροπίας και με το παραμικρό στραβοπάτημα, ακούγεται η παιδική φωνούλα: τραμπα – τραμπαλίζομαι, πέφτω και τσακίζομαι! Βάλε ένα χεράκι να ενεργοποιήσεις τον αυτόματο μηχανισμό, άμα θέλεις μπορείς (!) για να απλωθεί το δίχτυ ασφαλείας... ]]> http://www.samosblogs.gr/Aralik_sokak/2010/08/13/Arcade Aralik sokak: Arcade c c





]]> http://www.samosblogs.gr/Samos_Daily_Photo/2010/08/13/Blue_Summer_in_Kokkari Samos Daily Photo: Blue Summer in Kokkari c c



]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%cf%82/2010/08/13/%ce%a4%ce%b9_%ce%bd%ce%ad%ce%b1_%ce%b1%cf%80%cf%8c_%cf%84%ce%bf_%ce%bc%ce%ad%cf%84%cf%89%cf%80%ce%bf;_%ce%93%ce%b9%ce%bd%cf%8c%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5_2_%ce%bc%ce%b7%ce%bd%cf%8e%ce%bd! Το μονοπάτι μας: Τι νέα από το μέτωπο; Γινόμαστε 2 μηνών! c c










]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/13/%ce%a3%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%b1%cf%80%ce%bf%ce%b2%ce%ac%ce%b8%cf%81%ce%b1 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Στην αποβάθρα c c Τώρα που λογαριάζει να αράξει, άκουσε να λένε για μένα, ρώτησε και ήρθε συστημένος. Μετά από μια πολύωρη κουβέντα, αναπαυμένος όπως συνήθως λέμε, σηκώθηκε να φύγει, και με χαιρέτισε λέγοντας «είσαι λιμάνι». Το διέκοψα απότομα, «λιμάνι είναι ο Χριστός μας, και μόνο Αυτός». Του κακοφάνηκε και έφυγε.
Ο φουκαράς νόμιζε πως έκανε μια ευγενική φιλοφρόνηση, στον άνθρωπο που τον ανέπαυσε, χωρίς να γνωρίζει αυτό που οι πατέρες της Εκκλησίας λένε, (όποιος παινεύει Μοναχό, τον παραδίνει στον διάβολο). Γι αυτό και οι καλόγεροι γενικά αποφεύγουν τον έπαινο, καθότι η ματαιοδοξία και η έπαρση είναι πολύ κοντά του.
Μετά αναλογίστηκα, πόσα άραγε καράβια (σαν αυτόν) βρίσκουν λιμάνι για να αράξουν, και πόσα γυρνάνε μεσοπέλαγα και θαλασσοδέρνονται χωρίς σκοπό, επειδή δεν έτυχε να ακούσουν ποτέ λόγο για πνευματικό και εξομολόγηση. Πόσοι ναυαγοί αρκούνται στο σταυρό που κάνουν, και στην επίκληση του ονόματος του Αγίου Νικολάου, και θεωρούν τους εαυτούς τους τακτοποιημένους ενώπιον του Θεού; Ας είναι.
Δεν είναι όμως λιμάνι ο πνευματικός, λιμάνι είναι ο Χριστός μας, και αν δεν είναι φυσικό και απάνεμο τότε χρειάζεται λιμενοβραχίονα, και αυτός είναι η Ορθοδοξία και τα δόγματα Της.
Στο λιμάνι μέσα, ασφαλισμένες υπάρχουν οι αποβάθρες, αυτά τα ντόκα που λένε οι ναυτικοί, είναι οι εντεταλμένοι πνευματικοί. Χρειάζεται να μπει πρώτα στο λιμάνι και μετά να δέσει στο ντοκ. Αφού δέσει θα αρχίσει να ξεφορτώνει και να φορτώνει και χαράσσει καινούργια ρώτα. Το ίδιο και άνθρωπος, θα πιστέψει στον Χριστό πρώτα, και μετά τον Πνευματικό του, εκεί θα προσδεθεί, θα ξεφορτώσει αμαρτίες και κρίματα, θα φορτωθεί Χάρη κα Έλεος Κυρίου, και θα χαράξει την νέα του πορεία με προορισμό τον Παράδεισο.
Η κάθε αποβάθρα έχει ένα συγκεκριμένο μήκος, είναι αρμόδια για να δεχθεί ορισμένα καράβια, που να χωρούν σε μήκος και βάθος, αν πάει μεγαλύτερο από εκείνα για τα οποία είναι φτιαγμένη, σίγουρα θα γίνει ζημιά, και μπορεί να αποκοπεί ή και να βουλιάξει παρασύροντας και το σκάφος. Και τι τραγωδία θα είναι τότε, ναυάγιο μέσα στο λιμάνι. Έτσι και κάποιοι πνευματικοί, καβαλούν το καλάμι, κατά το δη λεγόμενο, και αλλοίμονο, τότε το ναυάγιο είναι σίγουρο.
Για τα άλλα τα καράβια που λέγαμε, πως πελαγοδρομούν και θαλασσοδέρνονται υπάρχουν τα ρυμουλκά, τα οποία περιμένουν ένα νεύμα για να τα οδηγήσουν στο λιμάνι, αρκεί να το θελήσουν. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/13/%ce%9c%ce%b1%cf%81%ce%af%ce%ba%ce%b1_%ce%a0%ce%b1%cf%80%ce%b1%ce%b3%ce%ba%ce%af%ce%ba%ce%b1_MARIKA_PAPAGIKA_-_SMYRNEIKO_MINORE_(1919) ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Μαρίκα Παπαγκίκα MARIKA PAPAGIKA - SMYRNEIKO MINORE (1919) c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/13/%ce%91%ce%bd%cf%84%cf%8e%ce%bd%ce%b7%cf%82_%ce%9d%cf%84%ce%b1%ce%bb%ce%b3%ce%ba%ce%ac%cf%82_-_%ce%9a%cf%81%cf%85%cf%86%cf%8c%cf%82_%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9_%ce%bf_%cf%80%cf%8c%ce%bd%ce%bf%cf%82_%ce%bc%ce%bf%cf%85_1931 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Αντώνης Νταλγκάς - Κρυφός είναι ο πόνος μου 1931 c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b5%ce%b8%cf%8c%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82/2010/08/13/%ce%a0%ce%91%ce%a4%ce%a1%ce%99%ce%94%ce%91... Alexandros Παραμεθόριος: ΠΑΤΡΙΔΑ... c c http://www.samosblogs.gr/Aralik_sokak/2010/08/11/%ce%91%cf%8d%ce%b3%ce%bf%cf%85%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%82 Aralik sokak: Αύγουστος c c ]]> http://www.samosblogs.gr/Samos_Daily_Photo/2010/08/11/Kokkari_and_Samos_town Samos Daily Photo: Kokkari and Samos town c c




]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/11/%ce%9a%ce%a1%ce%97%ce%a4%ce%a9%ce%9d_%ce%95%ce%a1%ce%a9%ce%a4%ce%95%ce%a3_%ce%93%ce%99%ce%a9%ce%a1%ce%93%ce%9f%ce%a3_%ce%92%ce%99%ce%a4%ce%a9%ce%a1%ce%9f%ce%a3__%ce%91_%ce%9c%ce%95%ce%a1%ce%9f%ce%a3. ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: ΚΡΗΤΩΝ ΕΡΩΤΕΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΙΤΩΡΟΣ Α ΜΕΡΟΣ. c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/11/%ce%97_%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b1%ce%bc%ce%bf%ce%b9%ce%b2%ce%ae ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Η ανταμοιβή c c Ορθά λένε οι κινέζοι πως «εργασία και παρουσία αγοράζεις, αγάπη και πρωτοβουλία κερδίζεις». Πόσοι από τους εργαζόμενους αγαπάνε πραγματικά τους εργοδότες τους, ώστε να εργάζονται τζάμπα για αυτούς; Κανείς!
Η κοινωνία μας είναι φτιαγμένη σαν καθρέπτης, αν χαμογελάς σου χαμογελά, και αν φτύσεις σε φτύνει. Δεν είναι το ζητούμενο αυτό, το ζητούμενο που η αχαριστία μου επιτάσσει είναι, να με υπολήπτονται να με υπακούουν και εγώ να είμαι ο παραπάντας αναγνωριζόμενος ως ο μοναδικός, τι πλάνη αλήθεια;
Το μεγάλο στοίχημα της ζωής είναι να κάνεις τους άλλους να σε αγαπούν. Αυτό το βλέπουμε από τα παιδικά ακόμα χρόνια. Όταν το παιδάκι θέλει να τιμωρήσει έναν μεγάλο, αδύναμο καθώς είναι, πεισμώνει και φωνάζει «δεν σ’ αγαπάω». Σκεφτείτε πόσο μεγάλη η αξία της αγάπης του. Αντίθετα τώρα, όταν το ρωτάς πόσο σ’ αγαπά, απλώνει τα χεράκια του σε διάσταση, και τα ανοίγει τόσο, όσο μπορεί, για να σου δείξει αυτό το υπέροχο πραγματικά αίσθημα. Πόση χαρά και ευτυχία είναι για τους μεγάλους, όταν προσπαθούν να ανιχνεύσουν στην κούνια ακόμα του μωρού ένα χαμόγελο; Και αν δεν το δουν, το φαντάζονται. Αυτό είναι η ανταμοιβή τους, για τα συναισθήματα που εκπέμπουν.
Αυτή η ανάγκη για ένα χαμόγελο, για μια χειρονομία αγάπης δεν παύει να υπάρχει στον άνθρωπο μέχρι την τελευταία του πνοή. Ένα χάδι στο κεφάλι του παππού ή ένα τράβηγμα της μαντήλας της γιαγιάς, είναι πολυτιμότερο από το πιάτο φαγητό που τους προσφέρεις αμίλητος. (αν όχι κατσουφιασμένος και νευρικός).
Έχει ανάγκη ο γηραιός άνθρωπος να μιλήσει, αλλά δεν έχει ακροατήριο, και καταλήγει να μιλά στην γάτα ή στο πουλάκι μέσα στο κλουβί. Είναι μεγάλη προσφορά να κάτσει κανείς ακούσει, όσα λέει ή όσα θέλει να πει ο ηλικιωμένος άνθρωπος με προσοχή, έστω και αν δεν τον ενδιαφέρουν. Του δίνουν αξία και ευκαιρία να δουλεύει το μυαλό του. Είναι, πιστεύω ακράδαντα, και το έχω πολλές φορές διατυμπανίσει, άδικο να ξοδεύουμε μια ώρα για τον σκύλο την ημέρα, και να μην την διαθέτουμε για τους γέρους μας. Δεν είναι υποχρεωτικό ούτε αναγκαίο να διαθέτης σκύλο, είναι υποχρέωση σου όμως να φέρεσαι ανθρώπινα στους συνανθρώπου σου. Μια γιαπωνέζικη παροιμία λέει «αν δεν έχεις γέρο στο σπίτι, τράβα να βρεις έναν»
Με την χάρη του Θεού, συναναστρέφομαι με κόσμο από όλες τις ηλικίες, από μικρά παιδάκια, που ακόμα δεν περπατούν καλά-καλά μέχρι υπερήλικες. Αυτή η ποικιλία στην συναναστροφή, είναι πηγή γνώσεων και απολαβών. Δεν εννοώ χρηματικών, αλλά αισθηματικών. Γιατί πόσο μπορείς να κοστολογήσεις ένα χαμόγελο ή μια αγκαλιά που τρέχει το παιδάκι να στην προσφέρει. Με πόση εμπιστοσύνη έρχεται το παιδάκι αυτό, το οποίο κουβαλά ο γονιός του, που και αυτός σαν παιδάκι, έπαιζε μαζί μου.
Ακόμα οι ιστορίες που αφηγούνται οι γεροντότεροι, και μαθαίνω από πρώτο χέρι, γεγονότα όπως τα ζήσανε, χωρίς τα αλατοπίπερα του αφηγητή, που θέλει να περάσει την γραμμή του και τις απόψεις του. Πόση δύναμη μου δίνουν φεύγοντας οι ευχές τους. Αυτά τα αισθήματα δεν αποτιμούνται, είναι ανεκτίμητος θησαυρός, που ανήκει σε εκείνον που τον κυνηγά.
Το ερώτημα που προβάλει είναι το εξής: πως και τι πρέπει να κάνω για κερδίσω την αγάπη; Και η απάντηση αυθόρμητα είναι μονολεκτική (ΔΩΣΕ). Ναι, δώσε αγάπη για να πάρεις, δώσε στον απέναντι σου το δικαίωμα στο λάθος. Μην είσαι συνέχεια ελεγκτικός, μην λες την γνώμη σου αν δεν στην ζητήσουν. Μην διστάζει και ζητάς όταν έχεις ανάγκη, βάλε το εγωισμό στην άκρη, και η ανταπόδοση θα έρθει.
Ο άνθρωπος είναι φτιαγμένος με δύο μάτια, δυο χέρια, δυο πόδια, δυο ρουθούνια, δυο αυτιά, και τριανταδύο δόντια, να φυλάνε την ΜΙΑ γλώσσα, και όμως αυτή είναι η περισσότερη ζημιάρα από όλα τα όργανα του ανθρωπίνου σώματος. Ας χρησιμοποιούμε την γλώσσα μας αναλογικά και ποσοτικά με τα υπόλοιπα μέλη και ο κόσμος θα γίνει καλλίτερος. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/10/%cf%84%cf%8d%cf%87%ce%b7_%ce%bc%ce%bf%cf%85 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: τύχη μου c c

και γιάντα σε ποτίζω,

αφού να δέσεις τον καρπό

ποτέ μου δεν ελπίζω! ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/10/%ce%97_%ce%bf%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b3%ce%ad%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b1_(%ce%bc%ce%b5_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%ce%b5%cf%85%cf%81%cf%8d%cf%84%ce%b5%cf%81%ce%b7_%ce%ad%ce%bd%ce%bd%ce%bf%ce%b9%ce%b1) ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Η οικογένεια (με την ευρύτερη έννοια) c c Το ταυτόχρονα είναι δική προσκόλληση, αλλά πιστεύω πως τον εκφράζει. Επειδή ζούμε σε εποχές που όλα σχεδόν περνούν μέσα από καλώδια, θα ήταν ευχής έργο να θεωρεί αυτά τα καλώδια επέκταση των χεριών του.
Πως έφτασε σε αυτήν την ευλογημένη σκέψη; Πως πλήθυναν τόσο πολύ οι φίλοι; Πως πολλαπλασιάστηκε η αγάπη με την πάροδο του χρόνου; Η απάντηση και στα τρία ερωτήματα είναι απλή. Έσπειρε και τώρα θερίζει; Κι αν σπείρεις καλαμπόκι, δεν θερίζεις σιτάρι. Η παροιμία λέει πως ότι «σπείρεις θα θερίσεις» αλλά και «όποιος σπέρνει ανέμους θερίζει θύελλες».
Αυτός προφανώς έσπειρε αγάπη, και αυτό απολαμβάνει τώρα.
Αυτό σε συνδυασμό με αυτό που διάβασα σήμερα,

Γεράματα σημαίνει ανημποριά ανικανότητα να εξυπηρετηθείς να εξαρτάσαι από τους άλλους οι όποιοι σε βλέπουν κουραστική μια που έχεις πολλά να τους ζητήσεις. ΟΤΑΝ δεν μπορείς να προσφέρεις πια .......όταν σε τρώει η μοναξιά ...όταν περνούν μέρες και δεν έχεις να αλλάξεις με άνθρωπο κουβέντα .....δεν ξέρω μα τα φοβάμαι και ας ξέρω πως είναι ΑΝΑΠΟΦΕΚΤΑ.......

Με παρακίνησαν να στείλω την απάντηση αυτή.
Γεράματα σημαίνει πείρα σοφία και προσφορά της γνώσης σου με αγάπη στις επερχόμενες γενεές. Ακόμα σημαίνει αντοχή και υπομονή στην ανημποριά του σώματος, και συνομιλία με το Θεό με την εκτεταμένη προσευχή που δεν έκανα όταν δεν τα είχα.
Το κυριότερο! Γεράματα είναι η συγκομιδή της βιωτής του κάθε ανθρώπου χώρια, με άλλα λόγια, όπως στρώνεις κοιμάσαι.

Ο άνθρωπος ποτέ του δεν παύει να δίνει, ακόμα και καθηλωμένος, δίνει στους υπηρετώντας τον, την ευκαιρία να αναπτύξουν την υπομονή τους, και έτσι να εκφράσουν την αγάπη τους. Η μοναξιά για εκείνον τον άνθρωπο, που έχει βρει την εσωτερική του γαλήνη είναι ανύπαρκτη, αφού ο χρόνος αυτός είναι η ευκαιρία για περισυλλογή και ετοιμασία για το ταξίδι προς την άλλη ζωή, την όντως ΖΩΗ.
Για να μπορέσει ο άνθρωπος να βιώσει σωστά τα γεράματα του, πρέπει να τα ετοιμάζει, από τα νιάτα του. Να διευρύνει όσο μπορεί περισσότερο, το κύκλο της προσφοράς του, αλλά, αυτή να είναι ανιδιοτελής. Τα χαρίσματα που ο καθένας μας διαθέτει, είναι δωρεά από τον Δημιουργό μας, και αφού είναι δωρεάν πρέπει και δωρεάν να τα παρέχει προς τους συνανθρώπους του.
Μπορεί ο κάθε άνθρωπος να ξεφύγει από τα στενά όρια της κατά σάρκα οικογενείας και να εισέλθει στην ευρύτερη και μεγαλύτερη οικογένεια, την χριστιανική. Δεν μιλώ για τυπικές καταστάσεις, όπου ο εκκλησιασμός συνδυάζεται με το κουτσομπολιό και την επίδειξη της γκαρνταρόμπας μας. Αλλά ουσιαστικά. Γύρω μας, υπάρχει αυτή η μεγάλη οικογένεια, ανήμποροι, άρρωστοι, ορφανά, ενδεείς, εμπερίστατοι και φυλακισμένοι. Άνθρωποι λιγομίλητοι, που φοβούνται να εκφραστούν, επειδή δεν νοιώθουν ασφάλεια. Περιμένουν όμως, αλλά δεν ξέρουν τι περιμένουν. Στο στόμα τους έχουν την δικαιολογία «άνθρωπο ου έχω». Του διαφεύγει η απάντηση «Εγώ είμι ώδε». Είμαι δίπλα σου, με ζήτησες, όχι διότι έχεις εμπιστοσύνη στις δικές σου δυνατότητες.
Πρέπει εγκαίρως όταν μπορούμε να συνδράμουμε αυτούς τους ανθρώπους, διότι αυτή είναι η ευρύτερη οικογένεια μας, η οικογένεια του Χριστού μας. Πρέπει η προσφορά να είναι από το στέρημα μας και όχι από το περίσσευμα, διότι τότε δε έχει αξία. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν διστάζει να απλώσει το χέρι να σφίξει το χέρι του συνανθρώπου του και δεν σιχαίνεται να φάει στο ίδιο τραπέζι. Ένας τέτοιος άνθρωπος ποτέ δεν θα αισθανθεί μοναξιά.
Τέλος ένας τέτοιος άνθρωπος δεν φοβάται να γεράσει, διότι ξέρει πως σε κάθε περίπτωση έχει τα θάρρη του στο Θεό, ο Οποίος θα μεριμνήσει γι αυτόν. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/10/%ce%95%cf%80%ce%b9%ce%bc%ce%ad%ce%bd%cf%89_%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bd_%ce%93%ce%bb%ce%ac%cf%81%ce%bf, ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Επιμένω στον Γλάρο, c c ]]> http://www.samosblogs.gr/O_tempora,_o_mores/2010/08/09/%ce%92%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%ac_%ce%b1%cf%85%ce%b8%ce%b5%ce%bd%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8e%ce%bd_%ce%b1%ce%ba%ce%bf%cf%85%cf%83%ce%bc%ce%ac%cf%84%cf%89%ce%bd... gskapetis O tempora, o mores: Βραδιά αυθεντικών ακουσμάτων... c c ... η Κυριακή 8η Αυγούστου, για τους τυχερούς που τα απόλαυσαν στον χώρο του Επιμορφωτικού και Εκπολιτιστικού Συλλόγου Μυτιληνιών...
... μέσα στην αίθουσα του συλλόγου μια θαυμάσια έκθεση ζωγραφικής μικρών και μεγάλων μελών του συλλόγου, δείγματα βλέπετε...
... σε μια όμορφη παράθεση, όπου κάθε έργο και κάθε δημιουργός είχε τη "γωνιά" του...
... ακόμη και ελλείψει καβαλέτου στο πάτωμα ή πάνω σε ένα έπιπλο, αφού η σημασία βρίσκεται στην φιλοτεχνία των ανθρώπων κι όχι στις πολυτέλειες...
... οι μικροί καλλιτέχνες έδωσαν τον δικό τους τόνο με την θεματολογία της ηλικίας τους, ενώ ..... οι μεγαλύτεροι δείχνοντας την ... σοβαρότητα της αθωώτητάς τους...
... στον έξω χώρο, που εγκαινιάστηκε χτες βράδυ προς τα δεξιά του κτιρίου του συλλόγου, στο προαύλιο του λιοτριβιού, ήρθε η έκπληξη, δια χειρών και στόματος των Ικαριωτών, που έπαιξαν και τραγούδησαν τόσο αυθεντικά, που ορθά επισήμανε στο τέλος σε παρέμβασή της η ποιήτρια Κούλα Καραμηνά... ότι θύμιζαν σχήμα υπό την διεύθυνση και την καθοδήγηση του αείμνηστου Σίμωνα Καρρά...
...δεκαπέντε γυναίκες χορωδοί και ένας(αρ.1) άντρας, ένας αλλά Νικηφόρος, απέδωσαν παραδοσιακά κομμάτια από όλη την Ελλάδα, με επίκεντρο φυσικά το Αιγαίο και με έμφαση στις ιδιαίτερες πατρίδες Ικαριά και Σάμο...
... και το άκουσμά τους επιβεβαίωσε την άποψη, πώς όταν τραγουδά κανείς με τη ψυχή, το αποτέλεσμα είναι πάντα αυθεντικό, αληθινό, γνήσιο...
... ένα σχήμα(οι Ικαριώτες, έτσι τους αποκαλέσαμε, δεν χρειάζονται τίτλοι), που έχει να δώσει πολλά, μεγάλη εισφορά στην διατήρηση της μουσικής μας παράδοσης, και πρέπει να προσεχθεί, τουλάχιστον από μας τους συντοπίτες στο μέλλον.
]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/08/O_Glaros_(To_tragoudi_tis_limnis)-E.Karaindrou-T.Tsanaklidou ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: O Glaros (To tragoudi tis limnis)-E.Karaindrou-T.Tsanaklidou c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%99%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bb%cf%8c%ce%b3%ce%b9%ce%bf_%ce%9c%ce%b9%cf%87%ce%ac%ce%bb%ce%b7_%ce%9a%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%b4%ce%b7%ce%bc%ce%b7%cf%84%cf%81%ce%af%ce%bf%cf%85/2010/08/08/%ce%91%ce%bb%ce%b2%ce%ad%cf%81%cf%84%ce%bf%cf%85_%ce%91%cf%8a%ce%bd%cf%83%cf%84%ce%ac%ce%b9%ce%bd_%e2%80%9c%ce%93%ce%b9%ce%b1%cf%84%ce%af_%ce%a3%ce%bf%cf%83%ce%b9%ce%b1%ce%bb%ce%b9%cf%83%ce%bc%cf%8c%cf%82%e2%80%9d Ιστολόγιο Μιχάλη Καραδημητρίου: Αλβέρτου Αϊνστάιν “Γιατί Σοσιαλισμός” c c Αναδημοσίευση:">[vathiprasino.blogspot.com">] http://vathiprasino.blogspot.comΗ οικονομική αναρχία της καπιταλιστικής κοινωνίας, όπως υπάρχει σήμερα, είναι κατά τη γνώμη μου η πραγματική πηγή του κακού. Βλέπουμε μια τεράστια μάζα παραγωγών που πα σχίζουν ακατάπαυστα να αφαιρέσουν ο ένας από τον άλλο τους καρπούς της συλλογικής εργασίας τους – όχι με τη βία, αλλά σύμφωνα με τους νόμιμα καθιερωμένους κανόνες.......
(Δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στο 1 τεύχος του Αμερικανικού περιοδικού Monthly Review, το 1949)

Ας εξετάσουμε πρώτ’ απ’ όλα το ζήτημα αυτό από την άποψη της επιστημονικής γνώσης. Μπορεί να φανεί ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές μεθοδολογικές διαφορές ανάμεσα στην αστρονομία και την οικονομία: οι επιστήμονες και στους δύο τομείς προσπαθούν να ανακαλύψουν τους νόμους, που έχουν γενική εφαρμογή σε ορισμένες ομάδες φαινομένων; για να κά νουν την αμοιβαία σχέση των φαινομένων αυτών όσο γίνεται πιο κατανοητή. Αλλά τέτοιες με θοδολογικές διαφορές υπάρχουν στην πραγματικότητα. Η ανακάλυψη των γενικών νόμων στον τομέα της οικονομίας είναι δυσκολότερη γιατί τα υπό παρατήρηση οικονομικά φαινόμε να, επηρεάζονται συχνά από πολλούς παράγοντες, που είναι πάρα πολύ δύσκολο να εκτιμη θούν ξεχωριστά. Εκτός από αυτό, η πείρα που συγκεντρώθηκε από την αρχή της λεγόμενης πολιτισμένης περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας, υποβάλλονταν και υποβάλλεται, ως γνω στόν, σε σοβαρές επιδράσεις και περιορισμούς όχι μόνο οικονομικού χαρακτήρα. 

Για παρά­δειγμα, οι περισσότερες μεγάλες δυνάμεις στην ιστορία οφείλουν την ύπαρξη τους στις κατα κτήσεις. Οι λαοί κατακτητές εδραιώνονταν νομικά και οικονομικά ως προνομιούχα τάξη στην κατακτημένη χώρα… 

Πουθενά δεν έχει ξεπεραστεί πραγματικά εκείνο που ο Βέμπλεν απο καλεί «ληστρική φάση» ανάπτυξης της ανθρωπότητας. Ορισμένα οικονομικά γεγονότα, που παρατηρούμε, αφορούν τη φάση αυτή και μάλιστα οι νόμοι, που μπορούμε να εξάγουμε από αυτά, δεν είναι εφαρμόσιμοι σε καμιά άλλη φάση. Δεδομένου ότι ο πραγματικός σκοπός του σοσιαλισμού είναι ακριβώς να ξεπεράσει τη «ληστρική φάση» στην ανάπτυξη της ανθρωπότη τας και να προχωρήσει προς τα εμπρός, η οικονομική επιστήμη στη σημερινή κατάστασή της μπορεί να ρίξει μόνο ένα πολύ ασήμαντο φως στη σοσιαλιστική κοινωνία του μέλλοντος. 

 Δεύτερο, ο σκοπός του σοσιαλισμού είναι κοινωνικοηθικός. Η επιστήμη δεν μπορεί να δη μιουργεί σκοπούς και είναι ακόμη λιγότερο ικανή να τους εμφυσήσει στους ανθρώπους. Το μέγιστο που μπορεί να κάνει η επιστήμη είναι να προσφέρει τα μέσα για την επίτευξη ορισμέ νων σκοπών. Αλλά αυτοί καθαυτοί οι σκοποί επιτυγχάνονται από προσωπικότητες με υψηλά ηθικά ιδανικά και, αν οι σκοποί αυτοί δεν είναι θνησιγενείς αλλά βιώσιμοι και ισχυροί, τους υπo στηρίζουν και τους αναπτύσσουν πολλοί άνθρωποι, που καθορίζουν εν μέρει υποσυνείδητα την αργή εξέλιξη της κοινωνίας. 

Λόγω των αιτίων αυτών οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί και να μην υπερεκτιμούμε την επιστήμη και τις επιστημονικές μεθόδους, όταν η υπόθεση αφορά ανθρώπινα προβλήματα. Δεν πρέπει επίσης να σκεφτόμαστε ότι μόνο οι ειδικοί έχουν το δικαίωμα να διατυπώνουν τη γνώμη τους για τα ζητήματα οργάνωσης της κοινωνίας. 

Τελευταία ακούγονται πάρα πολλές φωνές ότι η ανθρώπινη κοινωνία περνάει κρίση, ότι η σταθερότητά της έχει κλονιστεί σοβαρά. Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι τα άτομα αδιαφορούν ή ακόμα και εχθρεύονται τις μικρές ή μεγάλες ομάδες όπου ανή κουν. Για να δείξω τι εννοώ, επιτρέψτε να επικαλεστώ την προσωπική μου πείρα. Πρόσφατα, συζητώντας με έναν έξυπνο και αξιόπιστο άνθρωπο για την απειλή πολέμου που, κατά τη γνώμη μου, θα αποτελούσε σοβαρό κίνδυνο για την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας, διαπί στωσα ότι μόνο μια υπερεθνική οργάνωση μπορεί να μας προφυλάξει από τον κίνδυνο αυτό. Σχετικά με αυτό ο συνομιλητής μου, μου είπε πολύ ήρεμα και ψυχρά: «Μα γιατί φοβόσαστε τόσο την εξαφάνιση της ανθρώπινης φυλής;». 

Είμαι βέβαιος ότι μόλις έναν αιώνα πριν κανείς δε θα έκανε παρόμοια παρατήρηση με τό ση ευκολία. Πρόκειται για δήλωση ανθρώπου που μάταια προσπαθούσε να βρει ισορροπία μέ σα του και έχασε πρακτικά την ελπίδα για επιτυχία. Ποια όμως είναι η αιτία; Υπάρχει διέξοδος; 

Ο άνθρωπος είναι ταυτόχρονα προσωπικότητα και κοινωνικό ον. Ως προσωπικότητα πρo σπαθεί να προστατεύσει τη δική του ύπαρξη και την ύπαρξη των οικείων του, να ικανοποιήσει τις προσωπικές τους επιθυμίες και να αναπτύξει τις ικανότητές του. Σαν κοινωνικό ον επιδιώ κει να κερδίσει την αναγνώριση και την αγάπη των άλλων ανθρώπων, να συμμεριστεί τις χαρές τους, να τους παρηγορήσει στη λύπη, να καλυτερέψει τους όρους ζωής τους. Μόνο η ύπαρξη αυτών των διαφόρων, συχνά αντιφατικών επιδιώξεων καθορίζει τον ιδιαίτερο χαρακτήρα του ανθρώπου και από τους ιδιόμορφους συνδυασμούς τους εξαρτάται ο βαθμός που το άτομο μπορεί να πετύχει την εσωτερική ισορροπία και να συμβάλει στην ευημερία της κοινωνίας. Εί ναι εντελώς δυνατό η σχετική δύναμη των δυο αυτών επιδιώξεων να είναι βασικά προσδιορι σμένη από την κληρονομικότητα. Αλλά η προσωπικότητα διαμορφώνεται οριστικά στο περι βάλλον, όπου ο άνθρωπος βρίσκεται στη διαδικασία της ανάπτυξής του, από τη διάρθρωση της κοινωνίας όπου μεγαλώνει, από τις παραδόσεις της κοινωνίας αυτής, από το πώς εκτιμά τους διάφορους τύπους συμπεριφοράς. Η αφηρημένη έννοια «κοινωνία» σημαίνει για το ατo μικό ανθρώπινο ον το σύνολο των άμεσων και έμμεσων αμοιβαίων σχέσεων με τους σύγχρο νούς του και με όλες τις προηγούμενες γενεές. Το άτομο είναι σε θέση να σκέπτεται, να νοι ώθει, να προσπαθεί να εργαστεί αυτοτελώς, αλλά εξαρτάται τόσο πολύ από την κοινωνία στη φυσική, διανοητική και συναισθηματική ύπαρξή του, που είναι αδύνατο να σκέπτεται γι’ αυτήν ή να την κατανοεί εκτός των πλαισίων της κοινωνίας. Η «κοινωνία» αυτή εξασφαλίζει στον άν θρωπο τροφή, ενδυμασία, κατοικία, εργαλεία εργασίας, τον προικίζει με γλώσσα, με τις μορ φές και το βασικό περιεχόμενο των σκέψεων. Η ζωή του είναι δυνατή χάρη στην εργασία και στα επιτεύγματα πολλών εκατομμυρίων ανθρώπων στο παρελθόν και στο παρόν, όλων εκεί νων που κρύβονται πίσω από τη μικρή λέξη «κοινωνία» … 

0 άνθρωπος κατά τη γέννησή του χάρη στην κληρονομικότητα αποκτά βιολογική σύστα ση, που πρέπει να τη θεωρούμε καθορισμένη και αμετάβλητη, η οποία περιλαμβάνει φυσικές επιδιώξεις που είναι χαρακτηριστικές για τα ανθρώπινα όντα. (Όπως αναφέραμε παραπάνω, η βιολογική φύση του ανθρώπου δεν μπορεί να αλλάξει για πρακτικούς λόγους). Εκτός από αυ τό, στη διάρκεια της ζωής του αποκτά πολιτιστική ψυχοσύνθεση, που την παίρνει από την κοι νωνία μέσω της επικοινωνίας και με πολλά άλλα είδη επίδρασης… Η κοινωνική συμπεριφορά των ανθρώπινων υπάρξεων μπορεί να διαφέρει πολύ ανάλογα με τα επικρατούντα πολιτιστικά πρότυπα και τύπους οργάνωσης που κυριαρχούν στην κοινωνία. Σε αυτό ακριβώς βασίζουν τις ελπίδες όσοι επιδιώκουν να καλυτερέψουν την τύχη του ανθρώπου: οι άνθρωποι δεν είναι κα ταδικασμένοι λόγω της βιολογικής τους ψυχοσύνθεσης να αλληλοεξοντώνονται ή να παραδί δονται στο έλεος της σκληρής και αναπόφευκτης μοίρας. 

Αν αναρωτηθούμε πώς πρέπει να αλλάξουμε τη διάρθρωση της κοινωνίας και του πολιτι σμού της για να γίνει πιο ευνοϊκή η ανθρώπινη ζωή, πρέπει να θυμούμαστε ότι πάντα υπάρ χουν ορισμένες συνθήκες που δεν μπορούμε να τις αλλάξουμε. Πολύ περισσότερο, οι τεχνo λογικές και δημογραφικές διαδικασίες μερικών τελευταίων αιώνων δημιούργησαν συνθήκες που είναι επίσης αμετάβλητες. Στις περιοχές με μόνιμο και πυκνό πληθυσμό η παραγωγή των αναγκαίων για τη ζωή αγαθών προϋποθέτει υποχρεωτικά τον καταμερισμό της εργασίας και μια μεγάλη συγκέντρωση παραγωγικού μηχανισμού. Η εποχή που τα άτομα ή συγκριτικά μι κρές ομάδες μπορούσαν να έχουν πλήρη επάρκεια, η οποία όταν κοιτάμε στα περασμένα μας φαίνεται τόσο ειδυλλιακή, έφυγε μια για πάντα. θα είναι απλώς μια μικρή υπερβολή αν πούμε ότι από την άποψη της παραγωγής και κατανάλωσης η ανθρωπότητα αποτελεί σήμερα κιόλας μια παγκόσμια κοινότητα. 

Τώρα μπορώ να προσδιορίσω σύντομα την ουσία της σημερινής κρίσης. Πρόκειται για τη στάση του ατόμου απέναντι στην κοινωνία. Το άτομο συνειδητοποιεί σε μεγαλύτερο βαθμό παρά ποτέ άλλοτε την εξάρτησή του από την κοινωνία. Όμως δεν εκλαμβάνει την εξάρτηση αυτή ως θετικό φαινόμενο, ως οργανική σχέση, ως προστατευτική δύναμη, αλλά μάλλον ως απειλή κατά των φυσικών του δικαιωμάτων ή ακόμα και κατά της οικονομικής του ύπαρξης. Πολύ περισσότερο, η θέση του στην κοινωνία είναι τέτοια που οι εγωιστικές επιδιώξεις του αυξάνουν συνεχώς, ενώ οι κοινωνικές, πιο αδύνατες από τη φύση τους επιδιώξεις του, όλο και πιο πολύ καταρρέουν. Όλοι οι άνθρωποι ανεξάρτητα από τη θέση τους στην κοινωνία υποφέ ρουν από τη διαδικασία αυτή. Αιχμάλωτοι του εγωισμού τους, χωρίς οι ίδιοι να το αντιλαμβάνo νrαι, νοιώθουν ανυπεράσπιστοι, μοναχικοί, στερημένοι από την ικανότητα, με αφέλεια, απλά και απερίσκεπτα να χαίρονται τη ζωή. 0 άνθρωπος μπορεί να βρει νόημα στη ζωή – που είναι τόσο σύντομη και γεμάτη κινδύνους – μόνο αφιερώνοντας τον εαυτό του στην κοινωνία. 

Η οικονομική αναρχία της καπιταλιστικής κοινωνίας, όπως υπάρχει σήμερα, είναι κατά τη γνώμη μου η πραγματική πηγή του κακού. Βλέπουμε μια τεράστια μάζα παραγωγών που πα σχίζουν ακατάπαυστα να αφαιρέσουν ο ένας από τον άλλο τους καρπούς της συλλογικής εργασίας τους – όχι με τη βία, αλλά σύμφωνα με τους νόμιμα καθιερωμένους κανόνες. Από την άποψη αυτή είναι σημαντικό ότι τα μέσα παραγωγής, δηλαδή όλες οι παραγωγικές δυνάμεις, απαραίτητα για την παραγωγή καταναλωτικών εμπορευμάτων, καθώς και οι ολοένα νέες επενδύσεις μπορούν να είναι νόμιμα και κατά το μεγαλύτερο μέρος αποτελούν ατομική ιδιοκτησία ξεχωριστών προσώπων. 

Για απλοποίηση θα αποκαλώ στη συνέχεια «εργάτες» όσους δεν ανήκουν στους ιδιοκτήτες μέσων παραγωγής, αν και αυτό δεν αντιστοιχεί πλήρως στη συνηθισμένη χρήση του όρου αυτού. 0 ιδιοκτήτης μέσων παραγωγής είναι σε θέση να αποκτά εργατική δύναμη. Χρησιμοποιώντας τα μέσα παραγωγής, ο εργάτης παράγει νέα εμπορεύματα που γίνονται ιδιοκτησία του καπιταλιστή. Εδώ έχει ακριβώς σημασία η συσχέτιση της πραγματικής αξίας αυτού που ο εργάτης παράγει και εκείνου που του πληρώνουν. Όσο καιρό η σύμβαση εργασίας είναι «ελεύθερη», αυτό που παίρνει ο εργάτης δεν καθορίζεται από την πραγματική αξία των παραγόμενων από αυτόν εμπορευμάτων, αλλά από τις ελάχιστες ανάγκες του και την προσφορά και ζήτηση εργατικής δύναμης από τους καπιταλιστές. Έχει σημασία να καταλάβουμε ότι ακόμη και στη θεωρία η αμοιβή του εργάτη δεν καθορίζεται από την αξία αυτού που έχει παράγει. 

Βρισκόμαστε μπροστά στην τάση του ιδιωτικού κεφαλαίου προς την όλο και μεγαλύτερη συγκέντρωση. Εν μέρει λόγω του ανταγωνισμού των καπιταλιστών, εν μέρει γιατί η ανάπτυξη της τεχνολογίας και ο αυξανόμενος καταμερισμός της εργασίας ενθαρρύνουν το σχηματισμό μεγαλύτερων παραγωγικών μονάδων σε βάρος των μικρών. Αποτέλεσμα της ανάπτυξης αυτής είναι η ολιγαρχία του ιδιωτικού κεφαλαίου, η κολοσσιαία εξουσία του οποίου δεν μπορεί να ελέγχεται αποτελεσματικά ακόμη και σε μια δημοκρατική κοινωνία. Αυτό συμβαίνει, γιατί τα μέλη των νομοθετικών οργάνων εκλέγονται από τα πολιτικά κόμματα, τα οποία χρηματοδοτούνται και επηρεάζονται βασικά από τους ιδιώτες επιχειρηματίες, που επιδιώκουν για πρακτικούς σκοπούς να απομακρύνουν το εκλογικό σώμα από τους νομοθέτες. Σαν αποτέλεσμα οι αντιπρόσωποι του λαού δεν υπερασπίζονται αποτελεσματικά τα συμφέροντα των μη προνομιούχων ομάδων του πληθυσμού. Πολύ περισσότερο, στις υπάρχουσες συνθήκες οι ιδιώτες επιχειρηματίες ελέγχουν αναπόφευκτα τις κύριες πηγές πληροφόρησης (τύπο, ραδιόφωνο, εκπαίδευση). Για το λόγο αυτό, ο απλός πολίτης είναι πολύ δύσκολο και στις περισσότερες περιπτώσεις απλώς αδύνατο να καταλήξει σε αντικειμενικά συμπεράσματα και να ασκεί με εξυπνάδα τα πολιτικά του δικαιώματα. 

Η κατάσταση που επικρατεί στην οικονομία, βασιζόμενη στην καπιταλιστική ατομική ιδιοκτησία, χαρακτηρίζεται επομένως από δυο κύριες αρχές: πρώτο, τα μέσα παραγωγής (κεφάλαιο), αποτελούν ατομική ιδιοκτησία και οι ιδιοκτήτες τα διαχειρίζονται κατά την κρίση τους. Δεύτερο, η σύμβαση εργασίας είναι ελεύθερη. Φυσικά από την άποψη αυτή δεν υπάρχει καθαρή καπιταλιστική κοινωνία. 

Πρέπει ιδιαίτερα να σημειώσουμε ότι οι εργάτες, χάρη στη μακροχρόνια και έντονη πολιτική πάλη σημείωσαν επιτυχίες εξασφαλίζοντας σε ορισμένες κατηγορίες εργατών «βελτιωμένη» μορφή ελεύθερης σύμβασης εργασίας. Αλλά η σημερινή οικονομία στο σύνολό της διαφέρει κατά πολύ από τον «καθαρό» καπιταλισμό. 

Η παραγωγή πραγματοποιείται για χάρη του κέρδους και όχι για το όφελος, αλλά δεν υπάρχει εγγύηση ότι όλοι, όσοι θέλουν και μπορούν να εργαστούν, θα μπορέσουν σίγουρα να βρουν δουλειά. Σχεδόν πάντα υπάρχει στρατιά ανέργων. 0 εργάτης φοβάται συνεχώς να μη χάσει τη δουλειά του. Επειδή οι άνεργοι και οι χαμηλόμισθοι εργάτες δεν αποτελούν προσο δοφόρα αγορά, η παραγωγή καταναλωτικών εμπορευμάτων είναι περιορισμένη με αποτέλε σμα να υπάρχουν σοβαρές δυσκολίες. Η τεχνική πρόοδος οδηγεί συχνά στην αύξηση της ανεργίας και όχι στην ελάφρυνση από τα βάρη της εργασίας. 0 προσανατολισμός στο κέρδος σε συνδυασμό με τον ανταγωνισμό των καπιταλιστών είναι η αιτία της αστάθειας στη συσσώ ρευση και τη χρησιμοποίηση του κεφαλαίου, πράγμα που οδηγεί σε όλο και πιο σοβαρές κα ταστάσεις ύφεσης. 0 απεριόριστος ανταγωνισμός οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη σπατάλη εργασίας και έτσι παραμορφώνει την κοινωνική συνείδηση των ανθρώπων, όπως ανάφερα πιο πάνω. 

Θεωρώ την παραμόρφωση αυτή των προσωπικοτήτων το μεγαλύτερο κακό του καπιταλι σμού. Ολόκληρο το εκπαιδευτικό σύστημα πάσχει από αυτό το κακό. Το υπέρμετρο αίσθημα του ανταγωνισμού εμφυτεύεται στους φοιτητές, που τους μαθαίνουν να θέτουν υπεράνω την επιτυχία, ως προετοιμασία για τη μελλοντική καριέρα. 

Είμαι πεισμένος ότι μόνο ένας δρόμος υπάρχει για να μπει τέλος σε όλο αυτό το κακό, δη λαδή τη δημιουργία της σοσιαλιστικής οικονομίας με το αντίστοιχο σε αυτή σύστημα παιδείας, προσανατολισμένης σε κοινωνικούς σκοπούς. Σε μια τέτοια οικονομία η κοινωνία κατέχει τα μέσα παραγωγής και τα διαχειρίζεται με βάση το σχεδιασμό. Η σχεδιασμένη οικονομία πρo σαρμόζει την παραγωγή στις ανάγκες της κοινωνίας, κατανέμει την εργασία στους ικανούς για εργασία και εγγυάται τα μέσα προς το ζειν για κάθε άνδρα, γυναίκα και παιδί. Αντί για την εξύμνηση της εξουσίας και της επιτυχίας, όπως γίνεται στη σημερινή μας κοινωνία, η παιδεία που συμπληρώνεται με την ανάπτυξη των εσωτερικών ικανοτήτων της προσωπικότητας, θα αποβλέπει στην ανάπτυξη σε αυτή της συναίσθησης της ευθύνης για τους άλλους ανθρώ πους. Ωστόσο, πρέπει να θυμούμαστε ότι η σχεδιασμένη οικονομία δε σημαίνει ακόμα σοσιαλι σμός. Η σχεδιασμένη οικονομία αυτή καθεαυτή μπορεί να συνοδεύεται από την πλήρη υπo δούλωση της προσωπικότητας. Η επίτευξη του σοσιαλισμού απαιτεί την επίλυση ορισμένων εξαιρετικά δύσκολων κοινωνικοπολιτικών προβλημάτων. Πώς, λόγου χάρη, παίρνοντας υπό ψη το βάθεμα της συγκέντρωσης της πολιτικής και οικονομικής εξουσίας θα αποτραπεί η με τατροπή της γραφειοκρατίας σε δύναμη που κατέχει την πλήρη εξουσία. Πώς θα προστατευ τούν τα δικαιώματα του ατόμου και ταυτόχρονα να υπάρχει εγγύηση ενός δημοκρατικού αντί βαρου στην εξουσία της γραφειοκρατίας. Οι σκοποί και τα προβλήματα του σοσιαλισμού δεν είναι τόσο απλά και η σαφής κατανόησή τους έχει μέγιστη σημασία στο μεταβατικό μας αιώ να. Δεδομένου ότι στις σημερινές συνθήκες η ελεύθερη, ανεμπόδιστη συζήτηση των πρo βλημάτων αυτών βρίσκεται πρακτικά υπό απαγόρευση, νομίζω ότι η έκδοση του περιοδικού αυτού («Monthy review») Θα προσφέρει στην κοινωνία μεγάλη υπηρεσία. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%b5%ce%b8%cf%8c%cf%81%ce%b9%ce%bf%cf%82/2010/08/07/%ce%97_%ce%91%ce%95%ce%9a... Alexandros Παραμεθόριος: Η ΑΕΚ... c c http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%cf%82/2010/08/07/%ce%97_%ce%9d%ce%b1%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%87%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%a3%ce%ac%ce%bc%ce%bf%cf%85_6_%ce%91%cf%85%ce%b3%ce%bf%cf%8d%cf%83%cf%84%ce%bf%cf%85_1824 Το μονοπάτι μας: Η Ναυμαχία της Σάμου 6 Αυγούστου 1824 c c


1824 Σε αποφασιστική ναυμαχία στα ανοιχτά της Σάμου, ο ελληνικός στόλος, με ηγέτη τον αντιναύαρχο Γεώργιο Σαχτούρη, κατατροπώνει τον τουρκικό στόλο του Χοσρέφ, που γλιτώνει με τρομακτικές απώλειες και υποχωρεί. Η Σάμος δεν απειλήθηκε ποτέ πια από τους Τούρκους.


Από τον Ιούλη του 1824, ο τουρκικός στόλος, σε συνεργασία με τον αιγυπτιακό, άρχισαν επιχειρήσεις για την κατάληψη της Σάμου. Το νησί, όμως, το υπερασπιζόταν ο στόλος των Ελλήνων, που πέτυχε πολλές νίκες κατά του εχθρικού. Στις 4 Αυγούστου συγκεντρώθηκε μεγάλη τουρκική δύναμη από 22 μεγάλα πλοία έναντι των 16 ελληνικών. Ωστόσο, τη μέρα εκείνη φανερώθηκε διχογνωμία στην ελληνική πλευρά και κυρίως από την πλευρά των καπεταναίων των πυρπολικών, που θεωρούσαν άσκοπο το να βγουν σε επίθεση κατά των τούρκικων σκαφών. Εκείνη τη στιγμή, ξεχώρισαν για το θάρρος και τις ηγετικές τους ικανότητες ο Σαχτούρης και ο Μιαούλης, που πέρασαν από πλοίο σε πλοίο και ξεσήκωσαν τα πληρώματα.



Το πρωί της 5 Αυγούστου, οι δυο στόλοι ήταν αντιμέτωποι σε πλήρη ανάπτυξη. Τότε έδρασαν και πάλι τα πυρπολικά. Πρώτο του υδραίου Τσάπελη και μετά του Κανάρη, που κατάφεραν να βυθίσουν μια τουρκική φρεγάτα που είχε το φιλόδοξο όνομα «Μπουρλότ κορκμάζ», δηλαδή «Δε φοβάται το πυρπολικό».



Παρά την καταστροφή, ο εχθρικός στόλος συνέχισε την επίθεσή του με συνεχή κανονιοβολισμό του φρουρίου της Σάμου. Η ελληνική αντεπίθεση με πρώτο σκάφος του Ανάργυρου Λεμπέση υπήρξε άμεση, ενώ τα υδραίικα και σπετσιώτικα πλοία με τα πυροβόλα τους εμπόδιζαν τον εχθρό να προχωρήσει. Τέλος, ο πυρπολητής Βατικιώτης, με τη βοήθεια υδραίικων πλοίων, ανατίναξε ένα μεγάλο τουρκικό σκάφος και λίγο αργότερα ένα άλλο τουρκικό «φρεγαδόνι» βυθίστηκε από τους πυρπολητές Ραφαλιά και Λέκα Ματρόζο. Ο καπετάν πασάς, μετρώντας τις απώλειες και βλέποντας ότι τα περισσότερα από τα πλοία του ήταν έτοιμα να εγκαταλείψουν τη μάχη, αποφάσισε να διατάξει την ανασύνταξη του στόλου μετά τα μεσάνυχτα στο Αγαθονήσι. Η μεγάλη καταστροφή που έγινε στο στόλο του και ο διασκορπισμός του στρατού, που είχε συγκεντρώσει στις μικρασιατικές ακτές, τον ανάγκασαν να εγκαταλείψει κάθε προσπάθεια για απόβαση στη Σάμο. Σε λίγες μέρες, έπλευσε προς την Κω, όπου περίμενε την άφιξη του αιγυπτιακού στόλου. Η συμβολή του Σαχτούρη στη νίκη αυτή ήταν τεράστια. Δικαιολογημένα περιέγραψε περήφανος τη νικηφόρα ναυμαχία του στόλου σε έκθεσή του προς τους πρόκριτους της Υδρας.



Πηγη: Ριζοσπάστης 2000 ]]> http://www.samosblogs.gr/feed.php?channel=60&y=2010&m=08&d=06&iid=2926 Αιωνόβια Ελαιόδεντρα & Θαλασσινά Τοπία της Σάμου: fid='5320426A31E92139109E';ftype='stream';width='450';height='350' c c fid='5320426A31E92139109E';ftype='stream';width='450';height='350' ]]> http://www.samosblogs.gr/X-%ce%b1%ce%b4%ce%b9%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%ad%cf%84%ce%bf%cf%85/2010/08/06/6_%ce%91%ce%a5%ce%93%ce%9f%ce%a5%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%a5_-_%ce%9c%ce%91%ce%a5%ce%a1%ce%97_%ce%95%ce%a0%ce%95%ce%a4%ce%95%ce%99%ce%9f%ce%a3 X-αδιαιρέτου: 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ - ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ c c http://www.samosblogs.gr/%ce%9a%ce%bf%cf%85%ce%bc%ce%ad%ce%b9%ce%ba%ce%b1_%ce%a3%ce%ac%ce%bc%ce%bf%cf%85/2010/08/06/%ce%98%ce%95%ce%a1%ce%9f%ce%a3 gvarvakis Κουμέικα Σάμου: ΘΕΡΟΣ c c http://www.samosblogs.gr/Zoom/2010/08/05/~_St._Stephen_s_Cathedral,_Vienna_~ gvarvakis Zoom: ~ St. Stephen's Cathedral, Vienna ~ c c







]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%9c%cf%80%ce%b1%ce%bb%ce%bf%cf%82/2010/08/05/%ce%a4%ce%bf_%cf%83%ce%b1%ce%bc%ce%b9%ce%b1%ce%ba%cf%8c_%cf%80%ce%b1%cf%81%ce%ac%ce%b4%ce%b5%ce%b9%ce%b3%ce%bc%ce%b1 Μπαλος: Το σαμιακό παράδειγμα c c http://www.samosblogs.gr/Aralik_sokak/2010/08/05/%ce%a6%ce%ad%cf%81%cf%84%ce%b5_%cf%84%ce%b1_%cf%80%ce%af%cf%83%cf%89_!!!_Bring_them_back_!!! Aralik sokak: Φέρτε τα πίσω !!! Bring them back !!! c c






[www.bringthemback.org]



Αποστολή:Reunite Them! “BRING THEM BACK!”

Thousands of pieces of Greek antiquities are hosted in the British Museum. Our campaign does not ask for the return of those.
We ask for the return of the Parthenon Marbles in Greece and the Reunification of the Monument.
We, the users of the Internet obtain power and we are able to mobilize the international public opinion. Our goal can be achieved this way.
Do you believe this is fair? If yes, help this goal come true.
Say your own “BRING THEM BACK!”

----------------------------------------------------



Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
Στο Βρετανικό Μουσείο φιλοξενούνται χιλιάδες κομμάτια ελληνικών αρχαιοτήτων. Η καμπάνια μας δε ζητάει την επιστροφή όλων αυτών. Ζητάμε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα για να επανενωθεί το Μνημείο.
Eμείς οι χρήστες του διαδικτύου έχουμε τη δύναμη και μπορούμε να κινητοποιήσουμε την παγκόσμια κοινή γνώμη. Ο σκοπός μας μπορεί να επιτευχθεί με αυτό τον τρόπο.
Πιστεύεις ότι είναι δίκαιο; Αν ναι, Βοήθησε να γίνει πραγματικότητα.
Πες το δικό σου “BRING THEM BACK!”

----------------------------------------------------



Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
Dans le Musée britannique, on peut trouver des milliers de pièces d’antiquités grecques. Ce n’est pas le retour de toutes celles antiquités que notre campagne demande.
Nous demandons le retour des Marbles du Parthénon en Grece pour la reunification du Monument.
Nous, les utilisateurs de l’Internet, nous avons la force et nous pouvons mobiliser l’opinion publique. De cette façon, notre but peut être réalisé.
Vous croyez que c’est juste? Si votre réponse est « «oui » , aidez-nous le réaliser!
Disez votre "BRING THEM BACK!"

----------------------------------------------------



Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
Im Britischen Museum werden tausende altgriechische Skulpturen bewahrt.Unsere Kampagne verlangt nicht die Zurückgabe aller diesen Skulpturen.
Wir verlangen die Zurückgabe der Skulpturen des Parthenons, damit das Monument wiedervereinigt wird.
Wir, die Internet Benutzer, haben die Macht und die Fähigkeit die globale öffentliche Meinung zu mobilisieren. Unser Ziel kann in dieser Weise erreicht werden.Glauben Sie dass es gerecht ist? Wenn ja, helfen Sie dabei, dass es verwirklicht wird.
Sagen Sie Ihren persönlichen "BRING THEM BACK!"

----------------------------------------------------



Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
В Британском Музее хранятся тысячи древнегреческих фрагментов. Наша кампания не требует возврата всех этих фрагментов.
Мы требуем возврата Скульптур Парфенона в Грецию для Восстановления Памятника.
Все мы, пользователи электронной сети, имеем большую силу и можем изменить всемирное общественное мнение. Так может быть достигнута наша цель. Ты cчитаешь, что это справедливо? Если да, что помоги привести это в действительность.
Скажи и ты своё "BRING THEM BACK!"

----------------------------------------------------




Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
En el Museo Britanico, podemos ver a miles de piezas de antiguedades griegas. Nuestra campaña no pide el regreso a Grecia de todas estas.
Nosotros pedimos el regreso de los marboles del Partenón a Grecia para la reunificación del Monumento.
Nosotros, los usadores del Internet tenemos la fuerza y podemos movilizar la opinion publica. De este modo, nuestro objetivo puede realizarse. Crees que tenemos razon? Si la respuesta es “si”, ayudanos a realizar nuestro objectivo.
Di "BRING THEM BACK!"

----------------------------------------------------




Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
大英博物馆内，收藏了数千块古代希腊大理石。我们的行动并非要求其将全部归还。
我们仅要求将雅典卫城帕特农神庙上的大理石雕刻品归还给希腊，使古迹得以修复.
我们，作为互联网的使用者，有力量和能力在世界范围内动员起民众的意识。我们的目的可以通过这一渠道得以实现。您认为我们的要求是公正的吗？如果是，请您帮助我们将它变为现实。
请发出您的呼声 "BRING THEM BACK!"







]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/05/Bithikotsis_Vougiouklaki_Ypomoni ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Bithikotsis Vougiouklaki Ypomoni c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%cf%82/2010/08/04/%ce%a6%ce%ad%cf%81%cf%84%ce%b5_%cf%84%ce%b1_%cf%80%ce%af%cf%83%cf%89_!!!_Bring_them_back_!!! Το μονοπάτι μας: Φέρτε τα πίσω !!! Bring them back !!! c c






[www.bringthemback.org]



Αποστολή:Reunite Them! “BRING THEM BACK!”

Thousands of pieces of Greek antiquities are hosted in the British Museum. Our campaign does not ask for the return of those.
We ask for the return of the Parthenon Marbles in Greece and the Reunification of the Monument.
We, the users of the Internet obtain power and we are able to mobilize the international public opinion. Our goal can be achieved this way.
Do you believe this is fair? If yes, help this goal come true.
Say your own “BRING THEM BACK!”

----------------------------------------------------



Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
Στο Βρετανικό Μουσείο φιλοξενούνται χιλιάδες κομμάτια ελληνικών αρχαιοτήτων. Η καμπάνια μας δε ζητάει την επιστροφή όλων αυτών. Ζητάμε την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα στην Ελλάδα για να επανενωθεί το Μνημείο.
Eμείς οι χρήστες του διαδικτύου έχουμε τη δύναμη και μπορούμε να κινητοποιήσουμε την παγκόσμια κοινή γνώμη. Ο σκοπός μας μπορεί να επιτευχθεί με αυτό τον τρόπο.
Πιστεύεις ότι είναι δίκαιο; Αν ναι, Βοήθησε να γίνει πραγματικότητα.
Πες το δικό σου “BRING THEM BACK!”

----------------------------------------------------



Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
Dans le Musée britannique, on peut trouver des milliers de pièces d’antiquités grecques. Ce n’est pas le retour de toutes celles antiquités que notre campagne demande.
Nous demandons le retour des Marbles du Parthénon en Grece pour la reunification du Monument.
Nous, les utilisateurs de l’Internet, nous avons la force et nous pouvons mobiliser l’opinion publique. De cette façon, notre but peut être réalisé.
Vous croyez que c’est juste? Si votre réponse est « «oui » , aidez-nous le réaliser!
Disez votre "BRING THEM BACK!"

----------------------------------------------------



Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
Im Britischen Museum werden tausende altgriechische Skulpturen bewahrt.Unsere Kampagne verlangt nicht die Zurückgabe aller diesen Skulpturen.
Wir verlangen die Zurückgabe der Skulpturen des Parthenons, damit das Monument wiedervereinigt wird.
Wir, die Internet Benutzer, haben die Macht und die Fähigkeit die globale öffentliche Meinung zu mobilisieren. Unser Ziel kann in dieser Weise erreicht werden.Glauben Sie dass es gerecht ist? Wenn ja, helfen Sie dabei, dass es verwirklicht wird.
Sagen Sie Ihren persönlichen "BRING THEM BACK!"

----------------------------------------------------



Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
В Британском Музее хранятся тысячи древнегреческих фрагментов. Наша кампания не требует возврата всех этих фрагментов.
Мы требуем возврата Скульптур Парфенона в Грецию для Восстановления Памятника.
Все мы, пользователи электронной сети, имеем большую силу и можем изменить всемирное общественное мнение. Так может быть достигнута наша цель. Ты cчитаешь, что это справедливо? Если да, что помоги привести это в действительность.
Скажи и ты своё "BRING THEM BACK!"

----------------------------------------------------




Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
En el Museo Britanico, podemos ver a miles de piezas de antiguedades griegas. Nuestra campaña no pide el regreso a Grecia de todas estas.
Nosotros pedimos el regreso de los marboles del Partenón a Grecia para la reunificación del Monumento.
Nosotros, los usadores del Internet tenemos la fuerza y podemos movilizar la opinion publica. De este modo, nuestro objetivo puede realizarse. Crees que tenemos razon? Si la respuesta es “si”, ayudanos a realizar nuestro objectivo.
Di "BRING THEM BACK!"

----------------------------------------------------




Reunite Them! “BRING THEM BACK!”
大英博物馆内，收藏了数千块古代希腊大理石。我们的行动并非要求其将全部归还。
我们仅要求将雅典卫城帕特农神庙上的大理石雕刻品归还给希腊，使古迹得以修复.
我们，作为互联网的使用者，有力量和能力在世界范围内动员起民众的意识。我们的目的可以通过这一渠道得以实现。您认为我们的要求是公正的吗？如果是，请您帮助我们将它变为现实。
请发出您的呼声 "BRING THEM BACK!"







]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%91%ce%b9%cf%89%ce%bd%cf%8c%ce%b2%ce%b9%ce%b1_%ce%95%ce%bb%ce%b1%ce%b9%cf%8c%ce%b4%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1___%ce%98%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%ac_%ce%a4%ce%bf%cf%80%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%a3%ce%ac%ce%bc%ce%bf%cf%85/2010/08/04/E%ce%9b%ce%99%ce%91_2,500_%ce%95%ce%a4%ce%a9%ce%9d! Αιωνόβια Ελαιόδεντρα & Θαλασσινά Τοπία της Σάμου: EΛΙΑ 2,500 ΕΤΩΝ! c c
Ελιά 2.500 ετών! Έχει " δει" όλη σχεδόν την πορεία του ελληνισμού Η ηλικία της φτάνει τα 2.500 χρόνια. Εξακολουθεί δε να παραμένει όμορφη και καρπερή,όπως όταν φυτεύτηκε. Ο λόγος για τη μοναδική ελιά από την εποχή του τύραννου Πεισίστρατου που υπάρχει στο λεκανοπέδιο και βρίσκεται στο δήμο των Αγίων Αναργύρων της Αττικής. Εχει ζήσει σχεδόν όλη την ιστορία της Ελλάδας, από το 545 π.Χ., που υπολογίζεται ότι φυτεύτηκε, μέχρι σήμερα.Πολλές φορές κατά τη διάρκεια της ζωής της κινδύνεψε. Δεν ήταν λίγοι εκείνοι που ακόμα και άθελά τους της έκαναν κακό, αφού η πείνα και η φτώχεια κατά την ιταλογερμανική κατοχή είχαν αναγκάσει τους ανθρώπους να μηχανεύονται διάφορους τρόπους για να ζήσουν. Ετσι, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, τμήμα του κορμού της καταστράφηκε καθώς κόπηκε για να γίνει καυσόξυλα. Ομως παρά τις ταλαιπωρίες, το ιερό δέντρο έμεινε όρθιο και δεσπόζει σήμερα στην πλατεία Πεισιστράτου, όπως ονομάζεται. Ο κεντρικός κορμός του έχει σφιχταγκαλιαστεί από πολλούς νεότερους.Το όμορφο δέντρο καθημερινά επισκέπτονται μαθητές από πάρα πολλά σχολεία της Αθήνας, που μαζί με τους καθηγητές τους πηγαίνουν να το θαυμάσουν από κοντά και να μάθουν την ιστορία του αλλά και το λόγο που ο Πεισίστρατος έδωσε πριν από τόσα χρόνια την εντολή στους ακτήμονες πολίτες να φυτέψουν όσο περισσότερα ελαιόδεντρα μπορούσαν.Την ειδική φροντίδα της ελιάς του Πεισίστρατου έχουν αναλάβει επιστήμονες αλλά και κηπουροί οι οποίοι την περιποιούνται, την κλαδεύουν και την προστατεύουν και ασθένειες .
[filologos10.wordpress.com] ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%91%ce%b9%cf%89%ce%bd%cf%8c%ce%b2%ce%b9%ce%b1_%ce%95%ce%bb%ce%b1%ce%b9%cf%8c%ce%b4%ce%b5%ce%bd%cf%84%cf%81%ce%b1___%ce%98%ce%b1%ce%bb%ce%b1%cf%83%cf%83%ce%b9%ce%bd%ce%ac_%ce%a4%ce%bf%cf%80%ce%af%ce%b1_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%a3%ce%ac%ce%bc%ce%bf%cf%85/2010/08/04/tromaktiko:_%ce%95%ce%bb%ce%b9%ce%ac_2.500_%ce%b5%cf%84%cf%8e%ce%bd!_%ce%88%cf%87%ce%b5%ce%b9___%ce%b4%ce%b5%ce%b9__%cf%8c%ce%bb%ce%b7_%cf%83%cf%87%ce%b5%ce%b4%cf%8c%ce%bd_%cf%84%ce%b7%ce%bd_%cf%80%ce%bf%cf%81%ce%b5%ce%af%ce%b1... Αιωνόβια Ελαιόδεντρα & Θαλασσινά Τοπία της Σάμου: tromaktiko: Ελιά 2.500 ετών! Έχει " δει" όλη σχεδόν την πορεία... c c tromaktiko: Ελιά 2.500 ετών! Έχει " δει" όλη σχεδόν την πορεία...: "Η ηλικία της φτάνει τα 2.500 χρόνια. Εξακολουθεί δε να παραμένει όμορφη και καρπερή, όπως όταν φυτεύτηκε. Ο λόγος για τη μοναδική ελιά από τ..." ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/04/%ce%9a%ce%bf%cf%85%ce%b6%ce%bf%cf%85%ce%bb%ce%ac%ce%b4%ce%b5%cf%82 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Κουζουλάδες c c
(Έτσι νομίζω ότι έπρεπε να πάμε ορισμένοι από τους αγρότες της Κρήτης πριν από περίπου δύο χρόνια στην Αθήνα. Φρεσκοξυρισμένοι, καλοντυμένοι και λεβέντες. Όχι μαυροπουκαμισάδες με τις μουστάκες και τους ναργιλέδες... τελπσπάντωνν).
Ένας καμαρώτος γύρω στα σαράντα, όταν του πήγε το σκέτο ελληνικό καφέ που του παράγγειλε, θέλησε να του κάνει τον έξυπνο και τον ρωτάει: Μπρεσύ... σύντεκνε... τούτο το πλεοούμενο έχει μήκος 206 μέτρα, πλάτος 28 μέτρα, ύψος 44 μέτρα και βάθος 6,5 μέτρα.
(Ξέρετε, το βαπόρι είναι το μόνο πράμα που έχει και τέταρτη διάσταση και ελάχιστοι άνθρωποι... δυστυχώς)... μπορείς να μου πεις πόσο χρονών είναι ο καπετάνιος;
- Tι να σου πω παιδάκι μου... δεν τονε θωρρώ τον καπετάνιο...αν τονε θωρρούσα θα σου έλεγα.
- Κααλά... τον καπετάνιο δεν τονε θωρρείς, εμένε που με θωρρείς πόσο με κάνεις;
- 42... του λέει ο Κρητικός.
- Μπράαααβο... του λέει ο καμαρώτος, έπεσες δυάνα... πως το κατάλαβες!!!!!!!!!
- Να σου πω... στο χωριό μου, έχουμ ένα γκοπέλι που είναι 21 χρονώ και είναι μισοκούζουλο... εσύ που είσαι ολοκούζουλος, δεν θα ʽσαι 42!!!!!!!! ]]> http://www.samosblogs.gr/una_cucina/2010/08/04/~_%ce%9c%ce%9f%ce%a3%ce%a7%ce%91%ce%a1%ce%91%ce%9a%ce%99_%ce%a4%ce%91%ce%a3-%ce%9a%ce%95%ce%9c%ce%a0%ce%91%ce%a0_(TAS_KEBAP)_~ gvarvakis una cucina: ~ ΜΟΣΧΑΡΑΚΙ ΤΑΣ-ΚΕΜΠΑΠ (TAS KEBAP) ~ c c
Πρώτη και ίσως τελευταία συνταγή για τον Αύγουστο, ένεκα της επικείμενης αναχώρησης για τα πάτρια εδάφη (πλέον). Ίσως βέβαια μου κάνουν καμιά έκπληξη τα συνεταίρια μου και δε βαρεθείτε να σερβίρεστε τας κεμπάπ όλο το μήνα!!! Βλέπουμε…
Το φαγητό αυτό, μου φέρνει πάντα στο μυαλό, κυριακάτικα μεσημέρια με όλους ή σχεδόν όλους (αφού ο πατέρας μου ταξίδευε) γύρω από το τραπέζι, την καράφα με το βαρελίσιο κρασί του μπάρμπα Ξενοφώντα στη μέση, και το καλοσχηματισμένο βουναλάκι από το σχήμα της κούπας του ρυζιού, γαρνιρισμένο με τη σάλτσα και το ψιλοκομμένο κρέας.
Το έφτιαξα πρόσφατα και είχε τόση γλύκα στη γεύση του, λες και κουβαλούσε μαζί του όλες τις αναμνήσεις από τα παιδικά μου χρόνια στη Σάμο.




ΥΛΙΚΑ
1 κιλό σπάλα χωρίς κόκκαλο (ή άλλο τρυφερό κομμάτι κρέας για κατσαρόλα)
4 κτσ ελαιόλαδο
1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι
½ κτγ κύμινο
1 μεγάλη σκελίδα σκόρδο
1 κύβο κρέατος
1 φλιτζάνι λευκό κρασί (έβαλα λιαστό μοσχάτο)
1 κιλό ντομάτες
1 κτσ ξύδι
1 κτσ κέτσαπ
2 κτγ ζάχαρη
5 κόκκοι μπαχάρι
αλατοπίπερο



ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ
Πλένουμε το κρέας το σκουπίζουμε με απορροφητικό χαρτί και το κόβουμε σε κύβους.

Τρίβουμε τώρα τις ντομάτες μας στον τρίφτη, αφού τις κόψουμε οριζόντια και τις αδειάσουμε όσο μπορούμε από τους σπόρους.   
Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μεγάλη κατσαρόλα και σοτάρουμε το κρεμμύδι τριμμένο στον ίδιο τρίφτη και το σκόρδο ψιλοκομμένο σε λεπτά φετάκια.
Ανακατεύουμε με ξύλινη κουτάλα για λίγα λεπτά και προσθέτουμε τους κύβους του κρέατος να σοταριστούν κι αυτά για 8 με 10 λεπτά. 
Ρίχνουμε το κρασί και το ξύδι, ανακατεύουμε λίγο και προσθέτουμε και τα υπόλοιπα υλικά.
Ανακατεύουμε καλά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγοβράζουμε το φαγητό για 2 με 2,5 ώρες. Θέλει το χρόνο του να μαλακώσει, να μελώσει και να γίνει λουκούμι!!!

Ξεσκεπάζουμε την κατσαρόλα και βράζουμε σε δυνατή φωτιά για 5 με 10 λεπτά, για να πήξει η σάλτσα.
Σερβίρουμε με άσπρο πιλάφι, τηγανητές πατάτες, πουρέ ή pasta.
Πίνουμε μια δροσερή Golden Samena!!


Hasta la vista Amigos!!! ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/04/%ce%a8%cf%85%cf%87%ce%bf%cf%80%ce%bb%ce%ac%ce%ba%cf%89%ce%bc%ce%b1_%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82_%ce%b5%cf%80%ce%bf%cf%87%ce%ae%cf%82_%ce%92%ce%84%ce%bc%ce%ad%cf%81%ce%bf%cf%82 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Ψυχοπλάκωμα τέλος εποχής Β΄μέρος c c Εκείνα τα χρόνια οι άνθρωποι ήταν φοβισμένοι και είχαν λόγους γι αυτό. Ο πρώτος ήταν η ανελευθερία, ο στρατιωτικός νόμος που είχε μετατρέψει όλη την χώρα σε στρατόπεδο. Η ευκολία που γινόντουσαν οι συλλήψεις και η αβεβαιότητα του γυρισμού. Ο στιγματισμός που σου στερούσε το μεροκάματο, ήταν ο μεγάλος εφιάλτης.
Δεν είχαν ξεχαστεί τα χρόνια του πολέμου και της κατοχής. Οι πιο μεγάλοι σε ηλικία είχαν πολεμήσει και αφηγούνταν ιστορίες του μετώπου, μαζί με τις ιστορίες που λέγανε τα γεροντάκια, θύματα της Μικρασιατικής καταστροφής, συγκρατούσαν τους νεότερους που ακόμα δεν είχαν χορτάσει ψωμί. Κι όμως σε αυτό το κλίμα που επικρατούσε, εύρισκε πάλι ο Έλληνας τον λόγο να διχογνωμεί, και να φανατίζεται σε δύο πόλους. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός, Βουγιουκλακικοί και Καρεζικοί, ακόμα Βοσκοπουλικοί και Πουλοπουλικοί, αυτά έτσι στα πρόχειρα. Τότε ο Βοσκόπουλος που ακόμα και σήμερα συζητείται, σύμφωνα με τα έντυπα της εποχής, έπαιρνε νυχτοκάματο 10000 δραχμές, ΝΑΙ ! δέκα χιλιάδες, ασύλληπτο ποσό τότε.
Περνούσε στις γειτονιές με το τρίκυκλο, ο γαλατάς, μοίραζε και το γιαούρτη στο πήλινο κεσεδάκι, που το χρέωνε και έπρεπε να το επιστρέψεις για να σου δώσει άλλο. Και επειδή ήταν λίγα, πολλές φορές αρνούνταν την πώληση του γιαουρτιού, προκειμένου να εξασφαλίσει τα κεσεδάκια του. Τρίκυκλο είχε και ο παγωτατζής, ΕΒΓΑ, Παπασπύρου και ΑΣΤΥ, διαλαλούσε, και μάζευε ουρά τα πιτσιρίκια που τον κορόιδευαν. «Έβγα Παπασπύρο και μην την αφήσεις». Τρίκυκλο και ο ψαράς, και ο μανάβης και γέμιζαν οι γειτονιές τρίκυκλα.
Ερχόντουσαν στην Αθήνα συνέχεια καινούργιοι κάτοικοι, όχι μόνο από την επαρχία, αλλά και από το εξωτερικό. Από τις παροικίες που σβήνανε, και από την Πόλη. Έλληνες που αισθανόντουσαν ασφάλεια στην Αθήνα. Για κάποιους από αυτούς ήταν το τέλος του κυνηγητού τους, για άλλους απλώς ένα διάλειμμα.
Το ποδηλατάδικο απαραίτητο συμπλήρωμα της γειτονιάς. Τα αγόρια κυρίως ξόδευαν το χαρτζιλίκι τους εκεί, νοικιάζοντας για μια ώρα το ποδήλατο αντί πέντε δραχμών, δεν είχε το κάθε παιδί δικό του, ακόμα. Και όταν ερχότανε η Κυριακή, μετά την Εκκλησία πάντα, και δεν επαρκούσαν τα δέκα ή δεκαπέντε ποδήλατα, γραφόντουσαν σε λίστα αναμονής, και περίμεναν καρτερικά στο πεζοδρόμιο να φτάσει η σειρά τους.
Στα μαγαζιά, σε κάθε είδους, δουλεύανε και παιδιά. Τα αφεντικά σφαλιαρίζανε καμιά φορά τα παιδιά, και αυτά το θεωρούσαν μέσα στο καθήκον τους, ή ακόμα τιμωρία για την κακή τους απόδοση. Αυτά τα παιδιά ήταν εκείνα που εκτελούσαν κάθε θέλημα του αφεντικού τους. Τα αφεντικά αν δεν ήταν ευχαριστημένα κάνανε παράπονα στους γονιούς τους, και άντε αυτά τα παιδιά να βρούνε ποτέ δίκιο. Αυτά πάλι τα παιδιά είχαν ξεχωριστές ομάδες, από τα άλλα που πηγαίνανε στο σχολείο, ήταν πιο χειραφετημένα.
Τα περίπτερα δεν είχαν την σημερινή μορφή, του μικρού μαγαζιού. Ήταν περίπτερο που πουλούσε κυρίως τσιγάρα και εφημερίδες. Οι άδειες λειτουργίας περιπτέρου αφορούσαν κυρίως εκείνους τους αναπήρους πολέμου που δεν είχαν άλλο τρόπο να βγάλουν τον επιούσιο. Σήμερα έχει εξελιχθεί σε κανονική επιχείρηση, πολλές φορές με υπαλληλικό προσωπικό. Τότε μόνο ο περιπτεράς ήταν πίσω από παραθυράκι, και καμιά φορά τον αντικαθιστούσε η γυναίκα του, να φάει και να γυρίσει. Πούλαγε εφημερίδες 1,5 δραχμή, περιοδικά και τσιγάρα. Σοκολάτες και καραμέλες και ελάχιστα είχαν ψυγείο να πουλάνε πορτοκαλάδες ΗΒΗ και ΤΑΜ-ΤΑΜ. Στο περίπτερο κατέφευγαν να ρωτήσουν όλοι οι νεοφερμένοι στην γειτονιά, που βρίσκεται η τάδε ή η δείνα οδός. Εκεί καταφεύγανε για τα τηλεφωνήματα. Τον αριθμό του περιπτερά έδιναν για επικοινωνία όταν ήταν ανάγκη. Και σε κάποια περίπτερα δίπλα σε πάρκα με παγκάκια, καθόντουσαν και περίμεναν την σειρά τους να τηλεφωνήσουν, ή να δεχθούν τηλεφώνημα κάποιες κοπέλες. Ο περιπτεράς πάντοτε να φωνάζει, «Συντομεύεται περιμένουν κι άλλοι», η αξία του τηλεφωνήματος μια δραχμή. Για να αποκτήσει ένα σπίτι τηλεφωνική σύνδεση, περίμενε στην καλλίτερη περίπτωση δυο χρόνια μέχρι να εγκριθεί η αίτηση του. Σήμερα …… άστο καλύτερα. . . .
Εκείνη την εποχή στην λεωφόρου Κηφισού, στο ποτάμι είχε ανοίξει το πρώτο Super-market ο Σκλαβενίτης. Πρωτόγνωρο πράγμα τόσο μεγάλο μπακάλικο, τέτοιου είδους συσκευασίες. Όσοι διέθεταν αυτοκίνητο, ήταν οι προνομιούχοι που μπορούσαν να πάνε μέχρι εκεί και να ψωνίσουν οικονομικότερα όπως λέγανε. Δεν είχαν όλοι άδεια οδήγησης, και την λέγανε, δίπλωμα, τόση μεγάλη αξία δώνανε σε αυτήν την ικανότητα. Τότε με την παρακμή του κινηματογράφου, άρχισαν οι σινεμάδες να γίνονται Super-market, και γέμισε ο κόσμος με τις πολυεθνικές αλυσίδες.
Τα χρόνια πέρασαν, χορτάσαμε ψωμί και ξεχάσαμε. Αυτό ακριβώς είναι το λάθος μας. Ξεχάσαμε, δεν πρέπει να ξεχνούμε, αλλά από ότι δύσκολο περάσουμε να αντλούμε διδάγματα. Και έτσι η συγκυρία έφερε στην Αθήνα πάλι τον φόβο, πάλι την φτώχια, πάλι τον διχασμό, αυτό το μεγάλο σαράκι της ρωμιοσύνης. Χρειαζόμαστε αισιοδοξία και αυτή είναι έμφυτη στη ψυχή του Έλληνα, αλλά χρειάζεται αφύπνιση. Εμπρός λοιπόν. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/04/%ce%9a%ce%91%ce%9d%ce%9f%ce%9d%ce%95%ce%a3_%ce%9f%ce%94%ce%97%ce%93%ce%97%ce%a3%ce%97%ce%a3_%ce%95%ce%9b%ce%9b%ce%97%ce%9d%ce%a9%ce%9d ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: ΚΑΝΟΝΕΣ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΕΛΛΗΝΩΝ c c * Τα φλας προδίδουν την επόμενη κίνηση σου. Ο γνήσιος Έλληνας οδηγός δεν τα χρησιμοποιεί ποτέ.
* Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να κρατάτε απόσταση ασφαλείας από το προπορευόμενο όχημα διότι στο κενό που αφήσατε μπορεί να «χωθεί» κάποιο άλλο όχημα φέρνοντας σας σε ακόμα πιο δύσκολη θέση.
* Όσο πιο γρήγορα διασχίσετε ένα κόκκινο φανάρι, τόσο μειώνονται οι πιθανότητες να συγκρουσθείτε με άλλο όχημα.
* Ποτέ μα ποτέ μην ακινητοποιήσετε το όχημα σας σε πινακίδα "STOP". Τα οχήματα που σας ακολουθούν δεν θα περιμένουν αυτή την αντίδραση σας, με αποτέλεσμα να καρφωθούν» πάνω σας.
* Ποτέ μην κλείσετε το δρόμο σε ένα σαραβαλάκι. Ο οδηγός του δεν έχει τίποτα να χάσει.
* Το φρενάρισμα πρέπει να γίνεται όσο πιο αργά μπορείτε για να σιγουρέψετε την καλή λειτουργία του ABS, το οποίο με τη σειρά του θα σας ανταμείψει με ένα χαλαρωτικό μασάζ του ποδιού σας. Για τους μη κάτοχους ABS είναι μια ευκαιρία να τεντώσουν τα πόδια τους.
* Ποτέ μην προσπερνάτε από αριστερά όταν μπορείτε να το κάνετε από δεξιά. Είναι μια ευκαιρία να γελάσετε καθώς ο οδηγός του οχήματος που μόλις προσπεράσατε τρομάζει.
* Τα όρια ταχύτητας είναι αυθαίρετοι αριθμοί που δίνονται μόνο ως πρόταση και δεν είναι προφανώς εκτελέσιμα στην Ελλάδα.
* Βρίσκεστε στην αριστερή λωρίδα με τρελό μποτιλιάρισμα και δεν υπάρχει χώρος να κινηθείτε ούτε εκατοστό. Ο οδηγός του οχήματος που βρίσκεται ακριβώς από πίσω σας, ο οποίος κορνάρει και αναβοσβήνει τα φώτα, είναι πεπεισμένος πως μπορεί να τα πάει καλύτερα από εσάς, αν ήταν στην θέση σας.
* Ο γνήσιος Έλληνας οδηγός, ελαττώνει πάντα ταχύτητα για να περιεργαστεί οτιδήποτε του κινήσει το ενδιαφέρον. Αυτό μπορεί να είναι από βιτρίνα μέχρι και γκόμενα (εντός πόλεως) και από ατύχημα μέχρι και αλλαγή λάστιχου (εκτός πόλεως).
* Μάθετε να αλλάζετε λωρίδες με γρήγορους χειρισμούς. Χάρις στον υπουργό συγκοινωνιών, η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε μια απέραντη πίστα με τρύπες-κλειδιά οι οποίες έχουν τοποθετηθεί σε καίρια σημεία για να ελέγξουν τα αντανακλαστικά σας.
* Είναι παράδοση στην Ελλάδα να κορνάρεις μόλις ανάψει το πράσινο φανάρι ακόμα και αν είστε πρώτος σ' αυτό.
* Ποτέ μην κάνεις χώρο σε αντίθετα διερχόμενο όχημα όταν κινείσαι αντίθετα σε μονόδρομο. Ο οδηγός του θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον παράλληλο μονόδρομο, άρα για να κινείται στον ίδιο δρόμο με εσάς μάλλον το κάνει επίτηδες.
* Θυμηθείτε ότι ο σκοπός κάθε Έλληνα οδηγού είναι να φτάσει πρώτος και θα κάνει ότι χρειαστεί γι αυτό.* Πάντα θα υπάρχει ένας πολύ καλός λόγος για τον οποίο εσείς θα βιάζεστε. Αντιθέτως όλοι οι υπόλοιποι οδηγοί των οχημάτων που θα συναντήσετε στον δρόμο σας δεν έχουν ιδέα γιατί πήραν τους δρόμους σήμερα.
* Οι Ελληνίδες γυναίκες οδηγοί, μπορούν να πλένουν, μαγειρεύουν, πλέκουν, να κάνουν sex, να μιλούν στο τηλέφωνο αλλά δεν μπορούν να οδηγήσουν.
* Το προστατευτικό κράνος φοριέται στον αγκώνα για ανεξακρίβωτους ακόμα λόγους. Σας συμβουλεύουμε να ακολουθήσετε και εσείς τη μόδα.
* Οι προστατευτικές ζώνες είναι επικίνδυνες. Έρευνες στην Ελλάδα έδειξαν ότι χιλιάδες crash test κάνουν λάθος. Άμα είναι γραπτό σου, θα πας κι ας φοράς ζώνη...
* Ανεξαρτήτως άσματος, το στερεοφωνικό του οχήματος σας πρέπει να παίζει στο φουλ. Με αυτό τον τρόπο διασκεδάζετε τους πεζούς που περιμένουν υπομονετικά πότε θα τους δώσει κάποιος προτεραιότητα να διασχίσουν την διάβαση.
* Οι πεζοί είναι οι κυριότεροι εχθροί των οδηγών, διότι καταλαμβάνουν χώρο στα πεζοδρόμια με αποτέλεσμα να μην μπορούν να σταθμεύσουν αυτοκίνητα και διασχίζουν τους δρόμους αναγκάζοντας τα διερχόμενα οχήματα να ελαττώσουνε ταχύτητα. ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/04/%ce%92%ce%a1%ce%95_%ce%a0%ce%a9%ce%a3_%ce%9c%ce%a0%ce%91%ce%a4%ce%97%ce%a1%ce%97%ce%a3%ce%91%ce%9c%ce%95_-_%ce%a4%cf%81%ce%af%ce%bf_%ce%9a%ce%b9%cf%84%ce%ac%cf%81%ce%b1 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: ΒΡΕ ΠΩΣ ΜΠΑΤΗΡΗΣΑΜΕ - Τρίο Κιτάρα c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/03/%ce%97_%cf%84%cf%81%ce%bf%cf%86%ce%ae_%cf%83%ce%bf%cf%85,_%cf%84%ce%bf_%cf%86%ce%ac%cf%81%ce%bc%ce%b1%ce%ba%cf%8c_%cf%83%ce%bf%cf%85...%ce%a4%ce%bf%cf%85_%ce%93%ce%b9%cf%8e%cf%81%ce%b3%ce%bf%cf%85_%ce%91%ce%bd%ce%b4%cf%81%ce%b5%ce%b1%ce%b4%ce%ac%ce%ba%ce%b7* ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Η τροφή σου, το φάρμακό σου...Του Γιώργου Ανδρεαδάκη* c c “Μητέρα κάθε ασθενείας είναι η κακή διατροφή” (κινέζικη παροιμία).
Το να γνωρίζει κανείς πως να ακολουθεί μια σωστή και ισορροπημένη διατροφή ανάλογα με τις προσωπικές του ανάγκες, σημαίνει να διαθέτει τέτοιο πλούτο γνώσης ώστε να αντιμετωπίζει-ή και να προλαμβάνει-μικρά και μεγάλα προβλήματα υγείας.
Ολοένα και περισσότερες κρατικές υπηρεσίες και επιστημονικά ιδρύματα σε παγκόσμιο επίπεδο, συμφωνούν στο ότι η διατροφή επηρεάζει την υγεία σε πολύ μεγάλο βαθμό.
Οι έρευνες σχετικά με το αντικείμενο πληθαίνουν τα τελευταία χρόνια με εντυπωσιακούς ρυθμούς. Η διατροφή διαθέτει ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα: είναι ο μόνος καθοριστικός για την υγεία παράγοντας, που εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς τους ίδιους και τις συνήθειές μας.
Εμείς έχουμε τον τελευταίο λόγο για το τι περνά ή όχι από το στομάχι μας. Ο όρος “ποιότητα στη διατροφή μας” έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια, σαν αποτέλεσμα εθνικών και παγκόσμιων αλλαγών στην αγροτική πολιτική, στον αυξανόμενο ανταγωνισμό, καθώς και στη συνεχή αύξηση του ενδιαφέροντος για την παραγωγή υγιεινών και ποιοτικών τροφίμων, τα οποία έχουν παραχθεί με σεβασμό προς το περιβάλλον.
Τα φυτά συνθέτουν χημικές ενώσεις που ονομάζονται φυτοχημικά, για να αντιμετωπίζουν τους εχθρούς τους. Αυτές οι ουσίες είναι πολύτιμες για την υγεία μας και αποτελούν σημαντικό μέρος της ανθρώπινης διατροφής. Οι ιδιότητές τους είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την υγεία του ανθρώπου και συμβάλλουν στη μείωση της εμφάνισης χρόνιων παθήσεων. Ανάμεσα στις ιδιότητές τους συγκαταλέγονται οι αντικαρκινικές, οι αντιφλεγμονώδεις, η προστασία ενάντια στην αρτηριοσκλήρυνση, στα προβλήματα όρασης και σε άλλες μορφές παθήσεων. Σύμφωνα με μελέτες, σημαντικός παράγοντας για να μπορέσουμε να επωφελούμαστε από αυτά τα χαρακτηριστικά είναι η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών σε ημερήσια βάση.
Στόχος όμως μεγάλου μέρους της επιστημονικής κοινότητας, είναι η κατανόηση της βιοσύνθεσης των φυτοχημικών και των παραγόντων που την επηρεάζουν. Οι μελέτες αποδίδουν την αύξηση ή τη μείωση των φυτοχημικών σε παράγοντες όπως το σύστημα καλλιέργειας, ο γονότυπος, ο προγραμματισμός της εποχής φύτευσης, ο εμβολιασμός, η θερμοκρασία ή η ποσότητα της άρδευσης, ο φωτισμός, η σύσταση του εδάφους, η λίπανση, αλλά και μετασυλλεκτικοί χειρισμοί και τρόπος παρασκευής του φαγητού.
Οι διατροφικές συνήθειες ενός τόπου πέραν από τη θρεπτική τους αξία, είναι και δείγμα πολιτισμού. Ο άνθρωπος δεν δημιουργήθηκε απλώς για να τρώει το φαγητό του όπως η μηχανή του αυτοκινήτου που καταβροχθίζει τη βενζίνη του ρεζερβουάρ. Το φαγητό είναι ταυτόχρονα επικοινωνία με τον Θεό και με τους ανθρώπους, την οικογένεια, τους φίλους, τους συναδέλφους. Η επικράτηση του “φαστφουντάδικου” και του “ντελίβερι” πέραν από τις αρνητικές επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία (παχυσαρκία, αρρώστιες, δηλητηριάσεις κ.λ.π), είναι πλήγμα κατά του πολιτισμού της ανθρωπότητας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής, αποτελεί η κρητική διατροφή. Ηταν λιτή και είχε σαν βάση το ελαιόλαδο. Η κατανάλωση κρέατος ήταν αρκετά περιορισμένη (μια φορά την εβδομάδα ή και καθόλου στις περιόδους νηστείας). Οι πρωτεΐνες προέρχονταν κυρίως από όσπρια, δημητριακά, ξηρούς καρπούς, γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά, ψάρια και θαλασσινά. Η κατανάλωση λαχανικών, φρούτων και άγριων χόρτων υπερέβαινε τα 600 γραμ./ημέρα. Σταφύλια, σταφίδα, σύκα (φρέσκα ή ξερά), κρασί, ρακί, ροφήματα από τα βότανα της Κρήτης, μέλι, εσπεριδοειδή, συμμετείχαν στην καθημερινή διατροφή. Οι Κρητικοί είχαν έντονη σωματική άσκηση και περπατούσαν περίπου 13 χιλιόμετρα την ημέρα.
Σήμερα, όλοι οι διατροφολόγοι του κόσμου καθώς και οι γιατροί όλων των ειδικοτήτων, αποδέχονται την κρητική διατροφή ως την πλέον υγιεινή. Εχει γίνει γνωστή και ως μεσογειακή διατροφή και κατακτά ολοένα και περισσότερο τις αγορές του κόσμου.
Με πυρήνα αυτό το πρότυπο, μπορούμε να εμπνευστούμε και να δημιουργήσουμε ένα νέο ευρωπαϊκό διατροφικό πολιτισμό.
Το ελαιόλαδο, αποτελεί τη βάση της μεσογειακής διατροφής και είναι το μόνο λάδι που προέρχεται από ολόκληρο το φρούτο και όχι από σπόρους.
Το καλής ποιότητας ελαιόλαδο, περιέχει φυτοχημικά συστατικά, ικανά να προκαλέσουν τον θάνατο των καρκινικών κυττάρων και μπορεί να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης διάφορων μορφών καρκίνου.
Ο εμπλουτισμός της καθημερινής μας διατροφής με αγνό παρθένο ελαιόλαδο, μπορεί να προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα για την υγεία μας, σε συνδυασμό βέβαια με την ισορροπημένη διατροφή. Το ελαιόλαδο ήταν και παραμένει η κύρια πηγή ενέργειας των Κρητικών για περισσότερο από 4.000 χρόνια. Εκτός από τη σπουδαιότητά του στη διατροφή των μεσογειακών κυρίως λαών, είναι επίσης γνωστό για τις θεραπευτικές του ιδιότητες.
Οι θεραπευτικές αρετές του ελαιολάδου ή του “υγρού χρυσού” όπως συνήθιζε να το αποκαλεί ο Ομηρος, είχαν διαπιστωθεί από γιατρούς της αρχαιότητας όπως ο Γαληνός, ο Ιπποκράτης και ο Διοσκουρίδης.
Τα αγνά, ανόθευτα και αυθεντικά τρόφιμα που αντιστέκονται στη λογική της χημείας και του έτοιμου φαγητού της καταναλωτικής κοινωνίας, είναι ο καλύτερος τρόπος για την αντιμετώπιση της επιδημίας των χρόνιων νοσημάτων. Η σύγχρονη Ιατρική δεν λάμβανε σοβαρά υπόψη τη σημασία της διατροφής ακόμα και μέχρι πριν λίγα χρόνια (50 περίπου), θεωρώντας μύθους και λαϊκές δοξασίες τις απόψεις των υποστηρικτών της, επειδή στερούνταν επιστημονικά τεκμηριωμένων αποδείξεων. Η συνδυασμένη έρευνα της γεωπονίας, της φαρμακευτικής, της ιατρικής, καθώς και της διαιτολογίας, θα ανοίξουν νέους δρόμους για τη διατροφή, την ποιότητα ζωής, το περιβάλλον και κυριότερα τον πολιτισμό.

* Ο Γιώργος Ανδρεαδάκης είναι τεχνολόγος γεωπόνος

]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%86%ce%b3%cf%81%cf%85%cf%80%ce%bd%ce%bf%cf%82/2010/08/03/%ce%a0%ce%b1%cf%81%ce%b1%ce%bd%ce%ac%ce%bb%cf%89%ce%bc%ce%b1_%e2%80%a6 Side21 Άγρυπνος: Παρανάλωμα … c c Η Κόλαση του Δάντη !!!
Ο χειρότερος εφιάλτης …
που στοίχειωνε τα όνειρά μας
έγινε πραγματικότητα …
Πύρινες γλώσσες τύλιξαν & πάλι
το όμορφο χωριουδάκι μας …
Αρχές του Αυγούστου
όπως πριν από χρόνια …
Μια ατέλειωτη νύχτα μέσα
στους καπνούς και τις φλόγες …
Στάχτες & κάρβουναΚρανίου τόπος …
Βιβλική καταστροφήΟργή κι απόγνωση …
Και πείσμα κι απόφαση
όλα να γίνουν όπως πριν …
]]> http://www.samosblogs.gr/Aralik_sokak/2010/08/03/Greek_way_of_using_the_common_street Aralik sokak: Greek way of using the common street c c
]]> http://www.samosblogs.gr/Samos_Daily_Photo/2010/08/02/IREON_MUSIC_FESTIVAL__2010__BE_THERE_!!! Samos Daily Photo: IREON MUSIC FESTIVAL 2010 BE THERE !!! c c





http://www.ireon-music-festival-samos.gr/










]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/02/%ce%9f_%ce%93%ce%9b%ce%91%ce%a1%ce%9f%ce%a3_%ce%99%ce%a9%ce%9d%ce%91%ce%98%ce%91%ce%9d_%ce%9b%ce%99%ce%92%ce%99%ce%9d%ce%93%ce%9a%ce%a3%ce%a4%ce%9f%ce%9d ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Ο ΓΛΑΡΟΣ ΙΩΝΑΘΑΝ ΛΙΒΙΝΓΚΣΤΟΝ c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/02/%ce%91%ce%bd%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%b4%ce%bf%cf%84%ce%bf ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Ανεπιδοτο c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/02/%ce%a8%cf%85%cf%87%ce%bf%cf%80%ce%bb%ce%ac%ce%ba%cf%89%ce%bc%ce%b1_%cf%84%ce%ad%ce%bb%ce%bf%cf%82 ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: Ψυχοπλάκωμα τέλος c c ΝΑΙ! Φτάνει,
Η ζωή τρέχει και επιφυλάσσει και καλές στιγμές και κακές στιγμές. Αλλά είναι στιγμές στην διαδρομή του χρόνου, δηλαδή, ασήμαντες ποσότητες.
Αυτό το προοίμιο είναι τελείως άσχετο με αυτό που ακολουθεί, το έγραψα μόνο για ευχαριστήσω εκείνον που με ξύπνησε. Κοιτάζοντας την θάλασσα εχθές, από τις εξαιρετικά λίγες φορές μελαγχόλησα, και σηκώθηκα να επιστρέψω μπρός στο πληκτρολόγιο, να περιγράψω μια συνοικία αθηναϊκή, του 70, αλλά μόλις μπήκα κάτω από τα κεραμίδια ξαναβγήκα αμέσως, το θερμόμετρο έδειχνε 36 βαθμούς και το υγρόμετρο 71%, δηλαδή απελπισία, μολονότι είμαι πάνω στο κύμα που λέει ο λαός.

Το θέμα μας τώρα, είναι η παλιά άλλα όχι πολύ παλιά συνοικία της Αθήνας. Κατά την δεκαετία του 60 η Αθήνα άλλαζε τρομακτικά γρήγορα για την εποχή εκείνη, αφού μετακομίζανε από την επαρχία στην πρωτεύουσα, και από εκεί στις χώρες του εξωτερικού όλο και περισσότεροι νέοι.
Αυτήν την Αθήνα δεν την έζησα, αλλά ακριβώς στην αρχή της επόμενη του 70, βρέθηκα και εγώ να ζώ σε αυτήν ακριβώς στα μεσούρανα την χούντας.
Οι αυλές υπήρχαν ακόμα, αν και η ανοικοδόμηση δούλευε αβέρτα.
Σε μια αυλή ζούσαν σε δωμάτια ξεχωριστά οικογένειες, ή μεμονωμένα επαρχιωτόπουλα, με κοινό πολλές φορές αφοδευτήριο και μαγειρείο, αν και σε κάποιες περιπτώσεις μαγειρεύανε μέσα στο ίδιο δωμάτιο που κοιμόντουσαν. Η παρουσία της αστυνομίας έκδηλη και φανερή, εμφανιζόταν συνεχώς και ξαφνικά. Κτυπούσαν την πόρτα έμπαιναν, έβγαιναν ανενόχλητα, συλλαμβάνοντας και καρπαζώνοντας όποιον τους έκανε κέφι. Λογαριασμό δεν δίνανε σε κανέναν. Φυσικό επόμενο σε εποχές που δεν υπήρχε δημοκρατία. Απορώ καμιά φορά με τους νοσταλγούς εκείνης της εποχής, είχαν ή ακόμα έχουν κατανοήσει την σημασία της λέξεως αξιοπρέπεια; Ας είναι, και σήμερα που έχουμε δημοκρατία, φτάσαμε στο άλλο άκρο, την ασυδοσία και την απαξίωση όλων εκείνων αδιακρίτως που φροντίζουν για την έννομη τάξη.
Το μπακάλικο της γειτονιάς δεν είχε καμία, μα απολύτως καμία σχέση με τα σημερινά μεγαλοκαταστήματα, κρίκους διεθνούς αλυσίδας. Ο μπακάλης ήταν ο άνθρωπος μας, ο γείτονας μας, που κρατούσε ένα μεγάλο βιβλίο με τα βερεσέδια του, και οι πελάτες είχαν ένα μικρό τεφτέρι, (Μπλοκάκι), που έγραφε αυτός μόνο, τι πήραν και τι δώσανε, περιμένοντας το απόγευμα του Σαββάτου, τότε έκανε εισπράξεις. Την Κυριακή μετά την Εκκλησία, κοίταζε ποια νοικοκυρά δεν προσήλθε στο μπακάλικο, και την Δευτέρα έστελνε το μπακαλάκι, το παιδί του μαγαζιού να μαζέψει τα υπόλοιπα βερεσέδια.
Πίσω από το μεγάλο ψυγείο, στο τοίχο στοίβα τα ράφια, γεμάτα με λογιών-λογιών καλούδια, που έπρεπε να ξέρεις τι θέλεις να πάρεις και να το ζητήσεις, αντιθέτως σήμερα, για άλλα ξεκινάς και άλλα ψωνίζεις και τα λεφτά δεν σου φτάνουν. Έξω από το μπακάλικο υπήρχαν τα μαναβικά, εκεί συνήθως το μπακαλόπαιδο εξυπηρετούσε τον κόσμο. Αντάμωναν οι νοικοκοιράδες και το κουτσομπολιό πήγαινε σύννεφο.
Εκτός από τον μπακάλη τεφτέρι διατηρούσαν και άλλα μαγαζιά, ο υαλοπώλης, ο υφασματέμπορος, ο πλανόδιος που κάθε βδομάδα περνούσε συγκεκριμένη ημέρα, έχοντας μοιράσει την εβδομάδα του, σε έξι συνοικίες. Για τα πιο ακριβά προϊόντα, το ραδιόφωνο, το ψυγείο, ή τηλεόραση, υπέγραφαν γραμμάτια, και κάθε μήνα σχηματίζανε ουρά στην τράπεζα για να τα εξοφλήσουν. Όλα τότε με δόσεις, που να βρεθεί το χρήμα; Ο κόσμος ζούσε κυριολεκτικά (μεροδούλι, μεροφάι), καμιά φορά στις συζητήσεις που γινόντουσαν στις φάμπρικες, πάντα κρυφά, για απεργία, η δικαιολογία των ασθενέστερων ή των λιγότερο τολμηρών, ήταν, «καλά η απεργία αλλά το μεροκάματο ποιος θα μου το δώσει, πρέπει να φάω και να πληρώσω τις δόσεις μου».
Τα σπίτια τα προσφυγικά, είχαν το καθένα την χαρακτηριστική του αυλή, μόλις δύο επί δύο μέτρα, και χωρισμένο στα τέσσαρα το κεραμοσκεπές διώροφο, ένα ζευγάρι σπίτια επάνω και ένα κάτω.
Τα καφενεία διαθέτανε τηλεόραση, που συνωστίζονταν το βράδυ οι θαμώνες, ειδικά Τετάρτη και Παρασκευή να δουν τον «Άγνωστο πόλεμο». Λίγα σπίτια είχαν τότε τηλεόραση. Το πρόγραμμα αυτής δε, άρχιζε από τις έξ το απόγευμα μέχρι τα μεσάνυκτα, με την ανάκρουση του Εθνικού ύμνου. Εκπέμπανε δύο κανάλια, ΕΙΡΤ και ΥΕΝΕΔ. Το 11 και το 5, ποιος τα θυμάται;
Σινεμάδες (κινηματογράφοι), άφθονοι, ξεκίναγαν στις τέσσερεις το απόγευμα, συνήθως με δύο έργα, μέχρι τα μεσάνυκτα. Η ζωή στις συνοικίες τα μεσάνυχτα σταματούσε, και η αστυνόμευση ήταν αυστηρότερη. Λίγοι τολμούσαν να κυκλοφορούν εκείνη την ώρα, διακινδυνεύοντας να διανυκτερεύσουν στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα, αφού φάνε τις σχετικές σφαλιάρες.
Χαρακτηριστικό της εποχής τα σουβλάκια. Τα σουβλατζίδικα πολλά, και όλα είχαν πελάτες. Το ντονέρ, εκείνη η ανάποδη κρεάτινη πυραμίδα, (κώνος σωστότερα) που αργογύριζε, ήταν τόσο μεγάλο, όσο το μεροκάματο που προσδοκούσε ο μαγαζάτορας. Τελειώνοντας ο γύρος, έκλεινε και το μαγαζί. Παράλληλα σερβίριζε και καλαμάκια, πάντα κιμά, ακόμα και μερίδες αν διέθετε πάγκο ή κανένα δύο τραπεζάκια στον δρόμο. 3,5 δραχμές το καλαμάκι, 3,80 η πίττα. Σινεμά και σουβλάκι ήταν αλληλένδετα. Είτε έβγαινες από το σινεμά και έμπαινες στο σουβλατζίδικο, είτε έτρωγες το σουβλάκι για να μπεις στο σινεμά.
Το χάραμα στις πέντε περνούσε το πρώτο λεωφορείο. Συνωστισμός να περάσουν όλοι μέσα, και ο εισπράκτορας στο καρεκλάκι στην πίσω πόρτα δίπλα, να φωνάζει, «προχωράτε παρακαλώ». Όλοι που ανέβαιναν τουλάχιστον στα δυο ή τρία πρώτα δρομολόγια γνωριζόντουσαν μεταξύ τους, ποτέ όμως ο ένας δεν πλήρωνε το εισιτήριο του άλλου, η φτώχια ήταν φανερή. Αμίλητοι, και αγουροξυπνημένοι η εργατιά κουβαλούσε στο χέρι το κολατσιό, για το διάλειμμα. Κατέβαινε στο κέντρο που θα έπαιρνε το άλλο λεωφορείο για να φτάσε στο εργοστάσιο. Ο ίδιος συνωστισμός και το μεσημέρι, αποκαμωμένοι αφού είχαν υποστεί σωματικό έλεγχο στην πόρτα του εργοστασίου, (ναι γινόντουσαν τέτοιοι έλεγχοι) μήπως και πάρουν τίποτα από τα υπάρχοντα επέστρεφαν σπίτια τους.
Προνομιούχοι οι οικοδόμοι. Μεροκάματο 105 δραχμές, ο μάστορας, 70 ο βοηθός. Καθόντουσαν στο καφενείο της γειτονιάς και περίμεναν ποιος θα τους προσλάβει. Στο καφενείο και οι χαμάληδες, αυτοί δεν είχαν σταθερό μεροκάματο, αλλά όταν το έβρισκαν, συνήθως μετακόμιση, ή παράδοση από τα καταστήματα που δεν διέθεταν δικό τους μέσο μεταφοράς, ήταν γενναίο, συνοδευόμενο από φιλοδώρημα πολλές φορές και φαγητό. Τα τρίκυκλα που εκτελούσαν μεταφορές κάθου είδους, ήταν επικερδής εργασία και με δυνατότητα επιλογής του πελάτη.
Το υγραέριο στις δόξες του, 95 δραχμές η φιάλη και 5 τα μεταφορικά και η τοποθέτηση της φιάλης. Αν σκεφτεί πως κάποια σπίτι ούτε τότε διέθεταν υγραέριο, θα δικαιολογήσει την ύπαρξη του καρβουνιάρικου. Εκτός από κάρβουνα διέθετε και πετρέλαιο για γκαζιέρες, αυτό δεν το πούλαγαν τα πρατήρια καυσίμων.
Τα παιδιά παίζανε στους δρόμους άφοβα. Δεν ήταν ακόμα ασφαλτοστρωμένοι όλοι. Ούτε κινδύνευαν από τα αυτοκίνητα, αυτά ήταν λιγοστά. Κυκλοφορούσαν ποδήλατα. Αγώνες ταχύτητας με τα ποδήλατα, οι σούζες ήρθαν αργότερα.
Ερχότανε η Κυριακή. Τεράστια διαφορά από σήμερα. Τα καφενεία αν δεν απόλυε η Εκκλησία δεν ανοίγανε. Οικογενειακή υπόθεση ο Εκκλησιασμός, όπου ο πατέρας θα φορούσε γραβάτα. Δείγμα της ξεχωριστής ημέρας. Νωρίς το φαγητό στα περισσότερα σπίτια, επειδή έπρεπε να πάμε στο γήπεδο. Το σλόγκαν της εποχής «κάθε πόλις και στάδιο, κάθε χωριό και γυμναστήριο», και αυτό ξεχάστηκε μαζί με τον δημιουργό του τον Ασλανίδη, ο οποίος κατέφυγε στην Βραζιλία όταν επήλθε η μεταπολίτευση.
Τι να πρωτογράψει κανείς; Τι να θυμηθεί από εκείνα τα χρόνια; Τις εξορμήσεις στην θάλασσα του Αλίμου ή του Φαλήρου που θεωρούνταν κατόρθωμα να φτάσεις με το ποδήλατο; Ή τις ατελείωτες ώρες της βόλτας στα δημοπρατήρια στο μοναστηράκι. Στα υπόγεια βιβλιοπωλεία που γινόντουσαν οι κρυφές συναντήσεις, και οι ανταλλαγές μηνυμάτων και σχεδίων ενάντια στο καθεστώς; Τις κασέτες με τα τραγούδια από τα καροτσάκια, που περιείχαν οδηγίες για δράση, αλλά αν δεν ήσουν μυημένος δεν έπαιρνες χαμπάρι τίποτα.
Τα γράφω αυτά σήμερα έτσι σκόρπια και ανάλαφρα, απλά και μόνο για ξανακάνουμε κέφι, να ξεφύγουμε λίγο από την ατμόσφαιρα της αρρώστιας της κατάθλιψης που φέρνει αυτή η συνεχιζόμενη νοτιά, αυτό το χαμερπές που επιβάλει η υγρασία.
Ψιλά τα κεφάλια λοιπόν, γιατί όπως λένε οι Κρητικοί, «Εμπίκενε ο Αύγουστος, η άκρα του χειμώνα». ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/02/%ce%a4%ce%91_%ce%9a%ce%91%ce%9b%ce%a5%ce%a4%ce%95%ce%a1%ce%91_%ce%98%ce%91__%ce%a1%ce%98%ce%9f%ce%a5%ce%9d-%ce%a7%ce%91%ce%a1%ce%9f%ce%a5%ce%9b%ce%91_%ce%91%ce%9b%ce%95%ce%9e%ce%99%ce%9f%ce%a5.wmv ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΘΑ 'ΡΘΟΥΝ-ΧΑΡΟΥΛΑ ΑΛΕΞΙΟΥ.wmv c c ]]> http://www.samosblogs.gr/O_tempora,_o_mores/2010/08/01/%ce%a4%ce%95%ce%a7%ce%9d%ce%97,_%ce%a7%ce%a1%ce%a9%ce%9c%ce%91%ce%a4%ce%91,_%ce%a6%ce%91%ce%9d%ce%a4%ce%91%ce%a3%ce%99%ce%91,_%ce%95%ce%9c%ce%a0%ce%9d%ce%95%ce%a5%ce%a3%ce%97... gskapetis O tempora, o mores: ΤΕΧΝΗ, ΧΡΩΜΑΤΑ, ΦΑΝΤΑΣΙΑ, ΕΜΠΝΕΥΣΗ... c c Η φετινή Β΄έκθεση έργων τέχνης των μελών του ΣΟΕΨΥ και συνεργαζόμενων καλλιτεχνών, είναι το κάτι άλλο...
.... τέχνη, φαντασία, έμπνευση, μεράκι, ευρηματικότητα, καλαισθησία... δεν έχω άλλες λέξεις να γράψω για ό,τι είδα....
.... θα σας μείνει αξέχαστη μια επίσκεψη, από τον πλούτο των εκθεμάτων, την ποιότητα και την πνευματικότητά τους...
... στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου Βαθέος, στη πλατεία Πυθαγόρα, πάνω από τις καφετέριες(κι εσείς που κάθεστε εκεί ανεβείτε πάνω αξίζει)...


...μέχρι τις 8 Αυγούστου, θα είναι εκεί όλοι αυτοί οι άνθρωποι αυτής της αξιόλογης προσπάθειας και θα σας υποδεχθούν με τον καλύτερο τρόπο...
...ιδιαίτερη αξία έχει η συμμετοχή αξιόλογων καλλιτεχνών που συμμετέχουν με έργα τους στην έκθεση εμπλουτίζοντάς την...
... τίτλος > και, πιστέψτε με, είναι τόσα τα χρώματα και οι δημιουργίες, που το μόνο που λείπει παντελώς είναι το στίγμα...
... ενθουσιάστηκα και γράφω από καρδιάς. ΄Οποιος δεν πάει θα χάσει σίγουρα μια ευκαιρία ψυχικής ανάτασης!

]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/01/alter_11.07.10_papades_logw_krishs.f4v ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: alter 11.07.10 papades logw krishs.f4v c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a0%ce%a5%ce%98%ce%91%ce%93%ce%9f%ce%a1%ce%91%ce%a3/2010/08/01/MARIOS_FRANGOULIS:_KEMAL ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ ΣΑΜΙΟΣ ΠΥΘΑΓΟΡΑΣ: MARIOS FRANGOULIS: KEMAL c c ]]> http://www.samosblogs.gr/%ce%a4%ce%bf_%ce%bc%ce%bf%ce%bd%ce%bf%cf%80%ce%ac%cf%84%ce%b9_%ce%bc%ce%b1%cf%82/2010/08/01/%ce%9a%cf%81%cf%85%cf%86%ce%ad%cf%82_%cf%8c%ce%bc%ce%bf%cf%81%cf%86%ce%b5%cf%82_%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%ad%cf%82_%cf%84%ce%b7%cf%82_%ce%a3%ce%b1%ce%bb%ce%bf%ce%bd%ce%af%ce%ba%ce%b7%cf%82 Το μονοπάτι μας: Κρυφές όμορφες στοές της Σαλονίκης c c Μια παροιμία λέει πως ο Εβραίος, όταν ξεμείνει από λεφτά, τα παλιά του τεφτέρια ψάχνει... Έτσι κι εγώ πού να βρεθεί χρόνος για βόλτες και φωτογραφίες με δυο μωρά στο σπίτι;ψάχνω λοιπόν τα τεφτέρια της μνήμης και του υπολογιστή και βρίσκω... εικόνες αγαπημένες κι ας πονάνε...
Παλιές στοές στη Σαλονίκη...

Κοσμήματα αρχιτεκτονικής πρακτικής, με σκαλοπάτια τριμμένα από το χρόνο και τη ζωή...


Παρατημένα στο χρόνο και την καταστροφή...

Με εθνική υπερηφάνεια και ταμπελίτσα "κλειστόν" δυστυχώς φαλιρήσαμε....σε όλα!
με συρματοπλέγματα, για να προστατέψουμε τη μιζέρια μας μήπως και μας την κλέψουν...




Ευτυχώς μας φυλάει ο μούργος...
]]> http://www.samosblogs.gr/Aralik_sokak/2010/07/30/Dogs_life_-_%ce%a3%ce%ba%cf%85%ce%bb%ce%af%cf%83%ce%b9%ce%b1_%ce%b6%cf%89%ce%ae Aralik sokak: Dogs life - Σκυλίσια ζωή c c
]]>